VII U 3188/13

Sygn. akt VII U 3188/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2015 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka Protokolant: protokolant sądowy Beata Gawrońska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. w Warszawie sprawy A. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. o rentę socjalną na skutek odwołania A. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. z dnia 14 maja 2013 r. znak: (...) oddala odwołanie. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. decyzją z dnia 23 września 2013 r., nr (...) odmówił ubezpieczonej A. T. prawa do renty socjalnej. Rozstrzygnięcie decyzji w/w organ rentowy oparł na art. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (Dz. U. z 2003 roku, Nr 135, poz. 1268 ze zm.) – wskazując, iż ubezpieczona nie spełniła przesłanek tego przepisu, a mianowicie nie została uznana za całkowicie niezdolną do pracy. Wnioskodawczyni A. T. w dniu 25 października 2013 roku, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział II Oddziału w W., złożyła do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie odwołanie od w/w decyzji (k.2 a.s). w uzasadnieniu odwołania ubezpieczona wskazała, iż z powodu występujących u niej silnych bólów migrenowych, anoreksji bulimicznej połączonej z natręctwami a także silnych bólów kręgosłupa spowodowanych licznymi złamaniami płytek granicznych kręgów, które prowadzą do osteoporozy i choroby S. jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. (k. 2v a.s). Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. , w odpowiedzi na odwołanie, złożone w tutejszym Sądzie Okręgowym w dniu 20 listopada 2013 roku, wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 13 września 2013 roku stwierdziła, że ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy. Tym samym w ocenie organu rentowego wnioskodawczyni nie spełniła przesłanek art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej (k.4). Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca się A. T., urodzona w dniu (...), złożyła w dniu 28 czerwca 2013 roku wniosek ponowne przyznanie renty socjalnej (k. 95 a.r.). W toku postępowania wyjaśniającego A. T. została skierowana na badanie do komisji lekarskiej ZUS, która orzeczeniem z dnia 13 września 2013 r. roku stwierdziła, iż ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy. W oparciu o stanowisko komisji lekarskiej ZUS organ rentowy wydał w dniu 23 września 2013 r., decyzję nr (...) odmawiającą ubezpieczonej prawa do renty socjalnej. Rozstrzygnięcie decyzji organ rentowy oparł na art.4 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 roku o rencie socjalnej. Z uwagi na niekorzystną decyzję organu rentowego wnioskodawczyni A. T. złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego inicjując tym samym postępowanie sądowe (k. 2 a.s). Sąd wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów: neurologa, nefrologa, gastroenterologa, ortopedy-traumatologa, psychologa, psychiatry, internisty, stomatologa, (k. 8 ,25 a.s). Biegły lekarz specjalista neurolog dr med. W. Z. w opinii z dnia 14 marca 2014 r. po zapoznaniu się z dokumentacją sądowo-lekarską rozpoznał u wnioskodawczyni, iż leczona była poza neurologicznie tj. z powodu jadłowstrętu psychicznego i niewydolności nerek. W ocenie biegłego, z punktu widzenia neurologicznego, wnioskodawczyni nie spełnia kryterium przynajmniej częściowej niezdolności do pracy (k. 38 a.s.). W opinii uzupełniającej z dnia 4 marca 2015 biegły podtrzymał swoje stanowisko podnosząc, iż objawy obniżonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej są skutecznie leczone farmakologicznie. Wnioskodawczyni z przyczyn neurologicznych nie była całkowicie niezdolna do pracy (k. 122 a.s.). Biegły lekarz specjalista nefrolog dr med. P. D. w opinii z dnia 19 marca 2014 r. po zapoznaniu się z dokumentacją sądowo-lekarską rozpoznał u wnioskodawczyni, przewlekłą niewydolność utajoną nerek, obustronną kamicę nerkową z okresowym wydaleniem złogów oraz nawracające infekcje dróg moczowych. Biegły nie znalazł wystarczających podstaw aby uznać wnioskodawczynię za całkowicie lub częściowo niezdolną do pracy. Wnioskodawczyni jest zdolna do pracy oraz jest zdolna do samodzielnej egzystencji (k. 43-44 a.s.). Biegły lekarz specjalista gastroenterolog dr n. med. L. W. w opinii z dnia 19 marca 2014 r. po zapoznaniu się z dokumentacją sądowo-lekarską rozpoznał u wnioskodawczyni, jadłowstręt psychiczny-obecnie bez upośledzenia odżywiania, chorobę refleksową przełyku u osoby z przepukliną rozworu przełykowego, zapalenie błony śluzowej żołądka i podejrzenie celiakii. W ocenie biegłego rozpoznane schorzenia mogą wymagać leczenia objawowego, lecz nie uzasadniają uznania całkowitej niezdolności do pracy z przyczyn gastroenterologicznych (k. 48-49 a.s.). Biegły lekarz specjalista ortopeda – traumatolog dr med. M. G. w opinii z dnia 3 czerwca 2014r. po zapoznaniu się z dokumentacją sądowo-lekarską rozpoznał u wnioskodawczyni, nadmierną kyfozę kręgosłupa piersiowego po przebytych złamaniach płytek granicznych kręgów piersiowych, bóle kręgosłupa, osteopenię i anoreksję. Jednakże w ocenie biegłego wnioskodawczyni jest zdolna do pracy zgodnie z kwalifikacjami i umiejętnościami (k. 53-54 a.s.). Na podstawie dowodu z opinii biegłego sadowego lekarza specjalisty z zakresu psychologii dr J. K.