II W 130/16

(1)s. J. i U. z d. Z. ur. (...) w R. obwinionego o to, że 1. W dniu 23 kwietnia 2016 roku o godz. 10:50 w sklepie (...) przy ul. (...) w R. dokonał kradzieży 3 szt. butelek wódki 0,7 l (...) o łącznej wartości 95,97 zł, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o. (...). tj. za wykroczenie z art. 119§ 1 kw I. Obwinionego M. N.

(1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie z tym ustaleniem, iż w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu miał ograniczona w stopniu znacznym zdolność do pokierowania swoim postępowaniem tj. wykroczenia z art.119§1 kw w zw. z art.17§2 kw i za to na podstawie art.119§1 kw w zw. z art.24§1 i 3 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 500,00 (pięćset) złotych, II. Na podstawie art.119§4 kw orzeka w stosunku do obwinionego obowiązek zapłaty pokrzywdzonemu tj. (...) Sp. z o.o w K. kwoty 95,97 (dziewięćdziesiąt pięć 97/100) złotych tytułem równowartości skradzionego mienia , III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. kwotę 360,00 (trzysta sześćdziesiąt) złotych plus 23% podatku VAT, łącznie 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, IV. Zwalnia obwinionego od uiszczenia opłaty sądowej, natomiast równowartością zryczałtowanych wydatków poniesionych w sprawie obciąża Skarb Państwa. II W 130/16 UZASADNIENIE W dniu 23 kwietnia 2016 roku około godziny 10.50 M. N.

(1)udał się do sklepu (...) w R.. Wykorzystując nieuwagę personelu zabrał ze stoiska z alkoholem 3 butelki wódki (...) o pojemności 0,7 litra każda, o łącznej wartości 95,97 złotych i schował. M. N.

(1)opuścił następnie sklep, nie płacąc za zabrany towar. (d. wyj. obw. M. N. k. 39, 11 zez. św. A. M. k. 40, 5 płyta CD k. 8) W toku postępowania M. N.

(1)został poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu . Ze sporządzonej opinii wynika, iż badany jest uzależniony od efedryny, od przyjmowania której przejawia cechy ograniczonego uszkodzenia (...). Badany jak podaje biegła miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu, ale miał ograniczoną w znacznym stopniu zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Biegła stwierdziła też, iż M. N.

(1)nie jest w stanie samodzielnie i rozsądnie prowadzić skutecznej obrony. (d. opinia k. 28-19) Obwiniony M. N.

(1)(k.39, 11) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Obwiniony dodał jedynie, że żałuje oraz, że skradziony alkohol sprzedał, aby mieć pieniądze na efedrynę. Oceniając wyjaśnienia obwinionego (k.39, 11) w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności w kontekście zeznań świadka A. M. (k.40, 5) jak i zapisu na płycie CD z monitoringu (k.8) Sąd uznał, iż zasługują one na przyjęcie i uznanie. Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadka A. M. (k.40, 5), albowiem są one spójne, konkretne, nie zostały podważone wynikami przewodu sądowego. Osoba ta jest nadto obca w stosunku do obwinionego, nie pozostaje z nim w konflikcie, dlatego też zdaniem Sądu nie miała żadnych podstaw do bezpodstawnego obciążania go. Sąd uznał także w pełni wnioski końcowe opinii sądowo - psychiatrycznej, albowiem są one pełne, jasne, poparte doświadczeniem zawodowym i fachową wiedzą a nadto nie zostały podważone przez żadną ze stron. Z uwagi na wniosek obrońcy o uzasadnienie wyroku w zakresie kary Sąd sporządził uzasadnienie w ograniczonym zakresie. Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Sąd uznał, iż wina i sprawstwo obwinionego w zakresie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości i przyjął, iż M. N.

(1)swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 23 kwietnia 2016 roku o godz. 10.50 w sklepie (...) przy ul. (...) w R. dokonał kradzieży 3 szt. butelek wódki 0,7 l (...) o łącznej wartości 95,97 zł, czym działał na szkodę (...) Sp. z o.o (...), przy czym w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem ; wyczerpał znamiona wykroczenia z art.119§1 kw w zw. z art.17§2 kw. Z uwagi na treść opinii biegłego psychiatry, Sąd dokonał zmiany kwalifikacji prawnej czynu poprzez przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji z art.17§2 kw. Za czyn przypisany obwinionemu Sąd wymierzył mu karę grzywnę w wysokości 500,00 złotych. Przy wymiarze tej kary Sąd wziął pod uwagę jako okoliczności łagodząca przyznanie się do winy i wyrażony żal, natomiast jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwość popełnionego czynu wyrażający się w charakterze naruszonego dobra tj. prawa własności, zaplanowany sposób działania, motywację zasługującą na negatywną ocenę a przede wszystkim wielokrotną uprzednia karalność za takie same czyny (k.38) tj. kradzieże. Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionego kara grzywny jest adekwatna do winy i charakteru popełnionego czynu i spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze na przyszłość, a w szczególności zapewni przestrzeganie przez obwinionego prawa i zapobiegnie popełnieniu w przyszłości podobny czynów. Powyższa kara uczyni także, w ocenie Sądu, zadość społecznemu poczuci sprawiedliwość. Wysokość orzeczonej kary grzywny nie jest zbyt wysoka, leży w możliwościach finansowych obwinionego i przy dołożeniu staranności nie będzie miał żadnych problemów z jej uiszczeniem. Zdaniem Sądu, pomimo wniosków końcowych z opinii biegłej co do zdolności pokierowania przez obwinionego swoim zachowaniem, obwiniony nie zasługuje na dobrodziejstwo odstąpienia od wymierzenia kary, przede wszystkim z uwagi na wielokrotną uprzednią karalność za czyny tego samego typu. Ponadto w oparciu o art.119§4 kw Sąd zobowiązał obwinionego do naprawienia szkody poprzez zapłacenie na rzecz pokrzywdzonego sklepu kwoty 95,97 złotych stanowiącej równowartość skradzionego mienia. Środek ten ma na celu przede wszystkim uczynić zadość pokrzywdzonemu a nadto ma wpłyną wychowawczo i dyscyplinująco na obwinionego. Z uwagi, iż obwiniony korzystał z pomocy prawnej obrońcy z urzędu, Sąd zasądził w oparciu o §11 ust. 2 pkt.2 Rozp. MS z 22.10.2015r. w/s opłat za czynności adwokackie na rzecz adw. K. K. kwotę 442,80 złotych (kwota powyższa zawiera podatek VAT). Biorąc pod uwagę trudna sytuację obwinionego Sąd zwolnił go z opłaty i kosztów w oparciu o art.119 kpw w zw. z art.624 kpk i art.17 ust.1 ustawy z 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 ze zm.).