w dniu 11 sierpnia 2016r. w O.w woj. (...), naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierował samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości, znacznie obniżającym sprawność psychomotoryczną, a nie dostosował prędkości oraz sposobu jazdy do warunków panujących na drodze, nie zachował należytej ostrożności, w wyniku czego spowodował w rejonie ulicy (...) wypadek, zjechał z ulicy i uderzył w przydrożny mur i spowodował u pasażerki K. G. obrażenia ciała w postaci złamania trzonu kości ramieniowej prawej oraz potłuczenia ogólnego ciała skutkujących naruszeniem czynności ciała na okres czasu przekraczający dni siedem to jest o przestępstwo z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk I. w ramach czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia oskarżonego P. D.uznaje za winnego tego, że: w dniu 11 sierpnia 2016r. w O.w woj. (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest występku z art.
k i za to na podstawie art.
na podstawie art. 42§2kk i art. 43§1kk orzeka wobec oskarżonego P. D.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat; III. na podstawie art. 43a§2kk orzeka od oskarżonego P. D.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5000zł (pięć tysięcy złotych); IV. w ramach czynu zarzucanego w pkt II aktu oskarżenia oskarżonego P. D.uznaje za winnego tego, że: w dniu 11 sierpnia 2016r. w O.w woj. (...), kierując samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości, znacznie obniżającym sprawność psychomotoryczną, zjechał z ulicy i uderzył w przydrożny mur, w wyniku czego pasażerka pojazdu K. G. odniosła obrażenia ciała w postaci: złamania trzonu kości ramieniowej prawej oraz potłuczenia ogólnego ciała, skutkujące naruszeniem czynności narządu ruchu na okres czasu przekraczający dni siedem, to jest występku z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk i za to na podstawie art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 42§2kk i art. 43§1kk orzeka wobec oskarżonego P. D.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) lat; VI. na podstawie art. 85kk, art. 85a kk, art. 86§1kk orzeczone wobec oskarżonego P. D.w pkt I i IV kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; VII. na podstawie art. 85kk, art. 85a kk, art. 86§1kk w zw. z art. 90§2kk orzeczone wobec oskarżonego P. D.w pkt II i V zakazy prowadzenia pojazdów łączy i wymierza mu łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) lat; VIII. na podstawie art. 43b kk orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości, poprzez wywieszenie jego treści na tablicy ogłoszeń w budynku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim przez okres miesiąca; IX. na podstawie art. 627kpk zasądza od oskarżonego P. D.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów sądowych. UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 28 lutego 2017 roku wydanego w sprawie o sygn. akt IIK 885/16 – w zakresie rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych W oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie o sygn. akt II K 885/16 materiału dowodowego Sąd uznał P. D.za winnego popełnienia: ⚫ przestępstwa z art.
(...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości; ⚫ przestępstwa z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk – polegającego na tym, że w dniu 11 sierpnia 2016r. w O.w woj. (...), kierując samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości, znacznie obniżającym sprawność psychomotoryczną, zjechał z ulicy i uderzył w przydrożny mur, w wyniku czego pasażerka pojazdu K. G. odniosła obrażenia ciała w postaci: złamania trzonu kości ramieniowej prawej oraz potłuczenia ogólnego ciała, skutkujące naruszeniem czynności narządu ruchu na okres czasu przekraczający dni siedem. W odniesieniu do czynu z art.
I wyroku z dnia 28 lutego 2017 roku o sygn. akt II K 885/16 W ocenie Sądu zarówno stopień winy oskarżonego jak i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu w pkt. I wyroku czynu, zważywszy na rodzaj naruszonego dobra prawnego, sposób i okoliczności jego popełnienia, motywację oraz grożące skutki, są znaczne. Podejmując decyzję o prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oskarżony nie był zdeterminowany żadnymi istotnymi okolicznościami zewnętrznymi, które mogłyby w jakimkolwiek stopniu usprawiedliwić jego naganne zachowanie. Swoim zachowaniem oskarżony wykazał lekceważący stosunek zarówno do obowiązującego porządku prawnego, jak i bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego. Kierowanie samochodem przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości narusza podstawową zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Stan taki powoduje bowiem ograniczenie możliwości podejmowania decyzji i reakcji odpowiednich do panującej na drodze sytuacji. P. D.to osoba młoda, zdrowa. Nie był leczony psychiatrycznie, odwykowo ani neurologicznie. W świetle powyższego w pełni uprawnionym jest wniosek, że w inkryminowanym czasie miał on w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim zachowaniem. Choć na datę wydania wyroku w przedmiotowej sprawie nastąpiło zatarcia skazania, to jednak wobec uprzedniej karalności – co wymaga podkreślenia – za jazdę w stanie nietrzeźwości, oskarżony winien zdawać sobie sprawę nie tylko z naganności swego zachowania, ale także grożących mu konsekwencji. Mimo to, nie mając ku temu żadnego racjonalnego powodu (oskarżony sam nie potrafił wskazać przyczyn swego postępowania) P. D.podjął świadomą decyzję o prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, po spożyciu kilku piw. Przeprowadzone bowiem badania stanu jego trzeźwości urządzeniem elektronicznym A. I. – Nr seryjny (...) o godzinie 1:40 wskazały 1,15 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu alkoholu, o godzinie 1:59 – 1,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Stwierdzona u niego zawartość alkoholu w 1 dm
k, na podstawie art.
Jednocześnie nie można zapomnieć o tym, że skazując za przestępstwo z art.
k Sąd zobligowany jest orzekać także środki karne o charakterze prewencyjnym i finansowym. W czasie popełnienia przedmiotowego występku oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości, dlatego też Sąd na podstawie art. 42§2kk i art. 43§1kk orzekł wobec niego środek karny – przewidziany w art.39 pkt 3kk – w jego najsurowszej postaci, bowiem w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Takie rozstrzygnięcie uzasadnia przede wszystkim wysoki poziom zawartości alkoholu w organizmie oskarżonego – ponad czterokrotnie przekraczający próg stanu nietrzeźwości, określony w art. 115§16kk, jak również okoliczności popełnienia czynu. Orzeczony przez Sąd 4-letni okres obowiązywania takiego zakazu uwzględnia stopień spowodowanego przez oskarżonego niebezpieczeństwa dla ruchu drogowego, czas i miejsce popełnienia przestępstwa, rodzaj naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, rodzaj pojazdu jakim poruszał się oraz jego sytuację osobistą i rodzinną. Dodatkowo, na podstawie art. 43a§2kk Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny określony w art. 39 pkt 7kk w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wysokość ów świadczenia została orzeczona w dolnych granicach. Zgodnie bowiem z treścią wyżej powołanego przepisu przedmiotowe świadczenie pieniężne można orzec w wysokości do 60.000 zł. W odniesieniu do czynu z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk , przypisanego oskarżonemu w pkt. IV wyroku z dnia 28 lutego 2017 roku o sygn. akt II K 885/16. W realiach niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę zarówno rodzaj naruszonego dobra prawnego, sposób i okoliczności jego popełnienia, motywację oraz grożące skutki, Sąd doszedł do przekonania, iż zarówno stopień winy jak i stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego (przypisanego mu w pkt. IV wyroku) ocenić należy jako wysokie. W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż przedmiotowego czynu P. D. dopuścił się w stanie nietrzeźwości, a więc w stanie znacznie obniżającym u niego sprawność psychomotoryczną. Przeprowadzone badania stanu jego trzeźwości urządzeniem elektronicznym A. I. – Nr seryjny (...) w zasadzie w niedługim czasie od zdarzenia wskazały zawartość alkoholu w 1 dm
177§1kk w zw. z art. 178§1kk był on osobą skazaną na karę pozbawienia wolności (wyroki wydane w sprawach: VIK 472/05 oraz VIK 382/08). W ocenie Sądu wszelkie niedogodności wynikające z orzeczonej kary winny być objęte jego przewidywaniem zanim zdecydował się na jazdę samochodem w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, świadomie narażając innych uczestników na niebezpieczeństwo utraty zdrowia czy życia i nie mogą obecnie wpływać na złagodzenie odpowiedzialności. Nie powielając wyżej poczynionych rozważań odnośnie zasad wymierzenia oskarżonemu kary łącznej, Sąd kierując się tożsamymi względami zdecydował się na zastosowanie zasady absorpcji także w odniesieniu do orzeczonych środków karnych. Dlatego też, stosownie do dyspozycji art. 85kk, art. 85a kk, art. 86§1kk w zw. z art. 90§2kk, orzeczone wobec P. D.zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów połączył i wymierzył mu łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat. W ocenie Sądu taka decyzja przyczyni się do kształtowania w świadomości oskarżonego, przekonania o braku pobłażliwości wymiaru sprawiedliwości dla tzw. „pijanych kierowców”, tym bardziej, iż to właśnie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych jest postrzegany przez społeczeństwo jako największa dolegliwość dla kierowcy. Oczywiście przy założeniu, że będzie respektowany przez oskarżonego. Dodatkowo, nie sposób nie doceniać prewencyjnej funkcji tegoż środka karnego. W realiach niniejszej sprawy, zważywszy na charakter oraz sposób popełnienia przypisanych oskarżonemu czynów Sąd uznał za konieczne orzeczenie w trybie art. 43b kk podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie jego treści na tablicy ogłoszeń w budynku Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim przez okres miesiąca. Zważyć należy, iż ten środek karny ma na celu funkcję informującą. Osoby, które przeczytają wywieszony wyrok, uświadomią sobie, że spowodowanie wypadku w stanie nietrzeźwości skutkuje poważnymi konsekwencjami. Biorąc pod uwagę sytuację osobistą, rodzinną i majątkową oskarżonego, Sąd w oparciu o treść art. 627kpk zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350 zł tytułem kosztów sądowych. Na kwotę tę składają się: opłata od kary pozbawienia wolności (na podstawie art. 2ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych) tj. 180 zł, karta karna – w wysokości 30 zł, koszt opinii biegłego lekarza patomorfologa – 100 zł, zryczałtowane wydatki za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i sądowym w łącznej kwocie – 40 zł. Oskarżony jest bezdzietnym kawalerem, nie ma nikogo na swym utrzymaniu. Podejmuje prace dorywcze, osiągając z tego tytułu miesięczne dochody rzędu 1.000 zł. Pozostaje na utrzymaniu rodziców. Tym samym w pełni uprawnionym jest wniosek, że będzie on w stanie zgromadzić odpowiednie środki finansowe na uiszczenie zasądzonych kosztów sądowych. Co więcej w trakcie niniejszego postępowania, korzystał z fachowej pomocy wykwalifikowanego obrońcy z wyboru, z czym niewątpliwie wiązały się określone wydatki.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.