Organ rentowy wskazał, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. Oddział podniósł, że ubezpieczona na skutek złożonego wniosku w dniu 2 grudnia 2015 r. o ponowne przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, została uznana za częściowo niezdolną do pracy od dnia 1 grudnia 2015 r. Organ rentowy powołując się na art. 129 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu ( k. 9-10 a. s.). Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i medycyny pracy ( k. 12 a. s.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt VII U 926/14 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. ( k. 161 a. r.). Wykonując wyrok tutejszego Sądu, organ rentowy decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r., znak: (...) przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. ( k. 168 a. r.). W dniu 2 grudnia 2015 r. U. M. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy ( k. 170 a. r.). Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 7 stycznia 2016 r. uznał odwołującą za częściowo niezdolną do pracy do dnia 30 czerwca 2016 r. ( k. 175 a. r.). W oparciu o powyższe ustalenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. wydał decyzję z dnia 20 stycznia 2016 r., znak: (...). Organ rentowy przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. Datę początkową przyznania przedmiotowego świadczenia Oddział ustalił w oparciu o złożony wniosek przez odwołującą z dnia 2 grudnia 2015 r. ( k. 182 a. r.). Odwołująca w dniu 8 lutego 2016 r. złożyła kolejny wniosek do organu rentowego o wydanie nowej decyzji w zakresie wypłaty świadczenia rentowego za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. ( k. 188 a. r.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. po rozpoznaniu wniosku, wydał zaskarżoną decyzję z dnia 22 lutego 2016 r., znak: (...), zgodnie z którą odmówił odwołującej wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy za okres od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Organ rentowy uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że w oparciu o art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych świadczenia wypłaca się nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu ( k. 191 a. r.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny w oparciu o materiał zgromadzony w aktach organu rentowego. Treść wynikająca z dokumentów nie była kwestionowana przez strony procesu w toku postępowania, a więc została za wiarygodną w niniejszej sprawie. Sąd pominął w ustalonym stanie faktycznym treść wynikającą z opinii biegłych sądowych, aczkolwiek ich wnioski odnoszące się do stanu zdrowia odwołującej były trafne i prawidłowe oraz niepodważalne przez strony postępowania. Jednakże Sąd doszedł do wniosku, że ze względu na charakter roszczenia kierowanego przez ubezpieczoną do organu rentowego, dopuszczony dowód z opinii biegłych sądowych okazał się być nieprzydatny dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie U. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2016 r., znak: (...) okazało się być niezasadne i podlegało oddaleniu. Spór w niniejszej sprawie dotyczył jedynie rozważenia, czy ubezpieczona ma prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Kwestia jej niezdolności do pracy w ww. okresie czasu pozostawała nieistotna dla końcowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) zwana dalej ,,ustawą’’, prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, z zastrzeżeniem ust.
orzekł, jak w sentencji. UZASADNIENIE U. M. w dniu 9 marca 2016 r. wniosła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 22 lutego 2016 r., znak: (...) wnosząc o jej zmianę w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Odwołująca wskazała, że luka czasowa, jaka powstała pomiędzy wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. przyznającym prawo do renty, a dniem złożenia kolejnego wniosku o ponowne ustalenie prawa do świadczenia wynika tylko z tytułu uzupełnienia dokumentacji medycznej z 2015 r., aby móc spełnić wymogi formalne wymagane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych ( k. 2-4 a. s.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie z dnia 18 marca 2016 r. wniósł o jego oddalenie na podstawie art.
Organ rentowy wskazał, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. Oddział podniósł, że ubezpieczona na skutek złożonego wniosku w dniu 2 grudnia 2015 r. o ponowne przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, została uznana za częściowo niezdolną do pracy od dnia 1 grudnia 2015 r. Organ rentowy powołując się na art. 129 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu ( k. 9-10 a. s.). Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i medycyny pracy ( k. 12 a. s.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt VII U 926/14 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. ( k. 161 a. r.). Wykonując wyrok tutejszego Sądu, organ rentowy decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r., znak: (...) przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. ( k. 168 a. r.). W dniu 2 grudnia 2015 r. U. M. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy ( k. 170 a. r.). Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 7 stycznia 2016 r. uznał odwołującą za częściowo niezdolną do pracy do dnia 30 czerwca 2016 r. ( k. 175 a. r.). W oparciu o powyższe ustalenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. wydał decyzję z dnia 20 stycznia 2016 r., znak: (...). Organ rentowy przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. Datę początkową przyznania przedmiotowego świadczenia Oddział ustalił w oparciu o złożony wniosek przez odwołującą z dnia 2 grudnia 2015 r. ( k. 182 a. r.). Odwołująca w dniu 8 lutego 2016 r. złożyła kolejny wniosek do organu rentowego o wydanie nowej decyzji w zakresie wypłaty świadczenia rentowego za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. ( k. 188 a. r.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. po rozpoznaniu wniosku, wydał zaskarżoną decyzję z dnia 22 lutego 2016 r., znak: (...), zgodnie z którą odmówił odwołującej wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy za okres od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Organ rentowy uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że w oparciu o art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych świadczenia wypłaca się nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu ( k. 191 a. r.). Sąd ustalił następujący stan faktyczny w oparciu o materiał zgromadzony w aktach organu rentowego. Treść wynikająca z dokumentów nie była kwestionowana przez strony procesu w toku postępowania, a więc została za wiarygodną w niniejszej sprawie. Sąd pominął w ustalonym stanie faktycznym treść wynikającą z opinii biegłych sądowych, aczkolwiek ich wnioski odnoszące się do stanu zdrowia odwołującej były trafne i prawidłowe oraz niepodważalne przez strony postępowania. Jednakże Sąd doszedł do wniosku, że ze względu na charakter roszczenia kierowanego przez ubezpieczoną do organu rentowego, dopuszczony dowód z opinii biegłych sądowych okazał się być nieprzydatny dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie U. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2016 r., znak: (...) okazało się być niezasadne i podlegało oddaleniu. Spór w niniejszej sprawie dotyczył jedynie rozważenia, czy ubezpieczona ma prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Kwestia jej niezdolności do pracy w ww. okresie czasu pozostawała nieistotna dla końcowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) zwana dalej ,,ustawą’’, prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, z zastrzeżeniem ust.
orzekł, jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.