VIII Gz 319/16

Sygn. akt VIII Gz 319/16 POSTANOWIENIE Dnia 27 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Piotr Sałamaj Sędziowie : SO Agnieszka Górska (spr.) SR (del.) Rafał Lila po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwa B. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) z siedzibą w T. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt X GNc 2430/15 postanawia: oddalić zażalenie. Rafał Lila Piotr Sałamaj Agnieszka Górska UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie oddalił wniosek powoda o nadanie klauzuli wykonalności (pkt 1), uchylił nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 15 lutego 2016 r. (pkt 2) i umorzył postępowanie na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. (pkt 3). W uzasadnieniu wskazano, że po wytoczeniu powództwa pozwana utraciła zdolność sądową, nastąpił trwały i nieodwracalny brak jej następcy prawnego. Powód wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie przepisu art. 355 k.p.c. poprzez umorzenie postępowania mimo braku ustawowych przesłanek. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd nie uwzględnił, że pozew wniesiono w czasie kiedy pozwana miała zdolność sądową, co wymagało wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy na rozprawie. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie, wobec stwierdzonego wykreślenia pozwanej z rejestru przedsiębiorców z dniem 5 lutego 2016 r. i tym samym utraty zdolności sądowej, zaistniała przesłanka zawieszenia postępowania, wymieniona w art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. Ponadto, z uwagi na to, że - zgodnie z art. 174 § 2 k.p.c. - zawieszenie ma w tym wypadku skutek od chwili nastąpienia zdarzenia, które je spowodowało (wykreślenie z rejestru), uzasadnione było uchylenie nakazu zapłaty wydanego już po tym dniu. Wobec braku tytułu egzekucyjnego, którego dotyczył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, bezprzedmiotowe stało się nadanie tej klauzuli, a tym samym wniosek powoda w tym zakresie nie mógł być uwzględniony. O zaniechaniu uprzedniego zastosowania przez Sąd I instancji przepisu art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. i umorzeniu postępowania zadecydowało ustalenie, że brak jest następcy prawnego strony pozwanej. Przypomnieć bowiem trzeba, że zgodnie z art. 182 zd. 2 k.p.c. sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie roku od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. W powołanym już w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 r. (II PK 63/11, LEX nr 1129342) przyjęto, że jeżeli jest oczywiste, że utrata zdolności sądowej jest trwała i nieodwracalna i z pewnością nie będzie następcy prawnego strony, wcześniejsze zawieszenie postępowania po to tylko, żeby niezwłocznie je umorzyć, jest zbędne. W ocenie Sądu Najwyższego nie ma przy tym żadnej doniosłej różnicy pomiędzy umorzeniem postępowania w związku z utratą zdolności sądowej na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. (bez wcześniejszego zawieszenia postępowania) oraz na podstawie art. 182 zd. 2 k.p.c (po wcześniejszym zawieszeniu postępowania). Podzielając pogląd przytoczony w powołanym orzeczeniu zauważyć trzeba, że skarżący nie próbował nawet podważyć ustaleń Sądu I instancji co do braku następcy prawnego pozwanej, wskazując jedynie na konieczność rozpoznania sprawy na rozprawie. Wprawdzie słusznie zwrócono uwagę w zażaleniu, iż przepis art. 355 § 2 k.p.c. nie przewiduje umorzenia postępowania na posiedzeniu niejawnym w sytuacji, jaka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, niemniej nie sposób uznać, by naruszenie prawa procesowego w tym zakresie mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Powód nie podał bowiem nawet, jakie ewentualnie okoliczności mogłyby być wyjaśnione na rozprawie i jakie ewentualnie inne środki, poza tymi, z których skorzystał Sąd na posiedzeniu niejawnym, mogłyby być wykorzystane w tym celu. Nie można tez podzielić stanowiska powoda o braku ustawowej przesłanki umorzenia postępowania. Podstawą umorzenia postępowania w rozpoznawanej sprawie jest bowiem niedopuszczalność wydania wyroku w sprawie, w której nie istnieje już pozwana osoba prawna i brak jest jej następcy prawnego (art. 355 § 1 k.p.c.). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzeczono, jak na wstępie. Rafał Lila Piotr Sałamaj Agnieszka Górska