VI K 243/11

(1),- tj. o czyn z art. 279§1 kk,- ---------- / --------- I. oskarżonych A. P. i Ł. K. uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż został on popełniony w nocy z 4/5 listopada 2010r. i za to na podstawie art. 279§1 kk wymierza: A. P. 1 (jeden ) rok i 2 (dwa) miesiące pozbawienia wolności, a Ł. K. 1 (jeden) rok pozbawienia wolności,- II. na podstawie art. 69§1 kk i 70§2 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu Ł. K. zawiesza tytułem próby na okres lat 3 (trzech),- III. na podstawie art. 73§2 kk oddaje oskarżonego Ł. K. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,- IV. zwalnia oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych, a poniesione wydatki zalicza na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Na podstawie wyników przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Pokrzywdzony P. J.

(2)zamieszkuje w N. przy ulicy (...), W październiku 2012 roku pokrzywdzony zakupił sprowadzony z Niemiec motor marki Y. (...) , rok produkcji 1996 o wartości 3000 zł , był on przechowywany w drewnianej komórce znajdującej się nieopodal budynku mieszkalnego. (...) ten nie był zarejestrowany, pokrzywdzony nie korzystał z niego , jednak pokazywał go m.in. M. D., który jest członkiem jego dalszej rodziny. W nocy z 4 na 5 listopada 2010 roku w mieszkaniu A. P. przebywali M. D. i Ł. K.. M. D. opowiadał o motorze przechowywanym w jednej z komórek na ulicy (...) i w/w postanowili dokonać jego kradzieży. Na miejsce zdarzenia poszli A. P. wraz z M. D. i po wyłamaniu skobla i kłódki w drzwiach komórki dostali się do jej wnętrza skąd zabrali należący do pokrzywdzonego motor. W okolice miejsca zdarzenia, wezwany telefonicznie , nadjechał oskarżony Ł. K. , skradziony motor został włożony do bagażnika jego samochodu a następnie zawieziony w ustronne miejsce i pozostawiony w zaroślach. W późniejszym czasie oskarżony oferował przedmiotowy motor do sprzedaży S. J.

(1), do zawarcia transakcji nie doszło , motor ten nie został odzyskany. / dowód: zeznania świadków P. J., A. D., M. D., S. J.

(1)protokół oględzin k 6-7 kserokopia dokumentów k 13-16; protokół okazania k 66-67; materiał poglądowy k 68-69; protokół konfrontacji k.90-91 ; postanowienie o zastosowaniu środków wychowawczych k 122/ Ł. K. nie był uprzednio karany. / dowód: dane o karalności k. 216 / Oskarżony Ł. K. stojący pod zarzutem popełnienia czynu z art. 279 §1 kk nie przyznał się do winy w wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym podał, iż A. P. zna tylko z widzenia, nie utrzymuje z nim bliższych kontaktów, zaprzeczył aby uczestniczył w dokonaniu kradzieży z włamaniem w N. na ulicy (...). W toku rozprawy głównej oskarżony również nie przyznał się do winy, podtrzymał swoje uprzednio złożone wyjaśnienia, wskazał, że M. D. nie zna i zobaczył go po raz pierwszy w czasie konfrontacji. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje : W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego odnośnie zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Potwierdzeniem tego są przede wszystkim zeznania świadka M. D. , który opisał przebieg zdarzenia, w toku postępowania przygotowawczego podczas czynności okazania albumu fotograficznego rozpoznał Ł. K. jako jednego z współsprawców. Z relacji M. D. wynika, iż zamiar dokonania przestępstwa uzgodniony został w mieszkaniu A. P., w obecności oskarżonego, który nie tylko plan ten aprobował ale do dokonania przestępstwa namawiał. Na miejsce zdarzenia udali się M. D. i A. P., jednak z uzgodnień wynikało, iż oskarżony zapewni środek transportu co też zrobił, jak również aktywnie uczestniczył w ukryciu zabranego mienia a w czasie późniejszym nim dysponował. Również w czasie konfrontacji , która to czynność została przeprowadzona już po przedstawieniu Ł. K. zarzutu z art. 279§1 kk świadek podał, iż oskarżony uczestniczył w popełnieniu przestępstwa. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań M. D. albowiem świadek w toku całego postępowania składał jednolite zeznania , pozbawione sprzeczności, podawał okoliczności obciążające jego samego, w związku z przedmiotowym czynem toczyło się postępowanie w wydziale Rodzinnym i Nieletnich tut. Sądu. W toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności mogące przemawiać za przyjęciem, iż świadek ma motyw w bezpodstawnym obciążaniu oskarżonego. Zeznania M. D. znalazły również potwierdzenie w zeznaniach A. D. - jego ojca - któremu nieletni po ujawnieniu przestępstwa opisał okoliczności zdarzenia. Na sprawstwo oskarżonego wskazują również zeznania świadka S. J.

(1), który podał, iż oskarżony oferował mu do sprzedaży motor marki Y., przy czym świadek rozpoznał, że motor który oglądał należał do pokrzywdzonego P. J.

(2). Z zeznań świadka wynika, iż wprawdzie oskarżony wprost nie przyznał faktu dokonania kradzieży, jednak gdy S. J. podał okoliczności w jakich pokrzywdzony utracił przedmiotowy motor, opisał jego wygląd oskarżony deklarował że motor ten zwróci, w późniejszym czasie kontaktował się ze świadkiem wskazując na możliwość przywiezienia motoru z W.. Wskazać należy, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem dla przyjęcia współsprawstwa konieczne jest porozumienie między co najmniej dwiema osobami co do dokonania przestępstwa, nie jest natomiast niezbędne aby każdy ze sprawców fizycznie uczestniczył w realizacji czynności wykonawczej, zachowanie poszczególnych osób musi stanowić istotny wkład w popełnienie przestępstwa. W przedmiotowej sprawie wprawdzie oskarżony nie uczestniczył bezpośrednio w dokonywaniu włamania i zaboru mienia bezpośrednio z komórki jednak jego działania stanowiły wypełnienie wcześniejszego porozumienia i stanowiło działanie w ramach uprzednio uzgodnionych ról. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku z art. 279§1 kk i za to na podstawie art. 279§1 kk wymierzył karę jednego roku pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego, a także stopień społecznej szkodliwości czynu. Na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§2 kk Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej kary pobawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 uznając, iż odnośnie oskarżonego można postawić pozytywną prognozę, co do jego zachowania w przyszłości i będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa, nadto orzeczono również dozór kuratora. Zdaniem Sądu orzeczona kara spełni swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze oraz jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 624 §1 kpk.