← Polska

VII K 420/16

Sygn. akt VII K 420/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Agnieszka Zielińska Pro

§ 1kk 1.

oskarżonego B. N. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą, że przyjmuje, iż dopuścił się go w dniu 25 maja 2016r. i na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk, art. 67 § 1 kk postępowanie karne w stosunku do niego warunkowo umarza na okres próby 2 (dwóch) lat;

  1. na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeka o obowiązku zapłaty przez oskarżonego B. N. świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
  2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku;
  3. na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 25 maja 2016r.;
  4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70,00 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty. Sygn. akt VIIK 420/16 UZASADNIENIE W dniu
  5. maja 2016 roku około godz. 9.05 na ul. (...) w P. jadąc pojazdem marki P. (...) nr rej. (...) B. N. został zatrzymany przez patrol policji do rutynowej kontroli. (notatka urzędowa -k.1) Oskarżony został poddany badaniom na stan trzeźwości. Badanie wykonane o godz. 9.07 wykazało 0,32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz.9.51-0,26 mg/l, a o godz. 9.53-0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. (protokół użycia urządzenia pomiarowego-k.2) B. N. ma 41 lat, jest żonaty, posiada wykształcenie średnie, prowadzi działalność gospodarczą – przedszkole -zarabia 3.000 złotych miesięcznie, na utrzymaniu ma 2 dzieci, posiada dom i samochód. (wyjaśnienia oskarżonego-k.19v) Oskarżony nie był karany. (karta karna -k.9) Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego i w sądzie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że około 3 w nocy wypił piwo R., a rano przyjął leki cukrzycowe oraz insulinę. Rano został zatrzymany przez policję. (wyjaśnienia oskarżonego -k.12) Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył co następuje: Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy. Korespondują one z protokołem badania na stan trzeźwości i notatką urzędową. Oskarżony nie zgłaszał uwag, ani zastrzeżeń co do sposobu przeprowadzenia badań oraz nie kwestionował wartości wyników. W ocenie Sądu za wiarygodny uznać należy także pozostały materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie jako nie budzący wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności. W ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art.

§ 1kk.

Definicję stanu nietrzeźwości zawiera art.115§16 kk przyjmujący, że zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w sposób umyślny, albowiem kierował pojazdem w stanie nietrzeźwym. W stan ten wprawił się dobrowolnie. Podstawową zasadą prawa o ruchu drogowym jest bowiem trzeźwość kierującego pojazdem. Oskarżony jako uczestnik ruchu drogowego zobowiązany był do przestrzegania zasad bezpieczeństwa tegoż ruchu. Oskarżony jest winny, albowiem w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę w rozumieniu Kodeksu Karnego. Stosownie do treści art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu zostały spełnione przesłanki do zastosowania tego środka probacyjnego. Oskarżony jest osobą niekaraną, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a przestępstwo z art.

§ 1kk jest zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 2.

Okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, a nadto wina i społeczna szkodliwość nie są znaczne bowiem, stan nietrzeźwości wynosił 0,32 mg/l -0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu i wykazywał tendencję malejącą. Nadto tylko nieznacznie została przekroczona granica od której zaczyna się karalność na podstawie kk. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu zostały spełnione wszystkie przesłanki do zastosowania tego środka probacyjne tym bardziej, że oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia - pracuje. Wina i społeczna szkodliwość czynu ,,nie są znaczne”. W doktrynie uznano, że termin ten obejmuje swoim zakresem przypadki o ,,średnim” stopniu społecznej szkodliwości (A. Z. w Kodeks karny część ogólna (...) str. 481). Z uwagi na powyższe okoliczności decyzję o warunkowym umorzeniu należało uznać za zasadną. Biorąc pod uwagę treść art. 67 § 1 i 2 kk wyznaczono okres próby 2 lat. Jednocześnie na podstawie art. 67 § 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do spełnienia świadczenia na cel społeczny poprzez zapłatę kwoty 5.000 złotych na rzecz FPPoPP. Jednocześnie na podstawie art. 67 § 3 kk Sąd orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku. Jest to wystarczające do tego by oskarżony odczuł tę dolegliwość, a z drugiej strony jest to wystarczającą reakcją na czyn którego się dopuścił. Z urzędu sąd zaliczył na poczet orzeczonego środka okres zatrzymania prawa jazdy. Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 90 złotych stanowiącą wydatki poniesione w toku postępowania. Złożyły się na nie: -ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym-20 zł i w postępowaniu sądowym -20 zł na podstawie art. 618 § 1 pkt 1 kpk i §1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym ( Dz. U. z 2003 roku , Nr 108, poz. 1026 ), -opłata za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 30 złotych, na podstawie art. 618 § 1 pkt 10 kpk i §1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 08 2003 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego ( Dz. U. z 2003 roku , Nr 151, poz. 1468 ). Opłatę w wysokości 60 złotych wymierzono na podstawie art. 627 kpk i art. 7 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.