z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie art.
na podstawie art. 69 § 1, 2 i 4 kk oraz art. 70 § 1 pkt 1 kk, art. 73 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora;
kk na karę grzywny, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku; ⚫ Sądu Rejonowego w P. z dnia(...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art.
kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby 2 lat, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. (karta karna -k.78-79; odpis wyroku -k. 13) Oskarżony nie jest chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo. Oskarżony wykazuje osobowość nieprawidłową, dyssocjonalną, uzależnienie od alkoholu, zaburzenia adaptacyjne w remisji. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał nieznacznie ograniczoną zdolność rozumienia znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem z powodu upojenia alkoholowego. (opinia psychiatryczna -k.90-96) Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Odmówił złożenia wyjaśnień. (wyjaśnienia oskarżonego -k.22 -k.83v ) Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył co następuje: Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego nie przyznającego się do winy. W ocenie sądu jest to linia obrony nakierowana na uniknięcie odpowiedzialności karnej. Wyjaśnienia te zostały zweryfikowane zeznaniami świadków i zapisami w protokole badania krwi na stan trzeźwości oraz opinią sądowo- lekarską biegłego chirurga. Na wstępie trzeba podkreślić, że należało przypisać mu winę i ukarać zgodnie z przepisami kk. Zarzut aktu oskarżenia znalazł potwierdzenie w zeznaniach świadków D. L. i E. J., którzy opisali jak wyglądał sposób jazdy (...)przed zdarzeniem drogowym oraz to czy na miejscu po przeszukaniu przez nich terenu wokół pojazdu i zadaniu pytania oskarżonemu ktoś jeszcze się tam w ogóle znajdował. W/w świadkowie nie mieli żadnego interesu by kłamać w sprawie. Zeznania uznane zostały przez sąd za prawdziwe i odzwierciedlające rzeczywistość. Na tej podstawie ustalono, że jedyną osobą która była na miejscu zdarzenia był oskarżony. To on kierował więc autem. Wskutek tego, że znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu- stan nietrzeźwości był wysoki- to nie panował nad techniką i taktyką jazdy. Jego nieprzyznanie się do winy wynikało z tego, że proces był poszlakowy oraz to, że obawiał się zarządzenia kary pozbawienia wolności w poprzedniej sprawie. W ocenie Sądu za wiarygodny uznać należy także pozostały materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie jako nie budzący wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności. W ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 178 a § 4 kk. Definicję stanu nietrzeźwości zawiera art.115§16 kk przyjmujący, że zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w sposób umyślny, albowiem kierował pojazdem w stanie nietrzeźwym. W stan ten wprawił się dobrowolnie. Podstawową zasadą prawa o ruchu drogowym jest bowiem trzeźwość kierującego pojazdem. Oskarżony jako uczestnik ruchu drogowego zobowiązany był do przestrzegania zasad bezpieczeństwa tegoż ruchu. Oskarżony jest winny, albowiem w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę w rozumieniu Kodeksu Karnego. Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary, jak również przy orzekaniu środków karnych Sąd baczył, by były one adekwatne do okoliczności sprawy, a zwłaszcza do stopnia naruszenia przez oskarżonego zasady trzeźwości uczestników ruchu drogowego. Na wstępie należy stwierdzić, że w sprawie zastosowano art. 4 §1 kk. Na niekorzyść poczytano wcześniejszą karalność, znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oraz znaczny stopień zawinienia i to, że stan nietrzeźwości był wysoki. Nadto na niekorzyść poczytano to, że nie panował na techniką jazdy. Sąd nie znalazł okoliczności łagodzących. W ocenie sądu jedyną kara adekwatną i sprawiedliwą w tym przypadku będzie kara pozbawienia wolności w wysokości 6 miesięcy. Biorąc jednak po uwagę, że orzeczona kara pozbawienia wolności nie przekracza 1 roku, to warunkowe zawieszenie wykonania kary jest wystarczające dla spełnienia celów kary, a zwłaszcza zapobiegnie ponownemu popełnieniu przez niego przestępstw. W ocenie Sądu należało uznać, że mimo wszystko istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna wobec oskarżonego, który podjął leczeni i terapię. Nadto oddanie go pod dozór kuratora w okresie próby 4 lat, pozwoli na stałe monitorowanie jego poczynań oraz kontrole przestrzegania nałożonego obowiązku. Z uwagi na to, że oskarżony ma problem z nadużywaniem alkoholu został zobowiązany do powstrzymania się od tego. Przy wymiarze kary grzywny Sąd baczył by była ona adekwatna do możliwości majątkowych oraz sytuacji rodzinnej oskarżonego. Ilość stawek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.