IV RC 148/16 | Europaius

Sygn. akt IV RC 148/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu Wydział IV Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący SSR Bożena Chwalisz-Kłyszejko Protokolant Justyna Graczyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Wałbrzychu sprawy z powództwa J. M. C. przeciwko Q. V.-S. o podwyższenie alimentów I. zasądza od pozwanego Q. V.-S. na rzecz powoda J. M. C. alimenty w kwocie po 500 zł.( pięćset ) miesięcznie, poczynając od dnia 18.02.2016 r. płatne z góry do rąk przedstawicielki ustawowej E. C., do dnia 15- go każdego następującego po sobie miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat w terminie, w miejsce alimentów w kwocie po 400 zł. miesięcznie zasądzonych przez Sąd Okręgowy w Świdnicy w sprawie sygn. akt I C 2656/06; II. w pozostałej części powództwo oddala; III. zwalnia pozwanego od kosztów procesu; IV. przyznaje pełnomocnikowi pozwanego- adw. K. K. Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 442,80 zł. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; V. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt IV RC 148/16 UZASADNIENIE Powód J. C., reprezentowany przez przedstawicielkę ustawową E. C., wniósł o podwyższenie alimentów zasądzonych na jego rzecz wyrokiem Sądu Okręgowego w Świdnicy, w sprawie sygn. akt IC 2656/06, w kwocie po 400 zł. miesięcznie do wysokości po .000 zł. miesięcznie. W uzasadnieniu żądania wskazano, że od czasu ostatniego orzekania o alimentach upłynęło 8 lat i wiele się zmieniło – powód ma 11 lat, uczęszcza do szkoły. Tymczasem, pozwany nie łoży na syna, alimenty wypłaca Fundusz Alimentacyjny, zaś przedstawicielka ustawowa jest zarejestrowana jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o oddalenie powództwa w całości i wskazał, iż żądanie podwyższenia alimentów nie jest zasadne, albowiem powód w żaden sposób nie wykazał, by suma 1.000 zł. odpowiadała jego usprawiedliwionym potrzebom. Nadto, kwota ta jest zdecydowanie nadmierna, a dotychczasowe alimenty w wysokości po 400 zł. miesięcznie odpowiadają potrzebom powoda oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym pozwanego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Sąd Okręgowy w Świdnicy, wyrokiem z dnia 29 grudnia 2008 r., rozwiązał małżeństwo pozwanego i przedstawicielki ustawowej przez rozwód z winy pozwanego. Władzę rodzicielską nad małoletnim J. M. C. powierzono matce i ustalono alimenty w kwocie po 400 zł. miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa pracowała wówczas na ½ etatu i zarabiała 600 zł. miesięcznie, a koszt utrzymania powoda wynosił 400-500 zł. miesięcznie. Dowód : - akta I C 2656/06 Sądu Okręgowego w Świdnicy Obecnie powód ma 11 lat i uczęszcza do V klasy szkoły podstawowej. Średni koszt utrzymania małoletniego wynosi ok. 1.000 zł. miesięcznie, w tym 400 zł. wyżywienie, odzież do 200 zł., leczenie i zakup leków (jest alergikiem) 150 zł., kółko turystyczne do 100 zł., treningi koszykówki i piłki nożnej do 50 zł. Przedstawicielka ustawowa nie pracuje – od dnia 09 grudnia 2014 r. jest zarejestrowana jako bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Pobiera zasiłek rodzinny w wysokości 20 zł. miesięcznie i 500 zł. miesięcznie w ramach programu 500+, alimenty wypłaca Fundusz Alimentacyjny. E. C. zamieszkuje wraz z synem u swojej babci W. S.

(1), prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W. S.

(2)otrzymuje emeryturę w kwocie ok. 1.000 zł. Mieszkanie jest komunalne, czynsz wynosi 500 zł. miesięcznie, opłata za zużycie energii elektrycznej – 150 zł., gaz – 150 zł., co dwa miesiące. Przedstawicielka ustawowa przekazuje babci na opłaty po 300 zł. miesięcznie, zaś żywi siebie i syna we własnym zakresie. Dowód : - kserokopia aktu urodzenia powoda - kserokopia zaświadczeń z PUP w W. - przesłuchanie stron Pozwany jest obecnie bezrobotny. Pobiera zasiłek w kwocie 426 euro, mieszka wraz z matką i przekazuje jej na utrzymanie po 200 euro miesięcznie. Jest zdrowy, nie pozostaje w żadnym związku, nie ma innych osób na utrzymaniu. Z powodem nie utrzymuje żadnych kontaktów – nie dzwoni do syna, nie zaprasza do siebie. Dowód : - kserokopia decyzji odnośnie przyznania pozwanemu zasiłku - przesłuchanie stron Sąd zważył, co następuje : powództwo jest zasadne w części. Podstawą dochodzonego przez powoda J. M. C. roszczenia jest przepis art. 138 k.r.o., zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zmiany te należy jednak rozpatrywać biorąc również pod uwagę przepis art. 135 § 1 k.r.o., który stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, zaś zgodnie z § 2 tego przepisu wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie. Opierając się na zebranym w sprawie materiale dowodowym Sąd uznał, iż zaszła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o. uzasadniająca zmianę wysokości obowiązku alimentacyjnego pozwanej na rzecz powoda. Od czasu ustalenia poprzedniego obowiązku alimentacyjnego upłynęło ponad 8 lat. W tym czasie niewątpliwie wzrosły potrzeby powoda związane z jego rozwojem fizycznym, intelektualnym oraz zainteresowaniami. Małoletni ma nieomal 12 lat, uczęszcza do V klasy szkoły podstawowej. Koszty jego utrzymania wzrosły. Sytuacja materialna przedstawicielki ustawowej uległa, natomiast pogorszeniu – nie pracuje. Nie może liczyć na wsparcie ze strony pozwanego. Cały ciężar osobistej pieczy nad synem spoczywa na matce. Pozwany nie pracuje, ale jest osobą zdrową i może zintensyfikować działania mające na celu znalezienie zatrudnienia, zwłaszcza, że z zeznań przedstawicielki ustawowej wynika, że gdy mieszkali razem, stale pracował, choć nielegalnie, w rolnictwie – przy zbiorach owoców i warzyw. Nawet, mając na uwadze jego obecne dochody, po uiszczeniu należnych alimentów, nadal będzie dysponował kwota pozwalającą na utrzymanie. Podkreślić należy także, że faktycznie pozwany od lat nie łoży na syna, ani w żaden inny sposób nie uczestniczy w jego wychowaniu, ani nie zabezpiecza jego usprawiedliwionych potrzeb. W świetle powyższego, w oparciu o przepis art. 138 kro, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku, a pozostałej części powództwo oddalił (pkt II), zwolnił pozwanego od kosztów sądowych (pkt III), zaś wyrokowi nadał rygor natychmiastowej wykonalności, w części zasądzającej alimenty, zgodnie z dyspozycją art. 333§1pkt 1kpc (pkt V).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.