II Ca 675/13

Sygn. akt II Ca 675/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia SO Monika Kuźniar Protokolant: Elżbieta Biała po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa G. G. przeciwko M. C. i(...) Sp. z o.o. w P. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego E. H. Sp. o.o. w P. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Krzyków we Wrocławiu z dnia 22 marca 2013r. sygn. akt I C 864/12 oddala apelację. Sygn. akt II Ca 675/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w pkt I zasądził od pozwanej (...) sp. z o.o. w P. na rzecz powódki G. G. kwotę 4.014 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 27 października 2011 r. do dnia zapłaty; w pkt II oddalił dalej idące powództwo; w pkt III oddalił powództwo w stosunku do pozwanego M. C.; w pkt IV zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 85,27 tytułem zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd podał, że w razie rezygnacji powódki z imprezy turystycznej z przyczyn leżących po jej stronie, choć nawet niezawinionych, zobowiązana ona była do pokrycia kosztów przygotowania imprezy poniesionych przez pozwaną. Sąd uznał też, że pozwana winna była udowodnić poniesienie wydatków w wysokości 4.954 zł, przy czym powódka uznała wszelkie poniesione przez pozwaną koszty, oprócz kosztu zakupu biletów lotniczych i wynagrodzenia agenta, za zasadne. Sąd ustalił, że M. C. nie otrzymał od pozwanej prowizji w wysokości 396,32 zł i ocenił, iż brak było podstaw do zatrzymania tej kwoty przez pozwaną. Pozwana nie przedstawiła nadto dostatecznych dowodów na okoliczność, iż z uwagi na rezygnację powódki z imprezy została obciążona przez linie lotnicze kosztem w wysokości 1.846,56 zł za osobę w związku z uprzednim zakupem biletów lotniczych. Sąd podał, że pozwana winna była wskazać w jakiej taryfie bilet został zakupiony i jakie były warunki zwrotu ceny w przypadku rezygnacji. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia w zakresie pkt I i IV wniosła pozwana (...) sp. z o.o. w P., domagając się zmiany zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez oddalenie powództwa w całości oraz w pkt IV poprzez zasądzenie od powódki kosztów postępowania. Ewentualnie domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie pkt I i IV i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sądowi I instancji zarzuciła błędne przyjęcie, że powódce G. G. przysługuje roszczenie objęte pozwem, błędne przyjęcie, że na koszt rezygnacji poniesiony przez pozwanego składał się jedynie koszt uzyskania wiz w kwocie 440 zł, kwota 200 zł tytułem pośrednictwa wizowego oraz kwota 300 zł tytułem kosztów manipulacyjnych. Zarzuciła nadto błędne przyjęcie, że nie wykazała rzeczywiście poniesionych kosztów w związku z rezygnacją powódki z udziału w imprezie turystycznej, bezzasadne pominięcie zeznań świadka R. O. z uwagi na błędne przyjęcie, że jego zeznania były pozbawione wartości dowodowej, albowiem pozostają w sprzeczności z zeznaniami M. C., mimo że Sąd stwierdził w treści uzasadnienia, że świadek opisał poniesione przez pozwaną koszty w sposób spójny i rzeczowy oraz w sposób zbyt szczegółowy. Zarzuciła też błędne przyjęcie, że nie wykazała poniesienia kosztów rezygnacji z biletów lotniczych w wysokości 3.693,12 zł, mimo przedstawienia przez samego powoda dowodu zakupu biletów oraz dokumentu rozliczeniowego z (...), błędne przyjęcie, że pozwany nie został obciążony przez linie lotnicze kosztem zakupu dwóch biletów lotniczych, niesłuszne uzależnianie okoliczności poniesienia przez pozwanego kosztów rezygnacji od taryfy, w której zakupiony został bilet, skoro – jak Sąd sam stwierdził – w razie rezygnacji klienta z imprezy mogą zostać naliczone realnie poniesione wydatki. Zarzuciła także pominięcie przez Sąd dowodu z dokumentu – biletów lotniczych przedłożonych przez powódkę oraz obrazę art. 233 kpc poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie i orzeczenie o kosztach według norm przepisanych, podtrzymując zgłoszone w sprawie żądania i wnioski. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd I instancji przeprowadził prawidłowo wyczerpujące postępowanie dowodowe, w oparciu o dowody wskazane przez strony (art. 232 k.p.c.), a następnie, w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 233 § 1 k.p.c. ocenił ich wiarygodność i moc według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, zgodnie z logiką i zasadami doświadczenia życiowego. Sąd ten poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd II instancji przyjmuje za własne. W związku z tym, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw ani do uzupełnienia materiału dowodowego, ani do czynienia odmiennych ustaleń faktycznych. Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy stronami została zawarta umowa o świadczenie usług turystycznych, do której zastosowanie mają przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 r., nr 223, poz. 2268 t.j.), na co słusznie wskazał Sąd Rejonowy. W myśl dyspozycji art. 353