k.p.c.), nie prowadzi natomiast do wydania wyroku. To szczególne uregulowanie dotyczące skutków tego specyficznego uznania powództwa jest wynikiem właśnie odrębności postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których jedynie etap odwoławczy przenosi się na drogę postępowania przed sądem powszechnym, a po jego zakończeniu, sprawa wraca do postępowania administracyjnego. Dlatego tylko wydana wcześniej, przed zakończeniem postępowania odwoławczego, decyzja uwzględniająca żądanie odwołania (przyznająca świadczenie lub ustalająca brak zobowiązania) powoduje zbędność dalszego postępowania odwoławczego, czego wyrazem jest unormowanie wynikające z art.
Stosownie bowiem do treści tego przepisu zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji lub wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności zaskarżonego orzeczenia przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd - przez wydanie decyzji lub orzeczenia uwzględniającego w całości lub w części żądanie strony - powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Poza tym zmiana lub wykonanie decyzji lub orzeczenia nie ma wpływu na bieg sprawy. Należy podnieść, że decyzja uwzględniająca w całości lub w części żądanie stron w rozumieniu art.
to nie tylko decyzja zmieniająca, lecz każda forma decyzji, byleby z niej w sposób jednoznaczny wynikało, że rozstrzyga o materialnoprawnym stosunku, będącym przedmiotem wcześniejszej decyzji i to zgodnie z żądaniem odwołania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 2000 r., II UKN 191/00 oraz z dnia 16 lipca 1998 r., II UKN 138/98). W niniejszej sprawie organ rentowy decyzją z dnia 16 grudnia 2014 r., znak: (...), błędnie odmówił ubezpieczonej przyznania emerytury w oparciu o art. 27 ustawy emerytalnej, twierdząc, że odwołująca pobiera już takie świadczenie. W związku z powyższym, decyzją z dnia 22 sierpnia 2016 r. organ rentowy przyznał odwołującej emeryturę w oparciu o art. 27 od dnia 1 października 2014 r., tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożono wniosek. Jednocześnie organ rentowy zaznaczył, że w związku z wejściem w życie z dniem 1 maja 2015 r. przepisów ustawy z dnia 5 marca 2015 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a w szczególności dodania art. 55a wydał decyzję z dnia 2 sierpnia 2016 r. Wskazał także, iż z uwagi na fakt, że świadczenie ustalone wskazaną decyzją w oparciu o art. 26 w związku z art. 55a okazało się mniej korzystne dla ubezpieczonej, jego wypłata została zawieszona. Wobec powyższego, decyzja z dnia 16 grudnia 2014 r. została uchylona. Przyznanie odwołującej emerytury na mocy decyzji z dnia 22 sierpnia 2016 r. z jednoczesnym wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji o odmowie przyznania ww. świadczenia stanowiło uznanie powództwa w sposób przewidziany art.
Podstawą prawną umorzenia w całości postępowania sądowego toczącego się na skutek odwołania od decyzji organu rentowego jest tylko i wyłącznie wydanie w toku tego postępowania nowej decyzji, która uwzględni żądanie odwołującego. W rozpoznawanej sprawie organ rentowy w toku postępowania sądowego taką decyzję wydał, co oznacza że istnieje podstawa do umorzenia postępowania w trybie art.
Jednocześnie wskazać należy, że na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. pełnomocnik odwołującej wskazał, że nie jest w stanie sprecyzować, czy odwołująca zaskarżyła decyzję z dnia 2 sierpnia 2016 r. oraz z dnia 22 sierpnia 2016 r. Z kolei wyłącznie odwołanie osoby ubezpieczonej inicjuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Brak wniesienia tego środka zaskarżenia powoduje natomiast, że postępowanie odwoławcze nie może zostać wszczęte. Mając na uwadze powyższe w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania. Dlatego też Sąd, na podstawie art.
w zw. z
ZARZĄDZENIE (...) (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.