← Polska

IV Ca 751/16

Sygn. akt IV Ca 751/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Płocku IV Wydział Cywilny - Odwoławczy W składzie następującym : Przewodniczący: SSO Wacław Banasik (spr) Sędziowie: SO El

§ 2

k.p.c., czyli że sądy w obu instancjach badają tylko treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treści księgi wieczystej. W tym postępowaniu kontrola zaskarżonego orzeczenia dokonywana przez sąd drugiej instancji na skutek wniesionej apelacji jest wobec tego ograniczona tylko do tego, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku i którymi dysponował sąd pierwszej instancji, była podstawa do dokonania bądź odmowy wpisu, zgodnie z wnioskiem o wpis. Sąd Rejonowy oddalił wniosek. Podstawą tego postanowienia była dotychczasowa treść księgi wieczystej i zawarte w jej aktach dokumenty. Wnioskodawczyni nie przedstawiła dowodów z dokumentów, w formie przewidzianej przepisem art. 31 ust 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, wskazujących na zasadność jej wniosku. W tej sytuacji Sąd Rejonowy był zobligowany do oddalenia wniosku na podstawie art.

§ 2k.p.c.

Zawarte w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego nie są zasadne. Warto apelującym przypomnieć, że prowadzenie ksiąg wieczystych oparte jest na zasadzie tzw. ciągłości wpisów, określanej w doktrynie także jako zasada wpisu uprzedniego. Zgodnie z art. 34 u.k.w.h. wpis może nastąpić, jeżeli osoba, której prawo ma być wpisem dotknięte, jest lub zostaje jednocześnie wpisana do księgi wieczystej jako uprawniona, z tym uproszczeniem co do wpisów w dziale II, że dla ujawnienia właściciela wystarcza, aby następstwo prawne po osobie wpisanej jako właściciel zostało wykazane odpowiednimi dokumentami. Przepis ten jest zbieżny z treścią art.

§ 2k.p.c.

wskazującego, że kognicją sądu objęte jest badanie treści księgi wieczystej oraz z art. 3 ust. 2 u.k.w.h. zawierającym domniemanie prawne, że prawo wykreślone nie istnieje. W konsekwencji osoba ubiegająca się o wpis musi albo wykazać wprost, że jest następcą prawnym osoby aktualnie wpisanej, albo przedstawić i wykazać ciąg następstw prawnych po niej. Dowody przejścia, ustanowienia, zmiany lub wygaśnięcia prawa, które ma być wpisane, powinny zatem pochodzić od lub dotyczyć takiej osoby i mieć formę dokumentu (z wyjątkiem sytuacji gdy wpis jest dokonywany bezpośrednio na podstawie przepisu prawa). Oznacza to, że nie jest dopuszczalne wwiązanie się w następstwo prawne po jednym z podmiotów, którego wprawdzie dotyczył wpis prawa własności dokonany wcześniej, ale został wykreślony, albo podmiotu który sam, lub którego poprzednik prawny, nie był w ogóle ujawniony w księdze wieczystej. Tymczasem apelujący nie wywodzą swego uprawnienia od osób wpisanych w księdze wieczystej, usiłując przeforsować jako podstawę wpisu konkurencyjny tytuł własności. Apelujący ignoruje przy tym fakt, że tytuł własności do nieruchomości objętej księgą wieczystą (...) nie jest następstwem dziedziczenia po W. i T. G.

(1)lecz konsekwencją umowy darowizny z dnia 27 lutego 1946 roku i dziedziczenia po T. i J. G.. Osoby aktualnie wpisane w dziale II księgi wieczystej (...) wywodzą swój tytuł prawny od T. i J. G., na podstawie prawidłowo zastosowanego przepisu art. 34 u.k.w.h. W postepowaniu wieczystoksięgowym nie jest dopuszczalne kwestionowanie prawidłowości dotychczasowego wpisu prawa własności i zastąpienie go innym. temu celowi służy instytucja uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Z podanych wyżej względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.