Sygn. akt I ACa 1539/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2017 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Kaźmierczak Sędziowie: SA Mariola Głowacka (spr.) SA Jerzy Geisler Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sylwia Woźniak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. w Poznaniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko J. G. o zapłatę oraz z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko J. G. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2015 r. sygn. akt IX GC 993/14 1. oddala apelację, 2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Mariola Głowacka Małgorzata Kaźmierczak Jerzy Geisler UZASADNIENIE Powódka (...) Prace (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. pozwem z dnia 29 maja 2014r. wniosła o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym i orzeczenie nim, że pozwany J. G. ma zapłacić na rzecz powódki kwotę 80.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 lipca 2012r. do dnia zapłaty oraz koszty postępowania według norm przepisanych w tym koszty zastępstwa procesowego tytułem reszty wynagrodzenia za wykonane prace. Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 8 lipca 2014r. w sprawie o sygn. akt IX GNc 689/14 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwany J. G. wniósł zarzuty od tegoż nakazu zapłaty zaskarżając nakaz w całości i domagając się jego uchylenia i oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (sygn. akt IX Gc 993/14). Powódka (...) Prace (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. pozwem z dnia 1 grudnia 2014r. wniosła o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym i orzeczenie nim, że pozwany J. G. ma zapłacić na rzecz powódki kwotę 126.300 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 lipca 2012r. do dnia zapłaty oraz koszty postępowania według norm przepisanych w tym koszty zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy w Poznaniu w dniu 5 grudnia 2014r. sygn. akt IX Gc 25/15 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Pozwany J. G. złożył sprzeciw od tego nakazu zaskarżając go w całości i domagając się oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 12 stycznia 2015r. sprawa prowadzona pod sygn. akt IX Gc 25/15 została połączona do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą IX Gc 993/14. Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem łącznym z dnia 2 czerwca 2015r. w sprawie z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko J. G. o zapłatę uchylił nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 8 lipca 2014r. wydany w sprawie IX GNc 689/14 w całości i powództwo oddalił w całości oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 6.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd w punkcie II wyroku w sprawie z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko J. G. (sygn. akt IX Gc 25/15) zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6.300 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 lipca 2012r. do dnia zapłaty, w pozostałym zakresie powództwo oddalił i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powódka (...) Prace (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (...). Pozwany J. G. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą G. J. FIRMA (...) wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd pierwszej instancji ustalił, że w 2010r. pozwany zawarł z (...) Zarządem Melioracji i (...) w S. umowy na wykonanie robót dotyczących modernizacji stacji pomp w N. i U.. W związku z koniecznością realizacji zadań objętych tymi umowami pozwany postanowił wykonanie części zadań powierzyć powódce. W dniu 29 kwietnia 2010r. strony procesu zawarły umowę w której powódka zobowiązała się wykonać roboty dotyczące obiektów położonych w N. i U. według siedmiu zleceń, których szczegółowy zakres przedmiotowy i ceny miały zostać określone w poszczególnych zleceniach (...) oraz(...) natomiast pozwany zobowiązał się do zapłaty zadatku w kwocie 200.000 zł na poczet zakupu usług w terminie 3 dni od podpisania umowy. Zgodnie z § 4 w/w umowy zadatek ten miał być proporcjonalnie rozliczony jako część zapłaty za wykonane i odebrane usługi. Sąd pierwszej instancji ustalił, że zleceniem (...) pozwany powierzył powódce wykonanie grodzi tymczasowej od strony zalewu, remont wylotu pompowni – odbudowę żelbetu, remont mostu, remont wpustu do nawodnień grawitacyjnych, demontaż, konserwację, montaż rurociągu i zaworu zwrotnego, demontaż grodzi tymczasowej od strony zalewu w stacji pomp N. za wynagrodzeniem ryczałtowym w wysokości 150.000 zł netto. Zleceniem (...) pozwany powierzył powódce wykonanie grodzi tymczasowej od strony polderu, remont wlotu pompowni – odbudowa żelbetu, remont budynku część podziemna – komora pompowa, demontaż i montaż pompy, rurociągów, konserwację rurociągów, demontaż grodzi tymczasowej od strony polderu w stacji pomp N. za wynagrodzeniem ryczałtowym w wysokości 65.000 zł netto. Zleceniem (...) pozwany powierzył powódce wykonanie remontu budynku – części nadziemnej – ściany, dach, kafelki w stacji pomp N. za wynagrodzeniem ryczałtowym w kwocie 20.000 zł. Zleceniem (...) pozwany powierzył powódce wykonanie demontażu, montażu, konserwację rurociągu i zaworu zwrotnego, remont pomostu stalowego, przełożenie płyt ażurowych oraz renowację stropu, jak również okucie wnęk prowadnic i remont wylotu pompowni – odbudowa żelbetu w stacji pomp U. za wynagrodzeniem ryczałtowym w kwocie 105.000 zł netto. Zleceniem (...)pozwany powierzył powódce wykonanie grodzi tymczasowej od strony polderu, odbudowę żelbetowego wlotu pompowni, demontaż grodzi tymczasowej od strony polderu, demontaż i montaż pompy, rurociągów, konserwację rurociągów oraz remont budynku w części podziemnej w stacji pomp U. za wynagrodzeniem ryczałtowym w kwocie 65.000 zł. Zleceniem(...)pozwany powierzył powódce wykonanie remontu budynku w części nadziemnej stacji pomp U. za wynagrodzeniem w kwocie 25.000 zł. Zleceniem (...) pozwany powierzył powódce wykonanie umocnienia skarp w stacji pomp U. za wynagrodzeniem w kwocie 220.000 zł. W stosunku do wymienionych wyżej zleceń strony uzgodniły, że termin ich wykonania upływał z dniem 30 czerwca 2010r. oraz, że ustalone wynagrodzenie ryczałtowe obejmowało koszt materiałów i urządzeń potrzebnych do wykonania zlecenia z wyłączeniem urządzeń szczegółowo w danym zleceniu wymienionych, które to dostarczyć miał pozwany. Sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 29 kwietnia 2010r. pozwany przekazał na konto powódki kwotę 200.000 zł tytułem zadatku, a powódka w dniu 30 kwietnia 2010r. wystawiła fakturę VAT nr (...) potwierdzając otrzymaną kwotę oraz wskazując w jakiej wysokości zadatek zaliczyła na poczet wynagrodzenia z poszczególnych zleceń. Po otrzymaniu zadatku powódka przystąpiła do wykonywania przedmiotu umowy. Na prośbę powódki pozwany przekazał powódce zaliczki, które również miały być zaliczone na poczet wykonania przedmiotu umowy z dnia 29 kwietnia 2010r. W dniu 18 czerwca 2010r. pozwany przelał na konto powódki tytułem zaliczki kwotę 50.000 zł, a w dniu 5 lipca 2010r. kwotę 30.000 zł. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powódka pismem z dnia 1 lipca 2010r. zgłosiła do odbioru część robót wykonanych zgodnie ze zleceniami. Pozwany w odpowiedzi na powyższe pismo pismem z dnia 13 lipca 2010r. stwierdził, że na dzień 30 czerwca 2010r. żaden element robót zleconych nie został przez powódkę skończony, wobec czego wykonane prace nie mogły być przedmiotem zgłoszenia ani odbioru wskazując zakres prac niewykonanych przez powódkę. W dniu 14 lipca 2010r. powódka zaprzestała kontynuowania prac związanych z modernizacją stacji pomp N. i U. zleconych jej przez pozwanego umową z dnia 29 kwietnia 2010r. Dalsze prace prowadzili pracownicy pozwanego. Sąd pierwszej instancji ustalił, że pismem z dnia 20 lipca 2010r. powódka wskazała propozycję porozumienia zgodnie z którym strony miały odstąpić od realizacji części zleceń, powódka miała zakończyć wskazane w powyższym piśmie zadania, a wynagrodzenie należne powódce miało ulec obniżeniu o kwotę 200.000 zł stanowiącą koszt realizacji części zleceń od których strony miały odstąpić. Powódka na powyższą okoliczność nie przystała. W dniu 20 lipca 2010r. powódka złożyła pozwanemu oświadczenie o odstąpieniu od umowy z dnia 29 kwietnia 2010r. z dniem 20 lipca 2010r. W dniu 26 lipca 2010r. pozwany dokonał inwentaryzacji wykonanych przez powódkę robót i sporządził protokoły zaawansowania wykonania usług według poszczególnych zleceń na dzień 20 lipca 2010r. Według oceny pozwanego powódka w ramach wszystkich zleconych jej prac wykonała roboty o wartości 286.300 zł. Pismami z dnia 12 października 2010r. pozwany poinformował powódkę o uznanym przez siebie zakresie robót. Sąd pierwszej instancji ustalił, że w dniu 12 października 2010r. pozwany wystawił powódce fakturę VAT nr (...) na kwotę 17.801,80 zł z terminem płatności wynoszącym 14 dni za zdemontowanie urządzenia podczas wykonywania usług przy stacji pomp N. i U. oraz urządzeń wydanych do zamontowania zgodnie z załącznikami. W dniu 7 września 2010r. (...) Zarząd Melioracji i (...) w S. odebrał od pozwanego stację pomp U. i N.. Sąd pierwszej instancji ustalił, że za wykonanie przedmiotu poszczególnych zleceń powódka wystawiła pozwanemu w dniu 2 lipca 2012r. następujące faktury VAT: nr (...) na kwotę 220.000 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr(...) na kwotę 21.000 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr (...) na kwotę 12.500 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr (...)na kwotę 1.300 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr (...) na kwotę 16.500 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr (...) na kwotę 10.500 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...), nr (...) na kwotę 4.500 zł tytułem rozliczenia zlecenia usługi (...). Wysokość wynagrodzenia objętego poszczególnymi fakturami zgodna była z uznaną przez pozwanego wartością robót wykonanych przez powódkę do dnia zejścia z budowy wskazaną przez pozwanego w pismach datowanych na 16 października 2010r. Jako termin zapłaty w każdej z faktur powódka wskazała 3 dni. Pismem z dnia 16 lipca 2012r. powódka doręczyła pozwanemu wyżej wymienione faktury, jednocześnie wezwała pozwanego do zapłaty kwot z faktur tych wynikających w terminie 2 dni od dnia doręczenia pisma. W odpowiedzi na powyższe pismo pozwany pismem z dnia 26 lipca 2012r. poinformował powódkę, że przesłane faktury zostały wystawione niezgodnie z przepisami podatkowymi, gdyż data sprzedaży powinna być zgodna z datą odbioru części wykonanych robót oraz, że posiada wierzytelność wobec powódki z tytułu faktury VAT nr (...) z dnia 12 października 2010r. na kwotę 17.801,80 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji uznał, że żądanie powódki zasługiwało na uwzględnienie w nieznacznej części. Sąd Okręgowy podniósł, że w niniejszej sprawie bezspornym było, że strony łączyła umowa z dnia 29 kwietnia 2010r. Strony nie kwestionowały skuteczności odstąpienia przez powódkę od umowy stron. Powódka dochodziła wynagrodzenia wynikającego z wystawionych przez nią w dniu 2 lipca 2012r. pozwanemu faktur VAT o numerach od 01/07/2012 do 07/07/2012. Sąd pierwszej instancji zakwalifikował umowę stron jako umowę o dzieło uregulowaną w art. 627 k.c. Umowa o dzieło jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Świadczenie zamawiającego polegające na zapłacie wynagrodzenia stanowi ekwiwalent za wzajemne świadczenie przyjmującego zamówienie, polegające na wykonaniu oznaczonego dzieła. Do zawarcia umowy o dzieło wystarczą oświadczenia woli stron, co oznacza, że jest to umowa konsensualna. Zawarcie umowy o dzieło nie wymaga zachowania żadnej formy szczególnej. Dzieło w ujęciu kodeksowym jest niewątpliwie określonym rezultatem wysiłku przyjmującego zamówienie. Cecha ta jest ściśle związana z przyjmowaną niekiedy (przejętą z doktryny francuskiej) kwalifikacją umowy o dzieło jako zobowiązania rezultatu tj. takiego zobowiązania, którego prawidłowe wykonanie wymaga osiągnięcia przez strony zamierzonego, oznaczonego skutku. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że strony procesu zgodne były co do tego, iż w ramach przedmiotowej umowy pozwany dokonał na rzecz powódki trzech wpłat, łącznie o wartości 280.000 zł. Kwestię sporną między stronami stanowiła okoliczność charakteru zapłaconej w dniu 29 kwietnia 2010r. kwoty 200.000 zł. W toku procesu powódka prezentowała stanowisko, że powyższa kwota została zapłacona za prace objęte fakturą VAT nr (...), a oprócz tego wykonała roboty o wartości przynajmniej 286.300 zł. Pozwany zaś twierdził, że wartość całości wykonanych przez powódkę robót opiewała na kwotę 286.000 zł, a wpłacona przez niego na rzecz powódki kwota 200.000 zł miała charakter zadatku i winna być zaliczona na poczet należnego powódce wynagrodzenia. Zdaniem Sądu Okręgowego przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że zapłacona przez pozwanego na rzecz powódki w dniu 29 kwietnia 2010r. kwota 200.000 zł nie stanowiła wynagrodzenia za wykonane przez powódkę prace, a w istocie był to zadatek, który to strony przewidziały w łączącej je umowie. Okoliczność, że był to zadatek wynikał zarówno z treści umowy stron (stosownie do § 3 umowy pozwany na poczet zakupu usług w terminie 3 dni od podpisania umowy zapłacić miał powódce kwotę 200.000 zł w formie zadatku, który to zadatek miał być rozliczony proporcjonalnie jako część zapłaty za wykonane i odebrane usługi) jak i zgodnych zeznań świadków tj. E. M., L. G. oraz pozwanego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji wystawiona przez powódkę faktura VAT nr (...) jest efektem proporcjonalnego rozliczenia przez nią uiszczonego przez pozwanego zadatku. Sąd nie podzielił więc twierdzenia powódki, że faktura ta obejmuje wynagrodzenie za wykonane przez powódkę na ten dzień prace. Ze zleceń wykonania usług wynika, że pozwany zobowiązał się do dokonania płatności w terminie 7 dni od sporządzenia protokołu odbioru poszczególnych usług. Sąd Okręgowy uznał, że w toku procesu powódka nie wykazała, aby na dzień 30 kwietnia 2010r. strony dokonały odbioru jakichkolwiek usług za które zaktualizowałby się po stronie pozwanego obowiązek zapłaty. Za nielogiczne i niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego Sąd uznał twierdzenie, że w ciągu pierwszego dnia wykonywania przedmiotu umowy z dnia 29 kwietnia 2010r. powódka wykonała prace o wartości prawie 1/3 udzielonych jej zleceń, tym bardziej, że na wykonanie przedmiotu umowy strony przewidziały okres 2 miesięcy. Powyższe prowadziło również do stwierdzenia, że pozwany uznał, że powódka wykonała na jego rzecz prace łącznie o wartości 286.300 zł, a nie jak twierdziła powódka na kwotę o 200.000 zł wyższą. Sąd pierwszej instancji uznał, że kwota 200.000 zł wpłacona przez pozwanego powódce w dniu 29 kwietnia 2010r. stanowiła zadatek, który uregulowany został w art. 394 k.c. Zgodnie z tym przepisem w braku odmiennego zastrzeżenia umownego albo zwyczaju zadatek dany przy zawarciu umowy ma to znaczenie, że w razie niewykonania umowy przez jedną ze stron, druga może bez wyznaczenia terminu dodatkowego od umowy odstąpić i otrzymany zadatek zachować, a jeżeli sama go dała – może żądać sumy dwukrotnie wyższej. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu w razie wykonania umowy zadatek ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która go dała; jeżeli zaliczenie nie jest możliwe, zadatek ulega zwrotowi. Przepis art. 394 § 2 k.c. znajduje także zastosowanie, jeżeli umowa została wykonana tylko w części, przedmiot zadatku powinien zostać zwrócony dopiero w braku możliwości zaliczenia (A. Olejniczak Komentarz do art. 394 kodeksu cywilnego, LEX). W analizowanej sprawie bezspornym między stronami było, że łącząca je umowa z dnia 29 kwietnia 2010r. została przez nie wykonana częściowo. Ze względu na powyższe wpłacony przez pozwanego zadatek Sąd zaliczył na poczet należnego powódce wynagrodzenia za częściowe wykonanie przedmiotu umowy stron. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszych postępowaniach powodowa Spółka dochodziła zapłaty kwoty 206.300 zł (łącznie w obu sprawach) podając, iż od uznanej przez pozwanego kwoty 286.300 zł odjęła 80.000 zł, które to pozwany zapłacił jej w toku realizacji inwestycji w formie zaliczek. Zdaniem Sądu mając na uwadze, że powódka dochodziła zapłaty wynagrodzenia za uznane przez pozwanego roboty, za które to wystawiła faktury VAT stanowiące żądanie pozwu, zbędnym stało się ustalenie rzeczywistej wartości robót. Pozwany nie kwestionował faktu, że w ramach umowy z dnia 29 kwietnia 2010r. powódka wykonała na jego rzecz prace o wartości 286.300 zł. Ponadto w trakcie postępowania powódka nie wykazała, do czego była zobowiązana, aby wartość wykonanych przez nią robót była wyższa od tej zaakceptowanej przez pozwanego. Na poczet przedmiotowej umowy pozwany zapłacił powódce zadatek w kwocie 200.000 zł oraz dwie zaliczki w kwotach 50.000 zł oraz 30.000 zł, które to kwoty winny zostać zaliczone na poczet należnego jej wynagrodzenia, które jak wykazało postępowanie dowodowe wynosiło 286.300 zł. Z tych względów Sąd pierwszej instancji uznał, że tytułem wynagrodzenia z przedmiotowej umowy pozwany winien jest powódce równowartość kwoty 6.300 zł. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w sprawie o sygn. akt IX GNc 1424/14 pozwany podniósł zarzut potrącenia kwoty 6.300 zł, która to pozostała do rozliczenia między stronami, z jego wierzytelnością wobec powódki wynikającą z faktury VAT (...). Zgodnie z art. 498 § 1 k.c., gdy dwie osoby są względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczonej tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub innym organem państwowym. Stosownie do art. 499 k.c. potrącenia dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Sąd uznał, że zarzut potrącenia nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ pozwany nie udowodnił, aby kiedykolwiek złożył powódce oświadczenie o potrąceniu przedmiotowych wierzytelności. Za takie oświadczenie Sąd nie uznał pisma pozwanego z dnia 26 lipca 2012r. W piśmie tym pozwany wskazał, że posiada wobec powódki wierzytelność z wyżej wymienionej faktury na kwotę 17.801,80 zł oraz, że wskutek rozliczenia wzajemnych należności to powódka była dłużnikiem pozwanego, jednak pozwany podał, że taka sytuacja miałaby miejsce, gdyby powódka przekazała mu prawidłowo faktury. Sąd Okręgowy uznał, że pozwany nie złożył pismem tym oświadczenia o potrąceniu, które miałoby wywołać skutek w postaci umorzenia potrącanych wierzytelności. Sąd pierwszej instancji biorąc powyższe pod rozwagę w sprawie o sygn. akt IX GC 993/14 w oparciu o treść art. 496 k.p.c. uchylił w całości nakaz zapłaty wydany przez Sąd w postępowaniu nakazowym w dniu 8 lipca 2014r. w sprawie IX GNc 689/14 i powództwo oddalił. O kosztach tego postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. obciążając nimi w całości powódkę jako przegrywającą proces. W sprawie o sygn. akt IX Gc 25/15 Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 6.300 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 lipca 2012r. do dnia zapłaty. O odsetkach w nakazie zapłaty orzeczono na podstawie art. 481 § 1 k.c. zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W punkcie II 2 wyroku Sąd oddalił powództwo w zakresie kwoty 120.000 zł. O kosztach tego postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. oraz art. 100 k.p.c. i obciążył powódkę całością poniesionych przez pozwanego kosztów procesu, bowiem powódka wygrała proces wyłącznie w nieznacznej części. Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka (...) Prace (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zaskarżając wyrok w części tj. w zakresie pkt I w całości, pkt II w części tj. co do ppkt 2 i 3. Powódka zarzuciła: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.