IV U 874/16

Sygn. akt IV U 874/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania W. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 10 października 2016 r. Nr (...) w sprawie W. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do świadczenia przedemerytalnego I. zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemu W. D. przysługuje prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 15 września 2016 r., II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. na rzecz W. D. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 874/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10 października 2016r. Nr (...), działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1, 2, 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (tj. Dz. U. z 2013r. poz. 170), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił W. D. prawa do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ ostatni stosunek pracy z pracodawcą, który na dzień rozwiązania umowy zatrudniał powyżej 20 osób, nie został rozwiązany na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Odwołanie od w/w decyzji złożył W. D., wnosząc o jej zmianę i ustalenie, iż spełnia określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych warunki do otrzymania świadczenia przedemerytalnego oraz przyznanie mu prawa do wnioskowanego świadczenia. Wniesiono również o zasądzenie od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że rozwiązanie stosunku pracy w W. D. nastąpiło z uwagi na likwidację stanowiska, na którym był zatrudniony, co wyczerpuje przesłankę zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdzie ujęto rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych (odwołanie, k. 1-3v akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ponownie wyjaśniono, że W. D. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w okresie od 4.06.2007r. do 29.02.2016r. u płatnika składek (...) sp. z o.o. Ze świadectwa pracy wynika, że stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia na wniosek pracodawcy w oparciu o art. 30 § 1 pkt 2 kp, a z wypowiedzenia umowy o pracę wynika, że przyczyną rozwiązania umowy była likwidacja stanowiska pracy. Organ rentowy ustali, że na dzień rozwiązania stosunku pracy pracodawca zatrudniał 33 osoby, a zatem stosunek pracy z W. D. nie został rozwiązany w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tj. na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Wobec powyższego nie znaleziono podstaw do zmiany decyzji i uwzględnienia odwołania (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 6-8 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony W. D. w dniu 14 września 2016r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne. Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy przyjął za udowodniony do dnia rozwiązania stosunku pracy, tj. do dnia 29.02.2016r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 43 lat, 7 miesięcy i 25 dni. W. D. w dniu 2 czerwca 2013r. ukończył 60 lat. Ubezpieczony był zatrudniony u pracodawcy (...) sp. z o.o. w B. na podstawie umowy o pracę od dnia 4 czerwca 2007r. do 29 lutego 2016r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku zastępcy kierownika działu części zamiennych. W świadectwie pracy wskazano, że stosunek pracy ustał za wypowiedzeniem na wniosek pracodawcy na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 kp. W rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 27.11.2015r. pracodawca jako przyczynę wypowiedzenia umowy wskazał likwidację stanowiska pracy. W piśmie uzupełniającym z dnia 17.10.2016r. pracodawca sprecyzował, że przyczyną rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem z ubezpieczonym była likwidacja stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych (świadectwo pracy, k. 9-10 akt organu rentowego; rozwiązanie umowy o pracę, k. 11 akt organu rentowego; dokumenty zgromadzone w aktach osobowych wnioskodawcy; informacja uzupełniająca z 17.10.2016r., k. 20 akt sprawy; zeznania ubezpieczonego, k. 21v akt sprawy). W. D. na dzień wydania zaświadczenia z dnia 13.09.2016r. był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. jako osoba bezrobotna od dnia 2 marca 2016r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 2 marca 2016r. W dniu 13 września 2016r. upłynął co najmniej 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W okresie pobierania zasiłku ubezpieczony nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucji runku pracy, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych (zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 13.09.2016r., k. 12 akt organu rentowego). Zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił W. D. prawa do świadczenia przedemerytalnego, bowiem ostatni stosunek pracy z pracodawcą, który na dzień rozwiązania umowy zatrudniał powyżej 20 osób, nie został rozwiązany na podstawie ustawy z dnia 13 marca 2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (decyzja z dnia 10.10.2016r. k. 18 akt organu rentowego). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego W. D. zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013r. poz. 170 j.t.) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, ze zm.), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa w ust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisami art. 5-9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych). Ponadto, jak stanowi ustęp 3 wskazanego przepisu świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ustępie 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: