Sygn. akt VI P 528/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lutego 2017 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski Protokolant Patrycja Wielgus po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko (...)w W. o nagrodę jubileuszową
- zasądza od (...)w W. na rzecz K. K. kwotę 15.051 zł (piętnaście tysięcy pięćdziesiąt jeden złotych) brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 9 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty tytułem nagrody jubileuszowej,
- zasądza od (...)w W. na rzecz K. K. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
- nakazuje pobrać od (...)w W. na rzecz Skarbu Państwa – konto bankowe Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie kwotę 1.554,22 zł (jeden tysiąc pięćset pięćdziesiąt cztery złote dwadzieścia dwa grosze) tytułem kosztów sądowych,
- nadaje wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 5.017 zł (pięć tysięcy siedemnaście złotych). Sygn. akt VI P 528/15 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 5 listopada 2015 roku (data stempla pocztowego) powód K. K. wniósł o zapłatę na jego rzecz kwoty 14.739,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty z tytułu nagrody jubileuszowej oraz zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według spisu wydatków, który zostanie przedłożony a w przypadku jego nieprzedłużenia, według norm przepisanych. Jako pozwanego powód wskazał (...)w W.. W uzasadnieniu powód podnosił, że po ukończeniu 16 roku życia, w okresie od dnia 20 listopada 1973 roku do dnia 14 października 1977 roku, pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców, które następnie powód nabył w części w wyniku spadkobrania po zmarłej matce oraz wskutek dokonanego działu spadku stał się współwłaścicielem części działek razem z siostrą A. K.. Tego okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym pracodawca odmówił powodowi zaliczenia do pracowniczego stażu pracy. Powód również wskazywał, że spełnił wszystkie ustawowe przesłanki wymienione w art. 1 ust 1 pkt. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 roku o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy. W związku z tym w dniu 5 stycznia 2014 roku, przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym, nabył prawo do nagrody jubileuszowej po 40 latach pracy w wysokości 300% miesięcznego wynagrodzenia. Dodatkowo powód podnosił, że (...) R. wydał mu zaświadczenie z dnia 17 stycznia 2005 roku o pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w okresie od 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku. (pozew – k. 1-7) W dniu 12 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym nakazał aby (...)w W. zapłaciło na rzecz powoda K. K. kwotę 14.739 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 6 stycznia 2014 roku oraz kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (nakaz zapłaty z dnia 12 listopada 2015 roku – k. 50) Pismem z dnia 3 grudnia 2015 roku (data stempla pocztowego), pełnomocnik pozwanego wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 12 listopada 2015 roku, wnosząc jednocześnie o oddalenie powództwa w całości jako bezzasadnego oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu, pełnomocnik pozwanego podnosił, że powód sam wskazywał w piśmie z dnia 13 marca 2014 roku, że w okresie od 2 września 1996 roku gospodarstwo prowadziła siostra powoda A. K., zaś powód prowadzi je osobiście dopiero od roku
- Powyższe zdaniem pozwanego, jednoznacznie wskazuje, że powód nie był osobą, która bezpośrednio od rodziców przejęła gospodarstwo rolne i rozpoczęła prowadzenie go osobiście. W związku z tym na podstawie dokumentacji przedstawionej przez powoda, brak jest podstaw do wliczenia do stażu pracy powoda wskazywanego przez niego okresu pracy w gospodarstwie rolnym. Ponadto pełnomocnik pozwanego wskazywał, że istotne jest to, aby przejęciu podlegało gospodarstwo od rodziców lub teściów a nie innych osób, tj. aby nastąpiło „bezpośrednie przejęcie”. Dodatkowo pozwany zaznaczał, że zgodnie z § 8 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych, jeżeli w aktach osobowych brak jest odpowiedniej dokumentacji, warunkiem ustalenia prawa do nagrody jubileuszowej jest udokumentowanie przez pracownika samorządowego prawa do tej nagrody. Ostatecznie, na podstawie treści opinii biegłego, strona powodowa wnosiła o zasądzenie od (...)w W. na rzecz K. K. kwoty 15.051 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 9 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty tytułem nagrody jubileuszowej. (k. 136) Strona pozwana poparła wniosek o oddalenie powództwa. (k 154) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód K. K. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w następujących okresach: od 15 października 1977 roku do 31 lipca 1992 roku w Zakładzie (...) z siedzibą w R., następnie od 1 sierpnia 1992 roku do 31 maja 1995 roku w (...)w R. - otrzymując odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy o pracę za okres od dnia 1 czerwca 1995 roku do 30 czerwca 1995 roku. Następnie powód był zatrudniony w okresie od 1 sierpnia 1995 roku do 31 stycznia 1996 roku w PPUH (...) sp. z o.o. z siedzibą w M., zaś od 1 lutego 1996 roku do 31 sierpnia 1996 roku w PPHU (...) w W.. Obecnie od 23 czerwca 1999 roku do chwili obecnej jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w (...) (...) w W.. Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda, liczone jak ekwiwalent za urlop, wynosi na dzień 12 stycznia 2016 roku 5.017,00 zł brutto. (bezsporne oraz dowód: świadectwo pracy z dnia 3 sierpnia 1996 roku – k. 9-10, świadectwo pracy z dnia 31 stycznia 1996r. – k. 11, świadectwo pracy z dnia 31 maja 1995r. – k. 12-12v, świadectwo pracy z dnia 31 lipca 1992 – k. 13-14, umowa o pracę na czas określony z dnia 23 czerwca 1999r. – k. 17, umowa o pracę na czas określony z dnia 31 sierpnia 1999r. – k. 18, umowa o pracę na czas nieokreślony z dnia 31 grudnia 1999r. – k. 19, zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 81) Powód w okresie od 17 września 1996 roku do 3 kwietnia 1997 roku pozostawał zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny z prawem do zasiłku. (bezsporne oraz dowód: zaświadczenie – k. 15) Powód w okresie od 7 kwietnia 1997 roku do 30 września 1999 roku podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników. (bezsporne oraz dowód: zaświadczenie – k. 16) K. K. od ukończenia 16 roku życia, tj. od dnia 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku, pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców I. S. i W. K.
(1), o powierzchni 10,2878 ha, która to praca w podanym okresie była stała i stanowiła jedyne źródło utrzymania. (dowód: zaświadczenie (...)w R. – k. 26, zeznania świadka C. J. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016r. od 00:07:14 do 00:07:35, zeznania świadka A. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016r. od 00:14:26 do 00:15:09, zeznania powoda K. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016 roku od 00:21:54 do 00:22:33) W dniu 9 sierpnia 2012 roku powód zwrócił się z wnioskiem do (...) (...) o zaliczenie do stażu pracy okresu od 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku, w którym to okresie pracował w gospodarstwie rodziców, które następnie odziedziczył w dniu 2 września 1996 roku oraz o zaliczenie okresu od 7 kwietnia 1997 roku do 30 września 1999 roku, w którym prowadził działalność rolniczą i opłacał składki w KRUS. (bezsporne oraz dowód: wniosek k. 20) Pismem z dnia 10 września 2012 roku (...)w W. poinformował K. K. o zaliczeniu do stażu pracy okresu od dnia 7 kwietnia 1997 roku do 30 września 1999 roku oraz o niezaliczeniu do stażu pracy okresu od dnia 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku. Uzasadniając odmowę, pracodawca wskazywał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 roku o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy, warunkiem koniecznym do wliczenia tego okresu do pracowniczego stażu pracy jest objęcie i prowadzenie gospodarstwa rolnego po rodzicach lub teściach. Przy czym, zdaniem pracodawcy, przedstawione przez powoda dokumenty wskazywały, że objęte przez powoda nieruchomości gruntowe według kryteriów formalnych nie stanowią gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 55 3 k.c. (bezsporne oraz dowód: pismo – k. 21) Pismem z dnia 17 września 2012 roku (...)w W. poinformowało powoda, że z dniem 5 grudnia 2012 roku nabędzie on prawo do nagrody jubileuszowej za 35 lat pracy w wysokości 200% wynagrodzenia miesięcznego. (dowód: pismo – k. 22) Pismem z dnia 15 kwietnia 2014 roku pracodawca ponownie odmówił powodowi zaliczenia do stażu pracy okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym od 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku z powodu braku dowodów na bezpośrednie objęcie gospodarstwa rolnego rodziców i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub ze współmałżonkiem. (dowód: pismo – k. 23) Rodzice powoda posiadali w latach 1957 – 1996 gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 9,6986 ha, (dowód: zaświadczenie – k. 25) Postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 28 czerwca 1988 roku wydanym w sprawie o sygnaturze Ns 394/88 powód nabył, w drodze dziedziczenia po zmarłej w dniu 11 marca 1986r. matce W. K.
(1), w 3/16 części własność nieruchomości położonej w R. składającej się z działek oznaczonych w ewidencji gruntów numerami: nr 17 w obrębie 01-06 położonej przy ul. (...) i nr 23 w obrębie 01-05 położonej przy ulicy (...), łącznego obszaru 1 hektar 54 ary i 17 m
(2). W wyniku działu spadku, zniesieniu współwłasności oraz darowizn ojca I. K., dokonanych aktem notarialnym w dniu 2 września 1996r., powód otrzymał, na współwłasność razem z siostrą A. K., w ½ części niezabudowane działki oznaczone numerami (...) (w R. przy ul (...)), 66 (w R.) i 145 (we wsi Ł.) o łącznej powierzchni 4 hektary, 60 arów i 93 m 2. (dowód: akt notarialny repertorium A nr 3599/96 – k. 30 – 37, zeznania świadka A. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016 roku od 00:15:24 do 00:16:02, zeznania powoda K. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016 roku od 00:22:38 do 00:25:08) Po śmierci ojca, powód samodzielnie pracował i zajmował się całością obszaru gospodarstwa rolnego, na którym pracowali rodzice, prowadząc je niezależnie od podziałów własnościowych dokonanych między rodzeństwem. Powód najmował osoby trzecie do pomocy przy pracach w gospodarstwie rolnym oraz wypłacał za pracę stosowne wynagrodzenie. Siostra powoda A. K., po śmierci ojca, samodzielnie nie objęła i nie prowadziła gospodarstwa rolnego, podejmując od 1 września 1995 roku pracę zawodową. (dowód: zeznania świadka C. J. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016 roku od 00:06:25 do 00:08:26, zeznania świadka A. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016 roku od 00:16:06 do00:17:41 oraz od 00:19:23 do 00:19:33, zeznania powoda K. K. – protokół rozprawy z dnia 23 maja 2016r. od 00:25:08 do 00:26:23) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy dowody z dokumentów oraz akt osobowych powoda, oceniając je jako w pełni wiarygodne. Żadna ze stron postępowania nie kwestionowała w trakcie procesu prawdziwości, ani autentyczności zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji. Sąd w swoich ustaleniach oparł się również na przeprowadzonych dowodach z zeznań C. J., A. K. oraz K. K., oceniając zeznania wymienionych osób jako w pełni wiarygodne, wzajemnie się uzupełniające i tworzące, łącznie z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny, spójną i logiczną całość. Także opinia biegłego sądowego A. G. jest dla Sądu wiarygodna i rzetelna i na jej podstawie Sąd dokonał ustaleń w sprawie. Natomiast zeznania świadka E. G. niczego istotnego nie wniosły do obrazu sprawy. Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 38 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 roku o pracownikach samorządowych stanowi, że nagroda jubileuszowa po 40 latach pracy przysługuje w wysokości 300% wynagrodzenia miesięcznego. Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę, nagrody jubileuszowej i jednorazowej odprawy w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy wlicza się wszystkie poprzednio zakończone okresy zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze (art. 38 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008 roku o pracownikach samorządowych). Ustawa o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy z dnia 20 lipca 1990 roku (Dz.U. Nr 54, poz. 310) wskazuje zaś, że ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy, okresów zatrudnienia w innych zakładach pracy, do stażu tego wlicza się pracownikowi także: 1) okresy prowadzenia indywidualnego gospodarstwa rolnego lub pracy w takim gospodarstwie, prowadzonym przez współmałżonka, 2) przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy po ukończeniu 16 roku życia w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub wraz ze współmałżonkiem, 3) przypadające po dniu 31 grudnia 1982 r. okresy pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym w charakterze domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin. Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że zgodnie z w/w przepisami powód nabył uprawnienia do nagrody jubileuszowej za okres 40 lat w dacie 9 stycznia 2014 roku, jako w pierwszym dniu następnego okresu, liczonego do uprawnień. W ocenie Sądu należy w niniejszej sprawie uwzględnić okres pracy powoda w gospodarstwie rolnym w okresie od dnia 20 listopada 1973 roku do dnia 14 października 1977 roku. Powód, po ukończeniu 16 roku życia, pracował w tym okresie w gospodarstwie rolnym swoich rodziców, które następnie uzyskał w części w wyniku spadkobrania po zmarłej matce oraz wskutek dokonanego działu spadku. Powód stał się współwłaścicielem części działek razem z siostrą A. K.. Potwierdzają powyższe zeznania C. J., A. K. oraz K. K.. W spornym okresie powód pracował w gospodarstwie rolnym swoich rodziców I. S. i W. K.
(1), o powierzchni 10,2878 ha, która to praca w podanym okresie była stała i stanowiła jedyne źródło utrzymania. Po śmierci ojca, powód samodzielnie pracował i zajmował się całością obszaru gospodarstwa rolnego, na którym pracowali rodzice, prowadząc je niezależnie od podziałów własnościowych dokonanych między rodzeństwem. Powód najmował osoby trzecie do pomocy przy pracach w gospodarstwie rolnym oraz wypłacał za pracę stosowne wynagrodzenie. Siostra powoda A. K., po śmierci ojca, samodzielnie nie objęła i nie prowadziła gospodarstwa rolnego, podejmując od 1 września 1995 roku pracę zawodową. Powyższe potwierdza także zaświadczenie (...) w R. z karty 26 akt sprawy. Sąd Rejonowy podzielił zdanie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1999 roku (I PKN 159/99) oraz późniejsze orzeczenia Sądu Najwyższego, w myśl którego gratyfikacja jubileuszowa nie należy do „innych świadczeń związanych z pracą”, lecz do wynagrodzenia za pracę, chociaż nie stanowi powszechnego obligatoryjnego składnika za pracę, lecz jest świadczeniem branżowym lub zakładowym, przysługującym na podstawie konkretnego przepisu płacowego, na warunkach w tym przepisie określonych (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2002 roku , I PKN 820/00). Zgodnie z wyliczeniem biegłego sądowego nagroda jubileuszowa wynosi 15.051 zł brutto, według uprawnień na dzień 9 stycznia 2014 roku. Z uwagi na powyższe, na podstawie wskazanych przepisów Sąd zasądza od (...)w W. na rzecz K. K. kwotę 15.051 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 9 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty tytułem nagrody jubileuszowej. Pracodawca - w związku z nabyciem przez powoda uprawnienia - winien był zapłacić nagrodę już pierwszego dnia roboczego. Skoro tego nie uczynił, to odsetki są należne zgodnie z żądaniem powództwa od 9 stycznia 2014 roku na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 300 k.p. Tym bardziej, że już przed tą datą powód zgłaszał pracodawcy, że przysługuje mu takie roszczenie oraz wykazywał jego zasadność. Już w dniu 9 sierpnia 2012 roku powód zwracał się z wnioskiem do (...) (...) o zaliczenie do stażu pracy okresu od 20 listopada 1973 roku do 14 października 1977 roku, w którym to okresie pracował w gospodarstwie rodziców, które następnie odziedziczył w dniu 2 września 1996 roku oraz o zaliczenie okresu od 7 kwietnia 1997 roku do 30 września 1999 roku, w którym prowadził działalność rolniczą i opłacał składki w KRUS. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje oparcie w art. 98 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Z uwagi na wynik procesu, należało obowiązkiem poniesienia tych kosztów obciążyć stronę pozwaną. Na koszty postępowania w niniejszej sprawie składały się koszty zastępstwa procesowego pełnomocnika powoda. Pełnomocnik powoda zgłosił stosowny wniosek w sprawie o nagrodę jubileuszową. Na podstawie § 12 ust. 1 pkt. 2 w związku z § 6 pkt. 5 – obowiązującego w niniejszej sprawie – rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna wynosiła 1.800 zł. W konsekwencji Sąd zasądza od przegrywającego (...) w W. na rzecz K. K. kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 5 marca 2007 r. (I PZP 1/07, M.P.Pr. 2007/7/368) wskazał też, że sąd w orzeczeniu kończącym w instancji sprawę z zakresu prawa pracy, w której wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł, obciąży pozwanego pracodawcę, na zasadach określonych w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), kosztami sądowymi, których nie miał obowiązku uiścić pracownik wnoszący powództwo lub odwołanie do sądu (art. 96 ust. 1 pkt. 4 tej ustawy), z wyłączeniem opłat od pism wymienionych w art. 35 ust. 1 zd. 1 tej ustawy. Rozstrzygnięcie o opłacie znajduje zatem oparcie w art. 13 w związku z art. 113 § 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. W związku z powyższym Sąd w punkcie 3 nakazuje pobrać od strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa 5 % od kwoty zasądzonej na rzecz powoda, tj. 753 zł. Ponadto Sąd stwierdził, że wydatki tymczasowo poniesione przez Skarb Państwa to kwota 801,22 zł (k. 120). Pozwany przegrał proces w 100 % i oznacza to, że winien ponieść także te wydatki. W sumie Sąd w punkcie 3 nakazuje pobrać od (...)w W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.554,22 zł tytułem kosztów sądowych. O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzeka na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c., zgodnie z którym Sąd zasądzając należność pracownika w sprawach z zakresu prawa pracy z urzędu nadaje wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności w części nie przekraczającej pełnego jednomiesięcznego wynagrodzenia pracownika. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzeka jak w sentencji wyroku.