Sygn. akt III AUa 530/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia S
§ 1
w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stronami są ubezpieczony, osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, i zainteresowany. Definicja zainteresowanego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określono w art.
§ 2k.p.c.
zdanie pierwsze - zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli zainteresowany nie bierze udziału w sprawie, sąd zawiadomi go o toczącym się postępowaniu. Zainteresowany może przystąpić do sprawy w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia zawiadomienia. Sąd prowadzący postępowanie w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych zobowiązany jest do zbadania, czy przedmiot danego postępowania wskazuje na to, że określona osoba powinna w danym wypadku korzystać ze statusu prawnego zainteresowanego i zawiadomić o toczącym się postępowaniu., w celu stworzenia jej możliwości przystąpienia do sprawy i obrony praw, nawet jeżeli nie została ona uprzednio wezwana do udziału w tej sprawie w postępowaniu przed organem rentowym. Jeżeli osoba posiadająca status zainteresowanego w rozumieniu art.
§ 2zdanie pierwsze k.p.c.
nie została powiadomiona przez sąd o toczącym się postępowaniu , to przesądza to o nieważności tego postępowania (art. 379 pkt 5 w związku z art.
§ 1k.p.c.) i w tym samym zakresie skutkuje obowiązek jego zniesienia.
W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że stroną niniejszego postępowania jest J. N.
(2)- żona wnioskodawcy. Analiza akt ubezpieczeniowych wskazuje, że większość decyzji dotyczących J. N.
(1)kierowanych było bezpośrednio do J. N.
(2), w tym już pierwsza decyzja z 12 września 1994r. (k.8 ar.) . Istotnym jest, że J. N.
(1)nie był również adresatem decyzji z dnia 31 sierpnia 2001 roku, którą organ rentowy ustalił, dla niego podleganie ubezpieczeniu rolników od dnia 18 września 2000 roku (k.43v akt KRUS). Do J. N.
(2)kierowane były kolejne decyzje dotyczące przyznania ulg jak również liczne zawiadomienia dotyczące nadpłat, Co więcej decyzjami z 1.05. 2013 roku organ rentowy orzekł o wspólnej odpowiedzialności J. N.
(1)i J. N.
(2)za zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników J. N.
(1). Reasumując, zaistniała w przedmiotowej sprawie, nieważność postępowania skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, zniesieniem postępowania przed sądem pierwszej instancji w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Lublinie. W związku z powyższym bezprzedmiotowe stało się na tym etapie prowadzenie rozważań przez sąd drugiej instancji w zakresie zarzutów podniesionych w apelacji. Sąd I instancji rozważy czy i jakie znaczenie nadać okoliczności kierowania większości decyzji nie do wnioskodawcy. Rozpoznając ponownie sprawę, Sąd z zachowaniem inicjatywy dowodowej stron wyjaśni wszelkie istotne dla sprawy okoliczności. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na zasadzie art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 108 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.