Przepis ten obejmuje tylko części budowlane elektrowni, czyli fundament i maszt. Pozostałe elementy stanowią wyposażenie techniczno-technologiczne i nie mieszczą się w definicji budowli, ani urządzenia budowlanego. Element kosztowy został wskazany na podstawie faktur dotyczących naprawy i zamontowanych części zamiennych (do wysokości bilansu otwarcia) jako szkody częściowej całego turbozespołu. Podział dotyczący budynków i budowli, maszyn i urządzeń oraz wyposażenia wprowadzony został przepisami Prawa budowlanego, gdzie: 1) wyłączono spod definicji obiektu budowlanego urządzenia techniczne, 2) wyłączono spod definicji obiektu budowlanego instalacje, które nie są instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, 3) zrezygnowano z przesłanki całości techniczno-użytkowej budowli tworzonej z instalacjami i urządzeniami na rzecz przesłanki zapewnienia przez instalacje możliwości użytkowania budowli zgodnie z jej przeznaczeniem. Zmiany te dla elektrowni wiatrowych okazały się istotne z punktu widzenia opodatkowania podatkiem od nieruchomości, tj. - podatkiem od nieruchomości powinny być objęte tylko części budowlane elektrowni wiatrowej czyli fundament i maszt. Natomiast pozostałe elementy powinny być z opodatkowania wyłączone, bowiem stanowią jedynie wyposażenie techniczno-technologiczne i nie mieszczą się w definicji budowli ani urządzenia budowlanego. Zgodnie z OWU InterRisk turbozespół (urządzenia techniczne) nie
(dotyczy budowli). Różnica pomiędzy przepis §21 ust.1 pkt l. i §21 ust.1 pkt 2c. OWU ma charakter istotny z uwagi na fakt, iż dotyczy wartości odtworzeniowej: – w przypadku budynków i budowli OWU operuje wartością kosztów remontu lub odbudowy natomiast, – w przypadku maszyn, urządzeń i wyposażenia OWU operuje ceną zakupu, kosztów naprawy lub wytworzenia przedmiotu tego samego rodzaju. W obu przypadkach mamy do ustalenia wartość rzeczywistą odnoszącą się do wartości odtworzeniowej nowej. Zgodnie z OWU §2 okt.53 wartość rzeczywista to wartość odtworzeniowa (nowa) nowego przedmiotu pomniejszona o stopień zużycia. Szkoda powinna być wyliczona na podstawie kosztów naprawy (k. 13 zestawienie faktur) takich jak: usług dźwigowych, wyposażenia technicznego. Taki sposób wyliczenia odpowiada wartości rzeczywistej zgodnej z definicja OWU. Tak wyliczona szkoda powinna być pomniejszona o franszyzę redukcyjną. Należy zaznaczyć, że zainstalowano urządzenia techniczne nie należą do nowych. Pomniejszanie kosztów naprawy o techniczne zużycie ma zastosowanie dla urządzeń technicznych nowych (poniżej definicja OWU), a nie używanych których wartość odpowiada wartości rzeczywistej równej wartości księgowej brutto poniesionych kosztów naprawy. Zaprezentowany sposób wyliczenia szkody przez pozwanego bez wskazania ceny odtworzeniowej nowej - nowego przedmiotu tego samego rodzaju, tabel określających stopnia zużycia technicznego stosowanych przez ubezpieczyciela nie powinien zostać przyjęty (dowód: opinia B. T. biegłego z zakresu elektrotechniki k. 65-79, opinia uzupełniająca k. 100-103, k. 133-137 , , opinia ustna k. 139 v akt). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów. W toku postępowania dowodowego powód wniósł o : - dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci akt likwidacyjnych oraz zobowiązanie pozwanego do załączenia pełnych akt likwidacji roszczenia, o numerze S.: (...) Nr. Polisy: E- (...) i dopuszczenie dowodu ze znajdujących się w aktach dokumentów, ze szczególnym uwzględnieniem wyceny i opinii rzeczoznawcy pozwanego na okoliczności w nich podane; - przeprowadzenie dowodu z przesłuchania powoda na okoliczność: zawarcia umowy ubezpieczenia, uiszczania składek ubezpieczeniowych, zaistnienia zdarzenia szkodzącego, okresu prowadzenia przez pozwanego postępowania likwidacyjnego, wysokości zysków z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie przedmiotowej elektrowni wiatrowej, utraty zysków jakie powód poniósł w związku ze zdarzeniem szkodzącym, poniesionych strat przez powoda w związku z długotrwałością prowadzenia postępowania likwidacyjnego a także poprawności prowadzonego postępowania likwidacyjnego, brakiem dołożenia należytej staranności przy prowadzeniu likwidacyjnym, a nadto o: - dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu spraw rachunkowości i księgowości oraz ekonomiki przedsiębiorstw na okoliczność ustalenia wysokości zysków z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie przedmiotowej elektrowni wiatrowej w okresie 6 miesięcy przed zaistnieniem zdarzenia szkodzącego oraz w okresie 6 miesięcy po zaistnieniu zdarzenia szkodzącego, strat jakie powód poniósł w związku z przewlekłością postępowania likwidacyjnego oraz niezachowania staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, - dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny maszyn, urządzeń i podzespołów stanowiących elektrownię wiatrową okoliczność wysokości kosztów naprawy przedmiotowej elektrowni wiatrowej, wysokości kosztów najmu podzespołów przedmiotowej elektrowni wiatrowej. Z opinii biegłej sądowej z zakresu elektroenergetyki k. 54-56 A. S. wynika, iż uszkodzenia elektrowni wiatrowej miały charakter mechaniczny, a nie elektryczny. Biegła przeprowadziła analizę protokołów z przeglądów rocznych, półrocznych oraz okresowych i serwisowych przeprowadzonych w okresie maj 2013 - marzec 2016 r. W związku z tym biegła nie była w stanie odpowiedzieć na pytania Sądu, gdyż specjalizuje się w obszarze elektrycznego działania maszyn i urządzeń elektrycznych, a uszkodzeniu uległy elementy mechaniczne elektrowni wiatrowej. Wskazała, że kompetencje w tym zakresie będzie posiadał biegły z zakresu mechaniki maszyn i urządzeń, a nadto stopień zużycia technicznego (mechanicznego) elektrowni wiatrowej powinien zostać oszacowany przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego w zakresie wyceny maszyn i urządzeń elektrycznych. Kolejny biegły B. T.- biegły z zakresu elektrotechniki wykonał cztery opinie w niniejszej sprawie. Biegły miał odpowiedzieć na pytania Sądu co do: 1) - przyczyn i zakresu uszkodzenia elektrowni (...) 46D, w tym przyczyn uszkodzenia mechanizmu obrotu gondoli oraz przekładni głównej, 2) - wysokości kosztów naprawy przedmiotowej elektrowni wiatrowej według cen z daty uszkodzenia z uwzględnieniem regulacji zawartych w ogólnych warunkach ubezpieczenia i umowie ubezpieczenia, 3) - stopnia zużycia technicznego elektrowni wiatrowej liczonego na datę szkody. Biegły w dniu 25 października 2016r. przeprowadził wizję lokalną omawianej turbiny. W trakcie wizji lokalnej biegły dokonał oględzin turbiny pod katem sprawności, działania systemów akwizycji danych, monitoringu i kontroli systemów zabezpieczeń, sposobu podłączenia do sieci energetycznej oraz generowania mocy czynnej i biernej. Sprawność turbiny generalnie nie budziła zastrzeżeń. Biegły w opinii zasadniczej na podstawie oględzin turbozespołu, parametrów pracy, aktualnych statusów pracy, charakterystyki pracy tzw. „krzywej mocy”, dokumentacji serwisowej i badań jakości energii nie wnosił uwag do sprawności działania turbiny. Dokumentacja eksploatacyjna turbozespołu nie budziła zastrzeżeń. Na potwierdzenie prawidłowej eksploatacji turbozespołu, biegły w opinii zasadniczej wskazał miesięczną i roczną produkcję energii elektrycznej. W przedmiotowej sprawie biegły przeprowadził rozmowę z firmą (...), która realizuje umowę serwisową. Biegły analizował serwis techniczny turbiny - w zakresie eksploatacji i jej zakresu. Biegły zapoznał się z dokumentacją wykonaną przez ekspertów (...). Zaznaczył, że turbina posiada wyszczególnione 92 statusy, które powinny być dostępne w historii pracy turbiny. Zarówno serwis jak i właściciel turbiny oświadczyli, że nie posiadają historii pracy. Analiza takiej historii pracy dawałaby możliwość dokładnej analizy przyczyn zaistniałych awarii. W praktyce biegły rzadko spotykał turbozespoły nie posiadające historii pracy. Ponadto, nie zbadano śladów wyciekającego oleju na obecność opiłków. Zdaniem biegłego, wskazanie warunków pogodowych na podstawie ekspertyzy (...) Oddział we W. nie poparto warunkami pracy turbin pracujących w pobliżu omawianej turbiny np. turbin będących w obsłudze firmy serwisowej. W trakcie wizji lokalnej biegły nie miał dostępu do fragmentów uszkodzonych podzespołów. Dokonał oględzin pracującej turbiny, sposobu jej przyłączenia, systemu monitorowania i rejestracji akwizycji bazy danych. Zdaniem biegłego, ustalenie przyczyny wystąpienia dwóch awarii tj awarii głównej skrzyni przekładniowej oraz mechanizmu obrotu gondoli (w tym dwie przekładnie i łożysko) w warunkach wizji lokalnej oraz na podstawie dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy jest trudne do określenia. Można jedynie zdaniem biegłego sformułować przyczynę jako prawdopodobne odziaływanie dużej energii kinetycznej zawartej w podmuchach wiatru, a stopień zużycia krytycznych podzespołów spowodował, że oddziaływanie wspomnianej energii nastąpiło przy huraganowej prędkości wiatru zdefiniowanej w OWS (17,5m/s). Biegły nie zakwestionował prawidłowości kalkulacji i kosztów naprawy elektrowni wiatrowej w zakresie wskazanych podzespołów i wysokości tych kosztów. Opinia nie została podważona przez strony procesu, a Sąd przyjmując jej wnioski za trafne i logiczne poczynił na ich podstawie ustalenia faktyczne. W pozostałym zakresie wnioski strony powodowej co do dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresy rachunkowości i ekonomiki przedsiębiorstw zostały oddalone jako bezzasadne, bowiem pozwany w zakresie zawartej umowy nie ponosi odpowiedzialności za starty przedsiębiorstwa powoda, natomiast strona powodowa nie wykazała by działanie pozwanego wyrządziło powodowi szkodę na gruncie odpowiedzialności deliktowej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo okazało się częściowo zasadne. Nie ulega wątpliwości, że stosunek materialnoprawny istniejący między stronami należy ocenić na gruncie przepisów regulujących umowę ubezpieczenia (art. 805-820 k.c. oraz art. 821-828 k.c.). Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Zgodnie z art. 822 § 4 k.c. uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Zgodnie art. 822 § 1-2 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia. Według art. 822 § 4 k.c. uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Ubezpieczyciel jest zatem zawsze, obok podmiotu bezpośrednio odpowiedzialnego za szkodę, legitymowany biernie w procesie o naprawienie szkody wynikającej ze zdarzenia objętego umową ubezpieczenia. Odpowiedzialność z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ma charakter wtórny w stosunku do odpowiedzialności bezpośredniego sprawcy szkody, który z reguły odpowiada za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym. Granice odpowiedzialności ubezpieczającego (ubezpieczonego) kształtują przy tym granice odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Prawa obowiązki stron w ramach umowy ubezpieczenia mienia-elektrowni wiatrowej zostały dodatkowo określone w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia (...) obowiązujących w okresie objętym ochroną ubezpieczeniową (owu w aktach ubezpieczeniowych). Trafne okazały się zarzuty pozwanego dotyczące bezzasadności roszczeń powoda o zwrot utraconych zysków z tytułów przestojów w pracy elektrowni wiatrowej. Zgodnie z § 24 ust. 1 ww. OWU ubezpieczyciel obejmuje ochroną ubezpieczeniową szkody powstałe w przedmiocie ubezpieczenia, w miejscu i okresie ubezpieczenia wskazanym w umowie ubezpieczenia, bezpośrednio w następstwie zaistnienia zdarzenia wymienionego w umowie ubezpieczenia. Ponadto, zgodnie z § 2 ust 41) szkoda utrata, uszkodzenie lub zniszczenie ubezpieczonego mienia bezpośrednio wskutek wystąpienia jednego lub kilku zdarzeń objętych zakresem ubezpieczenia, występujących niespodziewanie i niezależnie od woli ubezpieczającego/ubezpieczonego. Utracone zyski, w świetle ww. paragrafów, nie są szkodą w ubezpieczonym mieniu, która wystąpiła bezpośrednio w następstwie zaistnienia zdarzenia wymienionego w umowie ubezpieczenia. Są to straty, które wystąpiło pośrednio. Umowa ubezpieczenia nie obejmuje tego typu strat. Utracone zyski w świetle powyższych postanowień OWU nie są zatem szkodą w ubezpieczonym mieniu, która wystąpiła bezpośrednio w następstwie zaistnienia zdarzenia wymienionego w umowie ubezpieczenia - a w konsekwencji - nie są objęte ochroną ubezpieczeniową i powództwo w tym zakresie podlegało oddaleniu jako całkowicie bezzasadne, a więc zakresie roszczenia o zapłatę wstępnie kwoty 1.000 zł tytułem odszkodowania za utracone korzyści wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 lipca 2014 r. do dnia zapłaty i w zakresie roszczenia o zapłatę wynagrodzenia w wysokości 2.000 zł tytułem utraconych zysków z elektrowni wiatrowej płatnego comiesięcznie w terminie do 10 dnia każdego miesiąca, począwszy od dnia 10 marca 2014 r. wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności każdej z rat. W pozostałym zakresie Sąd uwzględnił powództwo co do kwoty 80.687,70zł. Pozwany wprawdzie wypłacił odszkodowanie z tytułu szkody dotyczącej dwóch przekładni obrotu oraz łożyska obrotu, jednakże wysokość szkody ustalił według wartości rzeczywistej- stanowiącej wartość odtworzeniową pomniejszoną o faktyczne zużycie techniczne - § 2 pkt 53 lit. „c" oraz § 21 ust. 1 pkt 1 lit. „c" OWU). W zakresie regulacji OWU turbozespół nie
ust.1 pkt.1, jak trafnie biegły podkreślił, przepis ten obejmuje tylko części budowlane elektrowni, czyli fundament i maszt, natomiast pozostałe elementy stanowią wyposażenie techniczno-technologiczne i nie mieszczą się w definicji budowli, ani urządzenia budowlanego. Zatem w przypadku maszyn, urządzeń i wyposażenia zgodnie z OWU należy przyjąć ceną zakupu lub kosztów naprawy lub wytworzenia przedmiotu tego samego rodzaju. Wartość rzeczywista odnosi się do wartości odtworzeniowej nowej. Zgodnie z OWU §2 pkt 53 wartość rzeczywista to wartość odtworzeniowa (nowa) nowego przedmiotu pomniejszona o stopień zużycia. Szkoda powinna być wyliczona na podstawie kosztów naprawy (k. 13 zestawienie faktur) z uwzględnieniem usług dźwigowych, wyposażenia technicznego. Tak wyliczona szkoda powinna być pomniejszona o franszyzę redukcyjną. W przypadku powoda doszło do naprawy przy użyciu używanych części. Nie można zatem dodatkowo pomniejszać kosztów naprawy o techniczne zużycie, bowiem taki sposób obliczania jest właściwy dla urządzeń technicznych nowych (poniżej definicja OWU), a nie używanych których wartość odpowiada wartości rzeczywistej równej wartości księgowej brutto poniesionych kosztów naprawy. Sąd podziela ocenę biegłego, że zaprezentowany sposób wyliczenia szkody przez pozwanego bez wskazania ceny odtworzeniowej nowej - nowego przedmiotu tego samego rodzaju, tabel określających stopnia zużycia technicznego stosowanych przez ubezpieczyciela nie powinien zostać przyjęty. Zadaniem Sądu, pozwany bezzasadnie odmówił zapłaty odszkodowania za szkodę wyrządzoną w dniu 19 stycznia 2014 roku w przekładni głównej, wskazując, iż ścierne zużycie kół powstało w wyniku naturalnego procesu zużycia przekładni głównej, a zatem, iż ww. szkoda nie mieści się w zakresie udzielanej ochrony ubezpieczeniowej ubezpieczenia, określonej w § 24 ust. 1 OWU. Należy podnieść, że zgodnie z oświadczeniem firmy serwisowej, czego pozwany nie zakwestionował, rejestracja danych przechowywana jest w komputerze turbozespołu przez jeden miesiąc. Taka akwizycja danych powinna być natychmiast skopiowana po wystąpieniu awarii i powinna przeprowadzona analiza w ramach ekspertyzy (...) i firmy serwisowej. Analiza takiej historii pracy dawałaby możliwość dokładnej analizy przyczyn zaistniałej awarii. Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego nie zabezpieczył takich danych i nie poczynił żadnych ustaleń z firmą serwisową, a ekspertyza wykonana na jego zlecenie w tej kwestii jest niekompletna, a przez co jej wnioski nie mogą się ostać. Biegły sadowy przeanalizował cały materiał dowodowy trafnie ocenił, że w oparciu o dostępną dokumentację, nie można wykluczyć awarii przekładni głównej od podmuchów wiatru i jest to prawdopodobna przyczyna szkody. Nie negował jednakże, że stan techniczny tego elementu- stopień zużycia mógł wpłynąć na zakres szkody. Nie ocenił jednakże tego stopnia, natomiast pozwany żadnym środkiem dowodowym nie wykazał w jakim procencie to zużycie było przyczyną – współprzyczyną szkody, co dawałoby o taki stopień –procent możliwość miarkowania odszkodowania. Sąd zatem w całości podzielają opinię biegłego za zasadne przyjął koszty naprawy elektrowni wiatrowej wykazane przez powoda. Zgłoszenie szkody przez powoda w toku postępowania likwidacyjnego nastąpiło w dniu 21 stycznia 2014r. Należne odsetki ustawowe Sąd zasądził na podstawie art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 817 k.c. Przepis art. 481 § 1 k.c. stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, jeżeli nie spełnia tego świadczenia w terminie, w którym stało się ono wymagalne, a gdy termin nie jest oznaczony, jeżeli nie spełnia go niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela (art. 476 k.c.). Zgodnie z art. 817 § 1 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Jednakże bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w terminie przewidzianym w § 1 (art. 817 § 2 k.c.). Umowa ubezpieczenia lub ogólne warunki ubezpieczenia mogą zawierać postanowienia korzystniejsze dla uprawnionego niż określone w paragrafach poprzedzających (art. 817 § 3 k.c.). Nie ulega wątpliwości, że powód żądając zasądzenia odsetek ustawowych od dnia 4 lipca 2014r., przy zgłoszeniu szkody w styczniu 2014r., pozostawił ubezpieczycielowi dość czasu na przeprowadzenie w sposób wnikliwy i dokładny postępowania likwidacyjnego. Nie można zanegować, ze opóźnienie pozwanego w spełnieniu świadczenia jest rażące, nawet uwzględniając konieczność analizy warunków pogodowych, gromadzenia danych i wykonania ekspertyzy. Zatem żądanie w zakresie terminu biegu odsetek należało uwzględnić w całości. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 zd. 1 k.p.c. -stosunkowy rozdział kosztów. Powód wygrał sprawę w 77%. Całość kosztów procesu po stronie pozwanego to 3000 zł zaliczka na biegłych, 3600 zł wynagrodzenie pełnomocnika, 17 zł opłata od pełnomocnictwa. Koszty procesu powoda, to 17 zł opłata od pełnomocnictwa, wynagrodzenie pełnomocnika 3600zł, opłata od pozwu 5235zł. Z całości kosztów procesu po obu stronach, pozwany powinien ponieść 77%, stąd brakująca różnicę 7604,13zł pozwany powinien zwrócić powodowi. Sąd nakazał w takiej proporcji rozdziału kosztów procesu pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 628,60 zł jako 77% wydatków na biegłych , a od powoda kwotę 168,77zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. Uzasadnienie sporządzone przez sędziego, 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.