← Polska

XX GCo 263/09

Sygn. akt: XX GCo 263/09 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2010r Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XX Gospodarczy w składzie następującym: SSO Mirosława Kamińska po rozpoznaniu w dniu 28 października

§ l k.p.c. udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki warunkujące pozytywne rozstrzygniecie wniosku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie wnioskodawca dostatecznie uprawdopodobnił istnienie swojego roszczenia, wskazując jego podstawy prawne a także faktyczne, dołączając jednocześnie do akt odpowiednie dokumenty, w szczególności oświadczeń o wypowiedzeniu umów o pracę, oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia, oświadczenia p. H. S., zaświadczeń o zatrudnieniu E. S.

(2)i K. K., protokołu zeznań złożonych przez M. O. przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dniu 9 listopada 2009r. w charakterze świadka, zarządzenia z dnia 28 grudnia 2009r. w przedmiocie sprostowania protokołu rozprawy, protokołu zeznań złożonych przez M. K. przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Sródmieścia w Warszawie w dniu 25 stycznia 2010r., protokołu zeznań złożonych przez E. S.
(1)i O. C. przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Sródmieścia w Warszawie w dniu 5 maja 2010r. W tym stanie rzeczy Sąd, opierając się na twierdzeniach wnioskodawcy i załączonych przez niego dokumentach uznał, iż można przyjąć, że jego roszczenie jest roszczeniem wiarygodnym. Zgromadzony w sprawie materiał daje asumpt do stwierdzenia, że roszczenia wnioskodawcy uznać za uprawdopodobnione. Zdaniem sądu wnioskodawca na obecnym etapie postępowania uprawdopodobnił, rozgłaszanie na rynku nieprawdziwych informacji o uprawnionym było ściśle związane ze zorganizowaniem zbiorowego przejścia pracowników do obowiązanego , ze obu tym działaniom przyświecał wspólny cel (przejęcie udziału uprawnionego na rynku), i że oba te działania były zainicjowane przez obowiązanego. Należy w tym miejscu podnieść, iż w momencie rozpoznania wniosku o zabezpieczenie uprawniony musi jedynie uprawdopodobnić swoje roszczenie, a nie udowodnić je. Z tego też względu zgodnie z art. 243 kpc zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym nie jest konieczne, ilekroć ustawa przewiduje uprawdopodobnienie zamiast dowodu. Wnioskodawca winien więc jedynie uprawdopodobnić wiarygodność swojego roszczenia, zakres badania wniosku przez Sąd ma charakter ograniczony, rozstrzygnięcie zaś ma charakter tymczasowy i niczego nie przesądza (por. postanowienie SA w Lublinie z 12.02.1997 r., I ACz 38/97, Apel.-Lub. 1997/3/14). W ocenie sądu została spełniona także druga przesłanka z przesłanek do dokonania zabezpieczenia tj. uprawdopodobnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Według art.

§ 2

kpc interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego obawa wierzyciela, że brak zabezpieczenia mógłby pozbawić go zaspokojenia powinna być realna, a nie ogólnikowa i powinna znajdować swoje uzasadnienie w okolicznościach sprawy (orzecz. SN 4 CZ 54/61, OSPiKA 1962, póz. 289). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, powód uprawdopodobnił istnienie okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego obawę co do tego, iż brak zabezpieczenia poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia. Nie ulega bowiem wątpliwości, że szybkość postępowania w sprawach o zakazanie czynów nieuczciwej konkurencji warunkuje skuteczność obrony praw pokrzywdzonego. Upływ czasu związany z rozpoznaniem sprawy oraz brak zabezpieczenia w postaci czasowego zakazania pozwanemu niedozwolonych działań oraz sprostowania nieprawdziwej informacji mógłby uniemożliwić lub poważnie utrudnić osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art.

§ 2kpc).

W przypadku roszczenia o zaniechanie niedozwolonych działań przesłanką udzielenia zabezpieczenia jest istnienie interesu prawnego rozumianego jako konieczność zapewnienia uprawnionemu należytej ochrony praw, a szczególności udzielenie ochrony prawnej w stosownym czasie. Istnienie interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia w sprawie, w której zapada orzeczenie nie nadające się do egzekucji wyraża się w tym, że ochrona prawna zapewniana przez orzeczenie zostanie udzielona zbyt późno i w związku z tym wierzyciel poniesie szereg niekorzystnych skutków. Interes prawny w uzyskaniu niezwłocznej, choć tymczasowej, ochrony prawnej polega w konsekwencji na zapobieżeniu niekorzystnym skutkom kontynuowania przez obowiązanego w czasie procesu działalności naruszającej prawa i interesy innych osób. W szczególności niekorzystne następstwa bezprawnego działania obowiązanego polegają zasadniczo na tym, że w przypadku naruszeń zasad uczciwej konkurencji usunięcie skutków naruszania ex post nigdy nie jest w pełni możliwe. Zdaniem Sądu, zabezpieczenie roszczenia poprzez czasowe zakazanie pozwanemu niedozwolonych działań oraz sprostowanie nieprawdziwej informacji nie zmierza do zaspokojenia roszczenia powoda, a jedynie zapewnia mu należytą ochroną prawną w drodze tymczasowego unormowania stosunków do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania. Postanowieniem tym Sąd nie rozstrzyga bowiem o zasadności roszczenia, a jedynie uznaje, iż powód uprawdopodobnił roszczenie oraz interes prawny w jego uzyskaniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd z mocy art. 730 kpc w zw. z art. 755 kpc, postanowił jak na wstępie SSO Mirosława Kamińska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.