IV U 629/16

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 22 czerwca 2016 r. Nr (...) w sprawie M. B.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala M. B.

(1)prawo do emerytury od dnia 29 maja 2016 roku; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz M. B.

(1)kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 629/16 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 22.06.2016 r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu M. B.

(1)prawa do wcześniejszej emerytury motywując to brakiem dowodu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres 15 lat. Ubezpieczony nie przedstawił żadnego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Od decyzji tej odwołanie złożył M. B.

(1)wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury, gdyż przez okres ponad 15 lat wykonywał prace w szczególnych warunkach. Ubezpieczony pracował bowiem w Odlewni (...) w S. w okresie od 26.07.1976 r. do 30.09.1977 r. jako przepalacz złomu oraz od 26.01.1990 r. do 17.12.1991 r. jako dekarz jak również w (...) w S. od 14.12.1977 r. do 25.01.1990 r. jako traktorzysta. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powołując się na argumentacją wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony M. B.

(1), urodzony w dniu (...) złożył w dniu 17.05.2016 r. wniosek o emeryturę, w którym wskazał, iż nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (k. 1-4 akt ZUS). Organ rentowy uznał za udowodniony staż ubezpieczeniowy M. B.

(1)w wymiarze 25 lat. Zdaniem ZUS, ubezpieczony nie przepracował żadnego okresu w warunkach szczególnych. W związku z tym, w dniu 22.06.2016 r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, w której odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury (decyzja k. 63 akt ZUS). M. B.

(1)w okresach od 26.07.1976 r. do 30.09.1977 r. oraz od 26.01.1990 r. do 17.12.1991 r. zatrudniony był w pełnym wymiarze w Odlewni (...) w S.. W pierwszym z przywołanych okresów ubezpieczony pracował na stanowisku przepalacza złomu na Wydziale S.. Praca ta polegała na upalaniu złomu przy pomocy palnika acetylenowego po to, żeby surowiec ten zmieścił się w piecach oraz na transporcie złomu do pieców. Czynności te wiązały się z bezpośrednią obsługą pieców o wysokiej, bo wynoszącej nawet ponad tysiąc stopni, temperaturze. Przy pracy tej, tj. transporcie złomu, ubezpieczony używał również suwnic. W drugim z przedstawionych okresów, M. B.

(1)świadczył pracę dekarza w Oddziale Wykonawstwa Remontów i Modernizacji. Praca ta polegała na dokonywaniu remontów dachów oraz naprawianiu i murowaniu pieców. Podczas wykonywania prac remontowych produkcja w tym przedsiębiorstwie była kontynuowana. Ubezpieczony w okresie od 14.12.1977r. do 25.01.1990 r. był zatrudniony w Spółdzielni Kółek Rolniczych w S. z siedzibą w Ż.. W tym okresie ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze pracował na stanowisku kierowcy ciągnika rolniczego. Do zadań M. B.

(1)należało wykonywanie prac polowych. W okresie zimowym ubezpieczony zajmował się odśnieżaniem oraz wykonywaniem prac transportowych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania ubezpieczonego (k. 44v-45), zeznania świadków F. J. (k. 23v), A. B. (k. 23v-24), M. B.

(2)(k. 24), Z. C. (k. 24), T. K. (k.24v), J. J. (k. 44v), akt osobowych, w tym m. in. umów o pracę z dnia 26.07.1976 r., 26.01.1990 r., oraz z 14.12.1977 r., ogólnych świadectw pracy z 30.09.1977 r., z 17.12.1991 r. oraz z 31.01.1990 r. jak również akt ZUS. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Odwołanie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 748), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Jak wynika z § 3 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: -osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, -ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu Okręgowego, M. B.

(1)spełnił powyższe warunki. Udowodnił 25 lat okresów składkowych oraz ponad 15 lat okresów pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów dotychczasowych. Na okresy te składa się zatrudnienie w Odlewni (...) w S. na stanowisku przepalacza złomu (1 rok, 2 miesiące i 5 dni) oraz dekarza (1 rok, 10 miesięcy i 22 dni) jak również 12 lat, 1 miesiąc i 11 dni pracy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w S. z siedzibą w Ż.. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, iż M. B.

(1)w okresie od 26.07.1976 r. do 30.09.1977 r. stale i w pełnym wymiarze wykonywał pracę przepalacza złomu w Wydziale S.. Zatrudnienie to polegało na upalaniu złomu przy użyciu palnika acetylenowego oraz podawaniu złomu do pieca. Taki obraz pracy ubezpieczonego wyłania się z jego zeznań oraz zeznań świadków Z. C. (k. 24) oraz T. K. (k. 24v). Pracę tę należy zakwalifikować jako wymienioną w wykazie A stanowiącym załącznik do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w dziale III poz. 8 –rozładunek i przygotowywanie wsadu oraz poz. 10- obsługa pieców stalowniczych. Głównym celem czynności podejmowanych przez M. B.

(1)było bowiem przygotowywanie i bezpośredni transport złomu do pieców. W późniejszym etapie produkcji w tym zakładzie zajmowano się bowiem pracami formierskimi oraz oczyszczaniem i wykańczaniem odlewów. A zatem, praca ubezpieczonego stanowi niewątpliwie zatrudnienie w warunkach szczególnych. M. B.

(1)w okresie od 26.01.1990 r. do 17.12.1991 r. zatrudniony był jako dekarz, a jego praca polegała na dokonywaniu remontów dachów oraz naprawianiu i murowaniu pieców. Powyższa relacja wynika z zeznań ubezpieczonego oraz świadków A. B. (k. 24) oraz M. B.

(2)(k. 24). Potwierdzenie ram czasowych tejże pracy oraz jednostki, w której ubezpieczony był zatrudniony, wyłania się z dokumentacji zgromadzonej w aktach osobowych. Wprawdzie nazwa stanowiska, na którym ubezpieczony był zatrudniony, tj. dekarz, może nasuwać wątpliwości odnośnie kwalifikacji pracy ubezpieczonego jako pracy w szczególnych warunkach, niemniej faktycznie wykonywane przez niego na tym stanowisku czynności polegające na przeprowadzaniu remontów pokryć dachowych pomieszczeń, w których odbywała się produkcja jak również naprawa pieców produkcyjnych, nie pozostawiają wątpliwości, że pracę tę należy zaliczyć do pracy, o której mowa w wykazie A dział XIV pozycja 25 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie). Podkreślić należy, iż ubezpieczony był wówczas zatrudniony na Oddziale Wykonawstwa Remontów i Modernizacji, a zatem do podstawowych zadań jednostki, w której pracował, należało zapewnienie ciągłości produkcji w całym przedsiębiorstwie. Przyjąć należy, iż dokonywanie remontów dachów czy pieców, którymi zajmował się ubezpieczony, odbywało się na oddziałach będących w ruchu, na których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie. Sądowi z urzędu bowiem wiadomo, iż Odlewnia (...) w S. zaliczała się do kategorii przedsiębiorstw prowadzących produkcję w przemyśle ciężkim. Wykonywano tam bowiem m. in. prace przy odlewie staliwa, tj. wybijanie, oczyszczanie i wykańczanie odlewów jak również prace formierskie i prace rdzeniarzy, wymienione odpowiednio w wykazie A dział III poz. 23 i 21 załącznika do w/w rozporządzenia. Dlatego też zachodzą podstawy do ustalenia, że praca ubezpieczonego na stanowisku dekarza na Oddziale Wykonawstwa Remontów i Modernizacji odpowiadała pracy, o której mowa w wykazie A dział XIV poz. 25 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. Ponadto, wykonywane przez ubezpieczonego prace budowlano-naprawcze odpowiadają również pracom murarskim przy naprawie na gorąco pieców przemysłowych, które wskazane zostały w przywołanym wyżej wykazie A, dziale XIV pod poz. 10. Nie ma zatem przeszkód do uznania, iż również w tym okresie M. B.

(1)pracował w warunkach szczególnych. Podkreślić przy tym należy, że decydującym dla kwalifikacji pracy w warunkach szczególnych czynnikiem nie jest nazwa stanowiska pracy, lecz rodzaj wykonywanych czynności. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego, że w okresie od dnia 14.12.1977r. do 25.01.1990 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w charakterze kierowcy ciągnika. Zeznania powoda potwierdzili świadkowie F. J. (k. 23v) oraz J. J. (k. 44v). Zeznali oni, że ubezpieczony w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy ciągnika. W okresie zimowym ubezpieczony świadczył usługi transportowe oraz zajmował się odśnieżaniem, zaś w pozostałych okresach wykonywał prace polowe. Sąd uznał zeznania świadków za wiarygodne, ponieważ są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Zeznania te znajdują potwierdzenie w zebranych w aktach osobowych z (...) w S. z siedzibą w Ż. dokumentach, w szczególności, umowie o pracę, ogólnym świadectwie pracy oraz angażach płacowych. Z dokumentów tych wynika, że ubezpieczony w spornym okresie był zatrudniony w ramach umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku traktorzysty. Praca ta wymieniona została w załączniku A dział VIII poz. 3 do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i dlatego nie budzi wątpliwości Sądu, iż okres ten należy zaliczyć ubezpieczonemu jako okres pracy w warunkach szczególnych. W sumie okresy pracy w szczególnych warunkach udowodnione w trakcie procesu wynoszą ponad 15 lat. Wiek emerytalny (60 lat) ubezpieczony osiągnął w dniu 29.05.2016 r. i od tej daty nabył on prawo do emerytury. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na mocy art. 477 14 par. 2 kpc, orzekł jak w pkt I wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd Okręgowy oparł na wynikającej z art. 98 par. 1 kpc zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu. Stąd też, na podstawie art. 98 par. 1 i 3 kpc w zw. z art. 99 kpc oraz par. 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804), Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt II wyroku.