V RC 593/15

(1), reprezentowany przez matkę M. K., wniósł o zasądzenie od pozwanego M. C.

(2), na swoją rzecz, alimentów w kwocie 2 500 zł miesięcznie, płatne do 10 – tego dnia każdego miesiąca z góry wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat oraz o zasądzenie od pozwanego, na rzecz powoda, kosztów procesu według norm przepisanych /k. 1 – 2, 93/. Pozwany M. C.

(2)uznał powództwo do kwoty 1 200 zł miesięcznie /k. 58 – 59, 93/. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni M. C.

(1)urodził się w dniu (...) z nieformalnego związku (...) /k. 6/. Rodzice małoletniego rozstali się w 2013 roku. Pozwany łożył na utrzymanie syna kwotę 1 200 zł miesięcznie, ale w lipcu i sierpniu 2015 roku nie przekazał żadnych środków. Od sierpnia 2014 roku małoletni uczęszcza do prywatnego przedszkola (...), z odpłatnością 1 200 zł miesięcznie. Wyboru przedszkola dokonali wspólnie rodzice małoletniego. W przedszkolu małoletni jada 4 posiłki. Matka małoletniego powoda korzysta z pomocy opiekunki. Małoletni pozostaje pod opieką stomatologa oraz kardiologa (jedna wizyta w roku). Miesięczny koszt utrzymania dziecka matka określiła na kwotę około 4 400 zł w tym: przedszkole 1 200 zł, opiekunka 250 zł, 1/3 kosztów utrzymania mieszkania 400 zł, 1/3 kosztów eksploatacji samochodu 200 zł, opieka, leczenie i pielęgnacja około 246 zł, środki czystości około 75 zł, rozwój, rozrywka około 350 zł, odzież około 315 zł, sprzęt sportowy, zabawki 400 zł, wyżywienie 720 zł, wakacje 250 zł /k. 17 – 26, 30 – 31, 80 – 82/. Matka małoletniego powoda, M. K., ma 40 lat. Jest Dyrektorem D. (...) w (...) Sp. z o.o. Od czerwca 2015 roku osiąga zarobki w kwocie 9 951 zł netto miesięcznie. Poza tym posiada prawo do premii uznaniowych /k. 51, 80 – 81/. W 2014 roku uzyskała dochód w kwocie 90 153,67 zł /k. 7 – 13/. Przez ostatnie kilka lat podejmowała weekendowe prace dorywcze, jako juror w precastingach do programów typu talent show. Aktualnie nie korzysta z takich form zarobkowania. Mieszka z synem oraz 14 – letnią córką I. w mieszkaniu o powierzchni 53 m

1. Miesięczny koszt utrzymania mieszkania to 826 zł czynsz oraz opłaty za media około 350 zł. Miesięczny koszt utrzymania córki M. K. określiła na około 3 600 zł. Małoletnia I. uczęszcza do szkoły publicznej ale posiada odpłatne zajęcia dodatkowe, za które odpłatność wynosi około 800 zł. Ojciec I. przekazuje na utrzymanie córki kwoty po 300 – 400 zł miesięcznie. Uczestniczy, wraz z dziadkami ojczystymi, w opiece nad córką. Nie posiada ustalonego sądownie obowiązku alimentacyjnego. Babka ojczysta małoletniej I. pomaga przedstawicielce ustawowej w opiece nad dziećmi. M. K. posiada pakiet medyczny, obejmujący także dzieci, za które pracodawca potrąca kwotę 200 zł miesięcznie. Jest właścicielką samochodu marki T. (...), rok produkcji
2. Nie posiada zobowiązań finansowych. Leczy się na depresję; koszt wizyty psychiatrycznej to 150 zł raz na 1,5 miesiąca. Przyjmuje leki za kwotę 80 zł miesięcznie. M. K. podróżuje z dziećmi. W wakacje 2015 roku spędziła z dziećmi 10 dni w Grecji; koszt wypoczynku małoletniego M. wyniósł 2 000 zł /k. 81 – 83/. Pozwany, M. C.

(2), ma 40 lat. Jest reżyserem teatralnym, lektorem, instruktorem teatralnym dla osób z niepełnosprawnością intelektualną, konferansjerem /k. 82, 84/. Pracuje na podstawie umów o dzieło. Zarabia średnio 12 000 zł netto miesięcznie. Pracuje w W. lub w B., sporadycznie w L.. Poza małoletnim M. posiada dwie córki: 9 – letnią P. oraz roczną A. z obecnego związku. Na młodszą córkę łoży, na mocy ugody zawartej przed notariuszem jesienią 2015 roku, kwotę 1 000 zł miesięcznie. Na córkę P. posiada ustalony sądownie, 5 lat temu, obowiązek alimentacyjny w kwocie 2 500 zł. Na mocy porozumienia z matką dziecka, od 3 lat faktycznie łoży alimenty w kwocie 1 000 – 1 500/1700 zł miesięcznie oraz dokłada się do kosztów wypoczynku córki. Realizuje kontakty z P. w takim samym wymiarze, jak z M.. Pozwany mieszka z córką P. oraz jej matką w L., w mieszkaniu wynajętym przez partnerkę pozwanego za kwotę 1 200 zł plus koszty eksploatacji około 400 zł miesięcznie. Pozwany partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania. Partnerka pozwanego zarabia 4 000 zł. Pozwany wynajmuje także kawalerkę w W. za kwotę 1 200 – 1 500 zł miesięcznie, w celu realizacji kontaktów z synem /bezsporne/. Pozwany codziennie dojeżdża z L. do W.; miesięczny koszt eksploatacji samochodu ocenił na kwotę 2 200 – 2 500 zł. Pozwany spędza z synem co drugi weekend, od piątku po zakończeniu zajęć przedszkolnych do poniedziałku rano. Posiada prawo do miesiąca wakacji, tygodnia ferii, oraz kontaktów świątecznych. Kupuje synowi ubrania, sprzęt sportowy, okazjonalne prezenty. W czasie kontaktów z synem korzysta z odpłatnych form rozrywki. Pozwany wyjeżdża z dziećmi na M., na P.. Miesięczny koszt utrzymania M., w wysokim standardzie, ocenił na kwotę 2 500 – 3 000 zł /k. 59, 84, 91 – 92/. Pozwany przyjmuje leki antydepresyjne, których koszt wynosi 28 zł na 4 miesiące /k. 84/. W 2015 roku pozwany osiągnął dochód w kwocie 154 135,97 zł /k. 62 – 65/, a w 2014 roku w kwocie 134 447,85 zł /k. 67 – 71/. Pozwany posiada zobowiązania finansowe z tytułu pożyczki bankowej w kwocie 10 000 zł, zadłużenie kart kredytowych na kwotę 17 000 zł. To ostatnie zobowiązanie spłaca w miesięcznych ratach po 700 zł. Spłaca także (w miesięcznych ratach po 1 000 zł) zadłużenie wobec Urzędu Skarbowego, w kwocie 8 000 zł, z tytułu podatku za rok 2014. Jest właścicielem samochodu, rok produkcji 2004 roku /k. 84 – 85/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym w szczególności w oparciu o zeznania przedstawicielki ustawowej /k. 80 – 82/, pozwanego /k. 82 – 85, 90 – 93/, zeznań podatkowych /k. 7 – 13, 62 – 71/, zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu /k. 51/. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 133 § 1 i 3 krio, rodzice mają obowiązek świadczeń względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub, jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Zakres obowiązku alimentacyjnego, zgodnie z treścią art. 135 § 1 i 2 krio, zależy z jednej strony od potrzeb osoby uprawnionej, z drugiej zaś strony od możliwości zarobkowych i majątkowych osoby zobowiązanej. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Miesięczny koszt utrzymania dziecka matka określiła na kwotę około 4 400 zł, której w ocenie Sądu nie wykazała. Racjonalne, uzasadnione potrzeby dziecka Sąd ocenia na kwotę średnio około 2 700 zł miesięcznie w tym: przedszkole 1 200 zł, udział w kosztach utrzymania mieszkania 350 zł, opiekunka średnio 200 zł, kosmetyki, chemia 75 zł, rozrywka 250 zł, ubrania, obuwie 200 zł, wyżywienie 300 zł, stomatolog 70 zł, fryzjer 20 – 30 zł, stomatolog 50 – 70 zł. Małoletni jada w przedszkolu (...) posiłki, zatem koszt wyżywienia poza przedszkolem, wskazany przez matkę małoletniego, Sąd uznaje za zawyżony. Bezzasadnie, w ocenie Sądu, matka małoletniego zalicza do kosztów utrzymania dziecka koszty wypoczynku, skoro ojciec pokrywa koszty wypoczynku dziecka w czasie wspólnego wypoczynku. Nadto, w okresie wakacji czy ferii pozwany także łoży alimenty na syna. Pozostałych kosztów utrzymania dziecka, ponad ustalone powyżej kwoty, matka dziecka nie wykazała. W ocenie Sądu, możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego pozwalają na partycypowanie w kosztach utrzymania dziecka w kwocie 1 500 zł miesięcznie. Pozostałe uzasadnione potrzeby powinna zaspokajać matka dziecka. Możliwości zarobkowe rodziców małoletniego powoda, w ocenie Sądu, kształtują się na zbliżonym poziomie. Pozwany, w odróżnieniu od matki dziecka, posiada na swoim utrzymaniu troje małoletnich dzieci. Nawet przy ustaleniu, że pozwany zobowiązał się łożyć alimenty na rzecz najmłodszego dziecka w trakcie trwania przedmiotowego postępowania, to i tak, przed zawarciem aktu notarialnego pozwany taki obowiązek alimentacyjny posiadał. Pozwany, z racji wykonywanych obowiązków zawodowych oraz na potrzeby realizacji kontaktów z synem, ponosi koszty utrzymania mieszkania w W. oraz partycypuje w kosztach prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego w L.. Posiada także zobowiązania finansowe. Powyższe okoliczności nie były kwestionowane przez matkę dziecka. Udział pozwanego w życiu syna nie ogranicza się jedynie do alimentów; pozwany czyni także dodatkowe nakłady na syna w formie zakupów czy prezentów. Realizuje regularne kontakty z synem, także w okresie wakacji czy ferii. Powyższa okoliczność, czyli wkład osobisty w opiekę i wychowanie dziecka także powinna znaleźć odzwierciedlenie w wysokości obowiązku alimentacyjnego pozwanego. Matka małoletniego M. posiada na swoim utrzymaniu także małoletnią córkę, której ojciec łoży miesięcznie kwoty rzędu 300 – 400 zł na jej utrzymanie, przy stanowisku matki, iż miesięczny koszt utrzymania córki równa się kosztowi utrzymania syna. Matka małoletniego powoda nie występowała o alimenty na córkę. Nawet, jeśli ojciec małoletniej I. nie posiada stałej pracy to, w ocenie Sądu, nie można aktualnie przyjąć, iż jego realne możliwości zarobkowe ograniczają się do sum przekazywanych aktualnie na utrzymanie córki. O wysokości alimentów decydują przecież możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej. Bierności matki dziecka w tej kwestii nie uzasadnia także, w ocenie Sądu, okoliczność, iż ojciec małoletniej I. oraz jego rodzice angażują się w opiekę i wychowanie córki. Taki obowiązek spoczywa na każdym rodzicu, niezależnie od obowiązku alimentacyjnego. Reasumując, mając na uwadze aktualne uzasadnione potrzeby dziecka oraz możliwości zarobkowe i majątkowe rodziców małoletniego, ich zaangażowanie osobiste w opiekę i wychowanie dziecka na mocy art. 133 § 1 k.r.o. w zw. z art. 135 § 1 i 2 k.r.o., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art.100 k.p.c. w zw. z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.05.167.1398). O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. SSR Marzena Rzońca