Sygn. akt IV Ko 24/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kempińska - Krawczyk

§ 2kpk w zw.

z art. 1 pkt 132 ustawy z dnia 11 marca 2016r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 1 kwietnia 2016r. poz. 437) w zw. z art. 554 § 4 kpk orzeka:

1. oddala wniosek;
2. obciąża kosztami postępowania Skarb Państwa. Sygn. akt IV Ko 24/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Zabrzu pod sygn. akt II K 1204/
3. prowadził postępowanie karne przeciwko D. G., w którym był on oskarżony o popełnienie przestępstw z art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk oraz z art. 178a § 1 kk. W sprawie tej dnia 26 czerwca 2015r. zapadł wyrok, którym D. G. został skazany na karę łączną 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (k.38). Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 30 października 2015r., sygn. akt VI Ka 926/15 (k.37). Na etapie postępowania przygotowawczego na mocy postanowienia z dnia 5 września 2014r. (sygn. akt Ds. 946/14) wydanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w. Z. dokonano zabezpieczenia grożącego D. G. obowiązku zapłaty grzywny i nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w ten sposób, że zajęto jego mienie w postaci pieniędzy w kwocie 1.180 zł.(k.20) Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015r., sygn. akt II K 1204/14 Sądu Rejonowego w Zabrzu orzekł iż zabezpieczenie upadło.(k. 33) Dnia 25 sierpnia 2016r. D. G. złożył w tut. Sądzie wniosek w którym na podstawie art.

§ 2

kpk domagał się zasądzenia na jego rzecz odszkodowania i zadośćuczynienia w łącznej kwocie 1.000 zł z tytułu szkody poniesionej wskutek niezasadnego wykonywania i niewykorzystanego w pełni zabezpieczenia majątkowego w sprawie prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Zabrzu (sygn. akt II K 1204/14). Wnioskodawca twierdził, że zabezpieczenie majątkowe zostało zastosowane wobec niego niezasadnie i skutkowało pozbawieniem go środków do życia, gdyż zabezpieczone pieniądze w kwocie 1.180 zł były jedynymi środkami jakim ówcześnie dysponował. Wskazywał również na niekonsekwencję prokuratora, który przed Sądem nie żądał wymierzenia wobec niego kary grzywny, a jedynie karę pozbawienia wolności. Sąd zważył co następuje: Zdaniem Sądu wniosek D. G. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek ten został złożony dnia 25 sierpnia 2016r., natomiast przepis który wnioskodawca wskazał jako podstawę swojego roszczenia (art.

§ 2kpk) został uchylony przepisem art.

1 pkt 132 ustawy z dnia 11 marca 2016r o zmianie ustawy Kodeks Postępowania Karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2016.437). Ustawa ta weszła w życie dnia 15 kwietnia 2016r., co oznacza, że przepis art.

kpk nie obowiązywał ani w chwili orzekania ani w chwili złożenia wniosku. Również przepisy intertemporalne wskazanej wyżej ustawy wykluczają możliwość rozpoznania wniosku D. G. według przepisów obowiązujących poprzednio. Reasumując wskazać należy, iż w obowiązującym obecnie stanie prawnym roszczenia D. G. nie mogą być dochodzone w drodze postępowania karnego, a jedynie w drodze postępowania cywilnego. Z tego względu Sąd oddalił wniosek. O kosztach orzeczono zgodnie z przepisem art. 554 § 4 kpk obciążając nimi Skarb Państwa.