odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Stosownie zaś do art.
sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Oznacza to – jak wynika ze stanowiska zawartego w wyroku Sądu Najwyższego – Izba Pracy , Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 24 czerwca 2015 r., I UK 347/14 – że w odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w odniesieniu do odwołania wszczynającego postępowanie sądowe, nie są stosowane ogólne reguły postępowania o przywrócenie terminu, przewidziane w art. 168 i nast. K.p.c. Sąd z urzędu dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także – w przypadku stwierdzenia opóźnienia – ocenia jego rozmiar oraz przyczyny. Sąd ma dyskrecjonalną możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i stosownie do oceny tych okoliczności odwołanie odrzuca albo nadaje mu bieg. Odnosząc wynikający ze wskazanych wyżej przepisów oraz wyroku Sądu Najwyższego stan prawny do zaistniałych w sprawie faktów należy stwierdzić, iż oparty na zarzucie spóźnionego wniesienia odwołania wniosek o jego odrzucenie zasługuje na uwzględnienie i skutkiem tego nie może być uwzględniony zawarty w odwołaniu wniosek o przywrócenie terminu. Należy przede wszystkim podkreślić, że jedyny adres zamieszkania A. D. jaki do chwili wydania decyzji był organowi rentowemu znany, był adres przy ul. (...) (...) w L.. Okoliczność ta wynika ze wskazanych w ustaleniach faktycznych dowodów. Adres zamieszkania przy ul. (...) (...) w L. został wskazany dopiero we wniesionym w dniu 05 października 2016 r. odwołaniu. W tej kwestii należy zauważyć także, że składając w dniu 27 czerwca 2016 r., opatrzone datą 22 czerwca 2016 r. pierwsze, zarejestrowane pod sygnaturą akt VU 777/16 odwołanie, wnioskodawca wskazał jako miejsce jego zamieszkania ul. (...) (...). Te okoliczności uzasadniają wniosek, że co najmniej do 22 czerwca 2016 r. wymieniony miał miejsce zamieszkania pod tym adresem. Doręczenie zatem zawierającej pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji z dnia 04 marca 2016 r. na adres przy ul. (...) (...) było prawidłowe. Równie prawidłowe było uznanie za skuteczne doręczenie tej decyzji zgodnie z art. 44 § k.p.c., po awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję w dniach 08 i 16 marca 2016 r. Zawarty w aktach ubezpieczeniowych protokół z przeglądania akt w dniu 15 czerwca 2016 r. wskazuje, że działający z upoważnienia wnioskodawcy i jego pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznał się z treścią zaskarżonej decyzji. Sporządzającemu zatem w dniu 22 czerwca 2016 r. odwołanie od decyzji z dnia 04 marca 2016 r., A. D. musiała być znana treść skarżonej nim decyzji. Przyjmując zatem z korzyścią dla niego, że z treścią decyzji zapoznał się dopiero w dniu sporządzania pierwszego odwołania, tj. 22 czerwca 2016 r., liczony od tej daty termin miesiąca upłynął z dniem 22 lipca 2016 r. W tym czasie, do chwili wniesienia w dniu 05 października 2016 r. wnioskodawca korzystał z profesjonalnej pomocy prawnej. W świetle zatem ustalonych w sprawie faktów i powyższych wywodów, wniesione dopiero na początku października 2016 r. odwołanie jest spóźnione i spóźnienie to w przekonaniu Sądu jest nadmierne. Na tej samej podstawie należy stwierdzić, że przekroczenie terminu nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego jako odwołującego się. Brak jest bowiem w sprawie, w tym także w treści zawierającego wniosek o przywrócenie terminu odwołania jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Skoro zatem doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a, odwołanie od niej zostało wniesione po upływie terminu, przekroczenie terminu jest nadmierne i nie nastąpiło z przyczyn niezależnych obiektywnie od A. D., należało przyjąć, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu. Poza tym w świetle ustalonych w sprawie faktów i powyższych rozważań nie zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.
postanowił o odrzuceniu odwołania.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.