Sygn. akt KIO 1073/16 WYROK z dnia 22 lipca 2016 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Piotr Kozłowski Protokolant: Agata Dziuban po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12 i 19 lipca 2016 r. w Warszawie odwołania wniesionego 17 czerwca 2016 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej przez wykonawcę: Konica Minolta Business Solutions Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. Zarządzanie drukiem biurowym (nr postępowania PZW/9/2015) prowadzonym przez: PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. z siedzibą w Warszawie – pełnomocnika działającego w imieniu i na rzecz zamawiających: PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w Lublinie, PGE Energia Odnawialna S.A. z siedzibą w Warszawie, PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. z siedzibą w Bełchatowie, PGE Obrót S.A. z siedzibą w Rzeszowie, PGE Systemy S.A. z siedzibą w Warszawie przy udziale wykonawców zgłaszających swoje przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego: A. RICOH Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie B. Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie orzeka: 1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje PGE Polskiej Grupie Energetycznej S.A. z siedzibą w Warszawie unieważnienie zaproszenia do aukcji oraz odtajnienie wszystkich dotychczas nieujawnionych dokumentów załączonych do pisma RICOH Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie z 31 maja 2016 r. oraz korespondencji z SI-Consulting sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu. Sygn. akt KIO 1073/16 2. W pozostałym zakresie oddala odwołanie. 3. Kosztami postępowania obciąża PGE Polską Grupę Energetyczną S.A. z siedzibą w Warszawie i: 3.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez odwołującego – Konica Minolta Business Solutions Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania, 3.2. zasądza od PGE Polskiej Grupy Energetycznej S.A. z siedzibą w Warszawie na rzecz odwołującego – Konica Minolta Business Solutions Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie kwotę 18600 zł 00 gr (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset złotych zero groszy) – stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione z tytułu uiszczonego wpisu od odwołania oraz uzasadnionych kosztów strony obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika. Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.) na niniejszy wyrok – w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie. Przewodniczący: ……………………………… Sygn. akt KIO 1073/16 U z a s a d n i e n i e PGE Polska Grupa Energetyczna S.A. z siedzibą w Warszawie {dalej: „Zamawiający”} – jako pełnomocnik działający w imieniu i na rzecz zamawiających: PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w Lublinie, PGE Energia Odnawialna S.A. z siedzibą w Warszawie, PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna S.A. z siedzibą w Bełchatowie, PGE Obrót S.A. z siedzibą w Rzeszowie, PGE Systemy S.A. z siedzibą w Warszawie) – prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.) {dalej również: „ustawa pzp”, „pzp”}, postępowanie o udzielenie zamówienia sektorowego dostawy pn. Zarządzanie wydrukiem biurowym (nr postępowania PZW/9/2015). Ogłoszenie o tym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 22 grudnia 2015 r. nr 2015/S_247-450429, w tym samym dniu Zamawiając zamieścił ogłoszenie o zamówieniu w swojej siedzibie na tablicy ogłoszeń oraz na swojej stronie internetowej {www.gkpge.pl}, na której od tego dnia udostępnił również specyfikację istotnych warunków zamówienia {dalej również: „specyfikacja”, „SIWZ” lub „s.i.w.z.”} Wartość tego zamówienia przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy pzp. 7 czerwca 2016 r. Zamawiający przesłał drogą elektroniczną Odwołującemu – Konica Minolta Business Solutions Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie {dalej również: „Konica Minolta”} – zaproszenie do udziału aukcji elektronicznej wraz z informacją o ofertach dopuszczonych do udziału w aukcji i przyznanej im punktacji. 17 czerwca 2016 r. Odwołujący wniósł w formie pisemnej do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie (zachowując wymóg przekazania jego kopii Zamawiającemu) od powyższej czynności Zamawiającego i zaniechania wyboru oferty Konica Minolta jako najkorzystniejszej, w konsekwencji zaniechania wykluczenia z postępowania RICOH Polska sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie {dalej również: „Ricoh”} lub odrzucenia jego oferty, a także od zaniechania odtajnienia dokumentów dotyczących spełniania przez Ricoh warunków udziału w postępowaniu oraz zaniechania wezwania Ricoh do wyjaśnienia uzupełnionych dokumentów dotyczących spełniania warunków udziału w postępowaniu. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp {lista zarzutów – wg systematyki odwołania lit. od a do j}: 1. Art. 8 ust. 1-3 w zw. z art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu Sygn. akt KIO 1073/16 nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) {dalej również: „uznk”} – wobec zaniechania odtajnienia dokumentów i oświadczeń dotyczących wiedzy i doświadczenia oraz potencjału kadrowego uzupełnionych przez Ricoh, pomimo że nie stanowią one tajemnicy przedsiębiorstwa. 2. Art. 7 ust. 1 w zw. z art. 11 pkt 4 uznk – przez to, że powyżej opisane zaniechanie prowadzi do naruszenia zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. 3. Art. 24 ust. 2 pkt 3 – przez zaniechanie wykluczenia Ricoh, który złożył nieprawdziwe informacje mające lub mogące mieć wpływ na wynik postępowania odnośnie wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego wiedzy i doświadczenia określonego w rozdziale IX pkt 2 lit.
(3)podjęto w stosunku do niej niezbędne działania w celu zachowania poufności. Izba, dokonując pod kątem powyższych przesłanek analizy uzasadnienia zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa podanego przez Ricoh w piśmie z 31 maja 2016 r., stwierdziła, że dla większości informacji nie wykazuje ono spełnienia 1 i 3 przesłanki. Nie sprecyzowano, jaką samodzielną wartość gospodarczą miałby mieć zmodyfikowany opis poz. 2 załącznika 5A. Powołanie się na utajnienie szczegółów współpracy z SI-Consulting jest bezprzedmiotowe, gdyż zarówno nowy opis, jak pismo od SI-Consulting, nie zdradza żadnych szczegółów, a jedynie koryguje opis w sposób, który ma potwierdzać spełnianie warunków udziału w postępowaniu. Twierdzenie, że uzupełniony wykaz nr 5C (ostatecznie spór dotyczył poz. 1, skoro Przystępujący Ricoh sam na rozprawie odtajnił zobowiązanie dotyczące poz. 2) i załączone dokumenty powiązane (referencje, zobowiązania i inne dokumenty podmiotów trzecich), że stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa zarówno Ricoh, jak i podmiotów udostępniających nie zostało choćby uprawdopodobnione. Podmioty trzecie miały zobowiązać Ricoh do zachowania poufności, jednak nic takiego nie wynika z treści zobowiązań, choć a żadnych innych dokumentów potwierdzających istnienie takich zobowiązań nie przedstawiono. Warto przy tym zauważyć, że z uwagi na specyfikę dokumentów zobowiązań do udostępnienia zasobów podmioty je wystawiające doskonale wiedzą, że będą one składane w postępowaniu o udzielenie zamówienia, w którym zasadą jest jawność. Jeżeli zatem nie opatrzyły tych dokumentów żadnym zastrzeżeniem, nie sposób dopatrzyć się po ich stronie woli ich utajniania. Natomiast złożone na rozprawie przez Przystępującego Ricoh umowy partnerskie-handlowe, choć zawierają § 6 „Klauzula poufności”, to z zawartych tam postanowień nie wynika, że fakt samej współpracy jest tajemnicą, a bliżej niesprecyzowane informacje poufne i objęte tajemnicą handlową oraz dokumenty wyraźnie oznaczone jako wewnętrzne i poufne. Warto przy tym zauważyć, że pewne szczegóły tej współpracy, które faktycznie Ricoh uważał za tajemnicę przedsiębiorstwa, nie zdradził nawet Izbie, Sygn. akt KIO 1073/16 odpowiednio je zasłaniając przy wykonywaniu kopii. Wobec charakteru i daty zawarcia tych umów nie zasługują na wiarę, skądinąd ogólnikowe, twierdzenia Ricoh, że powodem utajnienia jest konieczność ochrony umiejętności doboru partnerów biznesowych i nawiązania współpracy z wieloma podmiotami na rynku, które posiadają szczególne kwalifikacje lub określone zasoby. Abstrahując od tego, że jak trafnie ujął to Odwołujący, zastrzeżone informacje nie dotyczą, a tym samym nie zdradzają, tej metodologii, której ujawnienia obawia się Ricoh. Przede wszystkim posiadanie takich umiejętności jest normalnym przymiotem przedsiębiorcy, a tajemnicą należałoby objąć ich brak, z obawy, że dowie się o tym konkurencja. Dodać należy, że w tym przypadku nie były wymagane żadne szczególne kwalifikacje inne niż wynikające z warunku udziału, czyli wykonania wdrożenia systemu zarządzania wydrukiem o określonej skali. Wątpliwa jest również możliwość objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa faktu posiadania partnerów handlowych, których zadaniem jest przecież sprzedaż produktów (zarówno sprzętu, jak i oprogramowania) oferowanych przez Ricoh, a zatem dodarcie do jak największej liczby klientów. Jeżeli nawet nie udało się im jeszcze nic sprzedać, z kolei wątpliwa jest wartość gospodarcza posiadania takiego „uśpionego” przedstawiciela handlowego, a przynajmniej nie zostało to choćby wyjaśnione przez Ricoh. Nie opisuje, a tym bardziej nie wykazuje istnienia żadnej konkretnej wartości gospodarczej utajnienia danych podmiotów udostępniających zasoby powołanie się na to, że stanowi o konkurencyjności i elastyczności {Ricoh} w projektowaniu dedykowanych rozwiązań dla szerokiego spectrum klientów i spełniania najsurowszych wymagań. W przypadku osób, których dane osobowe zostały już ujawnione, a które przecież miały spełniać wymagania odpowiadające warunkom, zupełnie nieprzekonujące jest twierdzenie, że podanie danych, które to potwierdzają ma odrębną i samoistną wartość organizacyjną. Warto zauważyć, że utajniono wyłącznie daty nabycia doświadczenia i nazwy podmiotów, a nie zakres wykonywanych czynności czy posiadane przez te osoby certyfikaty Na podstawie lakonicznego uzasadnienia nie sposób stwierdzić, jakie to szczególne kwalifikacje wynikające z dat i nazw podmiotów, a nie z treści warunku, miałyby stanowić szczególną wartość organizacyjną przedsiębiorstwa Ricoh. Wszyscy zainteresowani powzięli już wiedzę o tym, że osoby mają posiadać takie kwalifikacje i doświadczenie, jakie zostało opisane w treści warunku, dla którego spełnienia zostały jawnie zgłoszone. Przesłanka podjęcia działań w celu zachowania w poufności również nie została wykazana. Wbrew twierdzeniu zawartemu w uzasadnieniu podanym przez Ricoh dokumenty zobowiązań nie zostały opatrzone przez podmioty udostępniające klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, brak również nadania takich klauzul w stosunku do pozostałych dokumentów, choć takie wyraźne oznaczenie informacji poufnych miało się znaleźć według przywołanych powyżej postanowień umowy partnersko-handlowej. Z kolei po stronie Ricoh Sygn. akt KIO 1073/16 nie jest wystarczające ogólnikowe powołanie się na stosowanie w prowadzonej działalności prawnych i technicznych środki ochrony informacji, bez jakiegokolwiek sprecyzowania, jakie znalazło to przełożenie na ochronę informacji zastrzeżonych w tym postępowaniu. Ponadto nie przedstawiono żadnych dowodów, które potwierdzałyby zastosowanie tych środków w odniesieniu do tych informacji. Nie dziwi to o tyle, że utajnienie faktu posiadania przedstawicieli handlowych, których zadaniem jest jak najszersze zaistnienie na rynku z produktami oferowanymi przez Ricoh, wydaje się być zadaniem karkołomnym. Nie nastręczało również żadnej trudności udowodnienie faktycznego istnienia klauzul, które zobowiązywały pracowników do utajnienia nazw podmiotów, u których wykonują czynności związane z serwisem, obsługą czy utrzymaniem produktów Ricoh. Wypadałoby również dowieść, że odbiorcy tych usług utrzymują w tajemnicy zarówno fakt użytkowania produktów Ricoh, jak i korzystania z usług dotyczących tych produktów. Ponieważ dla utajnienia uzupełnionego 5A w zakresie poz. 3 w ogóle nie przedstawiono żadnego uzasadnienia (co spowodowało przyjęcie przez Odwołującego mylnego założenia, że w tym zakresie Ricoh też polega na zasobach podmiotu trzeciego), tym samym nie wykazano żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 11 ust. 4 uznk. Dodatkowe badanie przeprowadzone przez Zamawiającego oraz domyślanie się przez niego dodatkowych powodów, dla których podmiot udostępniający mógłby chcieć utajnić fakt współpracy z Ricoh, nie mogą zastępować uzasadnienia podanego przez samego zainteresowanego utajnieniem informacji. Przydatność przeprowadzonej weryfikacji była ograniczona, gdyż była one oderwana od treści otrzymanego uzasadnienia i pozwalała jedynie wychwycić, wyłącznie pod kątem informacji dostępnych w sieci Internet, fakt ewidentnego niespełnienia przesłanki nieujawnienia do informacji publicznej. Z kolei nie jest rolą Zamawiającego konstruowanie na podstawie jego wiedzy o całości dokumentów złożonych w prowadzonym przez siebie postępowaniu dodatkowych powodów utajnienia informacji, które nie znalazły odzwierciedlenia w otrzymanym od Ricoh uzasadnieniu. W tej sprawie nie bez znaczenia jest również okoliczność, że utajnienie informacji nastąpiło dopiero na skutek zakwestionowania pierwotnych wykazów, częściowo w odniesieniu do tych samych zamówień i osób, co wskazuje, że miało jedynie służyć zapobieżeniu możliwości zakwestionowania uzupełnionych dokumentów. Wpisuje się w to również działanie Zamawiającego, który nawet po odtajnieniu tożsamości jednego z podmiotów udostępniających, nie ujawnił większości dokumentów dotyczących tego podmiotu, w szczególności treści zobowiązania do udostępnienia zasobów, a jednocześnie wywodził z niej argumentację. Zgodnie z art. 192 ust. 2 pzp Krajowa Izba Odwoławcza uwzględnia odwołanie Sygn. akt KIO 1073/16 w sytuacji, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. Izba stwierdziła, że stwierdzone naruszenie art. 8 ust. 1-3 ustawy pzp przez zaniechanie odtajnienia uzupełnionych przez Ricoh dokumentów może mieć istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż w ogóle nie zostały udostępnione informacje dotyczące po jednej z poz. załączników nr 5A i 5C, a także informacje z załącznika nr 8, konieczne dla wykazania warunków udziału w postępowaniu, których potwierdzeniu służą. Ustalenie, że Zamawiający wbrew przepisom ustawy pzp zaniechał uznania za bezskuteczne zastrzeżenia informacji jak tajemnica przedsiębiorstwa doprowadziło do konieczności nakazania Zamawiającemu dokonania tej czynności. Powyższe umożliwi innym wykonawcom skuteczne skorzystanie ze środków ochrony prawnej w takim zakresie, w jakim nie mogli skorzystać z nich wcześniej z uwagi na nieudostępnienie im dokumentów uzupełnionych przez Przystępującego Ricoh. W konsekwencji może to doprowadzić do skutecznego zakwestionowania spełniania przez Ricoh warunków udziału w postępowaniu, a w konsekwencji wybór najkorzystniejszej oferty będzie musiał być dokonany bez przeprowadzenia aukcji. Tym samym wynik postępowania może jeszcze ulec zmianie. II. zarzuty dotyczące spełniania przez Ricoh warunków udziału dotyczących wiedzy i doświadczenia Ponieważ Ricoh przedstawił w uzupełnionym załączniku nr 5a wyłącznie zrealizowane przez siebie dostawy, zarzuty niewykazania warunku określonego w rozdziale IX {w tabeli de facto zamieszczonej w pkt 9.2.9} pkt 2 lit.
- a)s.i.w.z., które opierają się na twierdzeniu, że Ricoh polega w tym zakresie na zasobach podmiotów trzecich, są bezprzedmiotowe, a zatem bezzasadne. {zarzut z pkt 5 listy zarzutów i pkt 5 uzasadnienia odwołania} Izba ustaliła, że w odniesieniu do warunku określonego w rozdziale IX pkt 9.2.8 tabela pkt 2 lit.
- c)s.i.w.z. Ricoh rzeczywiście w uzupełnionym załączniku nr 5C wskazał dwa wdrożenia wykonane przez dwa różne podmioty, które zobowiązały się do udostępnienia mu wynikającej z nich wiedzy i doświadczenia. Jednakże z opisu sposobu spełniania warunku udziału zacytowanego w odwołaniu nie wynika, że wymagana do realizacji przedmiotowego zamówienia wiedza i doświadczenie musi wynikać z dwukrotnego należytego wykonania wdrożeń wyłącznie przez ten sam podmiot (wykonawcę lub podmiot trzeci). W rozdziale IX s.i.w.z. dotyczącym warunków Sygn. akt KIO 1073/16 udziału w postępowaniu nie wprowadzono takiego zastrzeżenia ani w uwagach dodatkowych tabeli z pkt 9.2.8 opisującej warunki dotyczące wiedzy i doświadczenia oraz dokumenty na ich potwierdzenie, ani w postanowieniach dotyczących wspólnego ubiegania się o udzielenie zamówienia (pkt 9.4.2 nakazuje wręcz złożenie wspólnego wykazu wykonanych wdrożeń) czy polegania na zasobach podmiotów trzecich (pkt 9.5 powtarza regulację art. 26 ust. 2b pzp oraz § 1 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia o dokumentach). Umknęło uwadze Odwołującego, że przedmiotem jedynego rozstrzygnięcia, na które się powołał – wyroku Izby z 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt KIO 1495/14) {nota bene utrzymanego wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z 12 listopada 2014 r., sygn. akt VIII Ga 327/14} – było wykluczenie z postępowania na roboty budowlane konsorcjum za niespełnienie warunku udziału w postępowaniu dotyczącego wiedzy i doświadczenia, dla którego opis sposobu oceny zamieszczony w s.i.w.z. wprost wprowadzał następujące zastrzeżenie: warunek wiedzy i doświadczeniu nie podlega sumowaniu – oznacza to, że albo Wykonawca składający ofertę wykaże się realizacją dwóch wymaganych robót albo jeden z uczestników konsorcjum wykaże się realizacją dwóch wymaganych robót [warunek wiedzy i doświadczenia nie będzie spełniony, jeżeli wszyscy uczestnicy konsorcjum w sumie wykażą zrealizowanie dwóch robót ale żaden z nich nie wykonał wymaganych dwóch robót], albo, w sytuacji gdy Wykonawca, który nie ma wymaganego doświadczenia [nie ma wykonanych dwóch robót] polega na zasobach innego podmiotu – podmiot ten musi wykazać zrealizowanie dwóch wymaganych robót. Na tej podstawie Izba wywiodła, że tak postawiony warunek jest nie tyle wymaganiem wykonania co najmniej dwóch robót, co wymaganiem wykonania tych robót co najmniej dwa razy, a według niego nabycie wymaganego doświadczenia następuje dopiero przy drugim pozytywnie zrealizowanym zadaniu. Przede wszystkim Izba uznała za niezasadny zarzut wykluczonego konsorcjum, że tak sformułowany przez zamawiającego opis sposobu oceny spełniania warunku, jako sprzeczny z art. 23 ust. 3 pzp, jest z mocy art. 58 § 1 i 3 Kodeksu cywilnego bezwzględnie nieważny. Natomiast niczego nie wnosi do sprawy powołanie się na poglądy przedstawicieli doktryny, które zostały zaprezentowane w sposób tak lakoniczny, że nie sposób się do nich odnieść, gdyż nie zaprezentowano kontekstu dla zaprezentowanej tezy. Wydaje się jednak, że chodzi tu o wypowiedzi dotyczące postulowanego wzorca konstruowania warunków zamówienia {z przypisów zamieszczonych na odwołanie wynika, że nie są to glosy do orzeczeń}, czyli jak powinny być one kształtowane przez zamawiających, co nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia w tej sprawie. Wreszcie zauważyć trzeba, że w odwołaniu brak jakiegokolwiek odniesienia się do specyfiki wdrożenia objętego przedmiotem zamówienia, która miałaby przemawiać za tym, że nabycie koniecznej dla jego wykonania wiedzy i doświadczenia następuje dopiero przy Sygn. akt KIO 1073/16 drugim należycie zrealizowanym wdrożeniu. Tym samym nie zostało to również udowodnione, pomimo ciążącego na Odwołującym z mocy art. 190 ust. 1 pzp ciężaru dowodu. Przede wszystkim takie okoliczności mogłyby być rozważane jako istotne, gdyby przedmiotem rozstrzygnięcia w tej sprawie była kwestia ukształtowania przez Zamawiającego opisu sposobu oceny spełniania warunków dotyczących wiedzy i doświadczenia. Natomiast na tym etapie zarzut sformułowany w odwołaniu nie może być uwzględniony, gdyż w istocie Odwołujący domaga się przeprowadzenia oceny spełniania warunków udziału w odmienny sposób niż zapisany w specyfikacji. Z art. 26 ust. 2a pzp wynika, że wykonawca na żądanie zamawiającego i w zakresie przez niego wskazanym jest zobowiązany wykazać nie później niż na dzień składania ofert spełnianie warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pzp. Przy czym art. 22 ust. 3 pzp nakazuje zamieścić opis sposobu dokonania oceny spełniania tych warunków w ogłoszeniu o zamówieniu, a art. 36 ust. 1 pkt 5 – w specyfikacji. Według art. 22 ust. 1 pkt 2 pzp o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy spełniają warunki dotyczące posiadania wiedzy i doświadczenia. Biorąc powyższe pod uwagę, Izba stwierdziła, że zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 4 pzp nie potwierdził się, gdyż Ricoh wykazał spełnianie warunków udziału w postępowaniu w sposób oczekiwany przez Zamawiającego w tym postępowaniu. {ad pkt 4 listy zarzutów – pkt 3 uzasadnienia} Izba ustaliła, że Ricoh wraz uzupełnionym załącznikiem 5C złożył dwa dokumenty pn. „Pisemne zobowiązanie podmiotu do oddania wykonawcy do dyspozycji niezbędnych zasobów na okres korzystania z nich przy wykonywaniu zamówienia”, w których wykonawcy wdrożeń wyszczególnionych w uzupełnionym wykazie, zgodnie z dyspozycję art. 26 ust. 2b ustawy z dnia 29 stycznia 2004r.- Prawo zamówień publicznych (…) zobowiązali się do udostępnienia Ricoh na potrzeby wykonania tego zamówienia swojej wiedzy i doświadczenia zdobytych podczas realizacji projektów, potwierdzonych załączonymi dokumentami. Obydwa podmioty trzecie oświadczyły, że udostępniając powyższe zasoby na podstawie umowy o współpracy zawartej z Ricoh, zobowiązują się przez cały okres realizacji tego zamówienia do udzielania doradztwa oraz konsultacji technicznych pracownikom Ricoh, bez brania udziału w realizacji zamówienia. Ponadto wykonawca wdrożenia z poz. 1 sprecyzował, że będzie świadczył doradztwo w następującym zakresie: merytoryczny nadzór obejmujący ocenę prawidłowości założeń wdrożeniowych, konsultacje i doradztwo w przypadkach trudności napotkanych podczas realizacji wdrożenia oraz szkolenie Sygn. akt KIO 1073/16 personelu w zakresie niezbędnym do należytego wykonania wdrożenia, jeżeli zajdzie taka potrzeba w czasie jego realizacji. Powyższe nie oznacza to jednak, że alternatywny w stosunku do bezprzedmiotowego zarzutu zmiany treści oferty zarzut niewykazania spełniania warunku udziału zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się w pierwszej kolejności do ogólnych rozważań zamieszczonych w odwołaniu co do jednolitej interpretacji w orzecznictwie, zarówno krajowym, jak Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej {dalej również: „Trybunał” lub „TSUE”}, przepisów dotyczących możliwości powoływania się przez wykonawcę na wiedzę i doświadczenie podmiotu trzeciego, sprostować należy, co następuje. W sprawie zastosowanie ma art. 26 ust. 2b pzp 2b. {Wykonawca może polegać na wiedzy i doświadczeniu, potencjale technicznym, osobach zdolnych do wykonania zamówienia, zdolnościach finansowych lub ekonomicznych innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nimi stosunków. Wykonawca w takiej sytuacji zobowiązany jest udowodnić zamawiającemu, iż będzie dysponował tymi zasobami w trakcie realizacji zamówienia, w szczególności przedstawiając w tym celu pisemne zobowiązanie tych podmiotów do oddania mu do dyspozycji niezbędnych zasobów na potrzeby wykonania zamówienia.} jako przepis implementujący art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U. 2004 L 134, s. 114 – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 6, t. 7, s. 132) {dalej również: „dyrektywa 2004/18” lub „dyrektywa klasyczna”}. W odniesieniu do tych przepisów w orzecznictwie wskazuje się jednolicie, że możliwość polegania na wiedzy i doświadczeniu innego podmiotu uwarunkowana jest wykazaniem przez wykonawcę, że będzie nimi realnie dysponował podczas realizacji zamówienia. Jest tak w szczególności, gdy podmiot ten będzie uczestniczył w wykonywaniu tego zamówienia w charakterze podwykonawcy odnośnie części, do której realizacji konieczne są te zasoby. Natomiast możliwość udostępnienia wiedzy i doświadczenia przez konsultacje, doradztwo czy szkolenia, czyli bez bezpośredniego zaangażowania podmiotu trzeciego w realizację zamówienia, jest w orzecznictwie nie tyle sporna, co podlega zawsze ocenie ad casu, w zależności od okoliczności danej sprawy. Jako podsumowanie dorobku orzecznictwa w tym zakresie może posłużyć wyrok Trybunału z 7 kwietnia 2016 r. w sprawie C-324/14 Partner A.D., dotyczący m.in. następującego pytania Krajowej Izby Odwoławczej: Czy art. 48 ust. 3 w związku z art. 2 dyrektywy 2004/18 […] można interpretować w ten sposób, że poleganie przez wykonawcę na zdolnościach innych podmiotów w zakresie ich wiedzy i doświadczenia „niezależnie od Sygn. akt KIO 1073/16 charakteru prawnego łączących go z nimi powiązań” oraz „dysponowanie zasobami” tych podmiotów oznacza, że w trakcie realizacji zamówienia wykonawca nie musi mieć z tymi podmiotami żadnych powiązań lub mieć bardzo luźne i nieokreślone powiązania, tj. może wykonywać zamówienie samodzielnie (bez udziału innego podmiotu) albo udział ten może polegać na „doradztwie”, „konsultacjach”, „szkoleniu” itp.? Czy też art. 48 ust. 3 należy interpretować w ten sposób, że podmiot, na którego zdolności powołuje się wykonawca, musi rzeczywiście i osobiście wykonać zamówienie w zakresie, w jakim jego zdolności były deklarowane? W pkt 1 sentencji Trybunał odpowiedział orzekając, że Artykuł 47 ust. 2 i art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi w związku z art. 44 ust. 2 tej dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że: – przyznają one każdemu wykonawcy prawo do polegania, w przypadku konkretnego zamówienia, na zdolnościach innych podmiotów, niezależnie od charakteru łączących go z tymi podmiotami powiązań, o ile zostanie wykazane instytucji zamawiającej, że kandydat lub oferent będzie w rzeczywistości dysponował zasobami tych podmiotów, które to zasoby są niezbędne do wykonania tego zamówienia oraz – nie można wykluczyć, że korzystanie z tego prawa może być ograniczone w szczególnych okolicznościach z uwagi na przedmiot danego zamówienia, a także jego cele. Jest tak w szczególności w przypadku, gdy kandydat lub oferent nie może polegać na zdolnościach podmiotu trzeciego niezbędnych do wykonania tego zamówienia, co oznacza, że może on powołać się na wskazane zdolności wyłącznie wtedy, gdy podmiot trzeci osobiście i bezpośrednio uczestniczy w wykonaniu odnośnego zamówienia. Wyjaśnić należy, że Trybunał interpretując powyższe przepisy nie wykluczył w ogóle możliwości udostępnienia wykonawcy wiedzy i doświadczenia przez konsultacje i doradztwo podmiotu dysponującego tymi zasobami, natomiast w okolicznościach faktycznych postępowania o udzielenie zamówienia, które legły u podstaw sformułowanego pytania, wyraził się o tym sceptycznie, ostateczną ocenę pozostawiając jednak sądowi zadającemu pytanie {zob. w szczególności motywy 47 i 48}. Jednocześnie Trybunał jednoznaczne orzekł w pkt 5 sentencji, że art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18 nie może być interpretowany w świetle art. 63 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18 {dalej również: „nowa dyrektywa klasyczna” lub „dyrektywa 2014/24”}. Ten ostatni przepis przewiduje, że wykonawcy mogą polegać na zdolnościach innych podmiotów „tylko wtedy, gdy te ostatnie zrealizują roboty budowlane lub usługi, odnośnie do których takie zdolności są niezbędne”. Zdaniem Trybunału art. 63 Sygn. akt KIO 1073/16 dyrektywy 2014/24 – nie stanowiąc w żaden sposób kontynuacji art. 48 ust. 3 dyrektywy 2004/18 ani nie zawierając wyjaśnień co do zakresu tego ostatniego – wprowadza nowe przesłanki, które nie były przewidziane w poprzednim systemie prawnym, a tym samym wprowadza istotne zmiany w odniesieniu do przysługującego wykonawcy prawa polegania na zdolnościach innych podmiotów w ramach zamówienia publicznego {zob. w szczególności motywy 89 - 91}. W drugiej kolejności Izba zważyła, że na zarzut odwołania składają się dwa następujące twierdzenia (zarzuty): – po pierwsze – w przypadku tego zamówienia realne udostępnienie wiedzy i doświadczenia zapewnić może wyłącznie podwykonawstwo podmiotów, które wykonały wdrożenia objęte uzupełnionym wykazem; – po drugie – udostępnienie wiedzy i doświadczenia przez konsultacje i doradztwo wykonawców wdrożeń z uzupełnionego załącznika nr 5C ma charakter pozorny, gdyż istotnym nośnikiem tej wiedzy są osoby, które uczestniczyły w tych wdrożeniach, a Ricoh wskazał w wykazie osób wyłącznie personel własny. W pierwszej kolejności należy odnieść się do pierwszej kwestii, gdyż jest to zarzut najdalej idący. Izba stwierdziła, że Odwołujący nie zawarł w odwołaniu żadnych okoliczności, które potwierdzałyby zasadność jego sformułowania. Odwołujący w ogóle nie odniósł się do specyfiki wdrożenia objętego przedmiotem zamówienia, co byłoby konieczne dla wykazania, że dla jego wykonania konieczne jest bezpośrednie zaangażowanie podmiotów trzecich w charakterze podwykonawców tej części zamówienia. Tym samym nie zostało to również udowodnione, pomimo ciążącego na Odwołującym z mocy art. 190 ust. 1 pzp ciężaru dowodu. Odwołujący skupiając się na drugiej kwestii, pomija jednocześnie inne istotne dla oceny realności udostępnienia wiedzy i doświadczenia okoliczności. Ricoh zaoferował wdrożenie systemu zarządzania wydrukiem sieciowym opartym na oprogramowaniu Equitrac firmy Nuance. W pierwotnym załączniku nr 5C pierwsze wdrożenie (na rzecz TUiR Warta S.A.) również było oparte na tym oprogramowaniu, a drugie wdrożenie z tego wykazu oparte było na oprogramowaniu IDS Imagus firmy Genius Bytes. Jednocześnie z uzupełnionego załącznika nr 8 wynika, że wśród osób, które będą uczestniczyć w wykonywaniu zamówienia, są dwie osoby posiadające doświadczenie we wdrażaniu systemów zarządzania wydrukiem, w tym opartym na oprogramowaniu Equitrac, oraz wydany przez producenta tego systemu certyfikat potwierdzający odbycie szkolenia w zakresie jego eksploatacji, instalacji i konfiguracji. Izba zważyła, że biorąc pod uwagę powyższe okoliczności kompleksowa ocena spełniania przez Ricoh warunku posiadania wiedzy i doświadczenia wynikłej z dwóch Sygn. akt KIO 1073/16 wdrożeń systemu zarządzania wydrukiem sieciowym wypada pozytywnie. W szczególności znaczenie ma faktyczna zdolność Ricoh, w tym jego personelu skierowanego do realizacji przedmiotowego zamówienia, do skorzystania z konsultacji i doradztwa oraz szkoleń służących przekazaniu wiedzy i doświadczenia nabytego przez podmioty, które zrealizowały wdrożenia objęte uzupełnionym załącznikiem nr 5C. Istotne jest, że Ricoh nie jest wykonawcą, który podejmuje się tego rodzaju zadania po raz pierwszy. Przeciwnie, przedmiot zamówienia, w tym jego część odnosząca się do wdrożenia systemu zarządzania wydrukiem, są zbieżne z jego powszechnie znanym przedmiotem działalności jako producenta urządzeń drukujących oferującego również oprogramowanie do zarządzania i rozliczania masowym wydrukiem. Opisane w pierwotnym załączniku nr 5C wdrożenia własne Ricoh nie mogły zostać wzięte pod uwagę wyłącznie z tego powodu, że zostały wykonane dawniej niż 3 lata przed upływem terminu składania ofert, pomimo przeprowadzania później jego aktualizacji. Ricoh dysponuje jednocześnie osobami, które mają aktualne doświadczenie w implementacji oferowanego systemu zarządzania wydrukiem. Złożone na rozprawie przez Przystępującego Ricoh umowy o współpracy zawarte na początku 2010 r. dodatkowo uwiarygodniają, że Ricoh będzie mógł wyegzekwować zobowiązania podjęte przez jego długoletnich partnerów handlowych, z którymi nawiązał współpracę w zakresie oferowania, sprzedaży i wdrażania urządzeń i oprogramowania dystrybuowanego przez Ricoh, przy czym obie strony tych umów zobowiązały się wzajemnie udzielać wszelkiej możliwej pomocy w poprawie jakości świadczonych usług. Z art. 26 ust. 2a pzp wynika, że wykonawca na żądanie zamawiającego i w zakresie przez niego wskazanym jest zobowiązany wykazać nie później niż na dzień składania ofert spełnianie warunków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pzp. Przy czym art. 22 ust. 3 pzp nakazuje zamieścić opis sposobu dokonania oceny spełniania tych warunków w ogłoszeniu o zamówieniu, a art. 36 ust. 1 pkt 5 – w specyfikacji. Według art. 22 ust. 1 pkt 2 pzp o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wykonawcy, którzy spełniają warunki dotyczące posiadania wiedzy i doświadczenia. {Brzmienie art. 26 ust. 2b przywołano powyżej.} Biorąc powyższe pod uwagę, Izba stwierdziła, że zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 4 pzp nie potwierdził się, gdyż Ricoh wykazał spełnianie warunków udziału w postępowaniu w sposób wymagany przez Zamawiającego w tym postępowaniu. {zarzut z pkt 6 listy zarzutów i pkt 6 uzasadnienia odwołania} Izba ustaliła następujące okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia tego zarzutu. W wyroku z 26 kwietnia 2016 r. (sygn. akt KIO 452/16) Izba uwzględniła poprzednie Sygn. akt KIO 1073/16 odwołanie Konica-Minolta, zawierające m.in. zarzut naruszenia art. 26 ust. 3 i 4 pzp przez zaniechanie wezwania Ricoh do wyjaśnień oraz uzupełnienia oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa rozdziale IX pkt 9.2.8 pkt 2 lit
- a)tabeli, sprecyzowany w odniesieniu do poz. 2 załącznika nr 5A w ten sposób, że zgodnie z treścią warunku należało wykazać się dostawami o wartości co najmniej 1 mln zł netto zrealizowanymi w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert, podczas gdy dostawa wykonana w 2010 r. nie mieści się w tym 3-letnim okresie. Uwzględniając ten zarzut Izba nakazała Zamawiającemu w ramach powtórnego badania ofert m.in. zwrócenie się do SI-Consulting sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu o przedłożenie dodatkowych informacji lub dokumentów dotyczących zamówienia oraz wezwanie Ricoh do uzupełnienia dokumentów potwierdzających spełnienie warunku udziału. W uzasadnieniu sprecyzowano, że Zamawiający ma zwrócić się do wystawcy referencji, tj. SI-Consulting sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, o wskazanie, czy na podstawie umowy ramowej również po 2010 r. wykonawca Ricoh dostarczał i instalował dla tego odbiorcy urządzenia wielofunkcyjne o wskazanych w wykazie modelach. Następnie, w zależności od uzyskanych informacji, Zamawiający miał wezwać Ricoh do uzupełnienia załącznika nr 5A polegającego albo na ujęciu w nim informacji pozwalających stwierdzić cechy oczekiwanej dostawy, albo na wskazaniu innego zamówienia (wraz z poświadczeniem). Ponadto Izba dodała, co następuje: I choć dopuszczenie przez zamawiającego legitymowania się przez wykonawcę doświadczeniem w realizacji dostawy i instalacji w 2010 roku dużej liczby urządzeń oraz doświadczeniem w realizacji dostawy mniejszych ilości urządzeń w latach następnych na podstawie jednej umowy (np. umowy ramowej), może budzić wątpliwości z punktu widzenia zdolności wykonawcy do realizacji zamówienia w 2016 roku, to w świetle brzmienia warunku sformułowanego w przedmiotowym postępowaniu jest możliwe, ponieważ wymóg co do ilości i wartości urządzeń wskazany w warunku odnieść należy do całego okresu umowy. Pismem z 10 maja 2016 r. Zamawiający zwrócił się do SI-Consulting sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu m.in. z pytaniem o liczbę urządzeń wielofunkcyjnych dostarczonych przez Ricoh w okresie od 3 lutego 2013 r. do 3 lutego 2016 r. W odpowiedzi – zwracając uwagę na powyżej przywołaną treść rozstrzygnięcia Izby, które przesądza, że jeżeli dostawy były też realizowane w ostatnich 3 latach w ramach jednej umowy, wykonawca może dokonać sumowania całości dostaw w ramach umowy, a nie tylko trzech ostatnich lat – potwierdzono należyte zrealizowanie dostaw od 2010 r. „do dziś”, także w okresie 2014 - 2016. Pismem z 24 maja 2016 r. Zamawiający zwrócił się do Ricoh w trybie art. 26 ust. 3 pzp o uzupełnienie załącznika nr 5A w poz. 2 polegające na ujęciu w nim informacji pozwalającej na stwierdzenie spełniania warunku udziału, w szczególności, że dostawy Sygn. akt KIO 1073/16 urządzeń wielofunkcyjnych odbywały się także po 3 lutym 2013 r. W odpowiedzi pismem z 31 maja 2016 r. Ricoh przedstawił wykaz uzupełniony w taki właśnie sposób. Izba zważyła, że w tych okolicznościach zarzut odwołania jest bezzasadny, gdyż Zamawiający w toku powtórzonych czynności uzyskał potwierdzenie spełniania warunku według powyżej przywołanej interpretacji. Brak zatem podstaw do wyjaśniania dokumentów w trybie art. 26 ust. 4 pzp. Natomiast w takim zakresie, w jakim zarzut zmierza do zakwestionowania tej interpretacji, jest niedopuszczalny z mocy art. 189 ust. 2 pkt 5 pzp. Jeżeli Odwołujący się nie zgadzał z interpretacją warunku dokonaną przez Izbę w poprzedniej sprawie, mógł ją zwalczać wyłącznie w drodze wniesienia skargi do sądu okręgowego, a nie ponownie przed Izbą. IV. zarzut złożenia przez Ricoh nieprawdziwych informacji odnośnie spełniania warunków udziału dotyczących wiedzy i doświadczenia {zarzut z pkt 3 listy zarzutów i pkt 4 uzasadnienia odwołania} Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy pzp z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawców, którzy złożyli nieprawdziwe informacje mające wpływ lub mogące mieć wpływ na wynik prowadzonego postępowania. Dla wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 24 ust. 2 pkt 3 pzp konieczne jest stwierdzenie, że: po pierwsze – wykonawca ten złożył nieprawdziwe informacje, po drugie – stanowiło to poważne wprowadzenie w błąd zamawiającego, gdyż informacje te miały wpływ lub mogły mieć wpływ na wynik prowadzonego postępowania, po trzecie – wykonawca działał z zamiarem podania nieprawdziwych informacji w celu wprowadzenia zamawiającego w błąd lub nastąpiło to w wyniku jego niedbalstwa. Wymaga zaznaczenia, że spośród okoliczności podnoszonych w odwołaniu istotny był wyłącznie zarzut złożenia nieprawdziwego oświadczenia o spełnianiu warunków udziału w postępowaniu, w sytuacji gdy Ricoh nie dysponował zasobami podmiotów trzecich przed upływem terminu składania ofert. Natomiast zdaniem Izby nie ma żadnego znaczenia, czy przed tym terminem zostały sporządzone dokumenty potwierdzające spełnianie warunków udziału, zarówno wykazy, poświadczenia, a nawet same dokumenty tzw. zobowiązań podmiotów trzecich. Złożenie w postępowaniu tego ostatniego rodzaju dokumentu w formie pisemnej wymusza art. 26 ust. 2b pzp. Sporządzenie dokumentów po terminie składania ofert jest dopuszczalne, a czasem wręcz nieuniknione, jeżeli składane są w trybie art. 26 ust. 3 pzp, czyli na skutek wezwania do uzupełnienia dokumentów zawartych lub brakujących w ofercie. Stąd w orzecznictwie dotyczącym art. 26 ust. 3 pzp wskazuje się, że istotna jest nie data sporządzenia dokumentu, ale czy jego z treści wynika potwierdzenie spełniania Sygn. akt KIO 1073/16 warunków udziału w postępowaniu nie później niż na upływ terminu składania ofert. Stąd w okolicznościach tej sprawy istotna mogła była jedynie kwestia, czy do upływu terminu składania ofert istniały materialne podstawy do sporządzenia dokumentów o treści złożonej w uzupełnieniu, a nie daty, w jakich te dokumenty faktycznie powstały. Tym niemniej Izba stwierdziła, że na obu dokumentach zobowiązań widnieją daty sprzed upływu terminu składania ofert, a Odwołującemu nie udało się wykazać, że dokumenty te zostały w rzeczywistości sporządzone po terminie składania ofert, a przede wszystkim, że Ricoh przed tą datą nie mógł polegać na zasobach podmiotów trzecich, które wykonały wdrożenia objęte uzupełnionym załącznikiem nr 5C. Ponieważ, jak sam wskazywał Odwołujący, był to jedyny dostępny dla niego środek dowodowy, a okoliczności te nie były stwierdzone innymi dowodami, Izba dopuściła wnioskowany przez niego dowód z zeznań świadków oraz przesłuchania Przystępującego Ricoh. Na tej podstawie ustalono dodatkowo, że Ricoh po wszczęciu postępowania przed złożeniem oferty równolegle starał się zarówno o uzyskanie od swoich klientów korporacyjnych poświadczeń wykonanych na ich rzecz wdrożeń systemu zarządzania wydrukiem, jak i o zapewnienie wsparcia przez swoich partnerów handlowych, o których wiedział, że również wykonywali takie wdrożenia. W rezultacie na wypadek niepowodzenia wykazania warunku udziału dotyczącego wiedzy i doświadczenia w oparciu o własne realizacje, uzyskano możliwość powołania się w tym zakresie na wiedzę i doświadczenie partnerów handlowych, z którymi Ricoh od lat współpracuje. Dodatkowo złożone na rozprawie przez Przystępującego Ricoh umowy potwierdzają, że wykonawcy wdrożeń objętych uzupełnionym załącznikiem nr 5C są jego partnerami handlowymi, z którymi już na początku 2010 r. nawiązał współpracę w zakresie oferowania, sprzedaży i wdrażania urządzeń i oprogramowania dystrybuowanego przez Ricoh, przy czym obie strony tych umów zobowiązały się wzajemnie udzielać wszelkiej możliwej pomocy w poprawie jakości świadczonych usług. Doświadczenie wynikające z orzekania w sprawach dotyczących postępowań o udzielenie zamówień wskazuje, że taki przebieg zdarzeń jest jak najbardziej wiarygodny, gdyż każdy zapobiegliwy wykonawca, spodziewając się, że wybrany przez niego sposób wykazania warunków udziału w postępowaniu może zostać skutecznie zakwestionowany, na wszelki wypadek zapewnia sobie możliwość ich wykazania w inny sposób. Dodatkowo należy zauważyć, że sposób ujęcia zarzutu spowodował, że Odwołujący nie był w stanie podciągnąć podnoszonych przez siebie okoliczności pod przesłanki, które Izba wyszczególniła powyżej. Jeżeli nieprawdziwą informacją miałoby być oświadczenie o spełnianiu warunków udziału, zostało ono złożone wraz z ofertą, a w chwili jego składania Ricoh mógł uważać, że oświadcza prawdę zarówno w oparciu o swoje przekonanie co do własnego potencjału, jak i udostępnionego, nawet jeżeli wpierw ujawnił tylko pierwszy z nich. Sygn. akt KIO 1073/16 Zarzut naruszenia art. 24 ust. 2 pkt 3 pzp nie potwierdził się. V. zarzuty dotyczące spełniania przez Ricoh warunków udziału dotyczących potencjału kadrowego {zarzuty z pkt 6 listy zarzutów i pkt 7 uzasadnienia odwołania} Izba ustaliła następujące okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia tego zarzutu. We wspominanym wyroku z 26 kwietnia 2016 r. (sygn. akt KIO 452/16) Izba uwzględniła poprzednie odwołanie Konica-Minolta, zawierające m.in. zarzut naruszenia art. 26 ust. 3 i 4 pzp przez zaniechanie wezwania Ricoh do wyjaśnień oraz uzupełnienia oświadczeń i dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa rozdziale IX pkt 9.2.8 pkt 3 lit.
- b)tabeli, sprecyzowany w odniesieniu do D.K. w ten sposób, że w kolumnie 4 wykazu osób Ricoh nie wpisał dat umożliwiających weryfikację wymaganego rocznego doświadczenia w serwisowaniu i obsłudze urządzeń wielofunkcyjnych. Uwzględniając ten zarzut Izba nakazała Zamawiającemu w ramach powtórnego badania ofert m.in. wezwanie Ricoh do uzupełnienie dokumentów potwierdzających spełnienie tego warunku udziału. Z uzasadnienia wynika, że Zamawiający niezasadnie przyjął, że wystarczające było podanie przez Ricoh w kolumnie drugiej wykazu, że osoba ta posiada wieloletnie doświadczenie w serwisie urządzeń wielofunkcyjnych, gdyż ponieważ jest to wynik weryfikacji doświadczenia dokonanej przez samego Wykonawcę na podstawie nieznanych Zamawiającemu informacji źródłowych. Ponadto Izba dodała, co następuje: Dostrzeżenia nadto wymaga, że wynik weryfikacji wykonawcy ogranicza się do doświadczenia „w serwisie urządzeń”, podczas gdy zamawiający żądał nie tylko doświadczenia w „serwisowaniu urządzeń”, ale także doświadczenia „w obsłudze urządzeń” (założyć przy tym należy, że wskazanie w warunku zarówno doświadczenia w serwisowaniu, jak i w obsłudze urządzeń ma dla zamawiającego znaczenie). Pismem z 24 maja 2016 r. Zamawiający zwrócił się do Ricoh w trybie art. 26 ust. 3 pzp o uzupełnienie załącznika nr 8 w odniesieniu do D.K. w zakresie wykazania wymaganego rocznego doświadczenia w serwisowaniu i obsłudze urządzeń wielofunkcyjnych, polegające na podaniu w kolumnie czwartej dat potwierdzających doświadczenie oraz wskazaniu w kolumnie trzeciej, że osoba ta posiada doświadczenie zarówno w serwisowaniu, jak i obsłudze urządzeń. W odpowiedzi pismem z 31 maja 2016 r. Ricoh przedstawił wykaz uzupełniony o: – (w czwartej kolumnie) datę maj 2011 r. jako początek wykonywania instalacji i konfiguracji urządzeń oraz obsługi serwisowej w ramach kontraktu serwisowego już uprzednio wpisanego (w trzeciej kolumnie) jako zakres wykonywanych czynności (przy czym wskazanie Sygn. akt KIO 1073/16 jako daty końcowej określenia „trwa” znajdowało się od początku w wykazie; – (w drugiej kolumnie) dopisania obsługi urządzeń jako objętej wieloletnim doświadczeniem obok dotychczas wpisanego serwisu urządzeń. Ponadto w wykazie od początku była informacja na rzecz jakiego podmiotu były świadczone te prace. Izba zważyła, że w tych okolicznościach zarzut odwołania jest bezzasadny, gdyż Zamawiający w toku powtórzonych czynności uzyskał potwierdzenie spełniania warunku w zakwestionowanym poprzednio przez Odwołującego zakresie, czyli co do ponad rocznego doświadczenia D.K., przy czym zgodnie z wytycznymi Izby zostało doprecyzowane, że obejmuje ono zarówno serwisowanie, jak i obsługę urządzeń wielofunkcyjnych. Z wiedzy i doświadczenia składu orzekającego wynika, że obsługa serwisowa stanowi wyższy stopień wtajemniczenia niż zwykła obsługa urządzenia. Oczywiste jest, że serwis urządzeń wymaga posiadania wyższych, co nie znaczy innych, kwalifikacji niż zwykła obsługa urządzeń. Stąd odmienne stanowisko Odwołującego, w tym czynione przez niego w odwołaniu rozróżnienie, jest zupełnie nieprzekonujące, a wręcz przeczy zdrowemu rozsądkowi. Tym niemniej należy odnotować, że Przystępujący Ricoh czuł się w obowiązku wykazać za pomocą złożonych na rozprawie kilkudziesięciu protokołów instalacji, że D.K. przeprowadzał u klientów szkolenie podstawowe w zakresie obsługi urządzeń. Ponadto zarzut braku wykazania projektu przy którym powyższa osoba zdobyła wymagane doświadczenie jest bezprzedmiotowy, nie wszystko jest „projektem”, ewentualnie na swoje potrzeby Odwołujący powinien przyjąć, że jest to projekt realizowany na rzecz podmiotu wskazanego w wykazie. Nie potwierdził się zatem zarzut naruszenia art. 26 ust. 4 pzp. VI. pozostałe zarzuty {zarzuty z pkt 11 -14 listy zarzutów i pkt 8 uzasadnienia odwołania} Zarzuty naruszenia art. 91 ust. 1, art. 91a ust. 1, art. 91b ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pzp nie mają charakteru samoistnego, należy je uznać za zasadne tylko w takim zakresie, w jakim znalazł potwierdzenie zarzut naruszenia art. 8 ust. 1-3 pzp, co czyni niewątpliwie przedwczesnym zaproszenie Ricoh do aukcji. Mając powyższe na uwadze, Izba stwierdziła, że naruszenie przez Zamawiającego art. 8 ust. 1-3 ustawy Prawo zamówień publicznych może mieć istotny wpływ na wynik prowadzonego przez niego postępowania o udzielenie zamówienia, wobec czego – działając Sygn. akt KIO 1073/16 na podstawie przepisów art. 192 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 tej ustawy – orzekła, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 w związku z § 3 pkt 1 i 2 lit. b oraz § 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. Nr 41, poz. 238) – obciążając Zamawiającego tymi kosztami, na które złożył się wpis uiszczony przez Odwołującego oraz jego uzasadnione koszty w postaci wynagrodzenia pełnomocnika, z ograniczeniem jego wysokości do maksymalnej kwoty wynikającej ze wskazanego powyżej przepisu rozporządzenia. Przewodniczący: ………………………………