II AKa 97/16 | Europaius

Sygn. akt II AKa 97/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2016 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący SSA Leszek Kulik (spr.) Sędziowie SSA Nadzieja Surowiec SSA Jerzy Szczurewski Protokolant Magdalena Zabielska przy udziale prokuratora - Jarosława Walędziaka po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. sprawy: 1. A. K.

(1)oskarżonego z art. 258 § 3 k.k. art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. 2. K. P.

(1)oskarżonego z art. 258 § 3 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 299 § 1, 5 i 6 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. 3. R. T.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 4. B. K. oskarżonej z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 5. A. W.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 6. G. S.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

R. J. oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
P. P.

(1)oskarżonego z art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zb. a rt. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. z powodu apelacji obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt III K 23/10 I. Zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego G. S.

(1)w ten sposób, że przyjmuje, iż przypisanego mu czynu w pkt. VI części dyspozytywnej, dopuścił się działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą. II. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. III. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. Z. K., adw. J. K., adw. A. O., adw. K. Z. kwoty po 738 zł., w tym kwoty po 138 zł. podatku VAT, za obronę z urzędu oskarżonych : B. K., G. S.

(1), R. J., P. P.

(1)w postępowaniu odwoławczym. IV. Zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych : A. K.

(1)kwotę 3100 zł., K. P.

(1)kwotę 1480 zł., R. T.

(1)kwotę 1000 zł., A. W.

(1)kwotę 1260 zł. tytułem opłaty za drugą instancję i obciąża ich pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze w częściach im przypadających. V. Zwalnia oskarżonych: B. K., R. J., G. S.

(1)i P. P.

(1)od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem drugiej instancji. UZASADNIENIE A. K.

(1)s. H. i T. zd. P. ur. (...) w B. został oskarżony o to, że : I. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, kierował wspólnie z K. P.

(1)zorganizowaną grupą przestępczą w skład której wchodzili też: R. T.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i inne osoby, mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k. II. w okresie od lutego 2006 roku do 10 marca 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S. A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 roku, aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 roku o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2006 roku, pisma z dnia 7 marca 2006 roku z (...)w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem odsprzedaży 1/3 jej całości, a także wypis z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 roku oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1)oraz opracowany na zlecenie A. W.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, spowodował założenie w Banku (...) w B. konta o numerze (...), a następnie przyjął na nie pieniądze pochodzące z przestępstwa opisanego w punkcie II-im, tj. kwotę 272 090 zł wyłudzoną w wyniku oszustwa dokonanego na szkodę wymienionego Banku, które następnie w kwocie 270 000 zł polecił wypłacić i przekazać sobie, przez co znacznie utrudnił stwierdzenie miejsca umieszczenia tych pieniędzy, osiągając znaczną korzyść majątkową, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. IV. w okresie od czerwca 2006 roku do grudnia 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1), R. T.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić(...) z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900 000 zł w ten sposób, że po uprzednim pozyskaniu R. J., na którego nazwisko miał być udzielony kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości w K., wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru jego spłaty, przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 17 października 2006 roku jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty w postaci m. in. informacji o zatrudnieniu i wyciągów z konta za okres trzech miesięcy, wystawionych na nazwisko R. J. przez firmę (...), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, na podstawie których uzyskano pozytywną opinię kredytową, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak wymaganego przez Bank zaświadczenia z ZUS o naliczeniu składek ubezpieczenia społecznego za okres ostatnich sześciu miesięcy, czym działał na szkodę (...) z siedzibą w Ł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., V. w okresie od 2 stycznia 2007 roku do 12 lutego 2007 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1), R. T.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził (...) Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 333 540,98 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wskazanego Oddziału (...), co do zamiaru spłaty zobowiązań, przedstawiając im wraz z wnioskiem o przyznanie leasingu jako autentyczne sfałszowane dokumenty w postaci dwóch notarialnych poświadczeń oraz dwóch notarialnych pełnomocnictw z dnia 2 stycznia 2007 roku i 2 lutego 2007 roku, dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w następstwie czego uzyskał leasing na trzy samochody: S. (...) w kwocie 127 049,18 zł, S. (...) w kwocie 112 000 zł i M. (...) w kwocie 94 491,80 zł na szkodę wymienionego leasingodawcy, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. VI. w dniu 5 marca 2007 roku w B. w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(2)i innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić bank (...) S. A. z siedzibą we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 25 000 zł, w ten sposób, że w celu uzyskania pożyczki we wskazanej kwocie usiłował wprowadzić w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty tej pożyczki, poprzez przedstawienie w nim przez K. P.

(2)poświadczającego nieprawdę dokumentu co do okoliczności mającej znaczenie prawne w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu go w firmie(...) K. P.

(1), które osobiście wystawił K. P.

(1)s. J. i A. z d. D., ur. (...) w B. został oskarżony o to, że : VII. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, kierował wspólnie z A. K.

(1)zorganizowaną grupą przestępczą w skład której wchodzili też: R. T.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i inne osoby, mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k. VIII. w okresie od lutego 2006 roku do 10 marca 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz A. K.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S. A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 roku, aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 roku o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2006 roku, pisma z dnia 7 marca 2006 roku z(...) w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem odsprzedaży 1/3 jej całości, a także wypis z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 roku oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1)oraz opracowany na zlecenie A. W.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, spowodował założenie w Banku (...) S.A. I Oddział w B. konta o numerze (...), na które S. D. przyjął pieniądze pochodzące z przestępstwa opisanego w punkcie VI-m, tj. kwotę 272 090 zł wyłudzoną w wyniku oszustwa dokonanego na szkodę wymienionego Banku, z której to sumy 270 000 zł przekazano A. K.

(1), przez co znacznie utrudnił stwierdzenie miejsca umieszczenie tych pieniędzy, osiągając znaczna korzyść majątkową, tj. o czyn z art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. X. w okresie od czerwca 2006 roku do grudnia 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz A. K.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), R. T.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić (...)z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900 000 zł w ten sposób, że po uprzednim pozyskaniu R. J., na którego nazwisko miał być udzielony kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości w K., w prowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru jego spłaty, przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 17 października 2006 roku jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty w postaci m. in. informacji o zatrudnieniu i wyciągów z konta za okres trzech miesięcy, wystawionych na nazwisko R. J. przez firmę (...), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, na podstawie których uzyskano pozytywną opinię kredytową, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak wymaganego przez Bank zaświadczenia z ZUS o naliczeniu składek ubezpieczenia społecznego za okres ostatnich sześciu miesięcy, czym działał na szkodę (...) z siedzibą w Ł., tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., XI. w okresie od 2 stycznia 2007 roku do 12 lutego 2007 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz A. K.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), R. T.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził (...) Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 333 540,98 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wskazanego Oddziału (...), co do zamiaru spłaty zobowiązań, przedstawiając im wraz z wnioskiem o przyznanie leasingu jako autentyczne sfałszowane dokumenty w postaci dwóch notarialnych poświadczeń oraz dwóch notarialnych pełnomocnictw z dnia 2 stycznia 2007 roku i 2 lutego 2007 roku, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w następstwie czego uzyskał leasing na trzy samochody: S. (...) w kwocie 127 049,18 zł, S. (...) w kwocie 112 000 zł i M. (...) w kwocie 94 491,80 zł na szkodę wymienionego leasingodawcy, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XII. w dniu 5 marca 2007 roku w B. w ramach kierowanej przez siebie oraz A. K.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(2)poświadczającego nieprawdę dokumentu co do okoliczności mającej znaczenie prawne w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu go w firmie (...) K. P.

(1), które osobiście wystawił, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ujawnienie tego czynu przez pracowników Banku i powiadomienie Policji w dniu 7 marca 2007 roku, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. 3. R. T.

(1)s. T. i K. z d. S., ur. (...) w Ł. został oskarżony o to, że : XIII. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi osobami, w tym: B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi, brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XIV. w okresie od czerwca 2006 roku do grudnia 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), K. P.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić (...)z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900 000 zł w ten sposób, że po uprzednim pozyskaniu R. J., na którego nazwisko miał być udzielony kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości w K., w prowadził w błąd pracowników wymienionego Banku, co do zamiaru jego spłaty, przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 17 października 2006 roku jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty w postaci m. in. informacji o zatrudnieniu i wyciągów z konta za okres trzech miesięcy, wystawionych na nazwisko R. J. przez firmę (...), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, na podstawie których uzyskano pozytywną opinię kredytową, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak wymaganego przez Bank zaświadczenia z ZUS o naliczeniu składek ubezpieczenia społecznego za okres ostatnich sześciu miesięcy, czym działał na szkodę(...) z siedzibą w Ł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., XV. w okresie od 2 stycznia 2007 roku do 12 lutego 2007 roku w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), K. P.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził (...) Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 333 540,98 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wskazanego Oddziału (...), co do zamiaru spłaty zobowiązań, przedstawiając im wraz z wnioskiem o przyznanie leasingu jako autentyczne sfałszowane dokumenty w postaci dwóch notarialnych poświadczeń oraz dwóch notarialnych pełnomocnictw z dnia 2 stycznia 2007 roku i 2 lutego 2007 roku, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w następstwie czego uzyskał leasing na trzy samochody: S. (...) w kwocie 127 049,18 zł, S. (...) w kwocie 112 000 zł i M. (...) w kwocie 94 491,80 zł na szkodę wymienionego leasingodawcy, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 4. B. K. c. S. i A. z d. T., ur. (...) w B. została oskarżona o to, że : XVI. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi osobami, w tym: R. T.

(1), A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi, brała udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XVII. w okresie od 24 lutego 2006 roku do 10 marca 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z: A. K.

(1), K. P.

(1), A. W.

(1), S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Bank (...) S. A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł, w ten sposób, że po uprzednim przekazaniu A. K.

(1)dokumentów G. S.

(1)na nazwisko którego miał być wzięty kredyt, a także pozyskaniu S. D., który miał w tym celu założyć konto na swoje nazwisko, wprowadziła w błąd pracowników wymienionego Banku co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 roku, aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 roku o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2006 roku, pisma z dnia 7 marca 2006 roku z (...) w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, a także wypis z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 roku oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1)oraz opracowany na zlecenie A. W.

(1)s. E. i B. z d. R., ur. (...) w S. został oskarżony o to, że : XVIII. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 r. do maja 2007 r. w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi osobami w tym: R. R., B. K., S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi osobami, brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzanie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XIX. w okresie od 24 lutego do 10 marca 2006 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z: A. K.

(1), K. P.

(1), B. K., S. D., F. T., G. S.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S.A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku, co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 r., aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 r. o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielaku (...) z dnia 7 marca 2007 r., pisma z dnia 7 marca 2006 r. z(...)w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, wypisu z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 r. oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1), a także opracowany na zlecenie A. W.

(1)s. B. i A. z d. S., ur. (...) w B. został oskarżony o to, że : XXV. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 r. do maja 2007 r. w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi osobami w tym: R. T.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T. i innymi, brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzanie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XXVI. w okresie od 24 lutego do 10 marca 2006 r. w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z: A. K.

(1), K. P.

(1), B. K., A. W.

(1), S. D., F. T., i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S.A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł w ten sposób, że po uprzednim przekazaniu A. K.

(1)za pośrednictwem innych osób dokumentów wystawionych na swoje nazwisko na które miał być udzielony kredyt, wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku, co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 r., aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 r. o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2007 r., pisma z dnia 7 marca 2006 r. z (...)w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, wypisu z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 r. oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1), a także opracowany na zlecenie A. W.

(1), R. T.

(1), S. D., G. S.

(1), A. W.

(1), B. K. i F. T. brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. K.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XXIX. w okresie od czerwca 2006 roku do grudnia 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), K. P.

(1), R. T.

(1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić (...)z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900 000 zł w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty kredytu hipotecznego na zakup nieruchomości w K., który miał być udzielony na jego nazwisko, przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 17 października 2006 roku jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty w postaci m. in. informacji o zatrudnieniu i wyciągów z konta za okres trzech miesięcy, wystawionych na swoje nazwisko przez firmę (...), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, na podstawie których uzyskano pozytywną opinię kredytową, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak wymaganego przez Bank zaświadczenia z ZUS o naliczeniu składek ubezpieczenia społecznego za okres ostatnich sześciu miesięcy, czym działał na szkodę (...) z siedzibą w Ł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., XXX. w okresie od 2 stycznia 2007 roku do 12 lutego 2007 roku w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1), K. P.

(1), R. T.

(1)s. W. i B. z d. B., ur. (...) w B. został oskarżony o to, że : XXXI. w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 r. do maja 2007 r. w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi osobami w tym: R. T.

(1), S. D., G. S.

(1), A. W.

(1), B. K., F. T. i R. J., brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzanie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. XXXII. w okresie od lutego 2006 roku do 10 marca 2006 r. w B., w ramach kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z: A. K.

(1), K. P.

(1), S. D., A. W.

(1), G. S.

(1), wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku, co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 r., aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 r. o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2007 r., pisma z dnia 7 marca 2006 r. z (...) w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, wypisu z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 r. oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1)i opracowany na zlecenie A. W.

(1)o to, że XXXIII. w okresie od marca do kwietnia 2006 roku w B. w ramach kierowanej przez siebie i inną ustaloną osobę zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z P. P.

(1), w krótkich ostępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) SA Oddział we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 83 243,24 zł w ten sposób, że posługując się dokumentem w postaci dowodu osobistego stwierdzającym tożsamość innej osoby – G. S.

(1)za którego podawał się P. P.

(1), wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty kredytu na zakup pojazdu używanego marki (...) poprzez przedstawienie im za pośrednictwem doradcy kredytowo – ubezpieczeniowego w (...) SA Oddział w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 16 marca 2006 roku jako autentycznego poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1)dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w wyniku czego umową z dnia 21 marca 2006 roku Bank udzielił kredytu na zakup pojazdu w kwocie 83 243,24 zł, który został uruchomiony w dniu 21 marca 2006 roku, przy czym w dniu 10 kwietnia 2006 roku zmieniono przedmiot kredytowania na samochód marki J. (...), tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXXIV. w dniu 11 kwietnia 2006 roku w B. w ramach kierowanej przez siebie i inną ustaloną osobę zorganizowanej grupy przestępczej podżegał P. P.

(1)do popełnienia przestępstwa w ten sposób, że zlecił mu w zamian za korzyść majątkową wyłudzenie poświadczenia nieprawdy przez wprowadzenie w błąd pośrednika ubezpieczeniowego (...) SA (...) w B. poprzez posłużenie się jako autentycznym podrobionym wnioskiem o zawarcie polisy Autocasco na którym P. P.

(1)na jego polecenie podrobił podpis G. S.

(1), w następstwie czego doszło do zawarcia polisy AC nr (...) dot. samochodu marki J. (...) o nr rej. (...), tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. XXXV. w dniu 26 stycznia 2006 roku w B. w ramach kierowania przez siebie i inną ustaloną osobę zorganizowanej grupy przestępczej podżegał P. P.

(1)do popełnienia przestępstwa w ten sposób, że zlecił mu w zamian za korzyść majątkową wyłudzenie poświadczenia nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miejskiego w B. poprzez podrobienie dokumentu w postaci zgłoszenia zmiany do istniejącego wpisu w ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego w B. pod nr (...) przez zmianę nazwy firmy na (...), adresu siedziby firmy i przedmiotu działalności gospodarczej, na którym P. P.

(1)na jego polecenie podrobił podpis G. S.

(1), w następstwie czego doszło do zmiany wpisu w wymienionej ewidencji pod nr (...), tj. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i P. P.

(1)o to, że: XXXVI. w okresie od lutego do marca 2006 roku w B. w ramach kierowania przez inne ustalone osoby zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) SA I Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z uzyskanej karty kredytowej w kwocie 5 000 zł wystawionej na nazwisko G. S.

(1)w ten sposób, że posługując się dokumentem w postaci dowodu osobistego stwierdzającego tożsamość innej osoby – G. S.

(1)i podając się za niego, wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty kredytu z tej karty poprzez zawarcie w dniu 27 lutego 2006 roku umowy o nr (...) o kartę kredytową –S. z limitem do 5 000 zł, co miało istotne znaczenie dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, które w całości zostało wykorzystane na szkodę wskazanego Banku, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXXVII. w okresie od marca do kwietnia 2006 roku w B. w ramach kierowanej przez inne ustalone osoby zorganizowanej grupy przestępczej działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich ostępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) SA Oddział we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 83 243,24 zł w ten sposób, że posługując się dokumentem w postaci dowodu osobistego stwierdzającym tożsamość innej osoby – G. S.

(1)i podając się za niego, wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty kredytu na zakup pojazdu używanego marki (...) poprzez przedstawienie im za pośrednictwem doradcy kredytowo – ubezpieczeniowego w (...) SA Oddział w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 16 marca 2006 roku jako autentycznego poświadczającego nieprawdę dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1)dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w wyniku czego umową z dnia 21 marca 2006 roku Bank udzielił kredytu na zakup pojazdu w kwocie 83 243,24 zł, który został uruchomiony w dniu 21 marca 2006 roku, przy czym w dniu 10 kwietnia 2006 roku zmieniono przedmiot kredytowania na samochód marki J. (...), tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXXVIII. w dniu 11 kwietnia 2006 roku w B. w ramach kierowanej przez inne ustalone osoby zorganizowanej grupy przestępczej wyłudził poświadczenia nieprawdy przez wprowadzenie w błąd pośrednika ubezpieczeniowego (...) SA (...) w B. poprzez posłużenie się jako autentycznym podrobionym wnioskiem o zawarcie polisy Autocasco na którym podrobił podpis G. S.

(1), w następstwie czego doszło do zawarcia polisy(...) nr (...) dot. samochodu marki J. (...) o nr rej. (...), tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. XXXIX. w dniu 26 stycznia 2006 roku w B. w ramach kierowania przez inne ustalone osoby zorganizowanej grupy przestępczej wyłudził poświadczenia nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd pracownika Urzędu Miejskiego w B. w ten sposób, że podrobił dokument w postaci zgłoszenia zmiany do istniejącego wpisu w ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego w B. pod nr (...) przez zmianę nazwy firmy na (...)– G. S.

(1)”, adresu siedziby firmy i przedmiotu działalności gospodarczej, poprzez podrobienie podpisu G. S.

(1)na wskazanym zgłoszeniu, w następstwie czego doszło do zmiany wpisu w wymienionej ewidencji pod nr (...), tj. o czyn z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. w sprawie III K 23/10: I. Oskarżonego A. K.

(1)uznał za winnego: 1. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. I. aktu oskarżenia tego, że: w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, kierował wspólnie z K. P.

(1)zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, to jest czynu z art. 258 § 3 k.k. i za to na mocy art. 258 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 2. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia tego, że: w okresie od lutego 2006 roku do 10 marca 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu innymi ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S. A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 roku, aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 roku o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2006 roku, pisma z dnia 7 marca 2006 roku z (...) w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem odsprzedaży 1/3 jej całości, a także wypis z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 roku oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1)oraz opracowany na zlecenie A. W.

(1)– celem zabezpieczenia kredytu hipotecznego – operat szacowania wskazanej nieruchomości z dnia 21 lutego 2006 roku, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w wyniku czego umową z dnia 28 lutego 2006 roku Bank udzielił kredytu hipotecznego w kwocie 272 090 zł, który został uruchomiony w dniu 10 marca 2006 roku, czym działał na szkodę Banku (...) S. A. Oddział w B., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;

popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje go, a na mocy art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IV aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. V aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda;
w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. VI aktu oskarżenia tego, że w dniu 5 marca 2007 roku w B. w ramach kierowanej przez siebie oraz K. P.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej, działając wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(2)poświadczającego nieprawdę dokumentu co do okoliczności mającej znaczenie prawne w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu go w firmie(...) K. P.

(1), którego wystawienie polecił K. P.

(1), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ujawnienie tego czynu przez pracowników Banku i powiadomienie Policji w dniu 7 marca 2007 roku, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda; II. Oskarżonego K. P.

(1)uznał za winnego: 1. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. VII aktu oskarżenia tego, że: w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, kierował wspólnie z A. K.

(1)zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, to jest czynu z art. 258 § 3 k.k. i za to na mocy art. 258 § 3 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 2. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. VIII aktu oskarżenia tego, że: w okresie od lutego 2006 roku do 10 marca 2006 roku w B., w ramach kierowanej przez siebie oraz A. K.

(1)zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie i w porozumieniu innymi ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S. A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 roku, aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 roku o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2006 roku, pisma z dnia 7 marca 2006 roku z(...)w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem odsprzedaży 1/3 jej całości, a także wypis z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 roku oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie (...) K. P.

(1)oraz opracowany na zlecenie A. W.

(1)– celem zabezpieczenia kredytu hipotecznego – operat szacowania wskazanej nieruchomości z dnia 21 lutego 2006 roku, dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w wyniku czego umową z dnia 28 lutego 2006 roku Bank udzielił kredytu hipotecznego w kwocie 272 090 zł, który został uruchomiony w dniu 10 marca 2006 roku, czym działał na szkodę Banku (...) S. A. Oddział w B., to jest czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;

popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. IX aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje go, a na mocy art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. X aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XI aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XII aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXIII z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXIV z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXV z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. III. Oskarżonego R. T.

(1)uznał za winnego: 1. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. XIII tego, że w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do maja 2007 roku w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi ustalonymi osobami brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XIV aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XV aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda; IV. Oskarżonych B. K. w zakresie czynu zarzucanego jej w pkt. XVII aktu oskarżenia, S. D. w zakresie czynu XXII oraz F. T. w zakresie czynu XXIV uznał za winnych tego, że: w okresie od 24 lutego do 10 marca 2006 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu, również z innymi ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili (...) w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł w ten sposób, że B. K. przekazała innej osobie dokumenty G. S.

(1), na którego dane został wzięty kredyt, a następnie B. K. razem z F. T. pozyskali S. D., który na swoje nazwisko założył konto o numerze (...), na które przyjął pieniądze w kwocie 272.090 zł przekazane przez Bank, którego pracowników inne ustalone osoby wprowadziły w błąd co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci : aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 r., aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 r. o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2007 r., pisma z dnia 7 marca 2006 r. z(...)w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, wypisu z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 r. oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1), a także opracowany na zlecenie A. W.

(1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XIX i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 480 (czterysta osiemdziesiąt) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda. VI. Oskarżonego G. S.

(1)uznał za winnego w ramach czynu zarzucanego mu w pkt. XXVI tego, że w okresie od 24 lutego do 10 marca 2006 roku w B., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Bank (...) S.A. Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 272 090 zł w ten sposób, że po uprzednim przekazaniu A. K.

(1)za pośrednictwem innych osób dokumentów wystawionych na swoje nazwisko, na które miał być udzielony kredyt, wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku, co do okoliczności zakupu nieruchomości w miejscowości B. przy ulicy (...) oraz co do zamiaru spłaty kredytu, przedstawiając im jako autentyczne podrobione dokumenty w postaci: aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 27 lutego 2006 r., aktu notarialnego nr repertorium (...) z dnia 8 marca 2006 r. o nabyciu wskazanej nieruchomości, wniosku o założenie księgi wieczystej i o wpis hipoteki z prezentatą Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 7 marca 2007 r., pisma z dnia 7 marca 2006 r. z (...) w O. Filia w S. w sprawie odstąpienia od prawa pierwokupu zabudowanej nieruchomości wraz z oświadczeniem o odsprzedaży 1/3 jej całości, wypisu z rejestru gruntów z dnia 22 lutego 2006 r. oraz poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu G. S.

(1)w firmie(...) K. P.

(1), a także opracowany na zlecenie A. W.

(1)– celem zabezpieczenia kredytu hipotecznego – operat szacowania wskazanej nieruchomości z dnia 21 lutego 2006 r., dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, w wyniku czego umową z dnia 28 lutego 2006 r. Bank udzielił kredytu hipotecznego w kwocie 272 090 zł, który został uruchomiony w dniu 10 marca 2006 r., czym działał na szkodę (...) S. A. Oddział w B., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. VII. Oskarżonego R. J. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. XXIX uznał za winnego tego, że: w okresie od czerwca 2006 roku do grudnia 2006 roku w W. i B. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić (...)z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900 000 zł w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wymienionego Banku co do zamiaru spłaty kredytu hipotecznego na zakup nieruchomości w K., który miał być udzielony na jego nazwisko, przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu z dnia 17 października 2006 roku jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty w postaci m. in. informacji o zatrudnieniu i wyciągów z konta za okres trzech miesięcy, wystawionych na swoje nazwisko przez firmę (...), dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, na podstawie których uzyskano pozytywną opinię kredytową, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak wymaganego przez Bank zaświadczenia z ZUS o naliczeniu składek ubezpieczenia społecznego za okres ostatnich sześciu miesięcy, czym działał na szkodę (...) z siedzibą w Ł., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwo podobne, to jest czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. VIII. Oskarżonego P. P.

(1)uznał za winnego: 1. w zakresie czynu zarzucanego mu w pkt. XXXI tego, że w bliżej nieustalonym okresie od stycznia 2006 roku do lutego 2007 roku w B. i innych miejscowościach, wspólnie z innymi ustalonymi osobami brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”, tj. czynu z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXII aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXVI aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXVII aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXVIII aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 270 § 1 k.k. w zw. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;
popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. XXXIX aktu oskarżenia z tym, że przyjął, iż czyn ten wyczerpuje dyspozycję art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 272 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazał go, a na mocy art. 270 § 1 k.k. w zw. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; IX. Na mocy art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz:
pokrzywdzonego Bank (...) S.A. I Oddział w B. kwot od - K. P.

(1)10 000 (dziesięć tysięcy) złotych, - B. K. 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych, - S. D. 4 090 (cztery tysiące dziewięćdziesiąt) złotych, - F. T. 1 000 (jeden tysiąc) złotych, - G. S.

(1)25 000 (dwadzieścia pięć tysięcy) złotych, - P. P.

(1)30 000 (trzydzieści tysięcy złotych), - A. W.

(1)i A. K.

(1)solidarnie kwoty 197 000 (sto dziewięćdziesiąt tysięcy) złotych; 2. pokrzywdzonego (...) Oddział w B. kwoty 206 491,80 (dwieście sześć czterysta dziewięćdziesiąt jeden 80/100) złotych solidarnie od oskarżonych A. K.

(1), K. P.

(1)i R. T.

(1). X. Na mocy art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k. orzekł kary łączne wobec oskarżonych: - (...) (sześciu) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda, -K. P.

(1)4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda, - R. T.

(1)4 (czterech) lat pozbawienia wolności i grzywny w wymiarze 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda, a na mocy art. 85 k.k. orzekł wobec oskarżonego P. P.

(1)karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. XI. Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1) k.k., art. 73 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonym B. K. , A. W.

(1), F. T., K. P.

(2), G. S.

(1)i S. D. na okresy prób wynoszące po 4 (cztery) lata i oddał ich w tym okresie pod dozór kuratora. XII. Uniewinnił od popełnienia zarzucanych czynów oskarżonych S. D. od czynów XX i XXI, B. K. od czynu XVI, F. T. od czynu XXIII, G. S.

(1)od czynu XXV, A. W.

(1)od czynu XVIII, R. J. od czynów XXVIII i XXX i w tej części kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. XIII. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył okresy rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonemu P. P.

(1)od dnia 29 czerwca 2010 roku do dnia 23 września 2010 roku i od dnia 13 stycznia 2012 roku do dnia 14 lutego 2012 roku, K. P.

(1)od dnia 16 marca 2007 roku do dnia 18 czerwca 2007 roku i od dnia 21 października 2007 roku do dnia 12 lutego 2008 roku, XIV. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu A. W.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 16 września 2007 roku do dnia 12 maja 2008 roku przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny. XV. Zasądził od Skarbu Państwa tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu na rzecz adw. Z. K. i adw. J. K. kwoty po 4 200 (cztery tysiące dwieście) złotych, adw. A. O. kwotę 3 960 (trzy tysiące dziewięćset sześćdziesiąt) złotych, adw. K. Z. kwotę 1 920 (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia) złotych wraz z 23% podatku vat od tych kwot. XVI. Zasądził na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat od oskarżonych: A. K.

(1)kwotę 3 100 (trzy tysiące sto) złotych, K. P.

(1)kwotę 1 480 (jeden tysiąc czterysta osiemdziesiąt) złotych, R. T.

(1)kwotę 1 000 (jeden tysiąc) złotych, A. W.

(1)kwotę 1 260 (jeden tysiąc dwieście sześćdziesiąt) złotych, B. K., S. D., F. T. kwoty po 300 (trzysta) złotych i obciążył ich pozostałymi kosztami procesu w częściach ich dotyczących. XVII. Oskarżonych: K. P.

(2), R. J. , G. S.

(1)i P. P.

(1)zwolnił od ponoszenia kosztów procesu, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonych: A. K.

(1), K. P.

(3), R. T.

(1), B. K., A. W.

(1), G. S.

(1), R. J. i P. P.

(1). Obrońca oskarżonego A. K.

(1)– adw. J. Ł. na zasadzie art. 444 k.p.k. zaskarżyła wyrok w całości. Na zasadzie art. 427 § 2 i 438 pkt 2 i 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzuciła: I. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie: a) art. 8 p. w. k.p.k. poprzez zastosowania normy procesowej treści art. 168 a k.p.k. wprowadzonego przez ustawodawcę nowelizacją z dnia 15 lipca 2015 roku i nie wzięcie pod uwagę rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej telefonu A. K.

(1)i uznanie ich jako „owocu zatrutego drzewa” b) art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 k.p.k. poprzez oparcie ustaleń faktycznych tylko na fragmentach materiału dowodowego, które uzasadniały przypisanie oskarżonemu A. K.

(1)działania w realizacji z góry powziętego zamiaru dokonania zarzucanych mu czynów, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, przeprowadzoną z naruszeniem zasady swobodnej oceny, w szczególności w kontekście dotyczącym braku interpretacji zapisów z kontroli operacyjnej; c) art. 168 a k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nie wzięcie pod uwagę rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej telefonu A. K.

(1)i uznanie ich jako „owoc zatrutego drzewa” w sytuacji, gdy ich odtworzenie w postępowaniu sądowym nastąpiło na wniosek obrońcy oskarżonego A. K.

(1)jako dowodu braku jego winy w zarzucanych mu aktem oskarżenia czynach; II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na: a) uznaniu A. K.

(1)za winnego popełnienia czynów mu zarzucanych, na podstawie treści zeznań jednego ze współoskarżonych przy nie uwzględnieniu zapisów z kontroli operacyjnej i przyjęcia, że oskarżony wszedł w porozumienie z różnymi ustalonymi osobami, a zwłaszcza co do „podziału ról” i „wspólnego podjęcia decyzji”, w sytuacji gdy z treści rozmów wniosku takiego nie można wyprowadzić; Na zasadzie art. 427 § 1 k.p.k. i art. 437 § 2 k.p.k. obrońca oskarżonego A. K.

(1)– adw. J. Ł. wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego A. K.

(1)od zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie Sądowi Okręgowemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego K. P.

(1)na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i at. 444 k.p.k. zaskarżyła powyższy wyrok w części skazującej K. P.

(1)– w zakresie rozstrzygnięcia o winie. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. powyższemu wyrokowi zarzuciła: 1) w zakresie czynów z pkt VII, VII, IX, X, XI, XII, XXXIII, XXXIV, XXXV - obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 4 i 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów i w konsekwencji uznanie za jedynie wiarygodne wyjaśnienia K. P.

(1)złożone w postępowaniu przygotowawczym, podczas gdy oskarżony stanowczo zaprzeczył w toku postępowania sądowego swoim wcześniejszym wyjaśnieniom wskazując, że stanowią one interpretację organów prowadzących postępowanie przygotowawcze; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że K. P.

(1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności ustalony przez Sąd sposób podziału uzyskanych przez oskarżonych korzyści, wyjaśnienia A. W.

(1)oraz informacje z (...) z k. 913-915 akt wskazują jednoznacznie na kierowniczą rolę jedynie A. K.

(1). 2) w zakresie czynu z pkt XI - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że K. P.

(1)działając z góry powziętym zamiarem i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd pracowników (...) podczas gdy K. P.

(1)wykonywał jedynie swoje obowiązki wynikające z zatrudnienia w firmie (...) sp. z o.o. (co potwierdza zgłoszenia do ubezpieczenia (...) i nie miał wiedzy, że zobowiązania z tytułu umowy leasingu nie będą spłacane. Na podstawie art. 427 k.p.k. i 437 k.p.k. obrońca oskarżonego K. P.

(1)wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. Obrońca oskarżonego R. T.

(1)– adw. H. W. na podstawie art. 425 §1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 444 k.p.k. zaskarżyła powyższe orzeczenie w zakresie dotyczącym w/w w całości. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: W zakresie zarzutu z punktu XIII aktu oskarżenia: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez uznanie, iż oskarżony, wraz z innymi ustalonymi osobami, brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzanie kredytów, podczas gdy materiał dowodowy sprawy, a w szczególności zeznania świadków m. in. H. J.

(1), S. P., P. L.

(1), M. K.

(1), Z. S.

(1), M. J., wyjaśnienia zarówno oskarżonego jak i innych podsądnych nie pozwalają na przyjęcie, aby R. T.

(1)brał udział w grupie przestępczej, zaś pierwotne wyjaśnienia oskarżonego K. P.

(1)pomawiające R. T.

(1), które w późniejszym okresie zostały odwołane, a nadto są niekompletne i obarczone szeregiem błędów oraz braków, nie mogą stanowić podstawy do uznania winny oskarżonego. W zakresie zarzutu z punktu XIV aktu oskarżenia: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez uznanie, iż R. T.

(1)w ramach w/w zorganizowanej grupy przestępczej usiłował doprowadzić (...) z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 900,000 złotych, w związku z próbą uzyskania kredytu hipotecznego na zakup nieruchomości w K., podczas gdy o ewentualnym udziale w omawianym procederze oskarżonego wskazują jedynie wyjaśnienia K. P.

(1), sam R. T.

(1)przyznał się do wskazania tego domu w/w podsądnemu w celu uzyskania prowizji za wytypowanie, jak również oskarżony R. J., który przyznał się do udziału w przestępstwie, zaś kategorycznie zaprzeczył udziałowi R. T.

(1), co również doprowadziło do naruszenia zasady domniemania niewinności, bowiem nie usunięto zasadnych wątpliwości, który ujawniły się w toku postępowania dowodowego dotyczące oskarżonego; W zakresie zarzutu z punktu XV aktu oskarżenia: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez uznanie, iż R. T.

(1)w ramach w/w zorganizowanej grupy przestępczej doprowadził (...) Oddział w B. do rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 333.540,98 zł w związku uzyskaniem leasingu na samochody S. (...), S. (...) oraz M. O., podczas gdy powyższe ustalenie oparło się wyłącznie na niejasnych i niekompletnych wyjaśnieniach K. P.

(1), który stwierdził jedynie, iż podejmował się swoich działań przestępczych w ramach planu obmyślanego przez A. K.

(1)i R. T.

(1), którzy rzekomo następnie decydowali o losie w/w pojazdów, zaś brak jest w sprawie dodatkowych dowodów, mogących potwierdzić twierdzeniaK. P.

(1)o udziale R. T.

(1)w omawianym procederze; Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz 437 k.p.k. wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego R. T.

(1)od zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów. Ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonego R. T.

(1)– adw. C. K. na podstawie art. 444 k.p.k. oraz art. 425 k.p.k. § 1 i 2 k.p.k. zaskarżył niniejszy wyrok w zakresie dotyczącym R. T.

(1)tj. skazania za czyny określone w pkt XIII, XIV i XV, w całości na korzyść oskarżonego R. T.

(1). Na podstawie art. 427 § 1 i § 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2) i 3) k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku (odnośnie do czynów określonych w pkt XIV i XV wyroku), a mianowicie: - art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na dowolnej a nie swobodnej ocenie dowodów zgromadzonych w sprawie, przy niedostatecznym uwzględnieniu reguł prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego przez ograniczenie podstawy dowodowej skazania zasadniczo do pomówień oskarżonego R. T.

(1)zawartych w zmienianych i wewnętrznie niespójnych wyjaśnieniach oskarżonego K. P.

(1)i brak prawidłowego odniesienia się do wyjaśnień oskarżonego R. T.

(1), wyjaśnień współoskarżonych, w tym R. J., oraz zeznań świadków, a w szczególności: M. K.

(1), P. L.

(1), Z. S.

(1), S. P., M. J., H. J.

(1), wskutek czego Sąd niezasadnie przyjął, że oskarżony R. T.

(1)w ramach zorganizowanej grupy przestępczej usiłował doprowadzić (...) z siedzibą w Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w ten sposób, że po uprzednim pozyskaniu R. J. na którego nazwisko miał być udzielony kredyt hipoteczny na zakup nieruchomości w gm. K., wprowadził w błąd pracowników banku co do zamiaru jego spłaty przedstawiając im za pośrednictwem firmy (...) w B. wraz z wnioskiem o przyznanie kredytu jako autentyczne poświadczające nieprawdę i sfałszowane dokumenty, a także, że oskarżony R. T.

(1)doprowadził (...) Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w ten sposób, że wprowadził w błąd pracowników wskazanego Oddziału przedstawiając im jako autentyczne sfałszowane dokumenty. - art. 424 § 1 pkt 1) k.p.k. poprzez brak należytego i przekonywującego wskazania jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich dowodach poza wyjaśnieniami K. P.

(1)sąd się oparł i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a w szczególności wyjaśnień oskarżonego R. T.

(1), wyjaśnień R. J. oraz zeznań świadków M. K.

(1), P. L.

(1), Z. S.

(1), S. P.. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść wyroku (odnośnie czynu zarzucanego w pkt XIII wyroku) polegający na: - niezasadnym przyjęciu, przy braku dowodów bądź dowodach ocenionych z naruszeniem reguł swobodnej oceny dowodów, że oskarżony R. T.

(1)w bliżej nieustalonym czasie od stycznia 2006 r. do maja 2007 r. w B. i innych miejscowościach brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu m. in. wyłudzenie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych na szkodę szeregu banków na terenie kraju oraz „pranie brudnych pieniędzy”. Na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. obrońca oskarżonego R. T.

(1)– adw. C. K. wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego R. T.

(1)od zarzucanych mu czynów, ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca oskarżonej B. K. na podstawie art. 444 k.p.k. w zw. z art. 425 § 2 k.p.k. zaskarżyła powyższy wyrok w części określonej w pkt IV w zakresie czynu zarzucanego jej w pkt XVII aktu oskarżenia. I. Na podstawie art. 427 § 1 i § 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 k.p.k. wyrokowi temu zarzuciła obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1. art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 410 k.p.k. polegającą na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, wybiórczą i błędną jego ocenę, nie wzięciu pod uwagę przy ustalaniu stanu faktycznego dowodów i okoliczności wskazujących na to, że oskarżona nie brała udziału w popełnieniu zarzucanego jej przestępstwa, a w szczególności wyjaśnień współoskarżonych: S. D., G. S.

(1), F. T., P. P.

(1), opierając się w tym zakresie wyłącznie na wyjaśnieniach oskarżonego K. P.

(1), które są niekonsekwentne, niezgodne z wyjaśnieniami pozostałych współoskarżonych i zostały odwołane w toku postępowania przed sądem, 2. art. 424 k.p.k. przez niewskazanie powodów, dla których Sąd nie uznał dowodów przeciwnych w stosunku do wyjaśnień K. P.

(1)w postaci wyjaśnień pozostałych współoskarżonych: S. D., G. S.

(1), F. T., P. P.

(1)w zakresie braku udziału B. K. w popełnieniu zarzucanego jej czynu. II. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia poprzez uznanie, że oskarżona B. K. brała udział w popełnieniu zarzucanego jej przestępstwa przez to, że przekazała A. K.

(1)dokumenty G. S.

(1)na nazwisko którego miał być wzięty kredyt, a także pozyskała S. D., który miał założyć konto na swoje nazwisko, podczas gdy całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie potwierdza tych faktów. Wskazując na powyższe zarzuty na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. i 437 § 1 i 2 k.p.k. obrońca oskarżonej B. K. wniosła o: - zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonej B. K. od zarzucanego jej czynu, - uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie do sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku. Obrońca oskarżonego A. W.

(1)na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i art. 444 § 1 k.k. zaskarżył powyższy wyrok w części skazującej A. W.

(1), tj. czynu ujętego w pkt. V. Na mocy art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegającą na nie uwzględnieniu przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej telefonu A. K.

(1)(odtworzonych na rozprawie), które to dowody – pomimo ich nielegalności – winny być podstawą orzeczenia, gdyż dla oceny dopuszczalności dowodu z materiałów kontroli operacyjnej istotny jest kierunek dowodu, a nie jego legalność, przez co materiały służące oskarżonemu nie mogą być pominięte, a treść dowodu powinna wpływać na podstawę ustaleń w zakresie odpowiedzialności A. W.

(1). - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na błędnym przyjęciu, że dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony fakt popełnienia przestępstwa przez oskarżonego A. W.

(1), podczas gdy dowody te i okoliczności ocenione we wzajemnym powiązaniu w zgodzie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego prowadzą nieodparcie do wniosku przeciwnego; Powołując się na powyższe obrońca oskarżonego A. W.

(1)wniósł o: - zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego A. W.

(1)od popełnienia przypisanego mu czynu; ewentualnie - o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy A. W.

(1)do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku. Obrońca oskarżonego G. S.

(1)na podstawie art. 425 § 1 k.p.k. i art. 444 § 1 k.p.k., zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego co do oskarżonego G. S.

(1)w całości. Powołując się na przepisy art. 427 § 1 k.p.k. i art. 438 pkt. 2, 3, 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił: I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżony G. S.

(1)w okresie od 24 lutego do 10 marca 2006 roku w B. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k, w sytuacji gdy: 1) zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie ustaleń, iż oskarżony G. S.

(1)działał w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi oraz miał wiedzę i świadomość, że na jego nazwisko został wzięty kredyt na kwotę o wartości 272 090 złotych w Banku (...) S.A. Oddział w B. i że dokumenty oskarżonego zostały wykorzystane przy kredycie na samochód, czy ubezpieczeniu, gdyż od 31 stycznia 2005 roku do przesłuchania w dniu 08 lutego 2007 roku, przebywał w Areszcie Śledczym w B. – co więcej nie korzystał z przepustek i przerw w karze, gdyż podjął terapię odwykową, kontakt utrzymywał jedynie z P. P.

(1), który był z nim spokrewniony, a pozostałych oskarżonych nie zna, ponadto P. P.

(1)potwierdził, że posiadał dowod tożsamości oskarżonego, który nie wiedział o sposobie wykorzystania tego dokumentu; 2) oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył tym zakresie konsekwentne i logiczne wyjaśnienia, w których szczerze przyznał, że liczył na to, że P. P.

(1)weźmie „lewy kredyt” ale informując wcześniej o tym oskarżonego, iż zrobi to na niewielką kwotę – a nie jak uczynił to P. P.

(1), który przede wszystkim podkreślić trzeba, bez wiedzy G. S.

(1)poczynił szereg niezgodnych z prawem czynności na niekorzyść oskarżonego, wykorzystując dane oskarżonego, na które oskarżony nie wyraził zgody, tak więc należy stwierdzić, że G. S.

(1)nie był w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi i nie brał udziału w przestępstwie, a przede wszystkim nie odniósł żadnych korzyści majątkowych, gdyż ostatecznie nie porozumiał się z P. P.

(1)w sprawie zaciągnięcia kredytu: 3) wadliwym przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i ustalone na jego podstawie okoliczności dają podstawy do przyjęcia, że oskarżony zgodził się na wykorzystanie swoich osobistych dokumentów do celów innych niż zaciągnięcia kredyty, a poczynionych przez P. P.

(1)podającego się za G. S.

(1), który wypełnił dokumenty kredytowe oraz wniosek o wydanie karty kredytowej, a w dniu 24 lutego 2006 r. złożył w (...) S.A. podrobiony akt notarialny nieruchomości w B., wniosek o założenie księgi wieczystej, informację z Agencji (...) w O. oraz zaświadczenie o zatrudnieniu – były dokonane za wiedzą oskarżonego; 4) nikt ze współoskarżonych w składanych wyjaśnieniach nie potwierdził, że oskarżony współpracował z współoskarżonymi w dokonanym przestępstwie, ponadto współoskarżeni zeznali, że nie znają G. S.

(1)– co potwierdza brak możliwości nawiązania współpracy; 5) wadliwym przyjęciu, że oskarżony otrzymał korzyść majątkową z popełnienia przestępstwa, podczas gdy brak jest dowodów mogących potwierdzić jakiekolwiek korzyści uzyskane przez oskarżonego; II. obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1) art. 4 k.p.k. poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego oraz art. 7, 92 i 410 k.p.k. poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego pod kątem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a mianowicie poprzez: a) wadliwe uznanie G. S.

(1)za winnego zarzucanego mu czynu podczas, gdy brak jest dowodów, że oskarżony w jakikolwiek sposób współpracował z pozostałymi oskarżonymi, za czym przemawiają wyjaśnienia współoskarżonych, głównie P. P.

(1), który rozporządzał dokumentami oskarżonego i podrabiał podpis oskarżonego – podkreślić potrzeba, że G. S.

(1)chciał odzyskać swoje dokumenty, na co P. P.

(1)nie zgodził się, tym samym nie można wykluczyć, iż oskarżony chciał odstąpić od możliwości wzięcia kredytu, na który wcześniej liczył; 2) wyciągnięcie wadliwych wniosków ze zgromadzonego materiału dowodowego, które nie dają podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, że oskarżony G. S.

(1)miał jakikolwiek udział w popełnionym przestępstwie, za wyjątkiem faktu, że dokumenty oskarżonego zostały wykorzystane do realizacji tego przestępstwa – jednak bez wiedzy oskarżonego. 3) wyciągnięcie wadliwych wniosków, że oskarżony licząc na zaciągnięcie przez P. P.

(1)„lewego kredytu” wyraził ostatecznie zgodę na takie działania, podczas, gdy oskarżony przyznając, że myślał o takim kredycie – jednak ostatecznie nie dogadał się z P. P.

(1)w kwestii kredytu – gdyż P. zbywał oskarżonego, z czasem nie odbierając od G. S.

(1)telefonów, przy i tak ograniczonej możliwości porozumiewania się z oskarżonym z uwagi na przebywanie oskarżonego w Areszcie Śledczym; 4) dokonanie dowolnych ustaleń i rozstrzygnięcie na niekorzyść G. S.

(1), wbrew zasadzie in dubio pro reo, wątpliwości, których nie usunięto w postępowaniu dowodowym, co doprowadziło do ustalenia, że G. S.

(1)dopuścił się przypisanego mu przestępstwa – w sytuacji, gdy istnieją poważne wątpliwości co do wiarygodności źródeł dowodowych w zakresie udział w zdarzeniu, z ewidentnym całkowitym pominięciem dowodów świadczących na korzyść oskarżonego G. S.

(1); Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o:

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Białymstoku. Obrońca oskarżonego R. J. na podstawie art. 425 k.p.k. i art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej oskarżonego R. J. – co do kary. Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. oraz art. 438 k.p.k. wyrokowi zarzucił: - rażącą niewspółmierność (surowość) orzeczonej wobec oskarżonego R. J. kary 2 lat bezwzględnego pozbawienia wolności, którą wymierzono wskutek błędnego przekonania, iż wobec oskarżonego nie można postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej, który to pogląd oparto wyłącznie na dotychczasowej karalności podsądnego, w sytuacji gdy tak udział R. J. w przestępstwie, jak też prowadzenie obecnie ustabilizowanego trybu życia, w zgodzie z porządkiem prawnym, daje przekonanie, że mimo zawieszenia wykonania kary, oskarżony w przyszłości nie naruszy prawa, w szczególności nie popełni innego przestępstwa, co winno skutkować wobec niego warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze powyższe, obrońca oskarżonego R. J. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w odniesieniu do R. J. poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary 2 lat pozbawienia wolności. Obrońca oskarżonego P. P.

(1)na mocy art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i art. 444 k.p.k. zaskarżyła na korzyść oskarżonego powyższy wyrok w części dotyczącej P. P.

(1)w zakresie części skazującej, tj. czynów opisanych w punkcie XXXI oraz XXXII, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX aktu oskarżenia. Na mocy art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 1, 2 i 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzuciła: 1) obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 11 § 1 k.k. polegającą na błędnym uznaniu, że czyny opisane w punkcie XXXII oraz XXXVI aktu oskarżenia stanowią dwa odrębne przestępstwa podlegające oddzielnemu ukaraniu, podczas gdy oskarżony otrzymał kartę kredytową M. z limitem do 5000 zł w efekcie zawarcia umowy kredytowej z dnia 28 lutego 2006 r., a więc zachowanie oskarżonego w tym zakresie powinno zostać zakwalifikowane jako jedno przestępstwo; 2) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznania, że: a) oskarżony P. P.

(1)brał udział w kierowanej przez A. K.

(1)i K. P.

(1)zorganizowanej grupie przestępczej oraz, że czynów opisanych w punkcie XXXII, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX dopuścił się w ramach kierowanej przez inne ustalone osoby zorganizowanej grupy przestępczej, przez co nieprawidłowo zostały dokonane opisy czynów oskarżonego, podczas gdy: ⚫ brak jest wiarygodnych dowodów na to, że oskarżony P. P.

(1)działał w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, oskarżony współpracował jedynie z K. P.

(1), który oszukał go, wprowadził w błąd i namówił do podpisania szeregu dokumentów w celu uzyskania kredytu na kwotę 272.090 zł za umówione wynagrodzenie w kwocie 20.000 zł, którego to w efekcie P. P.

(1)nie otrzymał, a później już poza świadomością i bez zgody oskarżonego dokumenty te K. P.

(1)wykorzystał do kolejnych przestępstw; ⚫ prawidłowa analiza zebranych w sprawie dowodów powinna doprowadzić do wniosku, że oskarżony nie znał większości oskarżonych, a A. K.

(1)widział raz w życiu, ⚫ oskarżony P. P.

(1)nie miał świadomości, że jego działania związane z uzyskaniem kredytu są związane z poczynaniami innych osób; ⚫ brak jest jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie tezy, że P. P.

(1)podporządkowywał się poleceniom zarówno K. P.

(1)oraz A. K.

(1); ⚫ żaden z zeznających w sprawie świadków nie wskazał P. P.

(1)jako osoby biorącej udział w jakichkolwiek czynnościach z wyłączeniem tych, do których popełnienia się przyznał, ⚫ między osobami biorącymi udział w procederze brakowało ustalonych zasad członkostwa i dyscypliny, określających także skutki niewykonywania poleceń kierownictwa, a więc istotnej cechy charakteryzującej zorganizowane grupy przestępcze, ⚫ wśród oskarżonych nie istniała jakakolwiek struktura organizacyjna o trwałym charakterze czy struktura wewnętrzna ani nie miało miejsca wspólne planowanie przestępstw ani porozumienia; b) wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego K. P.

(1), które to jako jedyny dowód w sprawie obciążają oskarżonego P. P.

(1), podczas gdy wyjaśnienia te różnią się diametralnie na poszczególnych etapach postępowania w odniesieniu do zarzutów popełnianych wspólnie z P. P.

(1), ponieważ oskarżony K. P.

(1)zmieniał wyjaśnienia w sposób krańcowy, a przed Sądem ostatecznie je odwołał, co powinno skutkować osłabieniem ich wiarygodności i tym samym dezawuacją ich mocy dowodowej, a zatem w tym kontekście powinny być oceniane przez sąd orzekający ze szczególną ostrożnością, natomiast wszelkie obiektywnie niedające się usunąć wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego P. P.

(1); Ponadto, w oparciu o art. 438 pkt 4 k.p.k., jedynie z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów: 3) rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności w stosunku do stopnia winy oskarżonego i charakteru jego udziału w inkryminowanych wydarzeniach z uwagi na fakt, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jednoznacznie wskazuje, że udział oskarżonego w pobiciu był marginalny i sprowadzał się głównie do wzięcia udziału w przestępstwie opisanym w punkcie XXXII aktu oskarżenia, poza tym oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu i współpracował z organami ścigania, a poza tym w chwili obecnej samotnie wychowuje małoletnią córkę, przez co należało wziąć pod uwagę również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary oraz postawę oskarżonego i jego sytuację rodzinną oraz osobistą. Powołując powyższe zarzuty na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz art. 437 § 2 k.p.k. obrońca oskarżonego P. P.

(1)wniosła o: 1. uniewinnienie oskarżonego P. P.

(1)od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XXXI, XXXVII, XXXVIII aktu oskarżenia;

wyeliminowanie z opisu pozostałych czynów części wskazującej na działania oskarżonego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej;
łagodny wymiar kary w odniesieniu do czynów, do których popełnienia oskarżony się przyznał. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Na uwzględnienie zasługiwała apelacja obrońcy A. W.

(1)i A. K.

(1), choć w ograniczonym zakresie, a mianowicie w części zarzucającej nie uwzględnienie przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...), a dotyczących telefonu A. K.

(1)odtworzonych na rozprawie, jak też obrońcy G. S.

(1), w części zarzucającej błąd w ustaleniach faktycznych. Rozważania dotyczące tych zagadnień zostaną przedstawione w dalszej części uzasadnienia. W pozostałym zakresie wszystkie wniesione apelacje jako bezzasadne nie zostały uwzględnione. Nie sposób zgodzić się z zarzutami skarżących, jakoby zaskarżone orzeczenie naruszało którykolwiek z pozostałych wskazanych przez nich przepisów postępowania karnego, prawa materialnego, a także by było obarczone błędem co do faktów. Przeprowadzona kontrola odwoławcza wyroku nie potwierdziła zasadności zarzutów stawianych w tym zakresie przez apelujących. W istocie wniesione apelacje stanowią jedynie polemikę z dokonaną przez Sąd Okręgowy oceną dowodów. Mianowicie skarżący domagają się ich odmiennej oceny, jednak nie wskazują żadnych rzeczowych argumentów, które podważałyby ocenę przedstawioną w tym zakresie w części motywacyjnej wyroku. Jednak dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., II KK 17/14). Dlatego też zawartej w apelacjach argumentacji w tym zakresie nie sposób podzielić. W tym kontekście nie można też zgodzić się z zarzutem, że przeprowadzona w sprawie ocena zebranych dowodów jest wybiórcza i jednostronna w sytuacji, gdy Sąd Okręgowy w podstawie swoich ustaleń faktycznych uwzględnił całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie (pomijając nie uwzględnienie przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...)) i dokonał ich oceny z poszanowaniem zasad swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Po tych wstępnych uwagach natury ogólnej należy odnieść się w tym miejscu do pozostałych kwestii podniesionych w apelacjach. W odniesieniu do apelacji obrońcy K. P.

(1). Sąd Okręgowy nie dopuścił się zarzucanej mu obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się też podstaw do stwierdzenia naruszenia sformułowanej w art. 4 k.p.k. zasady obiektywizmu, bowiem Sąd Okręgowy zgodnie z jej wymogami zbadał i uwzględnił okoliczności bez kierunkowego (pozytywnego lub negatywnego) nastawienia do sprawy, zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego. Na marginesie wskazać też należy, że podstawy stawianych zarzutów nie mogą stanowić przepisy postępowania o charakterze ogólnym, które wyznaczają ogólne zasady postępowania karnego. Taki zaś charakter ma powołany w apelacji obrońcy przepis art. 4 k.p.k. W uzasadnieniu takiego stanowiska wystarczy odwołać się chociażby do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2006 r., V KK 131/06 (OSNKW 2007, nr 1, poz. 9). W realiach niniejszej sprawy nie można stwierdzić, iż sąd naruszył zasadę wyrażoną w art. 7 k.p.k. W szczególności do wysnucia takiego twierdzenia niewystarczające jest to, że przyjęte przez sąd założenia dowodowe nie odpowiadają skarżącemu. Sąd Apelacyjny w pełni aprobuje przyjęte w judykaturze stanowisko, iż kontrola instancyjna oceny dowodów nie obejmuje sfery przekonania sędziowskiego, jaka wiąże się z bezpośredniością przesłuchania, sprowadza się natomiast do sprawdzenia, czy ocena ta nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodu, pominięcia pewnych dowodów) lub logicznej (błędności rozumowania i wnioskowania) albo czy nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy. Tak więc dokonanie przez sąd odwoławczy nowej, odmiennej oceny dowodów jest uzasadnione tylko wówczas, gdy w wyniku kontroli odwoławczej stwierdzona zostanie dowolność oceny poczynionej przez Sąd I instancji (pomijając kwestię nowych dowodów). Jeżeli natomiast ocena dokonana przez sąd pierwszej instancji pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., nie ma podstaw do zmieniania jej w postępowaniu odwoławczym. Sąd Okręgowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjmując, że K. P.

(1)dopuścił się wszystkich przypisanych mu czynów. Z części motywacyjnej zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji z należytą starannością przeprowadził postepowanie dowodowe i w sposób wyczerpujący odniósł się do wszystkich kwestii wymagających rozstrzygnięcia. W szczególności w sposób wnikliwy przeanalizował i właściwie ocenił dowody, które legły u podstaw przypisania winy oskarżonemu, a w szczególności wyjaśnienia K. P.

(1), współoskarżonych, zeznania świadków, zabezpieczoną dokumentację. Jednak kluczowym dowodem sprawstwa i winy K. P.

(1)okazały się jego wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa. Dlatego też jego relacja z tego etapu postępowania została poddana szczególnie wnikliwej analizie i była weryfikowana w oparciu o pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie i znalazła w tych dowodach pełne wsparcie. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego złożył obszerne wyjaśnienia, opisując w sposób szczegółowy przebieg poszczególnych zdarzeń, opisując w nim udział oskarżonych w sposób zgodny z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Co więcej, w tych wyjaśnieniach nie ukrywał też swojej roli i wskazywał na te okoliczności, które również i jego stawiały w negatywnym świetle, co świadczy o obiektywizmie jego przekazu. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy był w pełni uprawniony do przyjęcia tych wyjaśnień za pełnowartościowy materiał dowodowy i do budowania na jego podstawie swoich ustaleń faktycznych w sprawie. Sąd a quo słusznie odrzucił natomiast jako niewiarygodną wersję K. P.

(1)prezentowaną przed Sądem, kiedy to w sposób nieudolny usiłował wycofać się z wcześniejszych wyjaśnień w których obciążył siebie i współoskarżonych, zaprzeczając przy tym oczywistym faktom, w tym autentyczności złożonych przez siebie podpisów na protokołach przesłuchań. Wskazywane przez niego powody zmiany wyjaśnień okazały się jednak całkowicie absurdalne i nieprawdziwe. Wystarczy w tym miejscu odwołać się do wyników opinii graficzno – porównawczej biegłej z zakresu pisma, która potwierdziła autentyczność złożonych prze niego podpisów. Sąd Okręgowy wskazał też na szereg innych dowodów, które potwierdzają autentyczność jego przekazu ze śledztwa. W tym stanie rzeczy brak jest jakichkolwiek podstaw do podważania jego wiarygodności. Z części motywacyjnej wyroku wynika również na jakiej podstawie Sąd Okręgowy przyjął, że K. P.

(1)wspólnie z A. K.

(1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu wyłudzanie kredytów bankowych hipotecznych i samochodowych, leasingów samochodowych oraz pożyczek gotówkowych. Powołał się mianowicie na wyjaśnienia innych oskarżonych, którzy wskazywali go jako jednego z głównych inicjatorów i organizatorów przestępczego procederu. W tym zakresie pomiędzy oskarżonymi wystąpiły rozbieżności co do tego, czy bardziej wiodąca w tej grupie przestępczej była rola K. P.

(1)czy też A. K.

(1), które dla ustaleń w tym zakresie nie mają znaczenia. Nie zmienia to bowiem faktu, że obaj byli inspiratorami przestępczych działań i kierowali działaniami współoskarżonych, co daje podstawę do przyjęcia, że obaj kierowali grupą przestępczą w rozumieniu art. 258 § 3 k.k. Mianowicie z wyjaśnień chociażby K. P.

(1)wynika, że A. K.

(1)znał wiele osób ze środowiska przestępczego, których dobierał do określonych zadań, wskazywał cele przestępczych działań, posiadał wiedzę o popełnionych przestępstwach, nadzorował ich wykonanie i decydował o podziale pieniędzy uzyskanych z przestępstwa. Natomiast K. P.

(1)udzielał mu porad i załatwiał wszystkie formalności, w tym urzędowe, ponieważ się na tym znał. „K. wszystkich znał, a on potrafił załatwić wszystkie sprawy w urzędach” (k. 5972). Instruował też pozostałe osoby uczestniczące w przestępstwach o sposobie wykonania przydzielonych im zadań. Okoliczność, że często byli widywali razem, w tym w trakcie przekraczania samochodem granicy, jedynie wspiera te ustalenia. Uwadze Sądu Okręgowego nie uszła informacja (...) Oddziału Straży Granicznej z której wynika, że K. P.

(1)i A. K.

(1)w okresie od 29.10.2005 r do 18.05.2006 r. wspólnie kilkakrotnie przekraczali granicę (k. 913 – 915). Jednak okoliczność, który z nich był częściej kierowcą pojazdu, którym poruszali się, nie przesądza o ich pozycji w grupie przestępczej. Informacji tej, jak się wydaje, obrońca nadaje nadmierną wagę. Kierowania pojazdem nie można przecież utożsamiać z kierowaniem grupą przestępczą i na tej podstawie wskazywać który z oskarżonych pełnił w niej bardziej wiodącą rolę. O tym decyduje wewnętrzna struktura grupy. Jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy, posiadanie przez sprawcę pozycji kierującego grupą, nie musi wiązać się z istnieniem w grupie określonych reguł hierarchicznego podporządkowania się. Wystarczy, że sprawuje on kontrolę nad działalnością grupy i w jego gestii leży podejmowanie zasadniczych dla funkcjonowania grupy decyzji i ma on możliwość wydawania poleceń członkom grupy. Takie uprawnienia i możliwości posiadali obaj oskarżeni, chociażby kierując działaniami P. P.

(1). Grupa kierowana przez K. P.

(1)i A. K.

(1)posiadała więc niezbędny stopień zorganizowania, charakteryzujący się pewną stabilnością, wewnętrzną strukturą oraz ściśle określonym celem działania. Brak jednoosobowego kierownictwa grupy, nie wyklucza możliwości uznania grupy przestępczej za zorganizowaną. Wystarczy, że posiada trwałą strukturę poziomą, ze stałym gronem uczestników, koordynujących działalność według ustalonych reguł. Tego rodzaju poziomą strukturę, która koordynowała działalność grupy tworzyli K. P.

(1)i A. K.

(1). Odnosząc się z kolei do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt. II ppkt 5 części dyspozytywnej wyroku (czyn opisany w pkt. XI aktu oskarżenia), nie można zgodzić się z apelującym, iż oskarżony nie wziął udziału w doprowadzeniu (...) Oddział w B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, zaś wykonywał jedynie swoje obowiązki wynikające z zatrudnienia w firmie (...) sp. z.o.o. Przypomnieć należy, że K. P.

(1)w złożonych wyjaśnieniach przyznał, że to on wystawił stosowne pełnomocnictwo na podstawie, którego mógł reprezentować D. i wykonywać w jej imieniu wszystkie czynności prawne. On też wraz z wnioskiem o przyznanie leasingu przedstawił w (...) Oddział w B. jako autentyczne dwa sfałszowane dokumenty w postaci dwóch notarialnych poświadczeń oraz dwóch notarialnych pełnomocnictw niezbędnych do uzyskania wsparcia finansowego i uzyskania leasingu na trzy samochody tj. S. (...), S. (...) i M. O.. Przyznał jednocześnie, że w tym zakresie działał wspólnie i w porozumieniu z A. K.

(1)i R. T.

(1). Wszystkie wskazane osoby zaangażowane w to przedsięwzięcie, wiedziały o tym, że leasingi nie będą spłacane (k. 2274). Tak też się stało. Mianowicie z powodu braku wpłat, umowy leasingowe zostały wypowiedziane. Na rozprawie apelacyjnej K. P.

(1)podnosił, że firma (...) w tym czasie posiadała zdolność do ponoszenia kosztów związanych z zawartymi umowami leasingowymi. Powoływał się w tym zakresie na kontrakt zawarty z firmą niemiecką. Jednak okoliczność ta dla bytu przypisanego mu przestępstwa nie ma znaczenia w sytuacji, gdy faktycznie raty leasingowe nie były spłacane i taki był z góry przyjęty zamiar kierunkowy sprawców, co w złożonych wyjaśnieniach przyznał sam oskarżony. Zatrudnienie K. P.

(1)w firmie (...) sp. z.o.o. było zatem jedynie środkiem do osiągnięcia celu jakim było wyłudzenie tychże pojazdów, zaś zgłoszenie oskarżonego do ubezpieczenia, na co obrońca przedłożył stosowny dokument z (...), miało jedynie stworzyć u przedstawicieli (...) mylne wyobrażenie o rzeczywistości i uwiarygodnić wolę wywiązania się firmy (...) sp. z.o.o. z przyjętego na siebie zobowiązania. Dlatego też podniesiona przez skarżącego okoliczność nie ma znaczenia dla ustalenia bytu przypisanego oskarżonemu przestępstwa i zakresu jego odpowiedzialności karnej. Irrelewantna dla ustaleń w tym zakresie jest również okoliczność, czy firma (...) sp. z.o.o. zwierała również inne umowy leasingowe bez udziału oskarżonego, które w imieniu tej firmy podpisywała inna osoba. Jak wynika bowiem z uzasadnienia apelacji, ustalenie odpowiedzialności innych osób podejrzewanych o udział w tym procederze jest przedmiotem odrębnego postępowania karnego, które toczy się w Prokuraturze Apelacyjnej w Warszawie. Na koniec należy odnieść się do pisma K. P.

(1)z dnia 12.03.2016 r. (k. 16617), nazwanego apelację, które należy traktować jako uzupełnienie apelacji jego obrońcy. Oskarżony kwestionuje w nim jakoby przy ubieganiu się o leasing samochodów przez firmę (...) sp. z.o.o., posłużył się sfałszowanymi dokumentami w postaci notarialnych pełnomocnictw i poświadczeń. Należy zatem przypomnieć, że oskarżony w swoich wyjaśnieniach przyznał, że osobiście wystawił stosowne pełnomocnictwo, na mocy którego mógł w pełnym zakresie reprezentować powołaną firmę i wykonywać w jej imieniu wszystkie czynności prawne. Potwierdził też, że wystawił sfałszowane i okazane mu dokumenty z dnia 2.01.2007 r. w postaci pełnomocnictwa i poświadczenia notarialnego. Oświadczył, że poświadczenie zostało sfałszowane przy użyciu przekazanej mu i porobionej pieczątki notariusza. Dokumentu tego faktycznie nie poświadczał żaden notariusz. (k. 2273, 1919-1920). Fałszerstwo zostało też potwierdzone informacją uzyskaną z Kancelarii Notarialnej I. B. (k. 5567). W świetle załączonych w aktach sprawy dokumentów nadesłanych z (...), nie ulega wątpliwości, że sfałszowane dokumenty zostały przedstawione leasingodawcy celem uzyskania leasingów na samochody : S. (...), S. (...) i M. O.. Wnioski o przyznanie leasingu i umowy o leasing wszystkich trzech pojazdów z w imieniu (...) sp. z.o.o. zostały również podpisane przez K. P.

(1)(k. 3855 – 3892). Brak jest również podstaw do kwestionowania wydanej w sprawie opinii graficzno – porównawczej, która wskazuje, że podpisy pod pełnomocnictwami nie zostały złożone przez R. J. (k. 7905 – 7913, 9909 – 9917). Zawarte w niej wnioski nie mają znaczenia dla bytu przypisanego przestępstwa. Potwierdzają fakt, że przedłożone przez oskarżonego dokumenty zostały sfałszowane, czego miał on świadomość, a miały one istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia finansowego. W odniesieniu do apelacji obrońcy A. K.

(1). Chybiony okazał się zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k., podniesiony przez obrońcę A. K.

(1). Z poczynionych ustaleń i wywodów zawartych w części motywacyjnej zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji nie miał wątpliwości co do tego, że oskarżony A. K.

(1)dopuścił się przypisanych mu czynów. Jeśli zatem Sąd meriti takich wątpliwości nie miał, to nie dopuścił się też obrazy przepisu art. 5 § 2 k.p.k. zarzucanej mu przez obrońcę. Dla oceny, czy nie został naruszony zakaz z art. 5 § 2 k.p.k., nie są miarodajne tego rodzaju wątpliwości zgłaszane przez stronę, ale tylko to, czy orzekający sąd rzeczywiście powziął

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.