Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł powód zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia i nadania sprawie dalszego biegu. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż należna opłata od pozwu wyniosła 413 zł, gdyż prawidłowo określona wartość przedmiotu sporu wyniosła w niniejszej sprawie 11.020 zł. Skarżący powołując się na brzmienie art. 20 k.p.c. wskazał, że do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się roszczeń ubocznych, które w ocenie skarżącego stanowią: kwota 182,33 zł dochodzona tytułem monitów i upomnień a także kwota 3,90 zł stanowiąca zryczałtowaną opłatę za pakiet usług dodatkowych. Skarżący wskazał nadto, że zaliczenie tych należności do wartości przedmiotu sporu w pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym wynika wyłącznie z niedoskonałości tego systemu, który automatycznie zlicza wszystkie dochodzone roszczenia bez pozostawienia stronie możliwości samodzielnego oznaczenia wartości przedmiotu sporu. W tych okolicznościach w ocenie skarżącego nie było podstaw do umorzenia postępowania w sprawie gdyż uiścił opłatę od pozwu we właściwej wysokości. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Analizując zarzuty zażalenia wskazania wymaga, iż z treści zażalenia wynika jasno, iż powód w istocie kwestionuje wymiar opłaty od pozwu a dopiero kwestią następczą i konsekwencją nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych pozwu było w niniejszej sprawie umorzenie postępowania na postawie art.
Tym samym strona powodowa nie kwestionowała okoliczności, iż uiściła opłatę w kwocie niższej niż ustalona przez Sąd, do której uiszczenia powód został wezwany. Mając na uwadze powyższe okoliczności wskazania wymaga, iż na obecnym etapie postępowania powód nie posiada uprawnienia do zmiany wartości przedmiotu sporu, skoro nie ograniczył żądania pozwu. Obecnie uprawnienie do sprawdzenia wartości przedmiotu sporu posiada jedynie Sąd (art. 25 k.p.c.). Powód nie posiada również uprawnienia do samodzielnego korygowania opłaty, do której uiszczenia zobowiązany został zarządzeniem Przewodniczącego. Skoro powód nie zgadzał się z wymiarem opłaty od pozwu w stosownym terminie, na podstawie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c., mógł co najwyżej zaskarżyć wymiar opłaty. W zażaleniu tym właściwym byłoby podniesienie zarzutów dotyczących wykładni art. 20 k.p.c. i związanym z tym określeniem wartości przedmiotu sporu a w dalszej kolejności ustaleniem właściwej opłaty od pozwu wniesionego w niniejszej sprawie. Powód pomimo takiej możliwości nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Na obecnym etapie postępowania Sąd Okręgowy zobowiązany jest jedynie do zbadania czy powód w terminie uzupełnił wszystkie braki formalne pozwu, do których uzupełnienia zobowiązany został przez Sąd. Jak już wspomniano nawet sam powód nie zaprzeczył okoliczności, iż uiścił opłatę w kwocie niższej niż został do tego zobowiązany. W konsekwencji podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że powód nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wszystkich braków formalnych pozwu a zatem Sąd Rejonowy na podstawie art.
zasadnie umorzył postępowanie w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S .S.O. Janusz Roszewski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.