Oskarżonego J. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu tj. przestępstwa z art.
kk i za to na podstawie art.
na podstawie art.42§3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych III. na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 10. 000 ( dziesięciu tysięcy) złotych IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120,00 złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami za I instancje w sprawie w wysokości 144,95 złotych Sygn. akt II K 418/16 UZASADNIENIE w zakresie rozstrzygnięcia o karze Sąd uznał oskarżonego J. P. za winnego tego , że w dniu 25 lipca 2016 r. w m-ci M. gm. T. woj. (...)- (...) kierował w ruchu lądowym motorowerem m-ki R. (...) nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości-1,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu z tym ustaleniem że czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości z mocy wyroku Sądu Rejonowego w Lipnie sygn. akt IIK 23/16 z dnia 05.04.2016 r. oraz podczas obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do których uprawnia prawo jazdy kat. A i motorowerów na okres 4- ch lat od dnia 30.04.2016 r. do dnia 30.04.2020r. tj. przestępstwa określonego w art.
Sąd wymierzył oskarżonemu za przestępstwo z art.
kk karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art.42§3 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na podstawie art. 43a§2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 ( dziesięciu tysięcy) złotych i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120,00 złotych tytułem opłaty i obciążył go wydatkami za I instancje w sprawie w wysokości 144,95 złotych. Sąd wymierzając karę kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru sprawiedliwości wynikającymi z treści art.53 kk bacząc, by jej dolegliwość nie przekroczyła stopnia winy, uwzględniając stopień szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego. Wymierzając karę sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu. Sąd zastanawiał się nad wymiarem kary wobec oskarżonego, Prokurator we wnioskach końcowych wniósł o karę bezwzględną w wysokości 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności , natomiast oskarżony o łagodną karę – niższą pozbawienia wolności . J. P. był karany faktycznie 2 razy w momencie popełnienia czynu opisanego w akcie oskarżenia w tym za przestępstwa podobne ( k. 14 , 12-13) . Wyrokiem SR w Lipnie w sprawie IIK709/11 został skazany za przestępstwo z art. 279§1kk na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania . Powyższą karę zarządzono. Skazany odbywał karę w systemie dozoru elektronicznego - następnie uchylono zezwolenie na odbywanie kary w tym systemie. Wyrokiem SR w Lipnie z dnia 5.04.2016r w sprawie IIK23/16 został skazany za przestępstwa z art.
k popełnione w dniu 21.11.2015r i 23.12.2015r na karę 1 roku 6 miesięcy ograniczenia wolności. W opisanej sprawie oskarżony został skazany za 2 przestępstwa popełnione w kolejnych dniach pod koniec 2015r. Wyrok uprawomocnił się w dniu 30.04.2016r. Zatem oskarżony otrzymał szansę 2-krotnie przez sądy różnych instancji ( sądy rejonowe wymierzały kary : pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania zaś sąd okręgowy umożliwił skazanemu odbywanie kary zarządzonej pozbawienia wolności w ramach systemu dozoru elektronicznego oraz karę ograniczenia wolności ). Niewątpliwie oskarżony kolejny raz dopuszcza się przestępstwa podobnego już w dniu 25.07.2016r t. j. po upływie niecałych 3 miesięcy od uprawomocnienia się ostatniego wydanego wobec niego wyroku IIK 23/16 prowadzi pojazd w stanie nietrzeźwości 1,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd zwrócił się o przeprowadzenie wywiadu środowiskowego. Jak wynika z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego oskarżony jest kawalerem ; zawód wyuczony mechanik. Jego rodzinę stanowią matka , która sprawuje opiekę nad niepełnosprawnym mężem i otrzymuje zasiłek w kwocie 208 złotych oraz ojciec , który jest niepełnosprawny i wymaga stałej opieki otrzymuje rentę w wysokości 1600 złotych i brat , który jest usamodzielniony. Oskarżony ze związku z A. K. ma córkę W. w wieku 3 lat. Córka oskarżonego mieszka wraz z byłą konkubiną w K.. W/w odwiedza dziecko i płaci alimenty w wysokości 300 złotych . Oskarżony jest bezrobotny i jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Podjął pracę dorywczą w firmie budowlanej i będzie zarabiał 16 złotych za godzinę. Jednak na chwilę obecną pozostaje na utrzymaniu rodziców. Rodzina zamieszkuje w domu jednorodzinnym należącym do rodziców gdzie znajduje 6 pokoi , kuchnie , łazienkę - wyposażenie standardowe , czysto . Warunki mieszkaniowe dobre. W 2015r oskarżony pracował jako stolarz w firmie (...) palet- Usługi (...)” w T., na podstawie umowy o pracę , zaś 6 lat temu pracował na podstawie umowy o pracę w(...) jako pracownik fizyczny . Oskarżony jest zdrowy, nie leczy się w żadnej poradni specjalistycznej . Jest osobą uzależnioną od alkoholu . W dniach 09.09.2015r -21.10.2015r przebywał w Wojewódzkim Ośrodku (...) w T.. Po terapii jednak powrócił do nałogu – otrzymał ponowne skierowanie do ośrodka jednak tam nie zgłosił się. Nie kontynuuje leczenia w żadnej innej formie. ( wywiad środowiskowy k. 25-26). Z wyjaśnień oskarżonego złożonych w trakcie procesu wynika iż w chwili obecnej pracuje z kolegą na „na dachach” w godz. 7.00 -15.00 przychodzi do domu na obiad i idzie do pracy i pracuje przy paletach w godz. 17.00- 22.00 . Pieniądze oddaje mamie która zajmuje się płaceniem alimentów i zaległościami ( wyjaśnienia oskarżonego k. 33iv). Zarówno uprzednią karalność jak i wywiad środowiskowy Sąd wziął pod uwagę przy wymierzaniu kary. Oskarżony nie ma szacunku do wydawanych wobec niego wyroków, nie przestrzega porządku prawnego , nie respektuje decyzji sądów i je lekceważy. Oskarżony zasługuje na karę surową, zdaniem Sądu, bezwzględną pozbawienia wolności. W przedmiotowej sprawie należy uznać, iż stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu był wysoki. J. P. jadąc w stanie nietrzeźwości [1.26 mg/l ] stwarzał olbrzymie, realne zagrożenie dla siebie i dla innych prawidłowo poruszających się uczestników ruchu drogowego . Naruszył kolejny raz, podstawową zasadę , trzeźwości w ruchu drogowym. Oskarżony nie zasługuje na szansę w postaci zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności . J. P. swoim zachowaniem wykazał się lekceważącym stosunkiem wobec obowiązującego prawa jak i ferowanych wyroków przez Sądy . Oskarżony nie daje pozytywnej prognozy co do możliwości zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Należy podnieść , iż przepis art.69§4kk w przypadku skazania za przestępstwo z art.
k w szczególnie wyjątkowych wypadkach przewiduje możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Taka sytuacja nie występuje wobec oskarżonego. Jednakże proponowana przez Prokuratora kara pozbawienia wolności 1 roku jest ,zdaniem Sądu, zbyt surowa. Kara musi dotknąć oskarżonego , musi być dla niego odczuwalna ale nie może być zbyt surowa. Właśnie kara krótkoterminowa 6 miesięcy pozbawienia wolności uzmysłowi oskarżonemu naganność zachowania . Ponadto Sąd orzekł wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zgodnie z treścią art. 42§3kk oraz świadczenie pieniężne w wysokości 10 000,00 złotych zgodnie z art. 43a§2kk. Orzeczone środki karne są bardzo dolegliwe i będą bardzo odczuwalne dla oskarżonego po opuszczeniu zakładu karnego. Nawet z tego punktu widzenia , zdaniem Sądu ,wymierzona kara pozbawienia wolności 6 miesięcy jest sprawiedliwa i spełnia swoje cele zakresu prewencji ogólnej i szczególnej. Oskarżony jest zarejestrowany jako bezrobotny. Jednak pracuje - jak twierdzi dużo -żeby nie pić i zapomnieć o piciu - zarabia. Sąd zasądził od niego koszty sądowe na podstawie art.2 ust1pkt2 ustawy z dnia 23.06.1973 „o opłatach w sprawach karnych”(Dz. U. Nr. 49 poz. 223 z 1983r ze zm.) i art. 626 i 627 kpk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.