Sygn. akt IV U 651/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant sekr. sądowy Monika Świątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2017 r. w S. odwołania S. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 15 lipca 2016 r. Nr (...) w sprawie S. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu S. T. przysługuje prawo do emerytury od dnia (...)roku. Sygn. akt: IV U 651/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15 lipca 2016 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił S. T. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodniła, iż do dnia 1 stycznia 1999r. ma wymagany staż ubezpieczeniowy 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Organ rentowy przyjął za udowodnione przez ubezpieczonego na datę 01.01.1999 r. okresy nieskładkowe: 2 lata, 2 miesiące i 24 dni, okresy składkowe: 19 lat, tj. łącznie 21 lat, 2 miesiące i 24 dni, w tym staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 17 lat, 10 miesięcy i 26 dni. Organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu do stażu pracy okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców tj. od 03.08.1972 r. do 31.08.1976 r., wskazując że w tym okresie ubezpieczony uczył się w LO w Ł. i Policealnym Studium Zawodowym w S. i jego praca w gospodarstwie rolnym nie miała znaczącego wpływu na funkcjonowanie gospodarstwa. Odwołanie od w/w decyzji złożył S. T. wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że po zajęciach w LO w Ł. pracował w gospodarstwie rolnym rodziców, które położone było w tej samej miejscowości, jak również dojeżdżając do policealnego Studium Zawodowego w S. pracował w rodzinnym gospodarstwie, gdyż 22.05.1975 r. zmarł jego ojciec i cały ciężar prowadzenia gospodarstwa rolnego spoczął na nim (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony S. T. ur. (...), w dniu (...)r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 5 lipca 2016 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 21 lat, 2 miesięcy i 24 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 19 lat, a okresy nieskładkowe 2 lata, 2 miesiące i 24 dni. Ponadto organ rentowy uznał ubezpieczonemu staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 17 lat, 10 miesięcy i 26 dni. Organ rentowy nie zaliczył do stażu pracy ubezpieczonemu okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 03.08.1972 r. do 31.08.1976 r. Z uwagi na brak wymaganych ustawą 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych decyzją z 15 lipca 2016r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 15.07.2016 r. k.24 akt emerytalnych). Rodzice S. E. i M. małż. T. byli właścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,0781 ha położonego w Ł. (zaświadczenie k. 15 a.e.). Ubezpieczony od urodzenia mieszka w miejscu zamieszkania rodziców pod adresem Ł. ul. (...) (zaświadczenie k. 16 a.e.). Rodzice ubezpieczonego utrzymywali się tylko z gospodarstwa rolnego. Ubezpieczony miał starsze rodzeństwo, ale od 1972 r. razem z rodzicami mieszkał już tylko on, pozostałe rodzeństwo opuściło już rodzinny dom. Rodzice ubezpieczonego trzymali inwentarz żywy: konia jeną lub dwie krowy, trzodę chlewną, owce, drób i uprawiali zboże i sadzili ziemniaki. Wszystkie prace rolnicze były wykonywane ręcznie i konnym sprzętem. Ubezpieczony w 01.09.1971 r. do 4 czerwca 1975 r. był uczniem Liceum Ogólnokształcącego w Ł. (świadectwo k. 12-14 a.e.). Po lekcjach codziennie pomagał rodzicom w gospodarstwie rolnym przy obrządku inwentarza, przy pracach polowych tj. bronowanie, wyrzucanie obornika, sianie zbóż, sadzenie kartofli, sianokosy, żniwa, zbieranie kartofli. Praca w gospodarstwie rolnym rodziców zajmowała mu w tym czasie 4-5 godzin dziennie. Ubezpieczony nigdzie nie wyjeżdżał na wakacje i podczas wakacji całe dnie spędzał na pracy w gospodarstwie rolnym rodziców. Od 1 września 1975 r. ubezpieczony rozpoczął naukę w dwuletnim Studium (...) w S., które ukończył 18 czerwca 1977 r. Podczas nauki w powyższym studium policealnym ubezpieczony mieszkał w rodzinnym domu razem z matką, dojeżdżał autobusem do S., co zajmowało mu ok. godziny w jedną stronę. Podczas nauki w Studium (...) ubezpieczony codziennie pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym wykonywał wszystkie prace polowe i przydomowe oraz przy inwentarzu żywym, co zajmowało mu 4-5 godzin w ciągu każdego dnia. Wykonywanie wszystkich prac rolniczych spoczywało wówczas na nim, gdyż ojciec ubezpieczonego już nie żył, a ubezpieczony mieszkał tylko z matką. Dochody z gospodarstwa rolnego były głównym źródłem utrzymania (zeznania świadków: Z. K. k. 11v, D. G. k. 11v-12, zeznania ubezpieczonego k. 12). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczności niesporna, oświadczenia zawarte we wniosku o emeryturę -k.2 akt emerytalnych ubezpieczonego). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie obdarzonego przez Sąd wiarygodnością. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego S. T. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek z dniem 2 sierpnia 2016 r., nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz spełniła przesłankę 15–letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również następujące okresy, traktując je, z zastrzeżeniem art. 56, jak okresy składkowe przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, jeżeli okresy składkowe i nieskładkowe, ustalone na zasadach określonych w art. 5-7, są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury, w zakresie niezbędnym do uzupełnienia tego okresu. W przedmiotowej sprawie ubezpieczonemu S. T. brakuje do 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych 3 lata, 8 miesięcy i 8 dni (w decyzji z dnia 02.08.2016r. organ rentowy uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ogólnego stażu pracy ustalają, że ubezpieczony udowodnił 21 lat, 3 miesiące i 22 dni okresów składowych i nieskładkowych na datę 1 stycznia 1999 r.) i co do zasady o taki okres może być uzupełniony okres ubezpieczenia o okres pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia a przed 1 stycznia 1983 r. Zgodnie z wytycznymi doktryny i orzecznictwa, aby można było zaliczyć okres pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia traktując je jako okresy składkowe ubezpieczony musi wykazać, iż pracował w gospodarstwie rolnym rodziców co najmniej 4 godziny dziennie. W przedmiotowej sprawie zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań świadków: Z. K. (k. 11v), D. G. (k.11v-12), zeznań ubezpieczonego (k. 12-12v) daje podstawy do zaliczenia ubezpieczonemu do okresu ubezpieczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym od 03.08.1972 r. do 31.08.1976r. (4 lata, 28 dni). Zeznania wymienionych świadków są spójne, logiczne, korespondują ze sobą i zeznaniami ubezpieczonego i stanowią miarodajny materiał dowodowy obdarzony przez Sąd wiarygodnością. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazał ponad wszelką wątpliwość, że ubezpieczony po ukończeniu 16 roku życia kontynuując naukę w szkole średniej, a następnie w policealnym studium weterynaryjnym w S. mieszkał z rodzicami, a po śmierci ojca 22.05.1975 r. tylko z matką i był na ich utrzymaniu oraz stale pomagał w gospodarstwie rolnym. Rodzice ubezpieczonego utrzymywali się tylko z gospodarstwa rolnego, nie pracowali nigdzie zawodowo, mieli gospodarstwo rolne o powierzchni ponad 6 ha, do obrabiania którego wykorzystywano sprzęt konny. Hodowali też dużo inwentarza żywego: koń, jedna lub dwie krowy, trzoda chlewna, owce, drób. Ubezpieczony jako najmłodszy z rodzeństwa został razem z rodzicami i codziennie w wymienionym okresie pomagał im, a następnie matce we wszystkich pracach w gospodarstwie rolnym. Szkoła średnia, do której chodził ubezpieczony znajdowała się w tej samej miejscowości co gospodarstwo rodziców ubezpieczonego. Ubezpieczony codziennie po szkole 4-5 godzin dziennie pracował w tym gospodarstwie rolnym pomagając przy obrządku inwentarza, przy pracach przydomowych, w pracach polowych tj. bronowanie, sianie, sadzenie ziemniaków, sianokosy, żniwa, wykopki, wyrzucanie i rozrzucanie obornika. Dojeżdżając do szkoły policealnej w S. ubezpieczony również pracował w gospodarstwie rodziców pomagając już tylko matce w prowadzeniu gospodarstwa i utrzymując się z dochodów z tego gospodarstwa. Po śmierci ojca cały ciężar prowadzenia gospodarstwa spadł na ubezpieczonego i jego praca w tym gospodarstwie nie była mniejsza niż 4-5 godzin dziennie. Bezspornie również z zeznań świadków i z zeznań ubezpieczonego wynika, że praca ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym rodziców miała charakter stały, codzienny. Należy mieć również na uwadze, iż w latach 70-tych XX wieku prace rolnicze były wykonywane ręcznie oraz prace polowe sprzętem konnym, co znacznie wydłużało czas wykonania poszczególnych prac rolniczych. Podsumowując Sąd doszedł do przekonania, że praca ubezpieczonego w gospodarstwie rodziców po ukończeniu przez niego 16 roku życia miała charakter stały i była wykonywana w wymiarze przekraczającym 4 godziny dziennie i związku z powyższym zaliczył ubezpieczonemu do stażu ubezpieczeniowego okres od 3.08.1972 r. do 31.08.1976 r., co spowodowało, że ubezpieczony na datę 1 styczna 1999 r. spełnia przesłankę 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzje i przyznał ubezpieczonemu S. T. prawo do emerytury od dnia(...)r. tj. od daty ukończenia przez niego 60 –tego roku życia.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.