uzasadnia umorzenie postępowania. Z postanowieniem nie zgodził się powód, który wniósł o uchylenie postanowienia i przyznanie mu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił, że postanowienie nie może się ostać, ponieważ uzupełnienie braku aktualnego adresu pozwanego w wyznaczonym 14 dniowym terminie nie jest obiektywnie możliwe z uwagi na rzeczywisty czas oczekiwania na uzyskanie danych z MSW. Nadto zarzucił, że skoro art.
wskazuje, że uzupełnienie braków formalnych pozwu powinno nastąpić w sposób odpowiedni dla postępowania, w którym sprawa będzie rozpoznana, w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania to w jego ocenie takie odwołanie przesądza o braku możliwości umorzenia postępowania na skutek nieuzupełnienia adresu strony pozwanej w terminie dwutygodniowym. Zdaniem skarżącego zastosowanie winien znaleźć art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.
(w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 lipca 2013 r. – art. 2 ustawy z dnia 10 maja 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, Dz. U. z 2013 r., poz. 634) po przekazaniu sprawy w następstwie uchylenia nakazu zapłaty w trybie z art. 505 34 k.p.c. , przewodniczący wzywa powoda do usunięcia braków formalnych pozwu oraz uzupełnienia pozwu , w sposób odpowiedni do postępowania , w którym sprawa będzie rozpoznawana – w terminie dwutygodniowym. W przypadku nieusunięcia braków formalnych pozwu sąd umarza postępowanie. Nie sposób zgodzić się z zaprezentowanym przez skarżącego poglądem, że użyte w przepisie art.
sformułowania usunięcia braków formalnych pozwu oraz uzupełnienia pozwu , w sposób odpowiedni do postępowania – rodzi konieczność zastosowania art. 177 § 6 k.p.c. Przepis art. art.
, który stanowi, że w przypadku nieusunięcia braków formalnych pozwu sąd umarza postępowanie, ma charakter przepisu szczególnego, który zgodnie regułą interpretacyjną lex specialis derogat legi generali powoduje, że zastosowania nie znajduje art. 177 § 6 k.p.c. ale art.
statuujący umorzenie postępowania jako sankcję nie uzupełnienia braków formalnych. Z przytoczonych wyżej względów Sąd na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.