I C 22/16

Sygn. akt I C 22/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Kwidzynie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 roku w Kwidzynie na rozprawie sprawy z powództwa Banku (...) S.A. w B. przeciwko A. C. i Z. C. o zapłatę I. zasądza od pozwanych A. C. i Z. C. solidarnie na rzecz powoda Banku (...) S.A. w B. kwotę 411,49 zł (czterysta jedenaście złotych 49/100); II. należność zasądzoną w punkcie I. rozkłada na raty po 50,00 zł (pięćdziesiąt złotych 00/100) miesięcznie, poczynając od 20 września 2016 roku, płatne do dnia ostatniego każdego miesiąca, z tym, że ostatnia rata wynosi kwotę 11,49 zł (jedenaście złotych 49/100) - z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności każdej raty w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 pkt procentowych; III. umarza postępowanie co do kwoty 168,75 zł (sto sześćdziesiąt osiem złotych 75/100); IV. nie obciąża pozwanych A. C. i Z. C. kosztami postępowania sądowego na rzecz powoda Banku (...) S.A. w B.. Sędzia Sądu Rejonowego Halina Ostafińska - Kołacka I C. 22)16 UZASADNIENIE Powód Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. wnosił o zasądzenie od pozwanych Z. C. i A. C. solidarnie kwoty 580,24 złote z umownymi odsetkami od 2 marca 2015 roku od kwoty 501,93 złote i z umownymi odsetkami od kwoty 78.31 złotych od 20 marca 2015 roku do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podał, że w dniu 8 stycznia 2011 roku powód zawarł z pozwanymi umowę rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego, z której pozwani nie wywiązali się. Na należność dochodzoną pozwem składają się kwota 501,93 złote tytułem niespłaconej pożyczki i kwota 78,31 złote tytułem odsetek umownych naliczonych od należności głównej do dnia 1.03.2015 roku. Pozwani A. C. i J. C. uznali powództwo i wyrazili gotowość spłaty zadłużenia. Wnosili jednak o rozłożenie spłaty zadłużenia na raty z uwagi na ciężką sytuację rodzinną i materialną. W trakcie postępowania powód cofnął powództwo do kwoty 501, 93złote wraz z odsetkami umownymi równym odsetkom maksymalnym za opóźnienie od 1 czerwca 2015 roku do dnia zapłaty z uwagi na wpłaty dokonane przez pozwanych. Pozwani wyrazili zgodę na cofnięcie pozwu. W związku z wpłatą dokonaną przez pozwanych w czerwcu 2015 roku powód ostatecznie cofnął powództwo do kwoty 404,13 złotych z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości 4 krotności kredytu lombardowego NBP od dnia 17 czerwca do dnia zapłaty. Sąd ustalił i zważył co następuje: W dniu 8 stycznia 2011 roku powód zawarł z pozwanymi J. C. i A. C. umowę rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego. Przedmiotem umowy było prowadzenie rachunku bankowego na zasadach podanych w regulaminie rachunków oszczędnościowo - rozliczeniowych. Zgodnie z par.12 regulaminu posiadacz rachunku mógł dokonywać transakcji nieznajdujących pokrycia w saldzie rachunku w ramach limitu debetowego do kwoty 500 złotych. Zadłużenie powstałe w ramach limitu debetowego powinno być spłacone w terminie 35 dni od daty jego powstania. Bank miał prawo pobierać odsetki od powstałego zadłużenia w wysokości 4 krotności stopy kredytu lombardowego NBP licząc od dnia operacji powodującej zadłużenie do dnia spłaty zadłużenia. Pozwani nie dotrzymali warunków umowy ponieważ w terminie nie spłacili zadłużenia debetowego powstałego 31.01.2014 roku. Pismem z dnia 11.07.2014 roku powód wypowiedział im umowę. Na dzień wystawienia wyciągu z ksiąg rachunkowych z 2 marca 2015 roku zadłużenie pozwanych wynosiło 651,24 złotych, w tym niespłacona należność 500 złotych, odsetki karne do 28.02.2015 roku 80,24 złotych i opłaty bankowe 71 złotych. W toku trwającego w sprawie postępowania pozwani wpłacili na poczet zadłużenia w dniu 14.04.2016 roku kwotę 100 złotych, w dniu 16 maja i 16 czerwca 2016 roku po 100 złotych. (odpis umowy bankowej z dnia 8 stycznia 2011 roku k.36-38, regulamin otwierania i prowadzenia rachunków oszczędnościowo rozliczeniowych w Banku (...) SA k.48-62, wyciąg z ksiąg Banku (...) k.65). Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionych dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały. Stan faktyczny jest poza sporem. W związku z kolejnymi wpłatami dokonywanymi przez pozwanych na poczet zadłużenia powód cofnął powództwo do kwoty 404,13 złotych z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości 4 krotności kredytu lombardowego NBP poczynając od 17 czerwca 2016 roku. Pozwani nie kwestionowali dochodzonej kwoty i uznali powództwo. Wprawdzie powód wyraził zgodę na rozłożenie zadłużenia na raty po 100 złotych miesięcznie ale sąd uwzględnił wniosek pozwanych i rozłożył należność na niższe raty po 50 złotych miesięcznie. Zarówno pozwana A. C. jak i pozwany J. C. ukończyli szkoły specjalne i z tego tytułu mają przyznane renty socjalne w wysokości po 790 złotych miesięcznie. Pozwani mają na utrzymaniu troje dzieci w wieku 14 lat, 6 lat i 10 miesięcy. Nie posiadają żadnego majątku nieruchomego ani innych źródeł dochodu. Zajmują mieszkanie komunalne i płacą czynsz najmu po 100 złotych miesięcznie. Zdaniem sądu sytuacja bytowa pozwanych jest niewątpliwie ciężka i dochodzona przez powoda należność powinna zostać rozłożona na raty po 50 złotych miesięcznie. Sąd zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 411,49 złotych, której wysokość wynika z zsumowania kwoty 404,13 złotych i odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej NBP i 5,5 pkt procentowych za okres od 17 czerwca 2016 roku do dnia wydania wyroku w sprawie 19.09.2016 roku. Zgodnie z art. 481 § 2 k.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy – Kodeks cywilny i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1830) - za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego należą się odsetki ustawowe w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 pkt procentowych. W razie opóźnienia w płatności każdej raty powodowi należą się od pozwanych odsetki w wyżej opisanej wysokości. W związku z powyższym Sad na podstawie przepisu art. 69 ust.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997roku prawo bankowe (Dz.U. z 2015 roku poz.128 – tekst jedn.) orzekł jak wyżej. Z uwagi na cofnięcie przez powoda powództwa w części Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie co do kwoty 168,75 zł, która to kwota stanowi różnicę między wysokością kwoty 580,24 zł pierwotnie żądanej przez powoda a zasądzoną kwotą 411,49 zł. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył pozwanych kosztami postępowania na rzecz powoda, mając na uwadze ich trudną sytuację życiową i materialną oraz deklarowaną od początku postępowania gotowość do dobrowolnego spłacenia wierzytelności dochodzonej pozwem. Gotowość ta została potwierdzona przez kolejne wpłaty dokonane w toku postępowania na poczet dochodzonej należności.