harmonogramem (§5 umowy).
ust 3 i 4 umowy powódka miała dokonywać spłaty
harmonogramem, a za dzień spłaty przyjęto dzień wpływu środków na rachunek kredytu. Spłata zadłużenia miała być dokonywana poprzez obciążenie rachunku powódki, do którego wystawi powódka pełnomocnictwo i z którego bank będzie pobierał środki na spłatę zadłużenia w kwotach i terminach ustalony w umowie ( § 9 ust 8 umowy). Spłata kredytu przed terminem określonym w harmonogramie wymaga złożenie pisemnej dyspozycji kredytobiorcy wskazującej na niniejsze oraz zawarcia aneksu. Wskazano, że wszelkie wpłaty dokonane w innym trybie niż w/w nie zmniejszają stanu zadłużenia i będą zaliczane na poczet przyszłych płatności
harmonogramie (§10 umowy) (kopia umowy kredytu hipotecznego 21 maja 2004 r. przedłożona pracownikowi pozwanego k. 29) Według harmonogramu spłat z 15 grudnia 2007 r. nr rachunku powódki do tej umowy kredytu to (...) ( pismo z (...) SA k. 209. Powódka zawarła jeszcze inne umowy kredytowe : - nr (...) - nr (...) - nr (...) (potwierdzenia k. 211 -213). Powódka postanowiła wziąć kredyt konsolidacyjny na spłatę swoich zobowiązań. Głównym celem była spłata kredytu hipotecznego z w/w umowy. Złożyła wniosek u pozwanego o udzielenie kredytu. Zarówno przed zawarciem umowy jak i już po tej dacie dokumenty związane z wymaganiami zawartymi w umowie z pozwanym powódka składała po uzgodnieniu i trybie wskazywanym przez pracowników pozwanego. M. B. z ramienia pozwanego udzielał porad w zakresie niezbędnym w celu prawidłowego wykonania umowy, dokonywał wstępnej analizy dokumentacji, przekazując je do dalszej weryfikacji u pozwanego. to z pracownikiem banku uzgadniano, jakie dokumenty i w jakiej formie są konieczne celem wykonania umowy. (dokumenty zawierające procedurę przed przyznaniem kredytu k. 186- 248, e- maile między stronami k. 71-75, zeznania świadków M. B.. 334 -345 D. M. k. 340-345, A. G.
umowy wypłata kredytu miała nastąpić jednorazowo na rachunek 1.) Kredytobiorcy 2.) Na rachunek w (...) SA tytułem spłaty zadłużenia karty kredytowej w (...) SA z limitem 10 000 3.) rachunek w (...) SA tytułem spłaty zadłużenia kredytu hipotecznego w (...) SA/ (...) nr (...)- (...) 4.) Na rachunek w (...) tytułem spłaty kredytu nr (...) 5.) Na rachunek w (...) tytułem spłaty kredytu nr (...) 6.) Na rachunek w (...) tytułem spłaty kredytu nr (...) 7.) Na rachunek (...) bank z tytułem zadłużenia na karcie kredytowej z limitem 20 000 zł 8.) Na rachunek (...) tytułem spłaty zadłużenia z umowy kredytu z 24 maja 2005 r. 9.) Tytułem wolnej kwoty na rachunek
pisemną dyspozycja powódki
ust 4 COU wypłata kredytu albo transzy wymagała złożenia pisemnej dyspozycji wypłaty przez kredytobiorcę i miała być dokonana na wskazany w § 6 ust 3 CSU rachunek
e złożoną przez kredytobiorcę pisemną dyspozycją wypłaty Zgodnie §4 COU kredyt miał zostać wypłacony w walucie wymienialnej w przypadku zaciągnięcia kredytu na spłatę kredytu walutowego i w walucie polskiej na finansowanie zobowiązań w RP. Kredyt miał być postawiony do dyspozycji kredytobiorcy w terminie 3 dni roboczych po stwierdzeniu spełnienia warunków wypłaty ( §3 ust 1 COU) Spłata zadłużenia miała następować przez potrącenia rat z wierzytelnościami kredytobiorcy z tytułu środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku prowadzonym przez pozwanego Kredytobiorca wyraził zgodę na potrącenia( § 21 COU). W rozdziale 7( §40 i n.) COU ustalono warunki wypowiedzenia umowy m.in. w przypadku zalęgłości w spłacie rat ( umowa część szczegółowa i ogólna k. 25-41) Jeszcze przed zawarciem umowy z pozwanym celem przedłożenia pozwanemu powódka otrzymała oświadczenie z (...) SA z dnia 19 sierpnia 2008 r., w którym wskazano, że spłata kredytu następuje przez obciążenie rachunku nr (...). Bank zobowiązał się do całkowitego rozliczenia kredytu w terminie 3 dni od daty wpłynięcia pisemnej dyspozycji kredytobiorcy o całkowitej spłacie kredytu ( oświadczenie (...) SA k. 24) Dyspozycję w celu uruchomienia kredytu powódka złożyła na formularzu który wpłynął do pozwanego w dniu 18 września 2008 r. wnosząc o dokonanie wypłaty w kwocie 409531,88 CHF. Zamiast uzupełnienia rubryki z numerem rachunku, na który miał zostać przekazana kwota znajduje się napis VERTE, co jest praktyką przyjętą u pozwanego w przypadku uruchamiania kredytu celem spłaty kilku zobowiązań. Wówczas rachunki, na jakie mają zostać dokonane spłaty spisuje się poza rubrykami formularza (kopia dyspozycji k. 51, 181, zeznania świadków M. B. k. 334 -345, D. M. k. 340-345, E. R. k. 387-390). Powódka informowana przez pracowników pozwanego o konieczności zmiany dyspozycji wobec przeszkód technicznych dokonania przelewu składała kolejne dyspozycje. Dyspozycją przesłana faksem (dyspozycja w formie odręcznej) wniosła o uruchomienie kredytu w następujący sposób:
art. 840 § 1 pkt 1 dłużnik może wytoczyć powództwo w celu pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; Zdarzeniem, na którym oparto klauzulę wykonalności jest tytuł egzekucyjny. Dłużnik może przeczyć treści tytułów egzekucyjnych ( nie będących orzeczeniem sądowym), których nie chroni res iudicata, czy zawisłość sporu tj. jak w przypadku sprawy niniejszej bankowego tytułu egzekucyjnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 78/03). Dłużnik w ramach powództwa opozycyjnego może przeczyć treści tych tytułów egzekucyjnych, których nie chroni prawomocność materialna (res iudicata) czy zawisłość sporu (lis pendens). Takim tytułem egzekucyjnym jest np. akt notarialny, czy też bankowy tytuł egzekucyjny. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 2013-01-30 I ACa 916/13 LEX nr 1322795) Dłużnik może podnieść wszelkie zarzuty materialnoprawne dotyczące wierzytelności banku objętej bankowym tytułem egzekucyjnym zaopatrzonym w sądową klauzulę wykonalności jak np. nienastąpienia wymagalności roszczenia. W postanowieniu z dnia 27 listopada 2003 r. III CZP 78/03 LEX nr 108036 Sąd Najwyższy wskazał, że w razie podnoszenia zarzutów materialnoprawnych nie można również wykluczyć zarzutu naruszenia art. 5 k.c. Przepis art. 5 k.c. nie mógłby stać się samoistną podstawą powództwa przeciwegzekucyjnego z art. 840 k.p.c. jednakże inna sytuacja ukształtowałaby się wówczas, gdyby istniały podstawy do uznania, że doszło do nadużycia prawa w wyniku wykonywania przez bank odpowiedniego uprawnienia kształtującego wynikającego z umowy kredytowej (np. wypowiedzenie umowy kredytowej). Wykonywanie przez bank takiego uprawnienia kształtującego mogłoby być oceniane z punktu widzenia przepisu art. 5 k.c. i w rezultacie prowadzić do wniosku, że dokonane przez bank wypowiedzenie umowy kredytu (ze względu na istnienie określonych okoliczności) nie mogło być uznane za skuteczne wobec kredytobiorcy. W sprawie niniejszej pozwany Bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny po uprzednim wypowiedzeniu umowy kredytowe zawartej z pozwaną z dnia 15 września 2008r. nr (...). Powódka zaprzestała spłacać raty wynikające w umowy kredytowej. Dokonując wypowiedzenia postawił pozostałą część niespłaconego kredytu w stan natychmiastowej wymagalności. Po nadaniu klauzuli wykonalności przez Sąd wszczął postępowanie egzekucyjne. Zdaniem powódki to pozwany nie wywiązał się należycie ze swojego zobowiązania umownego, co doprowadziło do niemożności spełnienia świadczenia powódki, a polegającego na spłacie kolejnych rat kredytu. Niniejsze było bezsporne między stronami. Umowa kredytu bankowego uregulowana została w art. 69 ust 1 prawa bankowego ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U.2002.72.665 j.t. ze zm.).
jego treścią przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności: 1)strony umowy, 2)kwotę i walutę kredytu, 3)cel, na który kredyt został udzielony, 4)zasady i termin spłaty kredytu, 5)wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany, 6)sposób zabezpieczenia spłaty kredytu, 7)zakres uprawnień banku związanych z kontrolą wykorzystania i spłaty kredytu, 8)terminy i sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych, 9)wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje, 10)warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy. Strony zwarły umowę kredytu na spłatę zobowiązań powódki, wskazały w umowie dokładny cel, na jaki kredyt miał być przeznaczony. Istotą tego stosunku pranego jest oddanie środków pieniężnych do dyspozycji kredytobiorcy. Niniejsze obejmuje nie jedno, lecz dwa świadczenia banku - pierwsze to udostępnienie środków pieniężnych kredytobiorcy, drugie to dokonanie nakazanych przez kredytobiorcę rozliczeń pieniężnych w granicach sumy kredytu (W. Pyzioł, Umowa o kredyt bankowy w świetle..., s. 77-78).Obowiązek banku do dokonywania czynności rozliczeniowych należy do istoty spełnienia jego świadczenia z umowy kredytu. Wierzyciel (kredytobiorca) odniesie korzyść ze świadczenia banku dopiero wtedy, gdy będzie mógł w sposób rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny, skorzystać z kredytu (dokonywać płatności). Oznacza to, że świadczenie z umowy kredytu leżące po stronie banku, a polegające na oddaniu do dyspozycji środków pieniężnych obejmuje dokonanie czynności faktycznych przez bank umożliwiających kredytobiorcy korzystanie z udzielonego kredytu. Czynności techniczne tj. sposoby oddania środków pieniężnych rozliczanych bezgotówkowo są różne i dookreśla je z reguły umową. W niniejszej sprawie powódka zarzucała właśnie brak należytego spełnienia świadczenia przez Bank polegający na należytym tj. zgodnym z jej dyspozycją przekazaniu środków na spłatę jej zobowiązań. Jak wykazał materiał dowodowy złożony w sprawie powódka złożyła
umową pisemną dyspozycję dokonania przelewów na spłatę jej zobowiązań. Zważywszy na ich liczbę w formularzu przeznaczonym do dyspozycji nie został wskazany jeden rachunek bankowy lecz zamieszczono napis VERTE. Takie postępowanie jest przyjętą praktyka u pozwanego, co potwierdziły zeznania świadków pracowników pozwanego (M. B. k. 334 -345, D. M. k. 340-345, E. R. k. 387-390). W przypadku dokonywania kilku spłat numery rachunków bankowych i kwoty, na jakie mają zostać dokonane przelewy spisuje się poza rubrykami formularza funkcjonującego u pozwanego. Pozwany miał problemy techniczne z dokonaniem przelewu kwoty kredytu we frankach. Kredyty w walutach obcych przelewa się we na konto walutowe, u powódki było podane koto złotówkowe w związku, z czym dokonano przelewu złotówek i wskazał powódce na konieczność zmiany dyspozycji na złotówkową. ( zeznania M. B., D. M.). Pozwany dokonała zmiany waluty w przelewie dotyczącym spłaty kredytu hipotecznego w Banku (...) SA. Tymczasem wzrósł kurs franka szwajcarskiego i przelew w złotówkach okazał się niewystarczającym na spłatę kredytu hipotecznego. Powódka za wskazówką doradcy działającego z ramienia pozwanego wycofała pieniądze dokonując przelewów
wytycznymi przekazywanymi przez pracowników pozwanego. Powódka dokonał przelewu zwrotnego na rachunek u pozwanego chcąc odstąpić od umowy. Niemniej jednak pozwany stwierdził, iż poszły już dyspozycje i dokonano spłaty pozostałych obciążeń powódki. Za radą pracownika pozwanego powódka przelała pieniądze na lokatę liczą na ustabilizowanie się kursów walut. Powódka próbowała ugodowo zakończyć sprawę. Najpierw rozmawiała z pracownikami obsługującymi jej kredyt, którzy ją uspokajali, iż to zwykłe nieporozumienie. Jak zeznali pracownicy Baku i świadek M. B. dziś już techniczny problem przelewów między rachunkami bankowymi w różnych walutach nie istnieje. Usunięto go na skutek takich pomyłek jak u powódki. Poza kredytem hipotecznym w Banku (...) SA pozostałe kredyty wymienione w umowie zostały spłacone. ( bezsporne) Powódka nie podołała spłacie dwóm dużym kredytom tj. udzielonemu przez pozwanego jak i niespłaconej części kredytu hipotecznego w (...) SA. Wobec braku spłaty kolejnych rat kredytu pozwany wypowiedział umowę i wystawił tytuł egzekucyjny na pozostałą część niespłaconego kredytu. W ocenie Sądu powódka w toku niniejszego postępowania wykazała brak podstaw do wypowiedzenia przez pozwanego łączącej ich umowy kredytu wobec zaległości w spłacie rat. To pozwany nie spełnił należycie świadczenia z zawartej przez strony umowy kredytu poprzez brak dokonania przelewu stosownie do dyspozycji powódki, a następnie udzielanie błędnych porad celem naprawienia zaistniałej sytuacji. niniejsze doprowadziło do uniemożliwienia powódce spłaty kredytu. Tym samym Sąd uznał wypowiedzenie za bezskuteczne. Niniejsze powoduje, iż pozwany nie miał uprawnień do postawienia w stan wymagalności całej pozostałej kwoty kredytu i tym samym do wystawienia tytułu egzekucyjnego w trybie art. 96 prawa bankowego. W ocenie Sadu to pozwany nie dochował należytej staranności przy wykonywaniu łączącej strony umowy kredytu. Niewłaściwe wykonanie świadczenia przez pozwanego spowodowało iż cel określony w umowie ( wskazane w §2 przeznaczeniu kredytu) nie został osiągnięty. Dalsze postępowanie pozwanego należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 5 kc), w szczególności do działania w zaufaniu do takiej instytucji, jaką jest bank, postrzeganej jako profesjonalista w dziedzinie świadczonych usług. Jak wynika z pisma Banku (...) SA, po jego stronie nie występowały i nie występują przeszkody uniemożliwiające realizację na rachunki klientów przekazów w CHF (k. 57). Ponadto to pozwany jako podmiot profesjonalny w zakresie wykonywanych przez siebie czynności winien mieć wiedzę i odpowiednio poinstruować kredytobiorcę o wymogach technicznych dokonywanych przekazów.
art. 355 kc dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Pozwany zawodowo trudni się udzielanie kredytów, w tym konsolidacyjnych. Do niego zgłaszają się klienci wskazując, na jakie cele chcą uzyskać fundusze. To pozwany zatrudnia specjalistów, którzy analizują zdolności kredytowe i szacują niezbędne koszta. To na pozwanym spoczywał obowiązek umożliwienia skorzystania z kredytu już udzielonego powódce, zaś skorzystanie to należy pojmować, jako faktyczną możliwość przeznaczenia kwot zaciągniętego kredytu na spłatę zobowiązanych wskazanych, jako cel, dla którego w ogóle dochodzi do zawarcia umowy. Choć nadużycie prawa podmiotowego nie może stanowić skutecznej podstawy do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, to jednak gdy dłużnik podnosi, że Bank wykonał swe uprawnienie kształtujące w postaci wypowiedzenia umowy kredytowej w ten sposób, że nadużył - w świetle ujawnionych okoliczności - tego prawa i w związku z tym nie może być uznane wypowiedzenie za skuteczne, to może się wtedy okazać uzasadniony zarzut obrazy art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2006 r. IV CSK 24/06). Sąd uznał, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego doszło do nadużycia prawa podmiotowego przy wypowiedzeniu umowy kredytu i tym samym uznał je za nieskuteczne. Powódka skutecznie zakwestionowała istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym wystawionym przez pozwanego. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd postanowił na zasadzie art. 98 i 122 k.p.c i art. 113 ustawy z dnia z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2014.1025 j.t.) oraz na §2, § 6 pkt 7 i § 19 na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t.)
w/w rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1)opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2)niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Powódka była zwolniona od kosztów sądowych. Sąd ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu (postanowienie k. 89). Opłata od pozwu została wyliczona od wartości przedmiotu sporu ( k. 87) tj. 1 390 477 zł i wyniosła o 69 524 zł. Skład kosztów stanowi również wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.