Sygn. Akt XVII Amc 1486/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów W składzie: Przewodniczący: SSO Wanda Czaj

§ 1

kc, a wobec tego w ocenie Sądu nie jest uzasadnione i prawidłowe dla trafności i prawidłowości wydawanych w takich sprawach rozstrzygnięć, łączenie tych żądań pozwu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Stosownie do art.

§ 1

kc postanowienia umowy zawartej z konsumentem nie uzgodnione z nim indywidualnie nie wiążą go, jeżeli doszło do ukształtowania praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i w konsekwencji do rażącego naruszenia jego interesów. Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Uznanie postanowienia umownego za niedozwolone i wyeliminowanie go z praktyki stosowania z konsumentami wymaga spełnienia łącznie następujących przesłanek:

1. nie zostało uzgodnione indywidualnie z konsumentem, czyli zostało narzucone konsumentowi,
2. nie dotyczy sformułowanych w sposób jednoznaczny głównych świadczeń stron.
3. ukształtowane w ten sposób prawa i obowiązki pozostają w sprzeczności z dobrymi obyczajami,
4. ukształtowane w ten sposób prawa i obowiązki rażąco naruszają interesy konsumenta. Zakwestionowane w pozwie postanowienie dotyczy kwestii doręczenia korespondencji pozwanej, a zatem nie jest postanowieniem określającym główne świadczenie stron albowiem głównymi świadczeniami stron są: - ze strony pozwanego - świadczenie droga elektroniczną usługi polegającej na prowadzeniu i udostępnieniu użytkownikom portalu (...). - ze strony użytkowników - korzystanie z portalu przez zapoznawanie się z jego treścią oraz korzystanie z ofert pozwanego za pośrednictwem tego portalu. Sąd uznał, że zakwestionowane w pozwie postanowienie „Regulaminu rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych, oszczędnościowych i terminowych lokat oszczędnościowych” o treści: „Korespondencję uważa się za dostarczoną po upływie 14 dni od daty wysłania”, jest niedozwolonym postanowieniem umownym w rozumieniu art.

§1kc.

Zdaniem Sądu pozwany, który zawiera umowy z użytkownikiem portalu nie w oparciu o indywidualne pertraktacje, ale na podstawie ustalonych przez siebie postanowień Regulaminu, zainteresowany jest aby jak najkorzystniej dla siebie ukształtować postanowienia masowo zawieranych umów. W niniejszej sprawie taka właśnie zaistniała sytuacja. Pozwany korzystnie tylko dla siebie ustalił w zakwestionowanym postanowieniu, że jego korespondencję uważa się za dostarczoną po upływie 14 dni od daty wysłania. Tego rodzaju ustalenie jest nie do pogodzenia z porządkiem prawnym i zaufaniem do instytucji bankowej, która powinna dawać rękojmie bezpieczeństwa swoim klientom. Nie do pogodzenia z tym byłoby bowiem stałe pozostawianie klienta banku w stanie pewności co do otrzymania całej korespondencji dotyczącej zawartych umów z pozwanym. Postanowienie to dopuszczające taki sposób doręczenia korespondencji klientom przez pozwanego narusza zasady słuszności kontraktowej z uszczerbkiem interesu drugiej strony umowy (klienta), czyli rażąco narusza interesy konsumenta. Jest też sprzeczna z dobrymi obyczajami, albowiem w sposób nierzetelny, nieuczciwy kształtuje jego obowiązki umowne. Z tych względów i na podstawie art. 479 42 §1 kpc uwzględniono powództwo. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 98 kpc. Publikację prawomocnego wyroku zarządzono na podstawie art. 479 44 kpc. /-/ SSO Wanda Czajkowska