III AUa 1696/12

Sygn. akt III AUa 1696/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Węgrzynowska - Czajewska Sędziowie: SSA Grażyna Horbulewicz SSA Aleksandra Urban (spr.) Protokolant: Angelika Judka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. w Gdańsku sprawy A. P. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w B. o wysokość świadczenia na skutek apelacji A. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI U 2815/12 oddala apelację. Sygn. akt III AUa 1696/12 UZASADNIENIE A. P., uprawniony do emerytury wojskowej, we wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. (k. 343-338 akt emerytalnych) ponownie zwrócił się do Wojskowego Biura Emerytalnego w B. o doliczenie do jego emerytury okresów pracy w (...) S.A. od 30 stycznia 1975 r. do 29 stycznia 1982 r., w gospodarstwie rolnym od 1 marca 1979 r. do 31 grudnia 1988 r. oraz działalności gospodarczej (...) od 13 lipca 1984 r. do 31 grudnia 1998 r. Decyzją nr (...) z dnia 16 marca 2012 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B., na podstawie art. 14 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.) oraz § 18 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. Nr 67, poz. 618 ze zm.) odmówił doliczenia do wysługi emerytalnej okresu ubezpieczenia od 13 lipca 1984 r. do 31 grudnia 1998 r. W uzasadnieniu wojskowy organ emerytalny wyjaśnił, że do wysługi emerytalnej nie podlega doliczeniu okres działalności gospodarczej wykonywanej do 31 grudnia 1998 r. Jednocześnie pismami z dnia 16 marca 2012 r. (k. 349-350 akt emerytalnych) Dyrektor WBE w B.ustosunkowując się do treści wniosku z dnia 12 stycznia 2012 r. wyjaśnił wnioskodawcy, że odnośnie doliczenia okresu zatrudnienia od 30 stycznia 1975 r. do 29 stycznia 1982 r. oraz okresu pracy w gospodarstwie rolnym decyzjami z dnia 9 marca 2001 r. ((...)) oraz z dnia 26 września 2006 r. ((...)) odmówiono doliczenia powyższych okresów do wysługi emerytalnej. Decyzje te są prawomocne, gdyż wyrokami Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 9 października 2001 r., sygn. akt VIU 7607/01 oraz z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt VII U 4555/06 prawomocnie oddalono odwołania ubezpieczonego. W tej sytuacji wojskowy organ rentowy stwierdził, że dopóki istnieją powyższe orzeczenia Sądu, zarówno ubezpieczony jak i organ rentowy są nimi związani. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia 16 marca 2012 r. oraz od opisanych pism organu rentowego z tego samego dnia wniósł A. P.powołując się na bezzasadność stanowiska Dyrektora WBE w B.i wnosząc o doliczenie wymienionych okresów do wysługi emerytalnej. W odpowiedzi na odwołanie wojskowy organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania od decyzji z dnia 16 marca 2012 r., a w zakresie pism z tego samego dnia o odrzucenie odwołania. Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy - VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w pkt 1 odddalił odwołanie od decyzji z dnia 16 marca 2012 r. nr 285, w pkt 2 w pozostałym zakresie odwołanie odrzucił. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł o następujące ustalenia i rozważania. Ubezpieczony A. P.(ur. dnia (...)) na mocy decyzji wojskowego organu rentowego z dnia 3 grudnia 1975 r. nabył prawo do emerytury wojskowej. Wysługa emerytalna na dzień zwolnienia ze służby wojskowej wynosiła 17 lat, 9 miesięcy oraz 19 dni, w tym okres zatrudnienia - 2 lata, 6 miesięcy oraz 27 dni i okres służby wojskowej - 15 lat, 2 miesiące i 22 dni (k. 20 akt emerytalnych). Na podstawie decyzji Nr (...) z dnia 9 marca 2001 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B.odmówił doliczenia do wysługi emerytalnej okresu zatrudnienia od 30 stycznia 1975 r. do 29 stycznia 1982 r., kiedy to ubezpieczony wykonywał pracę jako agent stacji paliw z tego względu, że od pobieranego za ten okres świadczenia nie była odprowadzana składka na ubezpieczenie społeczne. Wyrokiem z dnia 9 października 2001 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił odwołanie ubezpieczonego od powyższej decyzji. Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 29 listopada 2001 r. (k. 29 i 35 akt sądowych o sygn. VII U 7607/01). Kolejną decyzją Nr (...) z dnia 26 września 2006 r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w B.odmówił zaliczenia ubezpieczonemu okresu prowadzenia gospodarstwa rolnego od dnia 1 stycznia 1979 r. do 31 grudnia 1988 r. do wysługi emerytalnej. Organ rentowy wyjaśnił w uzasadnieniu tej decyzji, że skoro ubezpieczony ma już ustalone prawo do emerytury wojskowej, to okres pracy w gospodarstwie rolnym nie jest konieczny do nabycia prawa, a przepisy nie przewidują uwzględnienia tego okresu przy ustalaniu wysokości należnego świadczenia. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2006 r. oddalono odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu wyroku Sąd ten podkreślił, że okresy pracy w gospodarstwie rolnym lub okres prowadzenia gospodarstwa rolnego z mocy art. 10 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) może być uwzględniony przy ocenie prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości, jedynie wówczas, gdy okresy składkowe i nieskładkowe są krótsze od okresu wymaganego do przyznania emerytury tylko w zakresie niezbędnym do jej przyznania. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 9 kwietnia 2008 r. gdyż Sąd Apelacyjny w Gdańsku w tym dniu oddalił apelację ubezpieczonego (k. 22 oraz k. 8 i akt sądowych o sygn. VII U 4555/06). Wobec powyższych ustaleń podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 365 § 1 k.p.c. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sąd oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Z tego względu Sąd Okręgowy w niniejszym postępowaniu był związany rozstrzygnięciami zawartymi w przywołanych wyrokach oddalających odwołania od decyzji odmawiających doliczenia do wysługi emerytalnej, od której zależy wysokość emerytury wojskowej, okresów prowadzenia przez ubezpieczonego stacji benzynowej oraz pracy w gospodarstwie rolnym. Z przepisu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. stanowiącego, że sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa została już prawomocnie osądzona, wynika konieczność odrzucenia odwołania w zakresie kwestionującym zasadność decyzji Dyrektora WBE w B.z dnia 9 marca 2001 r. oraz z dnia 26 września 2006 r. Stan faktyczny oraz prawny nie uległ zmianie od czasu wydania wcześniejszych rozstrzygnięć sądowych. Nie doszło również do takiej zmiany przepisów odnoszących się do emerytur wojskowych, która nakazywałaby uwzględnienie okresu pracy w gospodarstwie rolnym także do obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego. Dlatego należało uznać, że sprawa w powyższym zakresie została już prawomocnie rozstrzygnięta i na przeszkodzie ponownemu orzekaniu w tym przedmiocie stoi przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c, nakazujący odrzucić pozew (wniosek, odwołanie), gdy sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Odnośnie zaś kwestii rozstrzygniętej decyzją z dnia 16 marca 2012 r. Sąd okręgowy stwierdził, że zgodnie z art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36) w razie zgłoszenia, po dniu wejścia w życie ustawy wniosku o doliczenie nie uwzględnionych dotychczas w wymiarze emerytury okresów składkowych lub nieskładkowych, wysokość emerytury ustala się z zastosowaniem art. 14 i art. 15 ust. 1 ustawy. Z art. 14 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin wynika, że emerytowi, który po zwolnieniu ze służby był zatrudniony przed dniem 1 stycznia 1999 r. w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy lub po dniu 31 grudnia 1998 r. podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu lub rentowym dolicza się na jego wniosek do wysługi emerytalnej okres tego zatrudnienia lub okres opłacania składek na te ubezpieczenia, jeżeli: 1) jego emerytura wynosi mniej niż 75% podstawy jej wymiaru oraz 2) ukończył, w przypadku mężczyzny, 55 lat życia albo stał się inwalidą. Analiza powyższych przesłanek, pozwala na wniosek, że warunkiem doliczenia emerytowi wojskowemu do wysługi emerytalnej okresów przypadających po zwolnieniu ze służby wojskowej jest podleganie ubezpieczeniu emerytalnemu lub rentowym i odprowadzanie należnych składek na ubezpieczenie społeczne. W okresie sprzed 1 stycznia 1999 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej ubezpieczony nie odprowadzał składek na ubezpieczenie społeczne. Prowadzenie działalności gospodarczej nie wchodzi w zakres pojęcia „zatrudnienie", o którym mowa w art. 14 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, gdyż terminem tym określa się zgodnie z art. 2 k.p. nawiązanie stosunku pracy z daną osobą. Okres zatrudnienia użyty w treści art. 14 powołanej ustawy związany jest z podleganiem obowiązkowi ubezpieczeniowemu ze względu na świadczenie pracy w charakterze pracownika. Odwołujący tego kryterium nie spełnia, gdyż prowadzenie działalności gospodarczej nie wchodzi w zakres pojęcia zatrudnienie, którego okres trwania do 31 grudnia 1998 r. mógłby zostać doliczony na podstawie art. 14 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, przy zachowaniu pozostałych warunków, do wysługi emerytalnej. Wobec braku podstaw do uwzględnienia stanowiska ubezpieczonego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477