II Cz 804/16

Sygn. akt II Cz 804/16 POSTANOWIENIE K., dnia 29 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt Sędziowie: SSO Marian Raszewski SSO Janusz Roszewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa G. B. przeciwko (...) w P. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym w przedmiocie zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt I C 464/16 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 804/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy zobowiązał pełnomocnika pozwanej (...) w P. do uiszczenia zaliczki wysokości 3.000 zł na poczet opinii biegłego rzeczoznawcy celem sprawdzenia wartości przedmiotu sporu. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła pozwana, zaskarżając postanowienie w całości. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 83 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 98 k.p.c. poprzez obciążenie pozwanej zaliczką na opinię biegłego na skutek dopuszczenia przez Sąd z urzędu dowodu niewskazanego przez żadną ze stron, a w szczególności niewskazanego przez pozwaną. Mając na uwadze powyższy zarzut, skarżąca wniosła – w istocie - o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 130 4 § 1 k.p.c. strona, która wnosi o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd. Jeżeli więcej niż jedna strona wnosi o podjęcie czynności, sąd zobowiązuje każdą stronę, która z czynności wywodzi skutki prawne, do uiszczenia zaliczki w równych częściach lub w innym stosunku według swego uznania. Analiza treści pisma procesowego pozwanej (...) w P. z dnia 20 września 2016 r., zatytułowanego : „Odpowiedź na pozew”, wskazuje, że pozwana wniosła o sprawdzenie przez Sąd wartości przedmiotu sporu, kwestionując wartość wskazaną przez powódkę w pozwie. Na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. pełnomocnik powódki podtrzymał swoje stanowisko w zakresie podanej przez siebie wysokości wartości przedmiotu sporu i oświadczył, że nie wyraża zgody na ustalenie wartości przedmiotu sporu według stanowiska pozwanej, tj. na kwotę 150.000 zł. Jednocześnie wniósł o obciążenie pozwanej obowiązkiem pokrycia wydatków na wynagrodzenie biegłego sądowego. Powyższe wskazuje, że zasadnie Sąd Rejonowy wezwał pozwaną – na podstawie powołanego przepisu – do uiszczenia zaliczki na poczet opinii biegłego rzeczoznawcy celem sprawdzenia wartości przedmiotu sporu. Wbrew stanowisku pozwanej, w rozpatrywanym przypadku nie znajduje zastosowania przepis art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j. t. Dz. U. z 2016 r., poz. 623), zgodnie z którym, jeżeli przepisy ustawy przewidują obowiązek działania i dokonywania czynności połączonej z wydatkami z urzędu, sąd zarządzi wykonanie tej czynności, a kwotę potrzebną na ich pokrycie wykłada tymczasowo Skarb Państwa, co dotyczy także dopuszczenia i przeprowadzenia przez sąd z urzędu dowodu niewskazanego przez stronę. Skoro bowiem pozwana wniosła o sprawdzenie wartości przedmiotu sporu, to nie można uznać, że Sąd Rejonowy działał w tej sprawie z urzędu. Nie można także uznać, że przeprowadzenie w toku tego postępowania dowodu z opinii biegłego sądowego, mimo braku złożenia przez strony wniosku o powołanie dowodu z tej opinii, stanowić będzie przejaw działania przez Sąd I instancji z urzędu, albowiem w realiach niniejszej sprawy wniosek o sprawdzenie wartości sporu wiąże się z koniecznością dokonania wyceny nieruchomości stanowiącej przedmiot niniejszej sprawy, do której niezbędne jest pozyskanie wiadomości specjalnych i - w konsekwencji - przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji. SSO Marian Raszewski SSO Wojciech Vogt SSO Janusz Roszewski