IV K 403/16

Sygn. akt IV K 403/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSR Barbara Rezmer Protokolant: Małgorzata Kot – Antoniewicz Przy udziale Prokuratora Izabeli Mizury - Gienas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 roku sprawy B. P. (P.), s. D. i T., z d.B. urodzonego dnia (...) w S., PESEL (...) oskarżonego o to, że: w dniu 22 października 2015 roku w S. na ulicy (...) kierował pojazdem mechanicznym marki I. nr rej. (...) nie stosując się do decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 10 sierpnia 2015 roku o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami wg kategorii B prawa jazdy tj . o czyn z art.180a kk orzeka I. Oskarżonego B. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 180akk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art.627kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych oraz wymierza opłatę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) złotych. Sygn. akt IV K 403/16 UZASADNIENIE Prezydent Miasta S. decyzją z dnia 10 sierpnia 2015 roku cofnął B. P. uprawnienia do kierowania pojazdami wg kategorii B prawa jazdy z uwagi na przekroczenie limitu punktów karnych. B. P. wiedział o tym, jednak nie zastosował się do tej decyzji i w dniu w dniu 22 października 2015 roku w S. na ulicy (...) kierował pojazdem mechanicznym marki I. nr rej. (...) wracając wraz z kolegami ze spotkania przy ognisku. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k.41-42 pismo UM k.4 decyzja k.5 potwierdzenie odbioru k.6 Oskarżony B. P. urodził się dnia (...) w S., gdzie nadal mieszka. Ma wykształcenie gimnazjalne, prowadzi działalność gospodarczą. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Był kilkakrotnie karany. - dane personalne k.41 - karta karna k.10 - wyroki k.28, 29-32,33-38 Sąd zważył, co następuje: Oskarżony B. P. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że utracił prawo jazdy w związku z tym, że przekroczył limit punktów. Tego dnia wracał z kolegami z ogniska samochodem swego ojca, ponieważ kolega bał się wracać tak dużym pojazdem, dlatego B. P. nim kierował. (k.41-42) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż znajdują potwierdzenie w dokumentach w postaci decyzji, pisma z UM i potwierdzenia odbioru decyzji przez dorosłego domownika. Przy dokonywaniu ustaleń Sąd wykorzystał także dokumenty wskazane w stanie faktycznym, których treść i forma również nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Z dowodów tych wynika, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał się, a nadto wskazał powody, dla których cofnięto mu uprawnienia do kierowania pojazdami. Zatem nie ulega wątpliwości, że decyzja, którą odebrał dorosły domownik, trafiła do oskarżonego – wiedział bez wątpienia, że cofnięto mu uprawnienia. Mimo to jechał pojazdem jako kierujący, świadomie więc nie zastosował się do decyzji o cofnięciu uprawnień. Tym samym przy braku okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu, w ocenie Sądu oskarżony wypełnił podmiotowe i przedmiotowe znamiona przestępstwa z art.180a kk. Wymierzając karę Sąd na korzyść oskarżonego uwzględnił jego młody wiek oraz przyznanie się. Na niekorzyść oskarżonego świadczy natomiast jego uprzednia karalność. Oskarżony dopuścił się wielu przestępstw, popełniał je, a przede wszystkim popełnił przedmiotowe przestępstwo w trakcie prowadzenia innych postępowań karnych. Świadczy to o wysokim stopniu demoralizacji i lekceważenia porządku prawnego – niniejsze przestępstwo, choć błahe, jest zdaniem Sądu wyrazem takiej postawy oskarżonego wobec zasad prawa. Z tych przyczyn Sąd za adekwatną karę, która spełnia wszystkie warunki określone w art.53§1i2kk, spośród przewidzianych przez ustawodawcę uznał karę najsurowszego rodzaju, w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności, o charakterze bezwzględnym. Wydając wyrok skazujący, na podstawie art.627kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych oraz wymierzył opłatę, której wysokość ustalił na podstawie art.2ust.1 pkt1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.