Sygn. akt VIII U 1094/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Szmajduch Protokolant: Katarzyna Stefańczyk po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. w Gliwicach sprawy H. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania H. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 2 maja 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu H. O. prawo do emerytury poczynając od 12 kwietnia 2016r. (-) SSO Mariola Szmajduch Sygn. akt. VIII U 1094/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 2 maja 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu H. O. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887, ze zm.) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A. W odwołaniu od powyższej decyzji oraz w toku procesu, ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. Wskazał, że w okresie zatrudnienia w Hucie (...) w B. w okresie od 18 grudnia 1990r. do 31 maja 1995r., zajmował się naprawami i bieżącą konserwacją różnego rodzaju urządzeń będących elementami infrastruktury Oddziału Wielkich P., który był w ruchu. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a dodatkowo podniósł, że do okresów pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył odwołującemu zatrudnienia od 18 grudnia 1990r. do 31 maja 1995r., w Hucie (...) w B., z uwagi na fakt, iż przedłożone przez niego za ten okres świadectwa pracy w warunkach szczególnych, nie zostało wystawione przez następcę prawnego pracodawcy. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony H. O., urodzony (...) jest uprawniony do zasiłku przedemerytalnego, natomiast w dniu 17 marca 2016r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył (...)., jest członkiem OFE, jednak równocześnie z wnioskiem emerytalnym złożył wniosek o przekazanie zgormadzonych tam środków na rzecz dochodów budżetu państwa. Organ rentowy, w zaskarżonej decyzji kwestionował, iż skarżący na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat, bowiem w ocenie ZUS ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję nie uznał za pracę w warunkach szczególnych, pracy w okresie od 18 grudnia 1990r. do 31 maja 1995r. w Hucie (...) w B., z uwagi na fakt, iż przedłożone przez niego za ten okres świadectwa pracy w warunkach szczególnych, nie zostało wystawione przez następcę prawnego pracodawcy. W toku procesu Sąd ustalił, że w Hucie (...) w B., w ramach Oddziału Wielkich P. wydzielona była tzw. grupa utrzymania ruchu. Był to zespół pracowników w skład którego wchodzili głównie ślusarze. W szczególności zajmowali się oni remontami i bieżącą konserwacją obiektów stanowiącą infrastrukturę wielkich pieców. Pracownicy tej grupy zajmowali się naprawami i wymianą elementów wielkich pieców, a także urządzeń bezpośrednio współpracujących z tymi piecami, podczas pracy tego wydziału. W praktyce na wydziale tym było umiejscowionych kilka wielkich pieców i przeważnie jeden z nich podlegał remontowi, były to bowiem przestarzałe i awaryjne urządzenia. Natomiast pozostałe piece na tym wydziale w dalszym ciągu pracowały. Podobna sytuacja zachodziła w wypadku remontów i napraw urządzeń peryferyjnych wielkiego pieca, które ze względu na gabaryty i wagę, były naprawiane na miejscu ich posadowienia, tj. w bezpośrednim sąsiedztwie wielkiego pieca, który w tym czasie pracował. Ubezpieczony w spornym okresie pracował w brygadzie utrzymania ruchu w charakterze ślusarza. Do jego obowiązków należało usuwanie awarii i bieżące naprawy różnego rodzaju urządzeń będących wyposażeniem wielkich pieców i urządzeń z nimi współpracujących. W szczególności naprawiał w wielkich piecach: zatykarki, dysze, obsady i tzw. beczki. Naprawiał też nagrzewnice i tzw. suwnice lejnicze, które odbierały surówkę z wielkiego pieca. Urządzenia te naprawiał w miejscu ich pracy, bowiem ze względu na ich gabaryty, bądź sposób zamontowania, nie można ich było odtransportować do warsztatu. Wszystkie wymienione urządzenia były narażone na oddziaływanie wysokiej temperatury i zapylenia pochodzącego z procesów technologicznych. Z tego też względu ulegały częstym awariom i niezbędna była ich bieżąca konserwacja, na wydziałach gdzie pracowały. Awarii takich była dość znaczna ilość i z tego względu pracownicy utrzymania ruchu nie zajmowali się innymi pracami, niż opisane powyżej. W tym czasie na wydziałach tych pracowały pozostałe urządzenia produkcyjne. Równocześnie odwołujący nie pracował stale w warsztacie ślusarskim, gdyż tam byli zatrudnieni tzw. ślusarze warsztatowi. Obecność odwołującego w tym warsztacie, tak jak pozostałych ślusarzy utrzymania ruchu, ograniczała się wyłącznie do odebrania polecenia przez przełożonego i pobrania stosownych materiałów i narzędzi. Dodatkowo ilość prac związanych z usuwaniem awarii i konserwacją w obrębie wielkich pieców wymagała okresowego wsparcia ekip remontowych również przez ślusarzy warsztatowych. W takim charakterze ubezpieczony pracował do końca zatrudnienia w tej firmie. Ubezpieczony, w trakcie pracy na tym wydziale, podlegał takim samym warunkom szkodliwym, jak pracownicy tego wydziału pracujący przy produkcji, tj. wysokiej temperaturze, zapyleniu, hałasowi i oparom siarki. Pracownicy brygad utrzymania ruchu, w tym również ubezpieczony pracowali codziennie w wymiarze 8 godzin na dobę, zaś gdy dochodziło do awarii i powstawała konieczność jej pilnego usunięcia, to pracowali przeważnie w godzinach nadliczbowych. Ponadto Sąd ustalił, że pracownicy odchodzący z tego przedsiębiorstwa, jak świadkowie w niniejszej sprawie, otrzymywali od pracodawcy świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący świadectwa takiego jednak nie trzymał. Natomiast świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych wystawił mu Zakład (...) Sp. z o.o. w B., który był podmiotem stworzonym przez osoby z zarządu Huty (...) i realizującym dotychczasową produkcję tej huty, na jej urządzeniach. Okres zatrudnienia u tego pracodawcy, od 16 czerwca 1995r. do 31 grudnia 1998r., przy wykonywaniu takich samych prac, jak w spornym okresie, został odwołującemu zaliczony do pracy w warunkach szczególnych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, zeznań świadków: K. O. i L. D. (k.29-31), a także akt osobowych odwołującego, dołączonych do akt niniejszej sprawy. Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków, gdyż są spójne i wzajemnie się potwierdzają, a nadto znajdują potwierdzenie w dokumentacji osobowej odwołującego. Należy również podkreślić, że świadkowie precyzyjnie i w sposób nie budzący najmniejszej wątpliwości określili charakter pracy odwołującego. Nadto świadek L. D., który był w okresie spornym zatrudniony na stanowisku tożsamym ze stanowiskiem odwołującego, ma ten okres zaliczony do pracy w warunkach szczególnych w oparciu o wydane mu przez pracodawcę, świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego, H. O. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016r. poz. 887, ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.