pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Ponadto w myśl art. 355 §1 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W niniejszej sprawie powódka cofnęła pozew co do kwoty 1.547,88 zł przed rozprawą. Rozprawa rozpoczyna się po wywołaniu sprawy ustnym zgłoszeniem przez strony żądań, wniosków i dowodów. Z tego względu nie jest wymagana zgoda pozwanego do skutecznego cofnięcia powództwa. Uznając, że cofnięcie pozwu w niniejszej sprawie co do kwoty 1.547,88 zł nie było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie zmierzało do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.) Sąd na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. 203 §3 k.p.c. umorzył postępowanie co do kwoty 1.547,88 zł. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności powództwa, należało stwierdzić, że powództwo było zasadne zarówno co do zasady jak i co do wysokości. Powódka Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) we W. po cofnięciu powództwa co do kwoty 1.547,88 zł domagała się zasądzenia na jej rzecz od pozwanego Z. D. kwoty 79,80 zł tytułem należnych odsetek od spłaconej po terminie należności. W myśl art. 481 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Ponadto zgodnie z art. 482 k.c. od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy. W niniejszej sprawie na podstawie §52 statutu Spółdzielni (...) z siedzibą we W. zatwierdzonym w dniu 21 listopada 2007 roku Uchwałą nr 3/2007 Nadzwyczajnego Zebrania Przedstawicieli opłaty za użytkowanie lokalu winny być uiszczane co miesiąc z góry do ostatniego dnia każdego miesiąca. Za nieterminowe regulowanie opłat Spółdzielnia ma prawo pobierać odsetki w wysokości odsetek ustawowych za każdy miesiąc zwłoki. Z uwagi na fakt, że pozwany Z. D. nie uiszczał opłat za użytkowanie lokalu w terminie, powód miał prawo naliczyć odsetki od poszczególnych niezapłaconych w terminie kwot. Na marginesie należy wskazać, iż wprawdzie w okresie od stycznia do października 2015 roku pozwany dokonywał wpłat na łączną kwotę 1.325 zł, to wpłaty te zostały zaliczone na poczet wcześniejszych należności tj. za rok 2014 i za okres od stycznia do marca 2015 roku, bowiem dłużnik nie sprecyzował na poczet jakiego zadłużenia dokonuje wpłat. Prawo wierzyciela do zaliczenia wpłat na poczet najstarszego długu reguluje art. 451 k.c., który stanowi, iż w braku oświadczenia dłużnika lub wierzyciela spełnione świadczenie zalicza się przede wszystkim na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka długów wymagalnych - na poczet najdawniej wymagalnego. Z uwagi na fakt, że spłaty dokonywane przez pozwanego w okresie od stycznia do października 2015 roku zostały zaliczone na poczet długu najdawniej wymagalnego tj. z tytułu opłat za 2014 roku oraz za okres od stycznia do (w części) marca, dopiero wpłaty dokonywane przez pozwanego w okresie od stycznia do czerwca 2016 roku zostały zaliczone na poczet opłat za okres od (w części) marca do października 2015 roku. Łączna kwota skapitalizowanych odsetek od niezapłaconych w terminie należnych opłat za użytkowanie lokalu w okresie od marca do października 2015 roku wyniosła 79,80 zł. Tym samym Sąd zasądził od pozwanego Z. D. na rzecz powódki Spółdzielni Mieszkaniowej (...) z siedzibą we W. kwotę 79,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu tj. od 7 grudnia 2016 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty. Zasądzenie odsetek ustawowych do dnia 31 grudnia 2015 roku, a odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku podyktowane jest wejściem w życie ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, która zmieniła art. 481 k.c. w ten sposób, iż w miejsce odsetek ustawowych wprowadziła odsetki ustawowe za opóźnienie. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 98 §
k.p.c., który stanowi, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Za wynik procesu ponosi odpowiedzialność z reguły strona przegrywająca sprawę (merytorycznie lub formalnie), bez względu na to – w zasadzie – czy to z jej inicjatywy toczył się proces oraz z jakich przyczyn przegrała sprawę, a mianowicie – istniejących od początku procesu czy powstałych w jego toku (np. wskutek zmiany stanu sprawy). Jednakże zaspokojenie przez stronę pozwaną roszczenia powoda dopiero po wytoczeniu powództwa jest równoznaczne z przegraniem przez nią sprawy. W razie umorzenia postępowania decydujące znaczenie mają przyczyny, wskutek których to nastąpiło. Powód uważany będzie za stronę wygrywającą sprawę, gdy cofnął pozew właśnie na skutek zaspokojenia jego roszczenia przez stronę pozwaną w toku procesu (tak: Blachowski Paweł, Rozstrzygnięcie o kosztach procesu, [w:] Bladowski Bogdan, Metodyka pracy sędziego cywilisty, LEX 2013). W przedmiotowej sprawie wytoczenie powództwa o zapłatę spowodowane było nieuregulowaniem należności względem powódki przez pozwanego. Pozwany po dniu wytoczenia powództwa uregulował należność główną względem powoda, co skutkowało cofnięciem przez niego powództwa w tym zakresie. Z chwilą spłaty zobowiązania powództwo przestało być uzasadnione. Należy uznać, iż pozwany sam spełnił roszczenie powoda co do należności głównej, a także zasądzono od niego kwotę 79,80 zł tytułem naliczonych odsetek i tym samym jest stroną przegrywającą w procesie. Na koszty postępowania składa się opłata sądowa od pozwu w kwocie 30 zł, oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 600 zł ustalone na podstawie §6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 98 §
Sąd orzekł jak w punkcie 3. wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.