Sygn. akt VI GC 108/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie następującym przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak- Sobierajska protokolant st. sekr. sądowy Bożena Gościńska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w G. przeciwko S. O. o zapłatę
- zasądza od pozwanego S. O. na rzecz powoda (...) S.A. w G. kwotę 1.953.578,60 zł (jeden milion dziewięćset pięćdziesiąt trzy tysiące pięćset siedemdziesiąt osiem złotych sześćdziesiąt groszy) wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 8 % w stosunku rocznym od dnia 20 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty,
- zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 104.896,00 zł (sto cztery tysiące osiemset dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VI GC 108/16 ZARZĄDZENIE
- (...),
- (...) T., (...) Sygn. akt VI GC 108/16 UZASADNIENIE Powód (...) S.A. w G., w pozwie w elektronicznym postępowaniu upominawczym wniósł o zasądzenie od pozwanego S. O. kwoty 1.953.578,60 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 20 marca 2015 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2015 r. przekazał sprawę tut. Sądowi na podstawie 505 33 § 1 k.p.c. stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty. Następnie powód złożył pozew w formie przewidzianej dla postępowania zwykłego, wnosząc o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 24 września 2014 r. zawarł z pozwanym umowę rezerwowej sprzedaży energii elektrycznej, na podstawie której dostarczał pozwanemu energię elektryczną do lokalu położonego przy ul. (...) w D.. Powód wystawił pozwanemu fakturę VAT, która nie została zapłacona. W dniu 24 lutego 2016 r. Sad Okręgowy w Toruniu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany domagał się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwany przyznał, iż zawarł z powodem umowę o dostarczanie energii elektrycznej, a powód wystawił fakturę na łączną kwotę 1.953.578,60 zł. Z uwagi na zatory płatnicze pozwany wystąpił do powoda z wnioskiem o rozłożenie zobowiązania na raty. Powód przystał na tę propozycję, jednak zmodyfikował terminy płatności i wysokość rat zaproponowaną przez pozwanego w taki sposób, na który pozwany nie mógł przystać. Zdaniem pozwanego, powód nie wykazuje woli polubownego załatwienia sprawy. Odpowiednia prolongata terminów płatności z ustaleniem realnych do spełnienia wysokości poszczególnych rat zakończyłaby sprawę na etapie przedsądowym, bez potrzeby angażowania znacznych środków finansowych. Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Strony łączyła umowa rezerwowa sprzedaży energii elektrycznej z dnia 24 września 2014 r. Zawierając umowę (...) S.A. oświadczyła, że działa na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez odbiorcę (pozwanego) do zawarcia w jego imieniu i na jego rzecz umowy sprzedaży rezerwowej z (...) S.A. Dowód: umowa k. 25 -
- Pozwany prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowa (...). (...) elektryczna była dostarczana do lokalu wskazanego przez pozwanego położonego w D. przy ul. (...). Dowód: umowa k. 25 – 30, załącznik k.
- W oparciu o odczyty trzech liczników, powód wystawił fakturę Vat nr (...) na kwotę 1.953.578,60 zł, za okres od 13 sierpnia 2014 r. do 9 listopada 2014 r. Pozwany nie zapłacił tej należności Dowód: faktura k. 23, 132, 170, szczegółowe rozliczenie punktów poboru k. 24, 133
- W dniu 9 września 2015 r. pozwany wystąpił do powoda z prośbą o rozłożenie tej należności na raty płatne w następujący sposób: 300.000,00 zł do 31 października 2015 r., 500.000,00 zł do 30 listopada 2015 r. i 1.153.578,60 zł do 31 grudnia 2015 r.. Dowód: wniosek k. 18, 136,
- W odpowiedzi powód przychylił się do prośby pozwanego, jednakże przedstawił inny harmonogram spłaty. Jednocześnie poinformował pozwanego, że warunkiem rozłożenia należności na raty jest przedstawienie uzgodnionego z powodem zabezpieczenia. Dowód: pismo powoda z 25 czerwca 2015 r. k. 19,
- W piśmie z dnia 1 lipca 2015 r. pozwany zaproponował na zabezpieczenie hipotekę, na której jest już wpis powoda w kwocie 1.5000.000,00 zł oraz przedstawił swoją propozycję wysokości rat i terminów ich zapłaty. Dowód: pismo pozwanego k. 20,
- Powód nie wyraził zgody na propozycję pozwanego i podtrzymał warunki płatności przedstawione w piśmie z 25 czerwca 2015 r. W przypadku braku ich akceptacji przez pozwanego sprawa miała być skierowana na drogę sądową. Dowód: pismo powoda z 7 lipca 2015 r. k. 21.. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Przedstawiony stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów z dokumentów. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty złożone przez powoda albowiem ich prawdziwość nie budziła wątpliwości i nie została zakwestionowana przez pozwanego, a zatem stanowią miarodajne dowody w sprawie. Pozwany przyjął przedmiotową fakturę i nie kwestionował wysokości należności. Wniósł jedynie o rozłożenie świadczenia na raty. Pozwany nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych. Strony jeszcze przed wytoczeniem powództwa prowadziły rozmowy w przedmiocie spłaty zadłużenia w ratach, jednakże nie doszły do porozumienia. W tej sytuacji powód wytoczył powództwo domagając się zapłaty ceny za sprzedaną energię elektryczną w łącznej kwocie 1.953.578,60 zł. Pozwany nie kwestionował żądania i twierdził, że chce zawrzeć ugodę. W trakcie procesu strony również przeprowadziły pertraktacje ugodowe, ale bezskutecznie. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż roszczenie powoda jest zasadne w świetle art. 535 k.c. Złożenie przez powoda umowy oraz faktury w sposób wystarczający potwierdza fakt zawarcia umowy sprzedaży rezerwowej energii i obowiązek zapłaty przez pozwanego dochodzonej kwoty w terminie określonym w fakturze. Należy podkreślić, iż powód nie miał obowiązku rozłożenia pozwanemu zadłużenia na raty. Podjęcie pertraktacji ugodowych wynikało z dobrej woli powoda. Pomimo tego pozwany nie wywiązał się z zaoferowanych mu warunków spłaty zadłużenia. Co więcej nie wpłacił żadnej kwoty na poczet dochodzonej należności. Nie ulega wątpliwości, iż roszczenie powoda nie było przedwczesne, o czym świadczą także czynności podjęte przez pozwanego w przedmiocie rozłożenia na raty. W tej sytuacji zbędne było dopuszczenie dowodu z przesłuchania pozwanego. Reasumując, powodowi należała się zapłata za sprzedany towar, zgodnie z art. 535 k.c. Mając na uwadze powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.953.578,60 zł. z odsetkami ustawowymi za czas po terminie płatności wskazanym w fakturze (art. 481 § 1 k.c.). O kosztach procesu orzeczono w oparciu o art. 98 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik sprawy. Na koszty powoda składały się: opłata od pozwu 97.679,00 zł, zastępstwo procesowe 7.200,00 zł i opata od pełnomocnictwa 17,00 zł, ogółem 104.896,00 zł. z/ 1) (...), 2) (...) 3) (...) T. (...)