Sygn. akt III AUa 710/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 grudnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Krystyna Smaga Sędziowie: SA Małgorzata Pasek SA Małgorzata Rokicka - Radoniewicz (spr.) Protokolant: protokolant sądowy Joanna Malena po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. w Lublinie sprawy W. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o prawo do emerytury na skutek apelacji W. T. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt VIII U 907/15 I. zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję i ustala W. T. prawo do emerytury od dnia(...); II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. na rzecz W. T. kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Krystyna Smaga Małgorzata Pasek III AUa 710/16 UZASADNIENIE Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 14 kwietnia 2015r. na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z dnia 18 lutego 1983 r.) odmówił W. T. prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych podając, iż wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Od tej decyzji odwołanie do Sądu Okręgowego w Lublinie wniósł W. T., zarzucając jej niezgodność z prawem poprzez naruszenie: art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa poprzez nienależyte wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla sprawy, tj. niewyjaśnienie rzeczywistego przebiegu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a także poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, iż odwołujący się nie przepracował 15 lat w szczególnych warunkach, art. 8 kpa i art. 9 kpa poprzez zaniechanie obowiązkowi informowania ubezpieczonego o przysługujących mu prawach, w szczególności prawie do składania wniosków dowodowych, prawie do składania wyjaśnień, art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez wadliwą wykładnię przepisu oraz błędne przyjęcie, że: - zatrudnienie ubezpieczonego w „(...)S.A.” w C. na stanowisku pomocnika kierowcy nie stanowi zatrudnienia zaliczanego do okresu, od którego jest uzależnione nabycie prawa do wcześniejszej emerytury, - brak zaliczenia czasu odbywania służby wojskowej od 25 października 1974r. do 8 października 1976r. do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w zakresie wszelkich uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie, podczas gdy wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia zwolnienia ze służby wojskowej podjął zatrudnienie w „(...)” S.A. w C., - brak zaliczenia okresu pracy w firmie „(...)” w C. w okresie od 1 września 1993r. do 1 października 1993r. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, podczas gdy wskazane stanowisko winno zostać zaliczone do okresu pracy w warunkach szczególnych”, 4) art. 118 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z art. 107 kpa, poprzez brak wskazania podstawy prawnej decyzji, okresów pracy, które organ uwzględnił oraz okresów pracy i stanowisk pracy, których organ nie uwzględnił do 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury od dnia złożenia wniosku tj. od dnia 31 grudnia 2014r. wraz z odsetkami oraz zasadzenie od organu rentowego kosztów procesu według norm prawem przepisanych. Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2016 roku oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, że W. T. urodzony się 21 marca 1954 r. w dniu 31 grudnia 2014r. złożył wniosek o prawo do emerytury. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił mu prawa do emerytury wskazując, że skarżący nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w warunkach szczególnych. Do prac w takich warunkach ZUS uwzględnił mu okres 12 lat 11 miesięcy i 21 dni. W toku postępowania przez Sądem wnioskodawca domagał się uwzględnienia mu do prac wykonywanych w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w (...) w C. w okresie od 2 lipca 1974 r. do 24 października 1974 r. – to jest przed odbywaniem służby wojskowej – na stanowisku pomocnika kierowcy, okresu odbywania służby wojskowej od 25 października 1974 r. do 8 października 1976 r., a także 31 dni zatrudnienia w firmie (...) H. K.. Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawca został przyjęty do pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Państwowej (...) Oddziale w C. od dnia 22 stycznia 1974 r., na stanowisko konduktora autobusowego. Od dnia 2 lipca 1974r. przydzielono mu pracę pomocnika kierowcy. Skarżący pracował na wskazanym stanowisku do dnia 24 października 1974 r., zaś od dnia 25 października 1974 r. otrzymał powołanie do odbywania służby wojskowej. Powrócił do pracy w ciągu miesiąca od zakończenia służby (8 października 1976 r.) i od dnia 8 listopada 1976 r. został zatrudniony już na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego. Wnioskodawca pracował na tym stanowisku do dnia 30 czerwca 1987 r. i okres ten (od 8 listopada 1976 r. do 30 czerwca 1987r. został mu zaliczony przez organ rentowy jako zatrudnienie w warunkach. Pracując w przedsiębiorstwie (...) przed okresem odbywania służby wojskowej wnioskodawca wykonywał pracę pomocnika kierowcy. Jako pomocnik wyjeżdżał razem z kierowcą w trasy i pomagał w czynnościach związanych z załadunkiem i rozładunkiem towarów, sprawdzał stan techniczny pojazdu, zajmował się myciem samochodu, dokonywaniem drobnych, niezbędnych napraw podczas podróży, w razie potrzeby był zmiennikiem kierowcy w czasie prowadzenia pojazdu. Wykonywane czynności związane były z pojazdami marki S. (...), J.. Pracując jako kierowca w firmieH. K.(świadczącej usługi (...)) wnioskodawca jeździł samochodami ciężarowymi (marki L., J.) świadcząc usługi (...) dla firm i osób fizycznych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzone w aktach sprawy i aktach organu rentowego oraz zeznania wnioskodawcy i świadków, które Sąd uznał za wiarygodne. Sąd Okręgowy orzekł, że w oparciu o przepis art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wnioskodawca urodzony po dniu 31 grudnia 1948 roku mógłby uzyskać prawo do emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32 – czyli 60 roku życia, pod warunkiem osiągnięcia w dniu wejścia w życie ustawy okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego 25 lat oraz 15 letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych - rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Emerytura, taka przysługuje pod warunkiem nie przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Poza sporem w niniejszej sprawie pozostaje, że wnioskodawca osiągnął wiek 60 lat i udowodnił wymagany 25 letni okres zatrudnienia, nie przystąpił również do otwartego funduszu emerytalnego. W ocenie Sądu w postępowaniu zostało ustalone w sposób niebudzący wątpliwości, że wnioskodawca jako pomocnik kierowcy nie kierował pojazdami ciężarowymi o ciężarze powyżej 3,5 tony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a jedynie dorywczo, gdyż wykonywał inne czynności pomocnicze, nie można uznać jego pracy za pracę wykonywaną w szczególnych warunkach i w związku z tym okres ten nie podlega zaliczenia do prac w szczególnych warunkach. Z uwagi na tę okoliczność zdaniem Sądu do okresu prac w szczególnych warunkach nie można było mu zaliczyć okresu służby wojskowej. Sąd Okręgowy wskazał, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego okres służby wojskowej żołnierza zatrudnionego przed powołaniem do czynnej służby wojskowej w warunkach szczególnych, który po zakończeniu tej służby podjął zatrudnienie w tych samych warunkach, jest okresem pracy w szczególnych warunkach. A contrario, kiedy pracownik przed powołaniem do służby wojskowej nie pracował w warunkach szczególnych, natomiast pracę taką rozpoczął po powrocie ze służby, okres służby wojskowej nie podlega zaliczeniu do prac w warunkach szczególnych. Skoro zaś wnioskodawca przed okresem odbywania służby wojskowej nie pracował w warunkach szczególnych, co zostało ustalone w niniejszym postępowaniu, okresu tego nie można mu zaliczyć do prac w warunkach szczególnych.. Zatem - warunkiem koniecznym do zaliczenia okresu służby wojskowej do stażu pracy w warunkach szczególnych jest to, aby okres służby pozostawał przerwą w okresie, w którym pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych, a więc powinien wykonywać pracę w warunkach szczególnych bezpośrednio przed powołaniem do służby wojskowej oraz bezpośrednio po jej zakończeniu. W związku z powyższym zaś, okres pracy na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych w firmie(...) H. K.przez okres 31 dni, po doliczeniu go do okresu prac w szczególnych warunkach uwzględnionych przez ZUS (12 lat 11 miesięcy i 21 dni) jest niewystarczający do przyznania mu prawa do emerytury w warunkach szczególnych. Od tego wyroku apelację wniósł wnioskodawca W. T. zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.