VII U 3077/13

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o wysokość emerytury na skutek odwołania G. N.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 4 września 2013 r., znak: (...)

1. oddala odwołanie;
2. przyznaje pełnomocnikowi z urzędu adwokat E. G. kwotę 90 zł (dziewięćdziesięciu złotych) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej z urzędu, którą to kwotę wypłacić ze środków Skarbu Państwa Kasa Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie. 1 Sygn. akt VII U 3077/13 UZASADNIENIE Odwołująca G. N.

(1)w swym odwołaniu z dnia 22 .

1. 2013 r. wniosła odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 04.09.2013 r. znak (...) kwestionując prawidłowość wyliczenia należnej jej emerytury. Zdaniem odwołującej organ rentowy w swojej decyzji nie wyjaśnił na jakiej podstawie wyliczył emeryturę ,która w jej ocenie jest zaniżona albowiem nie uwzględnia lat uzyskiwania przez nią najkorzystniejszych zarobków. Organ rentowy wnosząc o oddalenie odwołania wskazał ,że odwołująca urodzona (...) pobierała z od organu rentowego rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy (s. 116 tom I) przyznaną w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z2094r. Nr 15,poz. 1227).Organ rentowy podniósł ,że zgodnie z art. 24 a ustawy o emeryturach.... emeryturę, o której mowa w art.
2. przyznał odwołującej z urzędu zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na fakt ,że osiągnęła ona wiek uprawniający do emerytury oraz podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Organ rentowy wskazał ,że zgodnie z ust. 3 wskazanego artykułu emeryturę obliczył zgodnie z art. 26 z uwzględnieniem ust. 4 i 5.Natomiast zgodnie z art.26 ust. 1 ustawy o emeryturach....emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183.Wobec powyższego organ rentowy w dniu 04.09.2013 r. (s.5 tom II) wydał z urzędu zaskarżoną decyzję przyznając 2 odwołującej emeryturę od dnia 03.08.2013r. tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. Organ rentowy podkreślił nadto ,że do ustalenia wysokości świadczenia na zasadach określonych we wskazanym wyżej art. 26 ustawy o emeryturach.... uwzględniono kwotę składki na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem ich waloryzacji, zewidencjonowanych na koncie odwołującej do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury oraz zwaloryzowanego kapitału początkowego zgodnie z dyspozycją art.25 ust. 1 ustawy o emeryturach...).Natomiast do obliczenia kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego, która wyniosła 329382,94zł na podstawie przedłożonych przez odwołującą dokumentów przyjęto do dnia 31.12.1998 r.-20 lat, 8 miesięcy i 28 dni okresów składkowych tj.248 miesięcy oraz 5 lat, 7 miesięcy i 28 dni okresów nieskładkowych tj. 67 miesięcy (s. 13-14 tom III). S ąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny i zważył co następuje. Decyzją z dnia 04.09.2013r. ZUS II Oddział w W. przyznał G. N.

(1)z urzędu emeryturę od dnia 03.08.2013r. tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej. Do obliczenia kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego na podstawie przedłożonych przez ubezpieczoną dokumentów przyjęto do dnia 31.12.1998 r. - 20 lat , 8 miesięcy i 28 dni okresów składkowych tj. 248 miesięcy oraz 5 lat, 7 miesięcy i 28 dni okresów nieskładkowych tj. 67 miesięcy. Ubezpieczona od 16.01.2000 r. pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto lata 1982-

1. Decyzją z dnia 12.10.201 Ir. został obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego ubezpieczonej i ustalony na 61 ,35 %. W dniu 04.09.2013 r. wydając zaskarżoną decyzję o przyznaniu emerytury organ rentowy przyjął podstawę jaka służyła do wymiaru renty, tj. okres od 3 1988 do 1997r. Sąd Okręgowy wobec zakwestionowania przez odwołującą prawidłowości wyliczenia przez organ rentowy wskaźnika wysokości podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego odwołującej dopuścił dowód z opinii biegłej z zakresu rachunkowości i finansów (k-90-95) która stwierdziła ,że w związku z brakiem udowodnionego (zaświadczeniami o wynagrodzeniu) przez odwołującą 20 letniego ubezpieczenia w okresie do 1998 roku, wskaźnik podstawy wymiaru emerytury należy wyliczyć z 10 kolejnych lat tj. tak jak wyliczył organ rentowy w wysokości 61,35% (wariant I).Biegła nadto w II wariancie wyliczyła wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury z 20 lat całego okresu pracy odwołującej na 51,69%. Biegła B. W. przesłuchana na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015 r. (k-134-13 6) na okoliczność sporządzonej opinii zeznała ,że sporządziła opinię w dwóch wariantach. W jednym uwzględniła okres pracy odwołującej z 20 lat a w drugim z 10 lat. Biegła zeznała ,że nie widziała w żadnym z dokumentów wysokości wynagrodzenia odwołującej za okres pracy w Spółdzielni (...) w M. chociaż była prowadzona korespondencja między odwołującą a ZUS-em mająca na celu poszukiwanie dokumentu potwierdzającego wysokość zatrudnienia w Spółdzielni (...) w M.. Podobnie jak w pierwszym przypadku biegła nie uwzględniła okresu pracy odwołującej w (...) S.C. w Z. z uwagi na brak dokumentów potwierdzających wysokość wynagrodzenia. Biegła zeznała że do wyliczeń wzięła pod uwagę wszystkie informacje, które umożliwiły wyliczenie wskaźnika, w tym również książeczkę ubezpieczeniową odwołującej. Biegła podkreśliła ,że świadectwa pracy z (...) Sp.zo.o. z siedzibą w P. (karta 10 i 11 akt sprawy) zostały wystawione w listopadzie 2013r, a świadectwo z 2008 r. zostało dołączone również w listopadzie 2013 r. W związku z tym, że decyzja organu rentowego została wystawiona wcześniej, tzn. przed ww. datą tj. 04.09.2013 r. organ rentowy nie mógł uwzględnić ww. świadectw tym bardziej ,że w okazanym oświadczeniu nie zostały wskazane wysokości przychodów. 4 Nadto biegła wskazała ,że nie wzięła pod uwagę 2005 r. przy wyliczeniu wariantu drugiego, ponieważ wskaźnik wynagrodzenia do średniej krajowej był mniej korzystny niż najniższy przyjęty w 20 latach. Najniższy wskaźnik był 11,59 w 2002 r., a wskaźnik wskazany w 2005 r. wynosił tylko 11,
2. Biegła wskazała ,że w porównaniu obydwu wariantów jednoznacznie wynika , że w pierwszym wariancie (wyliczonym przez organ rentowy) wskaźnik jest zdecydowanie wyższy. Biegła podniosła ,że wariant pierwszy jest wariantem mieszanym. Natomiast wariant drugi jest wyliczony z najlepszych 20 lat pracy odwołującej. Biegła potwierdziła ,że ZUS wypłacając świadczenie od wskaźnika pierwszego wariantu przyjął rozliczenie korzystniejsze od wyliczenia za okres 20 lat pracy przyjętych w drugim wariancie. Sąd Okręgowy uznał opinię biegłej za w pełni profesjonalną i przekonywującą zarówno w części opinii głównej jak i części w uzupełniającej wyrażonej w zeznaniach biegłej do protokołu rozprawy w dniu 9 stycznia 2015 r. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie G. N.

(1)od decyzji organu rentowego z dnia 04.09.2013 r. jest niezasadne i jako takie winno być oddalone . Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS podstawę wymiaru emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, stanowi: 1) podstawa wymiaru renty -w wysokości uwzględniającej rewaloryzację oraz wszystkie kolejne waloryzacje przypadające w okresie następującym po ustaleniu prawa do renty, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 5, albo 2) podstawa wymiaru ustalona na nowo w myśl art. 15 . W ocenie Sądu Okręgowego organ rentowy ustalając emeryturę odwołującej obliczył emeryturę zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu uwzględniając udokumentowane wynagrodzeniem lata pracy odwołującej . Zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 15 czerwca 2005 r. II UZP 3/2005 Lexis.pl nr 379885 emerytura nie jest kontynuacją renty, lecz innym świadczeniem, 5 przyznawanym na mocy innych przepisów i na podstawie innych przesłanek, a wysokość podstawy wymiaru emerytury , jest wynikiem konkretnych operacji matematycznych, w których uwzględnia się przeciętne podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie z konkretnych lat, ustalając ich procentowy wskaźnik w stosunku do każdego roku, która jest następnie pomnożona przez kwotę bazową". Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w Uchwale Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 15 lutego 2006 r. II UZP 16/

1. Sąd Okręgowy podziela stanowisko ,że pobierająca rentę odwołująca z tytułu niezdolności do pracy, która we wniosku o emeryturę nie zgłosiła żądania ustalenia podstawy wymiaru na nowo, a uczyniła to dopiero po uprawomocnieniu się decyzji przyznającej świadczenie emerytalne, zachowuje prawo do obliczenia emerytury zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r. Nr 39 poz. 353 ze zm.). Jednakże organ rentowy ustalając podstawę wymiaru emerytury ZUS jest zobowiązany brać pod uwagę podstawę wymiaru składek z 20 lat najkorzystniejszych z całego okresu ubezpieczenia (udokumentowanych zaświadczeniami o wynagrodzeniu). Z uwagi na brak takiej możliwości co potwierdziła biegła B. W. organ rentowy na mocy zaskarżonej decyzji przyjął do podstawy wymiaru emerytury odwołującej podstawę wymiaru składek z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok
2. W ocenie Sądu Okręgowego podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono zgodnie z art. 174 ust 3 ustawy emerytalnej, przyjmując do obliczenia tej podstawy wynagrodzenie z 10 kolejnych lat kalendarzowych, przypadających przed 1999r ( najkorzystniejszy wariant) oraz, kwotę bazową wynosząca 100% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w II kwartale 6 1998r., tj. 1222,89 zł. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw prawnych do przyjęcia wynagrodzenia z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia, ponieważ do 31-12-1998 r. nie został udowodniony 20 letni okres podlegania ubezpieczeniu. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd Okręgowy nie znajdując dostatecznych podstaw do uwzględnienia odwołania na mocy art.477

(14)§l k.p.c orzekł jak w sentencji . W kwestii kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie regulacji zawartej w art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego oraz w § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 roku, Nr 163, poz. 1349 ze zm.).