Sygn. akt VIII U 2134/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. w Gliwicach sprawy J. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 września 2015 r. nr (...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 12 lipca 2015 r.,
- zasądza na rzecz ubezpieczonego od organu rentowego 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt. VIII U 2134/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 4.09.2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. P. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz.U. z 2015r.,748 – dalej ustawa FUS) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A. W odwołaniu od powyższych decyzji ubezpieczony domagał się ich zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że przepracował w warunkach szczególnych jako spawacz ponad 15 lat w (...) Przedsiębiorstwie (...) i w Górnośląskiej Fabryce (...). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Odwołujący ukończył 60 rok życia w dniu (...), nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na dzień 1.1.1999r. ubezpieczony legitymuje się 25-letnim okresem składkowym i nieskładkowym. W okresie od 1.08.1972r. do 31.08.1988r. ubezpieczony był pracownikiem (...) Przedsiębiorstwa (...) w B.. Przedsiębiorstwo świadczyło głównie usługi montażu instalacji wodnych, p.poż, c.o. i różnego rodzaju kanalizacji, przeważnie dla kopalń. Zakład był podzielony na 10 wydziałów. Ubezpieczony pracował w Wydziale Montażowym nr 3 w C., początkowo – do 19.08.1976r. - jako monter wewn. instalacji budowlanych. W 1974r. odwołujący uzyskał uprawnienia do spawania gazowego. W piśmie z dnia 15.11.1980r. pracodawca wskazał, że ubezpieczony został zaliczony do I kategorii zatrudnienia jako spawacz od 20.08.1976r. Od tej daty pracodawca w aktach osobowych określał stanowisko zajmowane przez ubezpieczonego jako monter-spawacz, monter lub spawacz. W okresie od 20.08.1976r. do 31.12.1988r., odwołujący wykonywał wyłącznie prace spawalnicze. Pracował w brygadach liczących 4-6 osób, w tym 2-3 spawaczy i 2-3 monterów. Monterzy zajmowali się donoszeniem materiałów na miejsce pracy, ustawianiem rur i przygotowywaniem ich do spawania. Odwołujący zwykle pracował na kopalnianych sortowniach i płuczkach. W 1984r. ubezpieczony został brygadzistą, sprawował nadzór nad podległymi pracownikami, organizował pracę, a potem wykonywał prace spawalnicze. Po pracy dokonywał wpisów do dziennika budowy. W spornym okresie odwołujący nie pracował jako monter. Pracodawca wydał ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych za okres od 20.08.1976r. do 31.08.1988r., na stanowisku spawacza-montera instalacji sanitarnych, z powołaniem na wykaz A, dział XIV poz.
- W okresie od 1.09.1994r. do 13.04.1997r. ubezpieczony był pracownikiem PPHU (...) sp. z o.o. w B. na stanowisku ślusarza-spawacza. Spółka należy do (...) SA, a w podanym wyżej okresie zajmowała się utrzymaniem ruchu na terenie fabryki (...). Fabryka (...) w tym czasie składała się z około 7 hal produkcyjnych, w tym hali lin, hali na której produkowano drut spawalniczy, cynkowni, patentowni, trawialni, ciągarni. Pracownicy spółki (...) zajmowali się utrzymaniem sprawności maszyn i urządzeń produkcyjnych oraz sieci wodnej, kanalizacyjnej itp. Zatrudnieni w niej byli mechanicy, elektrycy i spawacze. Ubezpieczony zajmował się głównie spawaniem rur przy wymianie instalacji wodociągowej, napawaniem wanien cynkowych (co polegało na nakładaniu spawu na powierzchnie wanien) i wykonywaniem wanien do procesów trawiennych. Były to prace spawalnicze. Pracownicy spółki (...) z dniem 14.04.1997r. zostali przejęci przez Linodrut, gdzie nadal wykonywali dotychczasowe prace w ramach Wydziału Utrzymania (...). Pracodawca wydał ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych za okres od 14.04.1997r. do 31.12.2001r.., na stanowisku spawacza-hydraulika, z powołaniem na wykaz A, dział XIV poz.
- Ubezpieczony w czasie zatrudnienia w spółkach (...) nie wykonywał prac ślusarskich i hydraulicznych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt rentowych ubezpieczonego, zeznań świadków J. K., E. B., K. Z., R. Z. oraz ich akt osobowych, przesłuchania ubezpieczonego i jego akt osobowych. Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych i rozstrzygnięcia sprawy. Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków i wyjaśnieniom ubezpieczonego, gdyż są spójne i wzajemnie się potwierdzają. Świadkowie współpracowali z ubezpieczonym w spornych okresach, a zatem mają wiedzę na temat wykonywanych przez niego pracy. Zeznania te potwierdza również zgromadzona dokumentacja osobowa. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U.
- 748] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie W niniejszej sprawie jedyną sporną okolicznością było czy ubezpieczony przepracował co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach. W stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku Wykazie A, Dział XIV, obejmującym prace różne, pod pozycją 12 wymienione są m.in. prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowodorowym. W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie wykazało, że ubezpieczony w okresach od 20.08.1976r. do 31.08.1988r oraz od 1.09.1994r. do 31.12.1998r. wykonywał prace spawalnicze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Potwierdzili to słuchani w sprawie świadkowie, jak również akta osobowe ubezpieczonego. (...) zaliczył ubezpieczonego jako spawacza do I kategorii zatrudnienia, nadto wydał mu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Powołane w tym świadectwie przepisy zarządzenia Ministra Górnictwa, określają prace tożsame z pracami wymienionymi w wykazie A, dziale XIV, poz. 12 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Spółka (...) również wydała ubezpieczonemu świadectwo pracy w warunkach szczególnych. Jeśli chodzi o pracę ubezpieczonego w spółce (...), to bez znaczenia pozostaje fakt, że pracodawca nie wskazał w wydanym świadectwie, że ubezpieczony wykonywał prace w warunkach szczególnych. Okoliczność, że odwołujący świadczył pracę w takich warunkach została bowiem wykazana w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów. W postępowaniu odwoławczym przed Sądem, nie obowiązują ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r. III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że pracodawcy w wydanych świadectwach podali łączone stanowiska pracy, bowiem jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony w spornym okresach wykonywał wyłącznie prace spawalnicze. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1.01.1999r. 15-letnim stażem pracy w warunkach szczególnych, obejmującym okresy zatrudnienia od 20.08.1976r. do 31.08.1988r. oraz od 1.09.1994r. do 31.12.1998r. W konsekwencji, Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia 12.07.2015r. tj. od dnia ukończenia 60 roku życia. O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. w związku z § 11 ust 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2015r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2015, 1078) w punkcie drugim orzeczenia. (-) SSO Grażyna Łazowska