Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt II K 16/17

Sygn. akt II K 16/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2017r.

Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: SSR A. Świtalska - Forenc Protokolant: sekr. sąd. J. Żak przy udziale Prokuratora: M. Rorat po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2017r. sprawy G. K. /K./, urodzonego (...) w B., syna A. i I. z domu M., oskarżonego o to, że:

Sygn. akt II K 16/17 UZASADNIENIE G. K. wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie sygn. akt II W 419/14 z dnia 29 maja 2014 r. został ukarany za czyn z art. 54 pkt 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych z dnia 20 marca 2009 r. (Dz. U. 2009 nr 62, poz. 504 ze zm.), orzeczono wobec niego środek karny zakazu wstępu na imprezę masową z obowiązkiem osobistego stawiennictwa we właściwej ze względu na miejsce zamieszkania jednostce organizacyjnej Policji. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 19 czerwca 2014r. /kserokopia wyroku w sprawie II W 419/14 k. 1-2/ Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. wyznaczono G. K. Komendę Powiatową Policji w B. przy ul. (...) jako miejsce osobistego stawiennictwa w czasie trwania imprez masowych tj. meczów piłki nożnej rozgrywanych z udziałem drużyny (...). Jako czas stawiennictwa wskazano godzinę rozpoczęcia meczu. Pouczono go także o konsekwencjach złamania tego obowiązku. Powyższe pismo oskarżony odebrał w dniu 21 lipca 2014 r. / kserokopia pisma z dnia 16 lipca 2014 r. wraz z dowodem doręczenia k. 3 i 3odw./ Jak wynika z karty ewidencji stawiennictwa G. K., mimo obowiązku stawiennictwa orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie sygn. akt II W 419/14 z dnia 29 maja 2014 r. obejmującego okres od 19 czerwca 2014 r. do dnia 19 czerwca 2016 r. nie stawił się w 2016 r. w wyznaczonej jednostce policji w dniu:

W niniejszej sprawie Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w postaci kserokopii wyroku w sprawie II W 419/14, odpisów wyroków Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie sygn. akt II K 197/16, II K 858/15, II K 873/14 , kserokopii pisma z dnia 16 lipca 2014 r. wraz z dowodem doręczenia, kserokopii karty ewidencji stawiennictwa osoby ukaranej lub skazanej, pisma z firmy (...)Wskazane dowody nie budziły bowiem wątpliwości i nie były kwestionowane przez strony, a także nie stwierdzono nieprawidłowości w ich sporządzeniu. Ponadto sam oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego co do tego, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.

Uprzednią karalność skazanego Sąd ustalił w oparciu o dane z kartoteki karnej, albowiem sporządzona została przez uprawnioną osobę, nie była kwestionowana przez strony. Ponadto zaznaczenia wymaga fakt, iż wzięto pod uwagę okoliczność, że w dniach 12 marca 2016 roku, 23 kwietnia 2016 r., 11 maja 2016 r. G. K. był w pracy.

W związku z dokonaną oceną materiału dowodowego i poczynionymi ustaleniami Sąd przyjął, że G. K. jest winny tego, że:

Zachowania oskarżonego wyczerpały dyspozycję art. 244a kk. Oskarżony bowiem nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie w sprawie sygn. akt II W 419/14 z dnia 29 maja 2014 r. (obowiązującego od 19 czerwca 2014r.) obowiązku osobistego stawiennictwa we właściwej ze względu na miejsce zamieszkania jednostce organizacyjnej Policji w czasie trwania meczów piłki nożnej z udziałem drużyny (...), który to był połączony ze środkiem karnym zakazu wstępu na imprezę masową w postaci meczów piłki nożnej wszelkich klas rozgrywkowych na okres 2 lat.

Przypisane oskarżonemu czyny miały charakter zawiniony. W ustalonym stanie faktycznym mógł on zachować się zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto czyny te były bezprawne, a stopień ich społecznej szkodliwości były wyższy niż znikomy.

Przy wymiarze kary, Sąd na korzyść oskarżonego wziął pod uwagę, przyznanie się do winy.

Z uwagi na to, że występki przypisane oskarżonemu wypełniają dyspozycję tego samego przepisu (art. 244a kk) oraz zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu zanim zapadł pierwszy wyrok chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 kk. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 244a kk w zw. z art. 91 § 1 kk za wymienione przestępstwa wymierzył oskarżonemu jedną karę 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, biorąc pod uwagę to, iż oskarżony posiada stałą pracę i nie ma nikogo na utrzymaniu.

W przekonaniu Sądu wymierzona kara grzywny odpowiada stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynów, a także pozwala osiągnąć wobec niego zapobiegawcze i wychowawcze cele kary. Oskarżony powinien mieć świadomość, iż orzeczenie uprawomocniło się i ma obowiązek stosowania się do orzeczonego środka karnego w postaci zakazu wstępu na imprezę masową w postaci meczów piłki nożnej wszelkich klas rozgrywkowych na okres 2 lat z obowiązkiem osobistego stawiennictwa we właściwej ze względu na miejsce zamieszkania jednostce organizacyjnej Policji w czasie trwania meczów piłki nożnej z udziałem drużyny (...). G. K. tymczasem już wcześniej trzykrotnie był skazywany za niezrealizowanie orzeczonego wobec niego środka karnego. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, iż kara grzywny spełni zapobiegawcze i wychowawcze cele kary w stosunku do oskarżonego, a także uczyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 616 § 2 pkt 1 i 2 kpk, art. 618 § 1 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 70 złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.