Sygn. akt VIII U 1945/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka Protokolant: Ewa Grychtoł po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. w Gliwicach sprawy A. S. (S.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 20 września 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje A. S. prawo do emerytury poczynając od dnia 10 września 2016 roku. (-) SSO Teresa Kalinka Sygn. akt. VIII U 1945/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 września 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu A. S. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 887 z późn. zm.) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach przy pracach wymienionych w wykazie A, bowiem ZUS zaliczył mu jedynie 1 rok, 6 miesięcy i 24 dni takiej pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. Podniósł, że zgodnie z przedłożonymi przez niego świadectwami i zaświadczeniami oraz zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał dodatkowo, że do pracy w warunkach szczególnych nie uwzględnił okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w K. od 1 lipca 1979r. do 15 lipca 1995r. (łącznie z urlopem bezpłatnym od 15 czerwca 1990r. do 25 sierpnia 1991r.), bowiem ZUS zakwestionował zapisy świadectwa pracy w warunkach szczególnych za ten okres, w którym pracodawca wskazał niewłaściwą pozycję z załącznika do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983r. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony A. S., urodzony (...) w dniu 9 września 2016r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył (...) Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym, że w ocenie ZUS udowodnił jedynie 1 rok, 6 miesięcy i 24 dni okresu pracy w szczególnych warunkach. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS w dniu 20 września 2016r. wydał zaskarżoną decyzję. Organ rentowy wydając zaskarżoną decyzję nie uznał za pracę w warunkach szczególnych pracy w okresie od 1 lipca 1979r. do 15 lipca 1995r. na stanowisku spawacza - mechanika w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w K., z uwagi na zakwestionowanie zapisów wystawionego za ten okres świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. W postępowaniu przed Sądem ubezpieczony domagał się uznania za pracę w warunkach szczególnych powyższego okresu. W toku procesu Sąd ustalił, iż w spornym okresie ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w K.. Zajmowało się ono wykonawstwem wielkogabarytowych rurociągów i tuneli w technologii przeciskania. Odwołujący w trakcie zatrudnienia u tego pracodawcy, okresie urlopu bezpłatnego, został również skierowany na budowę eksportową do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie jego pracodawca była podwykonawcą kontraktu realizowanego przez Przedsiębiorstwo (...) w W., zaś odwołujący był w tym czasie formalnie zatrudniony przez głównego wykonawcę. W szczególności odwołujący przez cały sporny okres, w tym również w trakcie wyjazdu na budowę eksportową, faktycznie był członkiem brygady zajmującej się robotami przeciskowymi. Wymienione wyżej przedsiębiorstwo zajmowało się wykonywaniem tuneli pod drogami, czy torowiskami. Prace te były prowadzone przy użyciu górniczych siłowników hydraulicznych o wielkiej mocy. Poszczególne elementy używane w tych pracach były grubościennymi konstrukcjami stalowymi, łączonymi rurami. Z tego względu wszystkie części składowe należało zespawać. Ubezpieczony w czasie tego okresu, bez względu na nazwę stanowiska pracy, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w szczególnych warunkach. W praktyce ubezpieczony w spornym okresie pracował w głębokich wykopach i pod ziemią. Był on jedyną osobą w brygadzie, która miała uprawnienia spawacza. W trakcie prac przygotowawczych do rozpoczęcia drążenia tunelu, odwołujący faktycznie przez pełne dniówki robocze zajmował się wyłącznie pracami związanymi ze spawaniem elektrycznym lub gazowym, elementów składowych urządzeń przeciskających tunele. Prace takie z reguły trwały do 2 miesięcy, następnie brygada odwołującego przystępowała do drążenia tunelu. W trakcie tych prac, ubezpieczony, już wewnątrz tunelu w głównej mierze zajmował się pracami spawalniczymi, średnio przez 3/4 dniówek roboczych w każdym miesiącu. Okoliczność ta była związana z tym, że w trakcie przeciskania na urządzenia oddziaływały ogromne siły, powodujące ich odkształcenia. W takim wypadku odwołujący był zmuszony za pomocą spawarki usunąć uszkodzenia, bądź wyciąć i zamontować nowe elementy. Z kolei przez pozostałe dniówki w trakcie drążenia tuneli, odwołujący zajmował się innymi pracami związanymi z procesem ich drążenia. Jego praca w takim charakterze była wykonywana przez pełne dniówki robocze, tj. przez 8 godzin i więcej. Taki sam charakter pracy świadczył podczas wyjazdu na tzw. budowę eksportową, gdzie również stale i w pełnym wymiarze czasu pracy zajmował się wyłącznie opisanymi wyżej pracami przy drążeniu tuneli pod drogami, dodatkowo powierzono mu funkcję brygadzisty, jednak nie wiązało się to z wykonywaniem innych prac a jedynie z odpowiedzialnością za brygadę. Ubezpieczony ukończył kurs spawania w dniu 12 sierpnia 1978r. Pracownicy mieli przez pracodawcę przypisywane stanowiska, takie, jaki mieli zawód wyuczony, lub takie jakie przewidywał taryfikator wewnątrzzakładowy, co nie zawsze odpowiadało charakterowi faktycznie wykonywanej pracy. Czynnikami szkodliwymi w jego miejscu pracy były głównie hałas, zapylenie i opary od spawania oraz zagrożenie związane z pracą pod ziemią. Pracodawca wystawił odwołującemu świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, wskazał w nim jednak wykonywanie prac w warunkach szczególnych, które nie odpowiadały ściśle pracom wykonywanym, na przypisanym ubezpieczonemu formalnie stanowisku spawacza - mechanika. Razem z odwołującym w spornym okresie pracowali świadkowie: R. P. – mistrz i kierownik budowy, przełożony ubezpieczonego, B. J. – kierownik odcinka budowlano – montażowego, przełożony ubezpieczonego. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, dokumentacji akt osobowych ubezpieczonego (koperta k.29) zeznań świadków: R. P. i B. J. (k.33-35), nadto z wyjaśnień odwołującego słuchanego w charakterze strony (k.35-36) oraz akt sprawy X U 3517/13, dołączonych do akt niniejszej sprawy. Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i spójny, a tym samym za wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych oraz do rozstrzygnięcia sprawy. W szczególności Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadków i samego ubezpieczonego, gdyż są spójne i wzajemnie się potwierdzają. Ponadto świadek R. P. był współpracownikiem odwołującego, pracującym bezpośrednio w sąsiedztwie jego stanowiska. Z kolei świadek B. J. i przez pewien czas również R. P. byli jego przełożonymi, zatem mieli oni bezpośrednie informacje w zakresie charakteru i wymiaru świadczonej przez ubezpieczonego pracy w spornych okresach. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego, A. S. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 887, ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.