XI Ns 913/16

(1)z udziałem Gminy M. T., M. S.

(1)i S. W. o zasiedzenie postanawia: I oddalić wniosek, II ustalić, iż wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty sądowe zgodnie ze swoim udziałem w sprawie. UZASADNIENIE Wnioskodawca T. P.

(1)złożył wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości położonej w T. przy ul. (...) posiadającej urządzoną księgę wieczystą (...) przez jego ojca T. P.

(2)w drodze zasiedzenia. W uzasadnieniu wniosku T. P.

(1)podniósł, że przedmiotową nieruchomość zakupił w sposób nieformalny jego dziadek W. P.

(1)urodzony (...),a zmarły 02-06-1977r. Do końca życia mieszkał w przedmiotowej nieruchomości wraz z dziećmi T. P.

(2), K. G. i S. W.. W. P.

(1)na przedmiotowej nieruchomości wzniósł dom mieszkalny. Ojciec wnioskodawcy T. P.

(2)urodził się w (...)r. i do końca życia zamieszkiwał w przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca wywodził, że kolejni posiadacze posiadali nieruchomość w sposób samoistny i byli przekonani, że są właścicielami nieruchomości. W związku z czym należy uznać ich za posiadaczy w dobrej wierze. W toku postępowania Sąd wezwał do udziału w sprawie Gminę M. T.. Uczestnik postępowania Gmina M. T. wniosła o oddalenie wniosku. Swoje stanowisko uzasadniła tym, że od 1992r. przedmiotowa nieruchomość była wydzierżawiana przez K. G. córkę W. od Gminy M. T.. SĄD USTALIŁ I ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE: Wpisanym w księdze wieczystej Kw (...) właścicielem jest Gmina M. T. [dowód: odpis księgi wieczystej k. 21-30 akt]. W okresie międzywojennym dziadek wnioskodawcy W. P.

(1)przybył do T. z kresów wschodnich. Poznał M. S.

(2)i po zawarciu związku małżeńskiego zakupił przedmiotową nieruchomość. Wzniósł najpierw dom drewniany, a następnie murowany. [dowód: przesłuchanie wnioskodawcy k. 70v akt, uczestniczki M. S.

(1)k. 71 akt, S. S. k. 71 akt]. W. P.

(1)zmarł w dniu 02-06-1977r. Spadek po nim nabyli wdowa M. P.

(1)z domu S. oraz dzieci: K. G., T. P.

(2)i S. W.. W. P.

(1)władał nieruchomością przez cały okres swojego życia jak właściciel. Na przedmiotowej nieruchomości w 1936 roku został wzniesiony budynek mieszkalny. [dowód: przesłuchanie wnioskodawcy k. 70v akt, uczestniczki M. S.

(1)k. 71 akt, S. S. k. 71 akt, kopia książki ewidencyjnej nieruchomości k. 14-18 akt, karta ewidencyjna k. 19 – 20 akt]. W dniu 09 lutego 1987 roku K. G. złożyła wniosek o wydzierżawienie przedmiotowej nieruchomości do Urzędu miasta T. Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami [ dowód : kopia wniosku k. 41 akt ] . K. G. ponowiła wniosek o wydzierżawienie przedmiotowej nieruchomości 19 marca 1992 roku [ dowód : kopia wniosku k. 46 akt ] . W dniu 01 maja 1993 roku została zawarta umowa dzierżawy nieruchomości położonej w T. przy ulicy (...) pomiędzy K. G. i Zarządem Miasta T. [ dowód : kopia umowy k. 42 akt ] . Po śmierci W. P.

(1)posiadaczem nieruchomości stał się jego syn T. P.

(2). T. P.

(2)zmarł w dniu 20-05-2004r. w T.. Spadek po nim nabyli żona K. P., córka M. S.

(1)oraz synowie: M. P.

(2)i T. P.

(1). [dowód: kopia postanowienia Sądu k. 9 akt]. Po śmierci T. P.

(2)posiadanie nieruchomości przejął wnioskodawca T. P.

(1). Zaczął on wypełniać wszystkie obowiązki związane z nieruchomością. W. P.

(2)w związku z przejęciem nieruchomości spłacił swoje siostry w kwotach po 5.000zł. [dowód: przesłuchanie wnioskodawcy k. 70v akt, uczestniczki M. S.

(1)k. 71 akt, S. S. k. 71 akt]. W 2012 roku wnioskodawca podpisał umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości z Gminą T. . W op0arciu o zawartą umowę T. P.

(1)płaci regularnie czynsz dzierżawny[ dowód : przesłuchanie wnioskodawcy k. 70 v , przesłuchanie uczestniczki M. S.

(1)k. 71 akt , przesłuchanie uczestniczki S. S. k. 71 akt ] . k. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przesłuchania wnioskodawcy i uczestniczek oraz dołączonych do akt dokumentów . Fakt posiadania nieruchomości przez W. P.

(1), potem przez T. P.

(2), a następnie przez T. P.

(1)nie był w sprawie kwestionowany . Sąd dał wiarę temu , że W. P.

(1)już w okresie międzywojennym nabył nieformalnie nieruchomość , wzniósł na niej budynek i był jej posiadaczem samoistnym . Uczestnik Gmina M. nie kwestionowała tych okoliczności . Jest to ponadto potwierdzone książką ewidencyjną nieruchomości oraz kartą ewidencyjną lokalu . Samoistność posiadania T. P.

(2)nie była kwestionowana do 1992 roku , kiedy to K. G. zawarła z Gminą T. umowę dzierżawy przedmiotowej nieruchomości . Zdaniem Sądu od tego momentu można mówić o posiadaniu zależnym w zakresie umowy dzierżawy . Wprawdzie T. P.

(2)nie był stroną umowy , to należy wątpić aby nie był poinformowany o fakcie jej zawarcia . T. P.

(1)przyznał , że płacił regularnie czynsz dzierżawny . Jego z pewnością można uznać za posiadacza zależnego .Tak więc Sąd winien rozstrzygnąć czy T. P.

(2)z chwilą śmierci w 2004 roku lub wcześniej nabył własność przedmiotowej nieruchomości przez zasiedzenie . Bezsporną okolicznością było , że własność przedmiotowej nieruchomości przysługiwała Skarbowi Państwa . Zgodnie z treścią art. 177 kodeksu cywilnego z 1965 roku przepisy o zasiedzeniu nie miały zastosowania do nieruchomości będącej przedmiotem własności państwowej . Przepis ten został uchylony ustawą z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie ustawy kodeks cywilny . Od dnia wejścia w życie tej ustawy to jest od dnia 01 października 1990 roku możliwe było zasiedzenie nieruchomości będącej przedmiotem własności państwowej . Zgodnie z treścią art. 172 kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność , jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny , chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze [ zasiedzenie ] . Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność , choćby uzyskał posiadanie w złej wierze . Przy obliczaniu terminu do nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie należy brać pod uwagę brzmienie art. 10 ustawy z 1990 roku o zmianie ustawy kodeks cywilny . Stanowi on , że jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy istniał stan , który według przepisów dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości , a według przepisów obowiązujących po wejściu jej w życie prowadzi do zasiedzenia , zasiedzenie biegnie od dnia wejścia w życie ustawy , jednakże termin ten ulega skróceniu o czas , w którym powyższy stan istniał przed dniem wejścia w życie ustawy , lecz nie więcej niż o połowę . Przedmiotowa nieruchomość posiada urządzoną księgę wieczystą . Tak więc należy uznać kolejnych posiadaczy nieruchomości za posiadaczy w złej wierze . Mogli oni bowiem przy zachowaniu należytej staranności ustalić w księdze wieczystej właściciela nieruchomości . Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy , że do skutecznego nabycia nieruchomości przez zasiedzenie T. P.

(2)musiałby w sposób samoistny posiadać nieruchomość do 01 października 2005 roku . Tak się nie stało bowiem wcześniej T. P.

(2)zmarł . Niezależnie od tego należy pamiętać , iż zgodnie z ustaleniami Sądu nastąpiła utrata samoistności posiadania w 1992 roku .Wprawdzie art. 339 kodeksu cywilnego stanowi , że domniemywa się , iż kto rzecz posiada jest posiadaczem w dobrej wierze , jednakże w niniejszej sprawie zdaniem Sądu domniemanie to zostało skutecznie obalone . T. P.

(1)nie można uznać za posiadacza samoistnego , czyli posiadacza w zakresie prawa własności . Jak sam przyznał podpisał umowę dzierżawy i płacił czynsz . Wobec powyższego na podstawie cytowanych przepisów orzeczono jak w sentencji . O kosztach orzeczono na podstawie art. 520 k.p.c.