na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata, przy czym postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, kara wykonana w całości w okresie od 7 września 2007 r. do dnia 7 lutego 2008 r.; II. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie V K 157/07 za czyn z art.
w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, przy czym postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, kara wykonana w całości w okresie od 3 października 2009 r. do dnia 3 kwietnia 2010 r.; III. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie II K 107/09 za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda oraz za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda, które to kary zostały połączone i została wymierzona kara łączna 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby oraz kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 złotych - przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 11 września 2014 r. zarządzono wykonanie orzeczonej kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 3 lutego 2015 r. uwzględniono wniosek skazanego i przywrócono termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 11 września 2014 r., uwzględniono zażalenie i uchylono postanowienie z dnia 11 września 2014 r. w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności, a także umorzono postępowanie wykonawcze i zarządzono natychmiastowe zwolnienie skazanego, natomiast skazanie uległo zatarciu z mocy prawa; IV. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie II K 770/10 za czyn z art.
w zw. z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, kara wykonana w całości w okresie od 7 stycznia 2012 r. do dnia 7 listopada 2012 r.; V. Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie SG 34/14 za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 1 roku oraz karę grzywny w rozmiarze 20 stawek dziennych po 50 złotych każda, przy czym postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, dnia 24 lutego 2016 r. wykonano karę grzywny, natomiast postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. karę ograniczenia wolności zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 90 dni, która będzie wykonywana od 30.04.2017 r.; VI. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie II K 860/14 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; VII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie II K 557/14 za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, przy czym postanowieniem z dnia 2 września 2016 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary; VIII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 6 maja 2016 r. w sprawie II K 227/16 za czyn z art.
na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, kara wykonywana od dnia 22 lipca 2016 r.; *** I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k., art. 570 k.p.k., art. 573 § 1 k.p.k. oraz art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 396) łączy kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczone wobec skazanego Ł. B. wyrokami: Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie SG 34/14, Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie II K 860/14, Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie II K 557/14, Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 6 maja 2016 r. w sprawie II K 227/16 i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach wskazanych w pkt. I sentencji wyroku pozostawia do odrębnego wykonania; III. na mocy art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej w pkt. I kary łącznej zalicza skazanemu okres odbywania kary w sprawie II K 227/16, tj. od 22 lipca 2016 r. do 18 stycznia 2017 r. oraz okres jego tymczasowego aresztowania w sprawie II K 860/14, tj. od 16 lipca 2014 r. do 25 listopada 2014 r.; IV. na mocy art. 572 k.p.k. i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw umarza postępowanie w kwestii objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych w wyrokach wskazanych w pkt. I, II i III części wstępnej wyroku ze sobą oraz z karami wymienionymi w pkt. I wyroku; V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata G. B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem pomocy prawnej udzielonej przez obrońcę ustanowionego z urzędu w tym 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług; VI. na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 6 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t. j. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223, z późn. zm.) nie pobiera od skazanego opłaty od wyroku łącznego i zwalnia go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków poniesionych w toku postępowania o wydanie wyroku łącznego. Sygn. akt II K 828/16 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 21 września 2016 r. skazany Ł. B. wniósł o połączenie kar jednostkowych orzeczonych wobec niego wyrokami w sprawach II K 860/14, II K 227/16 i II K 557/14 Ko 1406/16. (dowód: wniosek skazanego – k. 2) Ł. B. został skazany na podstawie następujących orzeczeń jednostkowych: I. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 13 marca 2006 r. w sprawie V K 112/06 za czyn z art.
na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata, przy czym postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, kara ta została wykonana w całości w okresie od 7 września 2007 r. do dnia 7 lutego 2008 r.; II. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie V K 157/07 za czyn z art.
w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, przy czym postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, kara ta została wykonana w całości w okresie od 3 października 2009 r. do dnia 3 kwietnia 2010 r.; III. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 22 czerwca 2009 r. w sprawie II K 107/09 za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda oraz za czyn z art. 286 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda, które to kary zostały połączone i została wymierzona kara łączna 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby oraz kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 złotych - przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 11 września 2014 r. zarządzono wykonanie orzeczonej kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 3 lutego 2015 r. uwzględniono wniosek skazanego i przywrócono termin do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 11 września 2014 r., uwzględniono zażalenie i uchylono postanowienie z dnia 11 września 2014 r. w przedmiocie wykonania kary pozbawienia wolności, a także umorzono postępowanie wykonawcze i zarządzono natychmiastowe zwolnienie skazanego, natomiast skazanie uległo zatarciu z mocy prawa; IV. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 22 listopada 2010 r. w sprawie II K 770/10 za czyn z art.
w zw. z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, kara ta została wykonana w całości w okresie od 7 stycznia 2012 r. do dnia 7 listopada 2012 r.; V. Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie SG 34/14 za czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 1 roku oraz karę grzywny w rozmiarze 20 stawek dziennych po 50 złotych każda, przy czym postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, dnia 24 lutego 2016 r. wykonano karę grzywny, natomiast postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. karę ograniczenia wolności zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 90 dni, która będzie wykonywana od 30 kwietnia 2017 r.; VI. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie II K 860/14 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; VII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie II K 557/14 za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, przy czym postanowieniem z dnia 2 września 2016 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary; VIII. Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 6 maja 2016 r. w sprawie II K 227/16 za czyn z art.
na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, kara wykonywana od dnia 22 lipca 2016 r. (dowód: karta karna – k. 7-8v, 63-64v, odpis wyroku – k. 35-37, 46-47, 48-49, 50-51, 52-53, 54-54v, 56-57, odpis postanowienia - k. 79, informacje z bazy NOE-SAD – k. 9-18, 72-77, opinia o skazanym – k. 30, 68, informacja o pobytach i orzeczeniach – k. 32-33, 70-71, odpis postanowienia – k. 136 akt VI Ko 1399/14 (II K 107/09), odpis postanowienia – k. 175 akt VI Ko 1399/14 (II K 107/09), zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy – k. 180 akt VI Ko 1399/14 (II K 107/09)) Z opinii o skazanym z Aresztu Śledczego w S. wynika, że Ł. B. jest bezdzietnym kawalerem. W izolacji penitencjarnej przebywa od 25 lipca 2016 r. Jego zachowanie w trakcie odbywania kary zostało uznane za przeciętne. Został pięć razy wyróżniony nagrodą regulaminową. Nie był karany dyscyplinarnie. W stopniu poprawnym przestrzega porządek i dyscyplinę obowiązującą w jednostce. W stosunku do przełożonych zachowuje się regulaminowo. W sprawach bytowych zgłasza się do wychowawcy. Zgodnie układa sobie także relacje interpersonalne z innymi osadzonymi. Nie deklaruje występowania trudności o charakterze adaptacyjnym. Nie deklaruje przynależności do struktur nieformalnych. Nie odnotowano negatywnych zachowań na tle podkultury przestępczej. Czas wolny poświęca na oglądanie programów telewizyjnych i czytanie prasy codziennej. Uczestniczy w zajęciach kulturalno-oświatowych i rekreacji sportowej, organizowanych w ramach oddziału. Skazany karę odbywa w systemie zwykłym. Od 7 września 2016 r. jest zatrudniony nieodpłatnie przy wydawaniu posiłków w oddziale mieszkalnym. Skazany uczestniczył i ukończył kurs „Pracownik ogólnobudowlany” w ramach programu P.. W rozmowach indywidualnych deklaruje krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa oraz dotychczasowego trybu życia. Kontakt zewnętrzny w formie widzeń utrzymuje z najbliższą rodziną. Otrzymuje także pomoc materialną. Nie korzystał z zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego. Prognoza penitencjarna skazanego na dalszy pobyt w warunkach izolacji więziennej kształtuje się pozytywnie. (dowód: opinia o skazanym – k. 31, 69) Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 § 1 i 2 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną w wyroku łącznym w odniesieniu do kar orzeczonych różnymi wyrokami (art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k.), a podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa. Na uwadze należało mieć fakt, że z dniem 1 lipca 2015 r. znowelizowano przepisy określające zasady łączenia kar w wyroku łącznym. Zasadą jest, że do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem 1 lipca 2015 r. nie stosuje się nowych przepisów działu IX Kodeksu karnego regulującego zasady łączenia kar (art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. 2015 r., poz. 396). Jednocześnie jednak ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady. Mianowicie stosuje się przepisy nowe, jeżeli zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu 1 lipca 2015 r. Z tym ostatnim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ostatni chronologicznie wyrok skazujący Ł. B. (wydany w sprawie II K 227/16 Sądu Rejonowego w Tczewie) zapadł w dniu 6 maja 2016 r., tj. po dniu wejścia w życie nowych przepisów. Powyższa okoliczność „otwierała” możliwość (i jednocześnie konieczność) połączenia skazanemu wszystkich orzeczonych prawomocnie za przestępstwa kar, które przynajmniej w części nie zostały jeszcze wykonane. Z wymienionych w części wstępnej wyroków na moment orzekania przez Sąd wykonaniu, przynajmniej w części, podlegały wyroki: Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie SG 34/14, Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 30 stycznia 2015 r. w sprawie II K 860/14, Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 27 marca 2015 r. w sprawie II K 557/14 oraz Sądu Rejonowego w Tczewie z dnia 6 maja 2016 r. w sprawie II K 227/
O ile zachodzi pewna bliskość czasowa pomiędzy czynami objętymi postępowaniami w sprawach II K 557/14 i II K 860/14, gdyż zostały popełnione w kwietniu i lipcu 2014 r., o tyle innych przestępstw skazany dopuścił się w znacznym odstępie czasu, tj. we wrześniu 2012 r. i w styczniu 2016 r. Biorąc pod uwagę powyższe sąd nie zdecydował się na stosowanie żadnej ze skrajnych zasad wymierzania kary łącznej. Przeciwko zastosowaniu zasady pełnej absorpcji przemawiała różnoczasowość działania skazanego oraz godzenie w różne dobra prawne. Przeciwko zastosowaniu zasady kumulacji z kolei przemawiał fakt, że zdecydowana większość czynów, za które został skazany godziła w cudze mienie. Orzeczona kara łączna winna być zdaniem sądu stosunkowo surowa, inaczej nie spełni celów wychowawczych względem skazanego. Fakt popełnienia kilku przestępstw powinien znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary łącznej. Na uwadze należało mieć w końcu i to, że objęte węzłem wyroku łącznego kary za skazania jednostkowe nie są jedynymi wyrokami skazującymi. Ł. B. był wcześniej karany na kary bezwzględne pozbawienia wolności i pomimo odbycia tych kar nie zmienił swojego postępowania, popełniając po wyjściu na wolność kolejne przestępstwa. Orzeczenie kary w łagodniejszym wymiarze mogłoby wywołać w społecznej świadomości prawnej wrażenie, że sprawcy wielu przestępstw traktowani są łagodniej, aniżeli sprawcy pojedynczych przestępstw. W tej sytuacji sąd zastosował zasadę asperacji i wymierzył karę łączną w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta w sposób należyty uwzględnia dyrektywy określone w treści art. 85a k.k. Jednocześnie z uwagi na górną granicę, do której sąd mógł wymierzyć karę łączną, nie sposób jej uznać za rażąco surową. Wszelkie pozostałe środki podlegają odrębnemu wykonaniu (art. 90 § 1 k.k.), o czym sąd orzekł w pkt. II wyroku, a na poczet orzeczonej kary łącznej sąd zaliczył skazanemu okres wykonywania tych kar (art. 577 k.p.k.), o czym orzeczono w pkt. III wyroku. W pkt IV na mocy art. 572 kpk, i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw Sąd umorzył postępowanie w kwestii objęcia wyrokiem łącznym kar orzeczonych w wyrokach wskazanych w pkt. I, II, III i IV części wstępnej wyroku ze sobą oraz z karami wymienionymi w pkt. I wyroku łącznego. Skazanemu została udzielona pomoc prawna przez obrońcę ustanowionego z urzędu. O kosztach tej pomocy orzeczono mając na uwadze regulacje § 1, § 4 ust. 1, 2 i 3 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z wyżej przytoczonymi przepisami podstawą ustalenia wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu jest 1/2 stawki maksymalnej, która w sprawie o wydanie wyroku łącznego wynosi 240 zł. Sąd nie znalazł podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż 1/2 stawki maksymalnej. Zgodnie z treścią § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwota 120 zł została powiększona o stawkę podatku od towarów i usług (120 zł x 1,23 = 147,60 zł). W pkt. VI na mocy art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych mając na uwadze osadzenie skazanego i brak środków i możliwości zarobkowych sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.