227 k.p.c. oraz art. 120 k.p. W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji z pozostawieniem mu rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego lub o jego zmianę przez oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz od powódki kosztów za obie instancje. Wniósł nadto o zbadanie zasadności odmowy przez Sąd Okręgowy zawieszenia postępowania i o zawieszenie (w drugiej instancji) postępowania do czasu zakończenia prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową B. w B. pod sygnaturą 2 Ds. 1506/14. Powódka wniosła o oddalenie apelacji i o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie odnieść się przyjdzie do żądania skarżącego, by zbadać wydane przez Sąd Okręgowy postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Podnoszone w tym zakresie zastrzeżenia uznać należy za chybione. Zgodnie z art. 177§1 pkt 4 k.p.c. sąd może zawiesić postępowanie, także z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej. Z normy tej wynika, że jeśli ustalenie czynu nie mogłoby wywrzeć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej, sąd postępowania zawiesić nie może, w toku postępowania tymczasem żaden taki czyn się nie ujawnił, nie jest bowiem takim ujawnieniem samo twierdzenie pozwanego o możliwości dokonywania przelewów na jego rachunek bankowy przez jakąś osobę trzecią lub o rzekomej jego nieświadomości o dokonywanych przelewach. Nie wskazuje także na ujawnienie się jakiegoś wymagającego specjalnego ustalenia w postępowaniu karnym czynu sygnalizowana przez pozwanego rzekoma konieczność ustalenia dopiero w drodze mającej być prowadzoną w postępowaniu przygotowawczym opinii biegłego, na jaki rachunek i w jaki sposób rozdysponowane zostały środki wpłacone przez M. O.
oraz art. 227 k.p.c. Art. 217§3 k.p.c. zezwala sądowi orzekającemu na pominięcie twierdzeń strony i dowodów, jeżeli są powoływane jedynie dla zwłoki lub jeżeli okoliczności sporne zostały już należycie wyjaśnione. Rzecz w tym, że Sąd Okręgowy zgłoszonych w odpowiedzi na pozew wniosków pozwanego nie pominął, a jedynie je oddalił, nie mógł zatem tej konkretnej normie uchybić. Nie uchybił też Sąd ten art. 217§1 k.p.c., w myśl którego strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej, przytaczania takich okoliczności i dowodów bowiem pozwanemu nie uniemożliwił. Odmienną zupełnie sprawą jest, czy wniosek o wystąpienie do (...) SA o ustalenie komputera, z którego następowały logowania do systemu Banku Spółdzielczego (...) we wskazanych, konkretnych terminach, był merytorycznie zasadny, kwestię tę oceniać bowiem należy wyłącznie z punktu widzenia normy art. 227 k.p.c. Stanowi ona, że przedmiotem dowodu są (tylko te) fakty, które mają dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie. W tym zakresie na podzielenie zasługuje stanowisko Sądu Okręgowego, który mającym być ustalanym w drodze zażądania informacji od (...) SA okolicznościom odmówił relewantności, zwłaszcza w kontekście poczynionego w wyniku postępowania dowodowego ustalenia, że w instytucji tej każdy pracownik mógł w praktyce korzystać z dowolnego komputera, oraz tego, że niemożliwe było wykonywanie operacji na rachunku bankowym pozwanego przez osobę nie znającą hasła dostępu do tego rachunku. Art. 233§1 k.p.c. normuje sposób oceny dowodów pod kątem ich wiarygodności lub mocy, pozostawiając przy jej dokonywaniu sądowi orzekającemu pełną w zasadzie swobodę, ograniczoną jedynie koniecznością uczynienia tego w zgodzie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Podniesione w apelacji szczegółowe zarzuty tymczasem, poza ogólnikowym stwierdzeniem, że materiał dowodowy nie został należycie rozważony, a ocena dowodów przeprowadzona została wybiórczo i dowolnie, nie odnoszą się do oceny dowodów, a do poczynionych ustaleń, co każe zawarte w nich wywody uznać za skierowane w istocie przeciwko poczynionym ustaleniom. Jedyny wskazany przez skarżącego w uzasadnieniu apelacji jako wadliwie oceniony dowód to ten z zeznań świadka M. O.
obowiązek zapłaty odsetek ustawowych (obecnie – za opóźnienie) od poszczególnych składających się na dłużną sumę kwot od tych właśnie dat. Nie może budzić wątpliwości legitymacja powódki do dochodzenia roszczenia, nabyła je ona bowiem skutecznie od pierwotnego wierzyciela, to jest od Zarządu Regionu P. (...). Na przeszkodzie uwzględnieniu powództwa w całości nie mogła stanąć norma art. 120 k.p. (a konkretnie jej §1), zastosowania której Sąd Okręgowy słusznie odmówił. Norma ta stanowi, że w razie wyrządzenia szkody przez pracownika przy wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych osobie trzeciej, zobowiązany do naprawienia szkody jest wyłącznie pracodawca. Z samego jej brzmienia wynika wszak, że owo szczególne wyłączenie bezpośredniej odpowiedzialności pracownika zaistnieć może jedynie wtedy, gdy do wyrządzenia szkody doszło przy wykonywaniu obowiązków pracowniczych, z poczynionych ustaleń wynika tymczasem jednoznacznie, że będący istotnie pracownikiem (...) SA pozwany szkodę wyrządził przy okazji wykonywania swoich obowiązków pracowniczych, a w rzeczywistości – przy wykorzystaniu okazji stworzonej przez powierzenie mu określonych czynności. Nie wyklucza to, oczywiście, odpowiedzialności jego pracodawcy za własny delikt (choćby wynikły z nienależytego nadzoru), w razie jej zaistnienia jednak byłaby to odpowiedzialność nie za, a obok pozwanego. Ta ostatnia uwaga ma jednak charakter wyłącznie porządkujący, w sprawie niniejszej bowiem powódka do (...) SA żadnych roszczeń nie kierowała i przesłanki ewentualnej odpowiedzialności pracodawcy pozwanego w ogóle nie podlegały badaniu. Z powyższych względów, skoro apelacja okazała się być bezzasadną, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego podstawę swą znajduje w normach art. 98§
SSA Piotr WójtowiczSSA Joanna Naczyńska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.