już dlatego, że przepisy Kodeksu cywilnego mogą być w stosunkach pracy odpowiednio stosowane wyłącznie w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy i pod warunkiem ich niesprzeczności z zasadami prawa pracy (art. 300 k.p.). Dlatego w przypadkach uregulowania w przepisach prawa pracy konkretnego ustawowo określonego mechanizmu ustalania i waloryzacji istotnych elementów wynagrodzeń za pracę - zastosowanie innego niż ustawowy sposobu ustalania i zasadzania wzrostów ustawowo kształtowanych wynagrodzeń za pracę nie ma innych niż ustawowe podstaw prawnych ani nie może wynikać z zastosowania art.
Cywilna waloryzacja takich świadczeń na podstawie art.
i tak byłaby możliwa tylko w razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania (umownego lub pozaumownego), podczas gdy na ogół przyjmuje się, że nawet utrzymująca się dłużej nieznaczna (ekonomicznie „umiarkowana”) inflacja pieniądza jest objęta normalnym ryzykiem kontraktowym, które w przypadkach niewykonania lub nienależytego wykonywania zobowiązań pieniężnych znajduje zaspokajanie zasądzanymi roszczeniami odsetkowymi. Oznacza to, że ustawowe mechanizmy waloryzacji wynagrodzeń za pracę obowiązujące w niektórych sektorach publicznej sfery zatrudnienia według wskaźników lub kwot bazowych wynikających z przepisów corocznych ustaw budżetowych lub okołobudżetowych wykluczają jurysdykcyjne zastosowanie cywilnego mechanizmu waloryzacji wynagrodzeń za pracę z art.
dla skorygowania lub zastąpienia waloryzacji ustawowej, która została ukształtowana przepisami pragmatyk służbowych lub pracowniczych ściśle regulującymi ustawowe zasady i wysokość ustalania wynagrodzenia za pracę w koniecznym nawiązaniu do regulacji budżetowych, przez co nie poddaje się waloryzacji umownej ani jurysdykcyjnej (wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 2016 r., III PK 15/16, Legalis). W negatywnej ocenie prawnej roszczeń powoda nie można także było w ogólności pomijać tego, że ich uwzględnienie wywołałoby bez wątpienia lawinę analogicznych lub podobnych roszczeń ze strony dalszych kategorii zatrudnionych wynagradzanych ze środków budżetowych bądź z uwzględnieniem regulacji budżetowych, których wynagrodzenia za pracę podlegają podobnym ustawowym mechanizmom waloryzacji tych świadczeń ze stosunków pracy lub służbowych stosunków zatrudnienia, co mogłoby zagrażać lub destabilizować finanse publiczne i skłonić ustawodawcę do uchylenia na przyszłość (legislacyjnego „zniesienia”) mocy obowiązującej tych spornych regulacji płacowych, których wykonanie mogłoby niekiedy okresowo wykraczać poza lub ponad możliwości budżetowe Państwa (wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 2016 r., III PK 15/16, Legalis). Z tych też względów Sąd Okręgowy uznał, że apelacja pozwanego jest uzasadniona, w konsekwencji czego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo. Na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Okręgowy odstąpił od obciążania powoda obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za postepowanie przed Sądem Rejonowym. Sąd Okręgowy miał na uwadze, że od chwili wszczęcia postępowania powód pozostawał w subiektywnym, mimo że błędnym, przekonaniu, co do zasadności jego pretensji, mających swe źródło w poczuciu głębokiej niesprawiedliwości, wskutek braku waloryzacji jego wynagrodzenia. Trzeba zauważyć, że to w rzeczywistości wyrok Sądu Najwyższego z 22 listopada 2016 r. (III PK 15/16) dał jednoznaczną odpowiedź co do zasadności roszczenia powoda. Zatem też wszystkie te okoliczności przemawiają za odstąpieniem od obciążenia powoda dodatkowo kosztami zastępstwa procesowego poniesionego przez pozwanego. Z analogicznych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążenia powoda obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. Zgodnie z art. 338 § 1 k.p.c. uchylając lub zmieniając wyrok, któremu nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, sąd na wniosek pozwanego orzeka w orzeczeniu kończącym postępowanie o zwrocie spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub o przywróceniu poprzedniego stanu. W niniejszym przypadku wyrok Sądu Rejonowego został zmieniony i powództwo zostało oddalone, zatem też uzasadnione jest żądanie pozwanego o zwrot spełnionego przez niego świadczenia. Mając na uwadze całość rozważań, Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i powództwo oddalił. . Monika SawaDorota CzyżewskaGrzegorz Kochan
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.