kk, a jego zawiadomienie i zeznania dotyczyły późniejszego zachowania funkcjonariusza policji mającego miejsce po czynie będącym przedmiotem rozpoznania w sprawie XIIK 1967/ 10 Sądu Rejonowego w Kielcach. W tej sytuacji- w ocenie sądu odwoławczego- to oskarżony T. T.
Również dokonana przez Sąd Rejonowy prawidłowa ocena dowodów pozwoliła na wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, którą Sąd Okręgowy podzielił jako właściwą w zakresie ustaleń faktycznych, winy oskarżonego i kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu. Zdaniem Sądu Odwoławczego sąd I instancji wymierzając oskarżonemu stosowną karę uwzględnił i należycie rozważył wszystkie okoliczności zgodnie z dyrektywami zawartymi w art. 53 § 1 i 2 kk, a wymierzona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i wagi przypisanego mu czynu. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 kpk utrzymał w mocy zaskarżony wyrok nie znajdując żadnych argumentów do uwzględnienia zarzutów i wniosków apelacyjnych. Orzeczenie o kosztach żądanych za postępowanie odwoławcze oparto na przepisach art. 626 § 1 kpk, art. 636 § 1 kpk i art. 2 ust. 1 pkt. 2 i art. 3 ust. 2 i art. 8 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U z 1983 r Nr 49 poz. 223 z późn. zmianami). Z tych względów orzeczono jak wyżej. (SSO Tomasz Nowak) (SSO Leszek Grzesiak) (SSO Klaudiusz Senator)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.