← Polska

VIII U 1094/15

Sygn. akt VIII U 1094/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 2 marca 2015 roku (znak: END/15/053044905) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. w Z. na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emer

§ 1k.p.c.

Odnosząc się zaś do pozostałych zarzutów sformułowanych przez odwołującego, należy wskazać , iż w przedmiotowej sprawie organ rentowy uznał w stosunku do wnioskodawcy za okres składkowy w ramach zatrudnienia w P.H.P. (...) sp. z o.o.. okres od 1 stycznia 1994 roku do dnia 31 stycznia 1995 roku, nie uznając wynikającego ze świadectwa pracy wcześniejszego okresu: od 1 stycznia 1992 roku do 31 grudnia 1993 roku. W ocenie Sądu argumentacja organu rentowego, uzasadniająca niezaliczenie owego okresu na poczet okresów składkowych, a opierająca się na stwierdzeniu, iż w świadectwie pracy nie została ujęta informacja o okresach nieskładkowych, nie zasługuje na uwzględnienie. Odwołujący, zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu, zdołał wykazać, iż w danym okresie był zatrudniony w P.H.P. (...) sp. z o.o., wskazywał również, iż w kwestionowanym okresie zatrudnienia nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, co potwierdził przesłuchany w toku postępowania świadek. Jednocześnie organ rentowy nie zdołał wykazać, by w ocenianym okresie zatrudnienia mogły występować okresy nieskładkowe. Nie można bowiem z braku informacji o takowych okresach wyprowadzić logicznego i przekonującego wniosku, że takie okresy były. Przeciwnie, zasady logicznego rozumowania nakazują przyjąć, iż jeżeli w świadectwie pracy nie zamieszczono informacji o okresach nieskładkowych to znaczy, że okresów takich nie było, a przynajmniej, że brak dowodów, że okresy takie były. Pozwala to na wniosek, iż organ rentowy niezasadnie odmówił zaliczenia wnioskodawcy do okresów składkowych okresu zatrudnienia w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością od 1 stycznia 1992 roku do 31 grudnia 1993 roku. W tym zakresie decyzja organu podlegała zmianie na podstawie art.

§ 2k.p.c.

Sąd nie uznał natomiast za udowodnione przez wnioskodawcę zatrudnienie w (...) Stowarzyszeniu (...) w okresie od 5 października 1987 roku do 30 czerwca 1989 roku. W oparciu o przeprowadzone w toku postępowania dowody nie było możliwe jednoznaczne i wiarygodne określenie, że zgodnie z twierdzeniami J. K.

(1), we wskazanym okresie było on zatrudniony przez (...) Stowarzyszenie (...). Sąd nie mógł, w braku dokumentowych źródeł dowodowych oraz w świetle nieprecyzyjnych oraz zróżnicowanych treściowo zeznań świadków ustalić w sposób jednoznaczny i wiarygodny okresu ewentualnego zatrudnienia wnioskodawcy w (...) Stowarzyszeniu (...), prócz okresu zaliczonego wnioskodawcy. Nie jest bowiem rzeczą Sądu czynienie w tym zakresie hipotetycznych, niepopartych konkretnymi dowodami ustaleń faktycznych opartych na bliżej nieokreślonym uznaniu. Podkreślenia wymaga, iż w postępowaniu z zakresu ubezpieczeń społecznych obowiązuje zasada kontradyktoryjności i związany z nią ciężar udowodnienia przez ubezpieczonego podnoszonych przez niego twierdzeń, któremu ten nie sprostał. Brak jakichkolwiek wiarygodnych dowodów pozwalających na ustalenie faktu i wymiaru zatrudnienia skarżącego w spornym okresie wyklucza możliwość uwzględnienia go przy ustalaniu okresów składkowych. Zaliczenie nieudokumentowanego spornego okresu zatrudnienia oraz dochodów do stażu ubezpieczeniowego oraz podstawy wymiaru kapitału początkowego wyłącznie na podstawie przesłuchania strony zainteresowanej jest dopuszczalne tylko w przypadkach nie budzących żadnych wątpliwości co do spójnego i precyzyjnego - rodzajowego oraz czasowego potwierdzenia się udowadnianych okoliczności (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 października 2016 r., III AUa 1746/15). W tej części odwołanie również podlegało oddaleniu w oparciu o art.

§ 1k.p.c..

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć ubezpieczonemu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.