IV Ka 156/16

Sygn. akt IV Ka 156/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Pietrzak Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy K. J. syna S. i Z. z domu D. (...) r. w Ś. z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 2 grudnia 2015 r. sygnatura akt II K 548/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 157 § 1 kk w z. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 6 kwietnia 2013 roku do dnia 14 stycznia 2014 roku; III. utrzymuje w mocy punkt III części dyspozytywnej tegoż wyroku dotyczący zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. T. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. 516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; V. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zaliczając wydatki w sprawie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn.akt IV Ka 156/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2015 r. ( sygn.akt II K 548/13) Sąd Rejonowy w Świdnicy po rozpoznaniu sprawy K. J. oskarżonego o to że: w okresie od miesiąca marca 2012 roku, do dnia 5 kwietnia 2013 roku, w Ś. , województwa (...), znęcał się fizycznie i psychicznie nad K. N.,w ten sposób ,że wywoływał awantury domowe podczas ,których krzyczał na niego wyzywał go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe i wulgarnymi, bił po twarzy i ciele, popychał, wyganiał z domu, poniżał oraz groził pobiciem, nie zapewniał: właściwej opieki medycznej w związku ze stwierdzonym u pokrzywdzonego nowotworem, podstawowej opieki medycznej, geriatrycznej prawidłowego dostarczania pokarmów, napojów oraz pielęgnacji co doprowadziło do odwodnienia organizmu, kacheksji z cechami niedożywienia, podejrzenia udaru mózgu, ubytki skóry i naskórka w okolicy biodrowej tj. w okolicy krętarza prawego odleżynę IV stopnia i I stopnia w okolicy krzyżowej - powstające w wyniku długotrwałego zajmowania przez pokrzywdzonego jednej pozycji; a nadto w bliżej nieustalonym czasie, nie później niż w dniu 5 kwietnia 2013 r., pobił go powodując obrażenia w postaci obustronnego złamania łuków jarzmowych i bocznych ścian oczodołów, złamanie prawej kości jarzmowej, złamanie ściany lewej zatoki szczękowej, krwiaka prawej gałki ocznej, oraz otarcia naskórka łokcia prawego pokrytego zorganizowanymi strupami o średnicy 1 do 2cm, bardzo wąskie, delikatne, linijne otarcia naskórka na klatce piersiowej na powierzchni łącznej o wymiarach 10 x 12cm pokryte częściowo zorganizowanymi strupkami, linijne otarcie na skórka na klatce piersiowej po stronie prawej o dł. 4cm częściowo pokryte zorganizowanymi strupkami, żółtawe, słabo widoczne odbiegnięcia na czole po stronie lewej o wymiarach 3 x 2cm, podbiegnięcie żółtawe, słabo widoczne w zakresie kolana lewego o wymiarach 7 x 4cm, podbiegniecie krwawe żółtawe, słabo widoczne na powierzchni przedniej uda lewego, w dolnej jego części o wymiarach 10 x 6cm, podbiegniecie krwawe żółtawe, słabo widoczne na powierzchni przyśrodkowej kolana prawego o wymiarach 12 x 7cm, ubytek naskórka i skóry w postaci tzw. odleżyny w okolicy biodrowej prawej o średnicy 5cm, otarcie naskórka częściowo pokryte strupem w okolicy szczytu czaszki, nieco po stronie prawej o wymiarach 1,5 x 1cm, co naraziło go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i naruszyło czynności narządów jego ciała na czas powyżej dni siedmiu, tj. o czyn z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., I. oskarżonego K. J.uznał za winnego tego, że w okresie pomiędzy dniem 07 marca 2013 roku a dniem 05 kwietnia 2013 roku najpierw w nieustalonym dniu przed dniem 12 marca 2013 roku poprzez zadawanie ciosów spowodował u pokrzywdzonego K. N.obrażenia ciała w postaci obustronnego złamania łuków jarzmowych i bocznych ścian oczodołów, złamania prawej kości jarzmowej, złamania ściany lewej zatoki szczękowej, krwiaka prawej gałki ocznej, otarcia naskórka łokcia prawego pokrytego w dniu 05 kwietnia 2013 roku zorganizowanymi strupami o średnicy 1 do 2cm, linijnego otarcia naskórka na klatce piersiowej na powierzchni łącznej o wymiarach 10 x 12cm pokrytego w dniu 05 kwietnia 2013 roku częściowo zorganizowanymi strupkami, linijnego otarcia naskórka na klatce piersiowej po stronie prawej o długości 4 cm częściowo pokrytego w dniu 05 kwietnia 2013 roku zorganizowanymi strupkami, podbiegnięcia na czole po stronie lewej - żółtawego i słabo widocznego w dniu 05 kwietnia 2013 roku - o wymiarach 3 x 2cm, podbiegnięcia - w dniu 05 kwietnia 2013 roku żółtawego i słabo widocznego - w zakresie kolana lewego o wymiarach 7 x 4cm, podbiegnięcia krwawego - żółtawego i słabo widocznego w dniu 05 kwietnia 2013 roku - na powierzchni przedniej uda lewego, w dolnej jego części o wymiarach 10 x 6cm, podbiegnięcia krwawego – żółtawego i słabo widocznego w dniu 05 kwietnia 2013 roku - na powierzchni przyśrodkowej kolana prawego o wymiarach 12 x 7cm, otarcia naskórka częściowo pokrytego w dniu 05 kwietnia 2013 roku strupem w okolicy szczytu czaszki, nieco po stronie prawej o wymiarach 1,5 x 1cm, naruszających czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej siedmiu dni, po czym przez okres od dnia 15 marca 2013 roku do dnia 05 kwietnia 2013 roku znęcał się fizycznie i psychicznie nad K. N.w ten sposób, że przetrzymywał pokrzywdzonego w mieszkaniu, w tym przez okres od kilku do kilkunastu dni w stałej pozycji leżącej, nie zapewnił pokrzywdzonemu dostępu do właściwej opieki medycznej w związku ze spowodowanymi przez siebie obrażeniami ciała, nie zapewnił mu też właściwej opieki w domu poprzez prawidłowe dostarczanie pokarmów i napojów oraz pomocy przy pielęgnacji, co doprowadziło do odwodnienia i niedożywienia pokrzywdzonego, powstania u pokrzywdzonego ubytków skóry i naskórka w okolicy biodrowej, a ubytki te stanowiły odleżynę IV stopnia w okolicy krętarza prawego i I stopnia w okolicy krzyżowej, tj. występku z art. 157 § 1 k.k. i z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., i za to na podstawie art. 157 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku zaliczył oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 06 kwietnia 2013 do dnia 06 lutego 2014 roku, III. nakazał wypłatę ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Świdnicy na rzecz adw. A. T. kwotę 2273,04 zł (dwa tysiące dwieście siedemdziesiąt trzy złote cztery grosze) tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, IV. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego K. J.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące wydatki i kwotę 300 tytułem opłaty. Powyższy wyrok zaskarżyli: obrońca oskarżonego i prokurator. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok na podstawie art. 444 kpk oraz art. 425§2 kpk w całości na korzyść oskarżonego zarzucając na podstawie art. 427§2 oraz art. 438 pkt 2 i 3 kpk: 1) mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, wyrażający się w przyjęciu, iż wina i sprawstwo oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie winy oskarżonego co do przypisanych mu czynów, 2) mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania w postaci art. 4 kpk, art. 5§2 kpk i art. 7 kpk w zw. z art. 410 kpk polegającą na zaniechaniu uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz przekroczeniu dopuszczalnych granic swobodnej oceny dowodów oraz zasady in dubio pro Reo, co znajduje wyraz, w szczególności, w całkowitym odrzuceniu wiarygodności wyjaśnień oskarżonego oraz pominięciu innych zgromadzonych w sprawie dowodów, które mogłyby mieć wpływ na ustalenie winy i sprawstwa oskarżonego, jak choćby zeznań świadków częściowo zeznania biegłego, przy jednoczesnym oparciu istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń w oparciu jedynie na opinii biegłego z zakresu informatyki, opinii sądowo psychologicznej oraz sprawozdaniu z badań krwi, oraz częściowo zeznających pracowników Opieki Społecznej. Na podstawie art. 427§1 kpk oraz art. 437 kpk skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego we wskazanych wyżej punktach wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Świdnicy. Prokurator zaskarżył wyrok na podstawie art. 425§1 i 2 oraz art. 444 kpk na niekorzyść oskarżonego zarzucając na podstawie art. 427§1 i 2 kpk, art. 437 kpk oraz art. 438 pkt 3 i 4 kpk: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony K. J.w okresie od miesiąca marca 2012 roku do dnia 5 kwietnia 2013 roku, nie znęcał się fizycznie i psychicznie nad K. N.w ten sposób, że wywoływał awantury domowe podczas których krzyczał na niego wyzywał go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe i wulgarnymi, bił po twarzy i ciele, popychał, wyganiał z domu, poniżał oraz groził pobiciem, nie zapewniał schronienia, pożywienia, właściwej opieki medycznej i geriatrycznej a na szkodę pokrzywdzonego K. N.działał jedynie w okresie pomiędzy dniem 07 marca 2013 roku, a dniem 05 kwietnia 2013 roku najpierw w nieustalonym dniu przed dniem 12 marca 2013 roku, powodując obrażenia w sposób opisany w punkcie I części dyspozytywnej wyroku, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego w tym zeznań świadków E. K., W. R., G. M. jednoznacznie i bezsprzecznie wynika, iż oskarżony znamiona przestępstwa z art. 207§1 kk realizował wobec pokrzywdzonego od miesiąca marca 2012 r., - rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu K. J., w zakresie czynu zarzuconego mu aktem oskarżenia – kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawieni8a wolności, podczas gdy okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa z art. 207§1 kk i art. 158§1 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz prawidłowo dokonane ustalenia faktyczne, uwzględniające calkoształt okoliczności podmiotowych i przedmiotowych sprawy, podjęty przez niego obowiązek sprawowania opieki nad 85 letnim pokrzywdzonym, ciężar gatunkowy zarzuconego oskarżonemu czynu, w powiązaniu z faktem jego uprzedniej karalności, okoliczności i pobudek jego działania, rodzaj dóbr naruszonych jego czynem, realny brak pozytywnej prognozy i jakichkolwiek okoliczności łagodzących, a także założeń zapobiegawczych i wychowawczych, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do osoby sprawcy – w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i sprawiedliwej odpłaty za popełnione przestępstwa – prowadzą do wniosku, iż ich znaczenie i ciężar gatunkowy zostały w stopniu niedostatecznym uwzględnione w orzeczonym wymiarze kary pozbawienia wolności i karą odpowiednią nie będzie kara pozbawienia wolności w dolnej granicy ustawowego zagrożenia lecz tylko kara pozbawieni a wolności w wymiarze nie mniejszym niż 3 lata pozbawienia wolności, spełni wobec oskarżonego cele prewencji szczególnej, będzie sprawiedliwą odpłatą za popełnione przestępstwo i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego winnym działania w okresie przypisanym aktem oskarżenia i wymierzenie kary 3 lat pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna, generalnie zasadna jest natomiast apelacja prokuratora. Zgromadzony w sprawie obszerny materiał dowodowy stwarza w ocenie sądu odwoławczego podstawy do uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji zbyt pochopnie uznał, że zeznania świadków H. S., W. N., E. K., K. N.