Sygn. akt I ACz 2406/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2017 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek (spr.) Sędziowie: SSA Grzegorz Krężołek

§ 3k.p.c.).

Przepis art. 753 stosuje się odpowiednio do zabezpieczenia roszczeń m.in. o sumę potrzebną na koszty leczenia (art.

§ 1pkt 1 k.p.c.).

W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy nieprawidłowo zastosował przepis art. 730 1 k.p.c. W myśl art. 243 k.p.c. zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym nie jest konieczne, kiedy ustawa przewiduje uprawdopodobnienie zamiast dowodu, jak w przypadku zabezpieczenia roszczenia. Oznacza to, że istnienie roszczenia powinno zostać uwiarygodnione zarówno co do zasady, jak i co do wysokości, jednak nie zachodzi konieczność ścisłego jego udowodnienia. W niniejszej sprawie powód wraz z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia przedłożył wniosek o skierowanie na rehabilitację w Polskim Centrum Rehabilitacji (...), ofertę turnusu rehabilitacyjnego i fakturę pro forma. Wniosek ten został wypełniony co do szczegółów dotyczących stanu zdrowia powoda oraz podpisany przez lekarza pediatrę, który w ten sposób stwierdził, że udział powoda w takim turnusie jest uzasadniony z medycznego punktu widzenia. Wbrew stanowisku strony pozwanej, potwierdzenie potrzeby uczestnictwa w tak intensywnej rehabilitacji przez biegłych sądowych nie jest konieczne z punktu widzenia uwiarygodnienia roszczenia. Niewątpliwie opinia taka jest niezbędna do rozstrzygnięcia sprawy, jednak na etapie postępowania zabezpieczającego wystraczające mogą być inne sposoby uprawdopodobnienia roszczenia. Powód został zakwalifikowany na turnus, co wynika z przedstawionego zaświadczenia z (...) (k. 854). W ocenie Sądu Apelacyjnego przy ocenie wniosku o zabezpieczenie w myśl art. 738 k.p.c. należy wziąć pod uwagę także całokształt materiału zgromadzonego w sprawie. Potrzebę udziału w turnusie i terapii takimi metodami, jakie zostały przewidziane w jego programie, potwierdził lekarz kierujący powoda do udziału w nim. Co więcej, z zaleceń lekarskich wydanych po wypisaniu powoda ze szpitala (k. 374) wynika ogólna konieczność dalszej intensywnej rehabilitacji. Potrzebę taką potwierdza także słuchana w charakterze świadka K. S.

(2), fizjoterapeutka rehabilitująca powoda (k. 750-753). Można więc uznać za uprawdopodobnione, iż powód potrzebuje uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym, co pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z wypadkiem, którego doznał. Potrzeba taka nie musi być uzasadniona pogorszeniem stanu zdrowia powoda, który jest w stanie wegetatywnym, co wynika z dokumentacji medycznej zgromadzonej w aktach sprawy. Gdyby jednak udział w takiej terapii nie był celowy, lekarz pediatra nie kierowałby powoda na ten rodzaj leczenia. Należy przy tym zauważyć, że strona pozwana co do zasady przyznaje swoją odpowiedzialność za szkodę nim wyrządzoną, a spór w sprawie dotyczy wysokości roszczenia i stopnia przyczynienia się powoda do powstania szkody. Odnosząc się do stanowiska strony pozwanej wyrażonego w odpowiedzi na zażalenie, Sąd Apelacyjny wskazuje, iż regulacja art. 731 k.p.c., zgodnie z którą zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia, przewiduje wyjątek od tej zasady w przypadkach wskazanych w ustawie. Do wyjątków tych należą świadczenie alimentacyjne i zrównane z nimi, a tym roszczenie dotyczące kosztów leczenia w myśl art.

§ 1pkt 1 k.p.c.

Udzielenie zabezpieczenia w sposób wskazany we wniosku zostało zatem wprost przewidziane w przepisie art. 753 k.p.c. w zw. z art.

§ 1pkt 1 k.p.c.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżone postanowienie podlegało zmianie, wobec czego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA Grzegorz Krężołek SSA Wojciech Kościołek SSA Robert Jurga

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.